New International Version

Obadiah 1:1-21

Obadiah’s Vision

1The vision of Obadiah.

This is what the Sovereign Lord says about Edom—

We have heard a message from the Lord:

An envoy was sent to the nations to say,

“Rise, let us go against her for battle”—

2“See, I will make you small among the nations;

you will be utterly despised.

3The pride of your heart has deceived you,

you who live in the clefts of the rocks1:3 Or of Sela

and make your home on the heights,

you who say to yourself,

‘Who can bring me down to the ground?’

4Though you soar like the eagle

and make your nest among the stars,

from there I will bring you down,”

declares the Lord.

5“If thieves came to you,

if robbers in the night—

oh, what a disaster awaits you!—

would they not steal only as much as they wanted?

If grape pickers came to you,

would they not leave a few grapes?

6But how Esau will be ransacked,

his hidden treasures pillaged!

7All your allies will force you to the border;

your friends will deceive and overpower you;

those who eat your bread will set a trap for you,1:7 The meaning of the Hebrew for this clause is uncertain.

but you will not detect it.

8“In that day,” declares the Lord,

“will I not destroy the wise men of Edom,

those of understanding in the mountains of Esau?

9Your warriors, Teman, will be terrified,

and everyone in Esau’s mountains

will be cut down in the slaughter.

10Because of the violence against your brother Jacob,

you will be covered with shame;

you will be destroyed forever.

11On the day you stood aloof

while strangers carried off his wealth

and foreigners entered his gates

and cast lots for Jerusalem,

you were like one of them.

12You should not gloat over your brother

in the day of his misfortune,

nor rejoice over the people of Judah

in the day of their destruction,

nor boast so much

in the day of their trouble.

13You should not march through the gates of my people

in the day of their disaster,

nor gloat over them in their calamity

in the day of their disaster,

nor seize their wealth

in the day of their disaster.

14You should not wait at the crossroads

to cut down their fugitives,

nor hand over their survivors

in the day of their trouble.

15“The day of the Lord is near

for all nations.

As you have done, it will be done to you;

your deeds will return upon your own head.

16Just as you drank on my holy hill,

so all the nations will drink continually;

they will drink and drink

and be as if they had never been.

17But on Mount Zion will be deliverance;

it will be holy,

and Jacob will possess his inheritance.

18Jacob will be a fire

and Joseph a flame;

Esau will be stubble,

and they will set him on fire and destroy him.

There will be no survivors

from Esau.”

The Lord has spoken.

19People from the Negev will occupy

the mountains of Esau,

and people from the foothills will possess

the land of the Philistines.

They will occupy the fields of Ephraim and Samaria,

and Benjamin will possess Gilead.

20This company of Israelite exiles who are in Canaan

will possess the land as far as Zarephath;

the exiles from Jerusalem who are in Sepharad

will possess the towns of the Negev.

21Deliverers will go up on1:21 Or from Mount Zion

to govern the mountains of Esau.

And the kingdom will be the Lord’s.

Tagalog Contemporary Bible

Obadias 1:1-21

1Ito ang sinabi ng Panginoong Dios tungkol sa bansa ng Edom, na kanyang ipinahayag kay Obadias.

Parurusahan ng Panginoon ang Edom

Nabalitaan nating mga Israelita mula sa Panginoon, na nagsugo siya ng mensahero sa mga bansa upang hikayatin sila na salakayin ang bansa ng Edom. 2Sapagkat sinabi ng Panginoon sa mga taga-Edom, “Makinig kayo! Gagawin ko kayong pinakamahina sa lahat ng bansa at hahamakin nila kayo. 3Sinasabi ninyo na walang makakapagpabagsak sa inyo dahil nakatira kayo sa lugar na mataas at mabato. Sa pagyayabang ninyong ito, dinadaya lamang ninyo ang inyong mga sarili. 4Sapagkat kahit gawin ninyong kasintaas ng lipad ng agila ang inyong tirahan at paabutin pa ninyo sa mga bituin, ibabagsak ko pa rin kayo sa lupa. Ako, ang Panginoon, ang nagsasabi nito.

