New International Version

Isaiah 42:1-25

The Servant of the Lord

1“Here is my servant, whom I uphold,

my chosen one in whom I delight;

I will put my Spirit on him,

and he will bring justice to the nations.

2He will not shout or cry out,

or raise his voice in the streets.

3A bruised reed he will not break,

and a smoldering wick he will not snuff out.

In faithfulness he will bring forth justice;

4he will not falter or be discouraged

till he establishes justice on earth.

In his teaching the islands will put their hope.”

5This is what God the Lord says—

the Creator of the heavens, who stretches them out,

who spreads out the earth with all that springs from it,

who gives breath to its people,

and life to those who walk on it:

6“I, the Lord, have called you in righteousness;

I will take hold of your hand.

I will keep you and will make you

to be a covenant for the people

and a light for the Gentiles,

7to open eyes that are blind,

to free captives from prison

and to release from the dungeon those who sit in darkness.

8“I am the Lord; that is my name!

I will not yield my glory to another

or my praise to idols.

9See, the former things have taken place,

and new things I declare;

before they spring into being

I announce them to you.”

Song of Praise to the Lord

10Sing to the Lord a new song,

his praise from the ends of the earth,

you who go down to the sea, and all that is in it,

you islands, and all who live in them.

11Let the wilderness and its towns raise their voices;

let the settlements where Kedar lives rejoice.

Let the people of Sela sing for joy;

let them shout from the mountaintops.

12Let them give glory to the Lord

and proclaim his praise in the islands.

13The Lord will march out like a champion,

like a warrior he will stir up his zeal;

with a shout he will raise the battle cry

and will triumph over his enemies.

14“For a long time I have kept silent,

I have been quiet and held myself back.

But now, like a woman in childbirth,

I cry out, I gasp and pant.

15I will lay waste the mountains and hills

and dry up all their vegetation;

I will turn rivers into islands

and dry up the pools.

16I will lead the blind by ways they have not known,

along unfamiliar paths I will guide them;

I will turn the darkness into light before them

and make the rough places smooth.

These are the things I will do;

I will not forsake them.

17But those who trust in idols,

who say to images, ‘You are our gods,’

will be turned back in utter shame.

Israel Blind and Deaf

18“Hear, you deaf;

look, you blind, and see!

19Who is blind but my servant,

and deaf like the messenger I send?

Who is blind like the one in covenant with me,

blind like the servant of the Lord?

20You have seen many things, but you pay no attention;

your ears are open, but you do not listen.”

21It pleased the Lord

for the sake of his righteousness

to make his law great and glorious.

22But this is a people plundered and looted,

all of them trapped in pits

or hidden away in prisons.

They have become plunder,

with no one to rescue them;

they have been made loot,

with no one to say, “Send them back.”

23Which of you will listen to this

or pay close attention in time to come?

24Who handed Jacob over to become loot,

and Israel to the plunderers?

Was it not the Lord,

against whom we have sinned?

For they would not follow his ways;

they did not obey his law.

25So he poured out on them his burning anger,

the violence of war.

It enveloped them in flames, yet they did not understand;

it consumed them, but they did not take it to heart.

Tagalog Contemporary Bible

Isaias 42:1-25

Ang Lingkod ng Panginoon

1Sinabi ng Panginoon, “Narito ang lingkod ko na aking pinalalakas ang loob. Pinili ko siya at nagagalak ako sa kanya. Sumasakanya ang aking Espiritu, at papairalin niya ang katarungan sa mga bansa. 2Hindi siya sisigaw o magsasalita nang malakas sa mga lansangan. 3Hindi niya pababayaan ang mahihina ang pananampalataya42:3 mahihina ang pananampalataya: o, mga inaapi. at hindi niya tatalikuran ang mga nawalan ng pag-asa. Matapat niyang papairalin ang katarungan. 4Hindi siya manghihina o mawawalan ng pag-asa hanggaʼt hindi niya lubusang napapairal ang katarungan sa buong mundo. Pati ang mga tao sa malalayong lugar42:4 malalayong lugar: o, mga isla; o, mga lugar malapit sa dagat. Ganito rin sa talatang 10 at 12. ay maghihintay sa kanyang mga turo.” 5Ito ang sinabi ng Dios, ang Panginoon na lumikha ng langit na iniladlad niyang parang tela. Nilikha niya ang mundo at ang lahat ng naroroon. Siya rin ang nagbibigay ng buhay sa mga tao at sa lahat ng nilikhang nabubuhay sa mundo. 6Sinabi niya sa kanyang lingkod, “Ako ang Panginoon na tumawag sa iyo para ipakita na akoʼy matuwid. Tutulungan at iingatan kita, at sa pamamagitan mo gagawa ako ng kasunduan sa mga tao. Gagawin kitang ilaw na magbibigay-liwanag sa mga bansa, 7para imulat ang mga mata ng mga bulag, at magpalaya sa mga binihag na ikinulong sa madilim na bilangguan. 8Ako ang Panginoon! Iyan ang aking pangalan! Hindi ko ibibigay kaninuman o sa mga dios-diosan ang aking karangalan at mga papuri na para sa akin. 9Ang mga propesiya koʼy natupad at sasabihin ko ngayon ang mga bagong bagay bago pa ito mangyari.”

