New Chhattisgarhi Translation (नवां नियम छत्तीसगढ़ी)

मत्ती 6:1-34

जरूरतमंद ला दान

1“सचेत रहव! तुमन मनखेमन के आघू म ओमन ला देखाय बर अपन धरमीपन के काम झन करव। नइं तो तुमन ला अपन स्वरगीय ददा ले कुछू इनाम नइं मिलय।

2एकरसेति, जब तुमन जरूरतमंद मनखे ला देथव, त डुगडुगी झन पिटवाव, जइसने कि ढोंगी मनखेमन सभा-घर अऊ गली मन म करथें, ताकि मनखेमन ओमन के बड़ई करंय। मेंह तुमन ला सच कहत हंव कि ओमन अपन जम्मो इनाम पा गीन। 3पर जब तुमन जरूरतमंद मनखे ला देथव, त तुम्‍हर डेरी हांथ ए बात ला झन जानय कि तुम्‍हर जेवनी हांथ का करत हवय। 4तुम्‍हर दान ह गुपत म रहय। तब तुम्‍हर स्वरगीय ददा जऊन ह गुपत म करे गय काम ला घलो देखथे, तुमन ला इनाम दिही।”

पराथना

(लूका 11:2-4)

5“जब तुमन पराथना करथव, त ढोंगी मनखेमन सहीं झन करव, काबरकि मनखेमन ला देखाय बर, सभा-घर अऊ गली के चऊकमन म ठाढ़ होके पराथना करई, ओमन ला बने लगथे। मेंह तुमन ला सच कहत हंव कि ओमन अपन जम्मो इनाम पा गीन। 6जब तुमन पराथना करथव, त अपन खोली म जावव, अऊ कपाट ला बंद करके, अपन ददा ले पराथना करव जऊन ह नइं दिखय। तब तुम्‍हर ददा जऊन ह गुपत म करे गय काम ला घलो देखथे, तुमन ला इनाम दिही। 7अऊ जब तुमन पराथना करथव, त आनजातमन सहीं बेमतलब के बातमन ला घेरी-बेरी झन दुहराव, काबरकि ओमन ए सोचथें कि ओमन के बहुंत बात बोले के कारन, परमेसर ह ओमन के सुनही। 8ओमन सहीं झन बनव, काबरकि तुम्‍हर मांगे के पहिली, तुम्‍हर ददा ह जानथे कि तुमन ला का चीज के जरूरत हवय।

9तुमन ला ए किसम ले पराथना करना चाही:

‘हे हमर ददा, तें जो स्‍वरग म हवस,

तोर नांव ह पबितर माने जावय,

10तोर राज आवय,

जइसने तोर ईछा स्‍वरग म पूरा होथे,

वइसने धरती म घलो पूरा होवय।

11हमन ला आज के भोजन दे,

जइसने कि तेंह हर दिन देथस।

12हमर पापमन ला छेमा कर,

जइसने हमन ओमन ला छेमा करे हवन,

जऊन मन हमर बिरोध म पाप करे हवंय।

13अऊ हमन ला परिछा म झन डार,

पर हमन ला बुरई ले बचा,

काबरकि राज, अऊ पराकरम अऊ महिमा सदाकाल तक तोर अय। आमीन।’

14यदि तुमन ओ मनखेमन ला छेमा करथव, जऊन मन तुम्‍हर बिरोध म पाप करे हवंय, त तुम्‍हर स्वरगीय ददा घलो तुमन ला छेमा करही। 15पर यदि तुमन ओ मनखेमन के पाप ला छेमा नइं करव, त तुम्‍हर ददा घलो तुम्‍हर पाप ला छेमा नइं करही।”

उपास

16“जब तुमन उपास करथव, त तुमन अपन चेहरा ला उदास झन बनावव, जइसने कि ढोंगीमन करथें; ओमन अपन चेहरा ला ओरमाय रहिथें, ताकि मनखेमन देखंय कि ओमन उपास करत हवंय। मेंह तुमन ला सच कहत हंव कि ओमन अपन जम्मो इनाम पा चुकिन। 17पर जब तुमन उपास करथव, त अपन मुड़ म तेल चुपरव अऊ मुहूं ला धोवव, 18ताकि मनखेमन ए झन जानंय कि तुमन उपास करत हवव, पर सिरिप तुम्‍हर ददा परमेसर ह जानय, जऊन ह नइं दिखय। अऊ तुम्‍हर ददा, जऊन ह हर गुपत के काम ला देखथे, तुमन ला इनाम दिही।”

स्‍वरग म धन

(लूका 12:33-34)

