New International Reader's Version

Numbers 11

The Lord Sends Fire Among the People

1The people weren’t happy about the hard times they were having. The Lord heard what they were saying. It made him very angry. Then the Lord sent fire on them. It blazed out among the people. It burned up some of the outer edges of the camp. The people cried out to Moses. Then he prayed to the Lord. And the fire died down. So that place was named Taberah. That’s because fire from the Lord had blazed out among them there.

The Lord Sends Quail for the People to Eat

Some people with them began to wish for other food. Again the Israelites began to cry out. They said, “We wish we had meat to eat. We remember the fish we ate in Egypt. It didn’t cost us anything. We also remember the cucumbers, melons, leeks, onions and garlic. But now we’ve lost all interest in eating. We never see anything but this manna!”

The manna was like coriander seeds. It looked like sap from a tree. The people went around gathering it. Then they ground it up in a small mill they held in their hands. Or they crushed it in a stone bowl. They cooked it in a pot. Or they made loaves out of it. It tasted like something made with olive oil. When the dew came down on the camp at night, the manna also came down.

10 Moses heard people from every family crying at the entrances to their tents. The Lord became very angry. So Moses became upset. 11 He asked the Lord, “Why have you brought this trouble on me? Why aren’t you pleased with me? Why have you loaded me down with the troubles of all these people? 12 Am I like a mother to them? Are they my children? Why do you tell me to carry them in my arms? Do I have to carry them the way a nurse carries a baby? Do I have to carry them to the land you promised? You promised the land to their people of long ago. 13 Where can I get meat for all these people? They keep crying out to me. They say, ‘Give us meat to eat!’ 14 I can’t carry all these people by myself. The load is too heavy for me. 15 Is this how you are going to treat me? If you are pleased with me, just put me to death right now. Don’t let me live if I have to see myself destroyed anyway.”

16 The Lord said to Moses, “Bring me 70 of Israel’s elders. Bring men that you know are leaders and officials among the people. Have them come to the tent of meeting. I want them to stand there with you. 17 I will come down and speak with you there. I will take some of the power of the Spirit that is on you. And I will put it on them. They will share the responsibility of these people with you. Then you will not have to carry it alone.

18 “Tell the people, ‘Set yourselves apart for tomorrow. At that time you will eat meat. The Lord heard you when you cried out. You said, “We wish we had meat to eat. We were better off in Egypt. Now the Lord will give you meat. And you will eat it. 19 You will not eat it for just one or two days. You will not eat it for just five, ten or 20 days. 20 Instead, you will eat it for a whole month. You will eat it until it comes out of your noses. You will eat it until you hate it. The Lord is among you. But you have turned your back on him. You have cried out while he was listening. You have said, “Why did we ever leave Egypt?” ’ ”

21 But Moses said to the Lord, “Here I am among 600,000 men on the march. And you say, ‘I will give them meat to eat for a whole month’! 22 Would they have enough if flocks and herds were killed for them? Would they have enough even if all the fish in the ocean were caught for them?”

23 The Lord answered Moses, “Am I not strong enough? Now you will see whether what I say will come true for you.”

24 So Moses went out. He told the people what the Lord had said. He gathered 70 of their elders together. He had them stand around the tent of meeting. 25 Then the Lord came down in the cloud. He spoke with Moses. He took some of the power of the Spirit that was on Moses. And he put it on the 70 elders. When the Spirit came on them, they prophesied. But they didn’t do it again.

26 Two men had remained in the camp. Their names were Eldad and Medad. They were listed among the elders. But they didn’t go out to the tent of meeting. In spite of that, the Spirit came on them too. So they prophesied in the camp. 27 A young man ran up to Moses. He said, “Eldad and Medad are prophesying in the camp.”

28 Joshua spoke up. He was the son of Nun. Joshua had been Moses’ helper from the time he was young. He said, “Moses! Please stop them!”

29 But Moses replied, “Are you jealous for me? I wish that all the Lord’s people were prophets. And I wish that the Lord would put his Spirit on them.” 30 Then Moses and the elders of Israel returned to the camp.

31 The Lord sent out a wind. It drove quail in from the Red Sea. It scattered them all around the camp. They were about three feet above the ground. They could be seen in every direction as far as a person could walk in a day. 32 The people went out all day and gathered quail. They gathered them all night and all the next day. No one gathered less than 60 bushels. Then they spread the quail out all around the camp. 33 But while the meat was still in their mouths, the Lord acted. Before the people could swallow it, he became very angry with them. He struck them with a terrible plague. 34 So the place was named Kibroth Hattaavah. That’s where the bodies of the people who had wished for other food were buried.