5“Hindi baʼt kapag pinasok ng mga magnanakaw ang iyong bahay, ang kinukuha lamang nila ay ang kanilang magustuhan? At hindi baʼt ang mga namimitas ng ubas ay nagtitira ng ilang bunga?1:5 Kaugalian ng mga Israelita na mag-iwan ng mga bunga ng kanilang mga pananim sa panahon ng pag-ani para sa mga dukha. Tingnan sa Lev. 19:10; Deu. 24:21. Maaaring ganito rin ang kaugalian ng mga taga-Edom. Pero kayong lahat ay lilipulin ng inyong mga kaaway. 6Hahanapin nila at kukunin ang lahat ng kayamanan ng mga lahi ni Esau. 7Lilinlangin kayo ng inyong kakamping mga bansa. Ang mga bansang nakipagkaibigan sa inyo ay siya ring sasalakay sa inyo, at palalayasin nila kayo sa bayan ninyo. Silang mga nakisalo sa inyo ang siya pang palihim na maglalagay ng bitag laban sa inyo. 8Ako, ang Panginoon, ang nagsasabi na sa araw ng paghatol ko sa inyo, lilipulin ko ang marurunong sa inyo. Mawawala ang karunungan sa Edom na tinatawag na Bundok ni Esau. 9Manginginig sa takot ang inyong mga sundalo sa lungsod ng Teman, kaya mamamatay kayong lahat na nakatira sa Bundok ni Esau.”

Ang Kasalanan ng mga Taga-Edom

10“Dahil sa inyong pagmamalupit sa mga lahi ni Jacob, na inyong kalahi, malalagay kayo sa kahihiyan at lilipulin magpakailanman. 11Pinabayaan lamang ninyo ang Jerusalem nang salakayin ng ibang bansa. Pinabayaan ninyong kunin ang kanilang mga ari-arian at paghahati-hatian sa pamamagitan ng palabunutan. Kayoʼy tulad nila na mga kaaway ng Israel. 12Hindi sana ninyo ikinatuwa ang panahon ng kapahamakan ng mga taga-Juda na inyong kalahi. Hindi sana kayo nagalak sa panahon ng kanilang pagkawasak. At hindi sana kayo nagmalaki sa panahon ng kanilang kahirapan. 13Hindi dapat sana kayo pumasok sa lungsod ng aking mga mamamayan sa panahon ng kanilang kasawian at kumuha ng kanilang mga ari-arian. At hindi sana kayo natuwa sa panahon ng kanilang paghihirap. 14Hindi sana kayo nag-abang sa mga sangang-daan upang patayin ang mga tumatakas mula sa Jerusalem. At hindi sana ninyo sila ibinigay sa mga kaaway sa panahon ng kanilang kasawian.

Parurusahan ng Dios ang mga Bansa

15Hindi sana ninyo ginawa iyon sa mga taga-Jerusalem, dahil malapit na ang araw ng aking paghatol sa lahat ng bansa. At kung ano ang inyong ginawa sa iba, ganoon din ang gagawin sa inyo. Kung paano ang pagtrato nʼyo sa iba, ganoon din ang magiging pagtrato nila sa inyo. 16Kung paanong pinarusahan ang aking mga mamamayan1:16 ang aking mga mamamayan: sa Hebreo, kayo. sa aking banal na bundok,1:16 banal na bundok: o, Bundok ng Zion. parurusahan din ang lahat ng bansa. Matinding parusa ang ibibigay ko sa kanila hanggang malipol silang lahat.

Magtatagumpay ang Israel

17“Pero may matitirang mga Israelita sa bundok ng Zion, at magiging banal muli ang lugar na ito. Maibabalik sa mga lahi ni Jacob ang mga lupain na dati nilang pag-aari. 18Ang mga lahi nina Jacob at Jose1:18 mga lahi nina Jacob at Jose: Si Jacob ay kumakatawan sa mga mamamayan ng Juda, at si Jose naman ay kumakatawan sa mga mamamayan ng Israel. ay magiging tulad ng apoy na lilipol sa lahi ni Esau, tulad ng pagsunog sa dayami. At walang matitira sa lahi ni Esau.” Mangyayari nga ito, dahil ako, ang Panginoon, ang nagsasabi nito.

19“Sasakupin ng mga Israelitang taga-Negev1:19 Negev: Ang timog ng Juda. ang bundok ni Esau, at sasakupin ng mga Israelitang nakatira sa kaburulan sa kanluran1:19 kaburulan sa kanluran: sa Hebreo, Shefela. ay sasakupin naman ang lupain ng mga Filisteo. Sasakupin din ng mga Israelita ang lupain ng Efraim at Samaria, at sasakupin naman ng mga lahi ni Benjamin ang Gilead. 20Sasakupin ng maraming Israelita na galing sa pagkabihag ang lupain ng Canaan hanggang sa Zarefat. Ang mga taga-Jerusalem na binihag sa Sefarad ay sasakupin naman ang mga bayan ng Negev. 21Aakyat sa Bundok ng Zion ang mga tagapagpalaya ng Israel upang pamahalaan ang mga taong naninirahan sa Bundok ni Esau. At ako, ang Panginoon, ang siyang maghahari.”