19“अपन खातिर ए धरती म धन जमा झन करव, जिहां कीरा अऊ मुर्चा एला नास करथें, अऊ चोरमन सेंध मारके चुरा लेथें। 20पर अपन खातिर स्‍वरग म धन जमा करव, जिहां कीरा अऊ मुर्चा एला नास नइं कर सकंय, अऊ न ही चोरमन सेंध मारके चोरी कर सकंय। 21काबरकि जिहां तुम्‍हर धन हवय, उहां तुम्‍हर मन घलो लगे रहिही।

22आंखी ह देहें के दीया अय। यदि तुम्‍हर आंखीमन बने हवंय, त तुम्‍हर जम्मो देहें ह अंजोर ले भर जाही। 23पर यदि तुम्‍हर आंखीमन खराप हवंय, त तुम्‍हर जम्मो देहें ह अंधियार ले भर जाही। एकरसेति, ओ अंजोर जऊन ह तुमन म हवय, यदि अंधियार हो जाथे, त ओह कतेक भयंकर अंधियार होही।6:23 लूका 11:34-36; यूहन्ना 9:39-41; मत्ती 15:14

24कोनो मनखे दू झन मालिक के सेवा नइं कर सकय। या तो ओह एक झन ले नफरत करही अऊ दूसर झन ले मया; या फेर ओह एक झन बर समर्पित रहिही अऊ दूसर झन ला तुछ जानही। तुमन परमेसर अऊ धन दूनों के सेवा नइं कर सकव।”

चिंता झन करव

(लूका 12:22-34)

25“एकरसेति, मेंह तुमन ला कहत हंव कि तुमन अपन जिनगी के बारे म चिंता झन करव कि तुमन का खाहू या का पीहू, अऊ न अपन देहें के बारे म चिंता करव कि तुमन का पहिरहू। का जिनगी ह भोजन ले जादा महत्‍व के नो हय? अऊ देहें ह ओन्ढा ले बढ़ के नो हय? 26अकास के चिरईमन ला देखव; ओमन ह न बोवंय, न लुवंय अऊ न कोठार म जमा करंय; तभो ले तुम्‍हर स्वरगीय ददा ह ओमन ला खवाथे। का तुमन चिरईमन ले जादा महत्‍व के नो हव? 27तुम्‍हर म ले कोन ह चिंता करे के दुवारा अपन जिनगी म एको घरी घलो बढ़ा सकथे?

28तुमन ओन्ढा बर काबर चिंता करथव? खेत के जंगली फूलमन ला देखव कि ओमन कइसने बढ़थें। ओमन न तो मिहनत करंय अऊ न ही ओन्ढा बिनंय। 29तभो ले मेंह तुमन ला बतावत हंव कि राजा सुलेमान घलो अपन जम्मो सोभा म एमन ले एको झन सहीं नइं सजे-धजे रिहिस। 30यदि परमेसर ह खेत के कांदी ला, जऊन ह आज इहां हवय अऊ कल आगी म झोंक दिये जाही, अइसने ओन्ढा पहिराथे, तब हे अल्‍प बिसवासी मनखेमन, ओह तुमन ला अऊ बने ओन्ढा काबर नइं पहिराही? 31एकरसेति तुमन चिंता झन करव अऊ ए झन कहव कि हमन का खाबो? या का पीबो? या का पहिरबो? 32आनजातमन ए जम्मो चीज के खोज म रहिथें। तुम्‍हर स्वरगीय ददा ह जानथे कि तुमन ला ए जम्मो चीज के जरूरत हवय। 33परमेसर के राज अऊ ओकर धरमीपन के खोज करव, त ए जम्मो चीजमन घलो संग म तुमन ला दिये जाही। 34एकरसेति, कल के चिंता झन करव, काबरकि कल के दिन ह अपन चिंता खुद कर लिही। आज के दुःख ह आज खातिर बहुंते हवय।”

Священное Писание

Матай 6:1-34

О помощи бедным

1– Смотрите, не выставляйте свою праведность напоказ. Иначе вы не получите от Небесного Отца никакой награды. 2И когда даёшь милостыню бедным, то не объявляй об этом всем, как делают лицемеры в наших молитвенных домах6:2 Букв.: «в синагогах». и на улицах для того, чтобы их хвалили. Говорю вам истину: они уже получили свою награду. 3Ты же, когда помогаешь бедным, делай это так, чтобы твоя левая рука не знала, что делает правая; 4пусть твоя помощь будет тайной. Тогда твой Отец, который видит и то, что делается втайне, вознаградит тебя.