35 From Kibroth Hattaavah the people traveled to Hazeroth. And they stayed there.

Ang Pulong Sang Dios

Numero 11

Nagreklamo ang mga Israelinhon kay Moises

1Nagreklamo ang mga Israelinhon tungod sa ila kabudlayan. Pagkabati sini sang Ginoo, naakig siya kag nagpadala siya sang kalayo nga nagsunog sang dulunan sang kampo. Tungod sini, nagpangayo sang bulig ang mga Israelinhon kay Moises, kag nagpangamuyo si Moises sa Ginoo. Kag napatay ang kalayo. Gani ang amo nga lugar gin-ngalanan nga Tabera,[a] kay nagpadala ang Ginoo sang kalayo sa ila.

Karon, ang grupo sang mga indi Israelinhon nga nag-upod sa mga Israelinhon nagapangita sang mga pagkaon nga gusto nila kaunon, gani pati ang mga Israelinhon nagreklamo nga nagasiling, “Kuntani makakaon kita sang karne. Sang didto kita sa Egipto, makakaon kita sang isda nga libre kag sang mga pipino, mga melon, mga sibuyas, kag mga ahos. Pero diri wala kita gana magkaon;[b] puro lang manna ang aton ginakaon.”

Inang manna daw sa mga liso nga magagmay kag maputi.[c] 8-9 Ginapamulot ini sang mga Israelinhon sa duta kada aga, kag ginagaling nila ukon ginabayo sa lusong. Pagkatapos ginaluto nila sa kolon kag ginahimo nga manipis nga tinapay. Ang sabor sini pareho sa tinapay nga ginluto sa mantika nga halin sa olibo.

10 Nabatian ni Moises ang reklamo sang kada pamilya sa puwertahan sang ila mga tolda. Puwerte gid ang kaakig sang Ginoo sa ila, kag si Moises nalainan man sa ila ginhimo. 11 Nagpamangkot siya sa Ginoo, “Ngaa bala nga ginhatagan mo ako nga imo alagad sang dako nga problema? Ano bala ang ginhimo ko nga wala ka malipay, nga ginhatag mo sa akon ang problema sang sini nga mga tawo? 12 Mga anak ko bala sila? Amay bala nila ako? Ngaa ginahambalan mo ako nga atipanon ko sila pareho sa isa ka yaya nga nagakugos sang isa ka lapsag, kag dal-on sila sa duta nga ginpromisa mo sa ila mga katigulangan? 13 Sa diin bala ako makuha sang karne para sa sini nga katawhan? Kay nagasagi sila reklamo sa akon nga hatagan ko sila sang karne nga ila makaon. 14 Indi ko masarangan nga atipanon sila tanan kon ako lang. Tama ini kabudlay para sa akon. 15 Kon amo man lang sini ang pagtratar mo sa akon, patya na lang ako subong. Kon nalipay ka sa akon, indi ako pagpabay-i nga mag-antos.”

16 Gani nagsiling ang Ginoo kay Moises, “Patipuna ang 70 sa mga manugdumala sang Israel nga kilala mo gid nga mga pangulo sang katawhan, kag pakadtua sila sa Tolda nga Ginapakigkitaan kag patinduga sila didto upod sa imo. 17 Magakunsad ako kag magapakighambal sa imo didto, kag ihatag ko ang iban mo nga awtoridad[d] sa ila agod makabulig sila sa imo sa pagdumala sa mga tawo, agod indi lang ikaw isa ang magpas-an sang sini nga mga responsibilidad.