Awit ng Papuri sa Panginoon

10Umawit kayo ng bagong awit sa Panginoon! Umawit kayo ng mga papuri sa kanya, kayong lahat na nasa mundo. Purihin ninyo siya, kayong mga naglalayag, kayong lahat ng mga nilikha sa dagat at kayong mga nakatira sa malalayong lugar. 11Purihin ninyo siya, kayong mga bayan na nasa ilang at kayong mga taga-Kedar. Umawit kayo sa tuwa, kayong mga taga-Sela. Humiyaw kayo ng pagpupuri sa tuktok ng mga bundok. 12Parangalan ninyo at purihin ang Panginoon kayong mga nasa malalayong lugar. 13Sasalakay ang Panginoon na parang isang sundalo na handang-handa nang makipaglaban. Sisigaw siya bilang hudyat ng pagsalakay; at magtatagumpay siya laban sa kanyang mga kaaway. 14Sinabi ng Panginoon, “Sa mahabang panahon nagsawalang-kibo ako at pinigilan ko ang aking sarili. Pero ngayon, ipadarama ko ang aking galit. Sisigaw ako na parang babaeng nanganganak. 15Gigibain ko ang mga bundok at mga burol, at malalanta ang mga tanim. Patutuyuin ko ang mga ilog at mga dakong may tubig. 16Aakayin ko ang mga mamamayan kong bulag sa katotohanan, sa daan na hindi pa nila nadadaanan. Liliwanagan ko ang dinaraanan nilang madilim at papantayin ko ang mga baku-bako sa landas na kanilang dinadaanan. Gagawin ko ito at hindi ko sila pababayaan. 17Pero ang mga nagtitiwala sa mga dios-diosan, at ang mga itinuturing na dios ang kanilang mga rebulto ay tatakas dahil sa malaking kahihiyan.”

Ang Israel ay Parang Bingi at Bulag

18Sinabi ng Panginoon sa kanyang mga mamamayan, “Kayong mga bingi at bulag, makinig kayo at tumingin! 19Kayoʼy mga lingkod ko at mga pinili. Isinugo ko kayo bilang aking mga tagapagsalita, pero walang makakapantay sa inyong pagbibingi-bingihan at pagbubulag-bulagan. 20Marami na kayong nakikita pero hindi ninyo pinapansin. Nakakarinig kayo pero ayaw ninyong makinig!”

21Nais ng Panginoon na parangalan ang kanyang kautusan para ipakita na matuwid siya.42:21 ipakita na matuwid siya: o, ililigtas niya ang kanyang mga mamamayan. 22Pero ngayon, ang kanyang mga mamamayan ay ninakawan, sinamsaman ng ari-arian, inihulog sa hukay o ipinasok sa bilangguan, at walang sinumang tumulong sa kanila. 23Mayroon ba sa inyong gustong makinig o magbigay halaga mula ngayon sa inyong narinig? 24Sino ang nagbigay ng pahintulot na nakawan at samsaman ng ari-arian ang Israel? Hindi baʼt ang Panginoon, na siyang pinagkasalaan natin? Sapagkat hindi natin sinunod ang mga pamamaraan niya at mga kautusan. 25Kung kaya, ipinadama ng Panginoon ang matindi niyang galit sa atin sa pamamagitan ng pagpapahirap sa atin sa digmaan. Ang galit niyaʼy parang apoy na nakapalibot at sumusunog sa atin, pero hindi natin ito pinansin o inisip man lamang.