О молитве

(Мк. 11:25-26; Лк. 11:2-4)

5– Когда вы молитесь, то не будьте как лицемеры, которые любят молиться, стоя в молитвенных домах и на углах улиц, таким образом, чтобы все их видели. Говорю вам истину: они уже получили свою награду. 6Ты же, когда молишься, войди в свою комнату, закрой за собой дверь и помолись своему Небесному Отцу, Который невидимо находится с тобой. Тогда твой Отец, Который видит и то, что делается втайне, вознаградит тебя. 7Когда вы молитесь, то не болтайте попусту, как это делают язычники, которые думают, что будут услышаны благодаря своему многословию. 8Не будьте как они, ведь ваш Отец знает о ваших нуждах ещё до того, как вы обращаетесь к Нему с просьбой. 9Молитесь так:

Отец наш Небесный,

пусть прославится имя Твоё!

10Пусть наступит Царство Твоё

и исполнится воля Твоя

на земле, как и на небесах!

11Хлеб наш насущный дай нам на сегодняшний день.

12Прости нам долги наши,

как и мы простили должникам нашим.

13Не дай нам поддаться искушению,

но сохрани нас от дьявола6:13 Или: «от зла».6:13 Некоторые рукописи включают: «Потому что Твоё вовеки Царство, и сила, и слава. Аминь»..

14– Потому что, если вы будете прощать людям их проступки, то и ваш Небесный Отец простит вас. 15Но если вы не будете прощать людям, то и ваш Отец не простит вам ваших проступков.

О посте

16– Когда вы поститесь, то не ходите с мрачными лицами, как лицемеры, которые хотят показать своим видом, что постятся. Говорю вам истину: они уже получили свою награду. 17Ты же, когда постишься, умойся и причешись6:17 Букв.: «помажь голову твою». Это делалось для того, чтобы волосы выглядели лучше., 18чтобы не люди, а только твой Небесный Отец, Который невидимо находится с тобой, знал о твоём посте, и тогда Он вознаградит тебя, ведь Он видит и то, что делается втайне.

О богатстве

(Лк. 11:34-36; 12:33-34; 16:13)

19– Не копите себе богатств на земле, где их портят моль и ржавчина и где воры могут обокрасть ваш дом. 20Копите лучше себе сокровища на небесах, где их не испортят ни моль, ни ржавчина и куда воры не смогут проникнуть и украсть. 21Ведь где твоё богатство, там будет и твоё сердце.

22Глаз – это светильник всего тела. Если твой глаз ясен6:22 Это был фразеологический оборот, обозначающий человека щедрого, в отличие от человека скупого, имеющего «дурной глаз» (см. следующий стих)., то и всё твоё тело будет полно света. 23Но если глаз у тебя замутнён6:23 Букв.: «если твой глаз дурной». Выражение «дурной глаз» было фразеологическим оборотом, обозначающим жадного или завистливого человека (см. 20:15)., то всё твоё тело будет полно тьмы. И если свет, который в тебе, – тьма, то какова же тогда тьма!

24Никто не может служить двум господам. Он или одного будет ненавидеть, а другого любить, или же одному будет предан, а другим станет пренебрегать. Вы не можете одновременно служить и Всевышнему, и богатству.

О беспокойстве

(Лк. 12:22-31)

25– Поэтому Я говорю вам: не тревожьтесь о своей жизни, что вам есть или что пить, или о своём теле, во что вам одеться. Разве жизнь не важнее пищи и тело не важнее одежды? 26Посмотрите на птиц небесных: они не сеют, не жнут, не собирают в хранилища, однако ваш Небесный Отец питает их. Неужели вы менее ценны, чем птицы? 27И кто из вас, беспокоясь, может продлить себе жизнь хотя бы на один час? 28И зачем вам беспокоиться об одежде? Подумайте о том, как растут полевые лилии. Они не трудятся и не прядут, 29но говорю вам, что даже царь Сулейман во всём своём величии не одевался так, как любая из них. 30Но если Всевышний так одевает полевую траву, которая сегодня есть, а завтра будет брошена в печь, то не оденет ли Он и вас, маловеры? 31Поэтому не тревожьтесь и не спрашивайте: «Что нам есть?», или: «Что нам пить?», или: «Во что одеться?». 32Ведь язычники только обо всём этом и думают, но ваш Небесный Отец знает, что вы нуждаетесь во всём этом. 33Прежде всего ищите Царства Всевышнего и Его праведности, и всё остальное вам тоже будет дано. 34Поэтому не тревожьтесь о завтрашнем дне, завтрашний день сам побеспокоится о себе. Для каждого дня достаточно своих тревог.