18 “Dayon silinga ang mga tawo nga magpakatinlo sila,[e] kay sa buwas may makaon sila nga karne. Isiling ini sa ila: ‘Nabatian ko ang inyo reklamo nga gusto ninyo magkaon sang karne. Kag nagasiling kamo nga mas maayo pa ang inyo kahimtangan sa Egipto. Gani sa buwas hatagan ko kamo sang karne agod makakaon kamo. 19 Indi lang isa ka adlaw, ukon duha, ukon lima, ukon napulo, ukon beinte ka adlaw ang inyo pagkaon sini, 20 kundi isa ka bulan, hasta nga masum-oran kamo[f] kag indi na kamo magkaon sini. Kay ginsikway ninyo ako nga nagaupod sa inyo, kag nagreklamo kamo sa akon nga kuntani wala na lang kamo naghalin sa Egipto.’ ”

21 Pero nagsiling si Moises, “600,000 tanan ang mga tawo nga kaupod ko, kag karon nagasiling ka nga hatagan mo sila sang karne nga ila kan-on sa sulod sang isa ka bulan? 22 Bisan ihawon pa namon ang tanan nga karnero kag baka ukon dakpon ang tanan nga isda sa dagat indi ini makaigo sa ila.” 23 Nagsiling ang Ginoo kay Moises, “May limitasyon bala ang akon gahom? Makita mo karon kon matabo ang ginsiling ko ukon indi.”

24 Gani naglakat si Moises kag ginsilingan niya ang mga tawo sang ginsiling sang Ginoo. Gintipon niya ang 70 sa mga manugdumala kag ginpatindog sa palibot sang Tolda. 25 Dayon nagkunsad ang Ginoo paagi sa panganod kag nagpakighambal kay Moises. Kag ginhatag sang Ginoo sa 70 ka manugdumala ang iban nga awtoridad[g] ni Moises. Kag sang mabaton nila ini naghalambalanon sila,[h] pero wala na ato matabo liwat.

26 Ang duha ka tawo nga si Eldad kag si Medad nga nalista upod sa 70 ka manugdumala wala nagkadto sa Tolda kundi nagpabilin sila sa kampo. Pero nabaton man nila ang awtoridad kag naghalambalanon man sila didto sa kampo. 27 May isa ka bataon nga lalaki[i] nga nagdalagan pakadto kay Moises kag nagsugid nga nagahalambalanon si Eldad kag si Medad didto sa kampo. 28 Si Josue nga anak ni Nun, nga nangin kabulig ni Moises halin sang bataon pa siya, nagsiling kay Moises, “Sir, pauntata sila.” 29 Pero nagsabat si Moises, “Nabalaka ka bala kon mangin ano ang resulta sini sa akon pagkapangulo? Kon sa akon lang, gusto ko nga ang tanan nga katawhan sang Ginoo hatagan niya sang awtoridad agod magahalambalanon sila pareho sang mga propeta.” 30 Dayon nagbalik si Moises kag ang mga manugdumala sang Israel sa kampo.

31 Karon, nagpadala ang Ginoo sang hangin nga nagdala sang mga pitaw halin sa dagat. Naglinupad-lupad sila sa palibot sang kampo, nga mga tatlo ka tapak ang ila antad sa duta kag pila ka kilometro ang ila kalaparon. 32 Gani sa sinang bilog nga adlaw nagpangdakop ang mga tawo sang mga pitaw hasta sa bilog nga gab-i, kag pagkasunod pa gid nga adlaw. Wala sing may nakakuha sing manubo sa 30 ka sako, kag ginbulad nila ini sa palibot sang kampo. 33 Pero samtang ginausang pa nila ang karne, kag wala pa nila matulon, naakig gid ang Ginoo sa ila, kag ginpadal-an niya sila sang grabe nga kalalat-an. 34 Gani gintawag ang amo nga lugar nga Kibrot Hataava[j] tungod kay didto ginlubong ang mga tawo nga dalok-dalok sa karne. 35 Halin didto, naglakat ang mga Israelinhon sa Hazerot kag didto nagkampo.


  1. 11:3 Tabera: buot silingon sa Hebreo, nagakalayo.
  2. 11:6 wala kita gana magkaon: ukon, nagaluya kita.
  3. 11:7 maputi: Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini.
  4. 11:17 awtoridad: sa literal, Espiritu; ukon, espiritu.
  5. 11:18 magpakatinlo sila: buot silingon, tumanon nila ang seremonya sang pagpakatinlo.
  6. 11:20 masum-oran kamo: sa literal, magguluwa ini sa inyo mga ilong.
  7. 11:25 awtoridad: Tan-awa ang footnote sa bersikulo 17.
  8. 11:25 naghalambalanon sila: Tan-awa man ang natabo sa 1 Sam. 10:5-13.
  9. 11:27 bataon nga lalaki: Siguro siya si Josue nga ginmitlang sa sunod nga bersikulo.
  10. 11:34 Kibrot Hataava: buot silingon sa Hebreo, lulubngan sang mga dalok-dalok.