New Chhattisgarhi Translation (नवां नियम छत्तीसगढ़ी)

दरसन 5:1-14

जिनगी के किताब अऊ मेढ़ा-पीला

1तब मेंह देखेंव कि जऊन ह सिंघासन म बिराजे रहय, ओकर जेवनी हांथ म एक ठन किताब रहय, जेकर दूनों कोति लिखाय रहय अऊ ओला सात ठन मुहर लगाके बंद करे गे रहय। 2अऊ मेंह देखेंव कि एक सक्तिसाली स्‍वरगदूत ह ऊंचहा अवाज म ए घोसना करत रहय, “मुहर ला टोरके किताब ला खोले के काबिल कोन ए?” 3पर स्‍वरग म या धरती ऊपर या धरती के खाल्‍हे म कोनो घलो ओ किताब ला खोले के या ओला देखे के काबिल नइं रिहिस। 4मेंह अब्‍बड़ रोवंय काबरकि अइसने कोनो नइं मिलिस, जऊन ह किताब ला खोले या ओला देखे के काबिल होवय। 5तब ओ अगुवामन ले एक झन ह मोला कहिस, “झन रो! देख, जऊन ह यहूदा गोत्र के सिंह ए, अऊ दाऊद राजा के बंसज ए, ओह बिजय पाय हवय अऊ ओह सातों मुहर ला टोरे अऊ किताब ला खोले के काबिल हवय5:5 “यहूदा गोत्र के सिंह” अऊ “दाऊद राजा के बंसज” – ए दूनों के मतलब यीसू मसीह अय।।”

6तब मेंह एक ठन मेढ़ा-पीला ला देखेंव, जऊन ह अइसने दिखत रहय, मानो ओकर बध करे गे हवय। ओ मेढ़ा-पीला ह सिंघासन के आघू म चारों जीयत परानी अऊ अगुवामन के बीच म ठाढ़े रहय। ओकर सात ठन सिंग अऊ सात ठन आंखी रिहिस, जऊन मन परमेसर के सात आतमा अंय अऊ एमन ला जम्मो धरती म पठोय गे हवय। 7तब मेढ़ा-पीला ह आईस अऊ जऊन ह सिंघासन म बिराजे रहय, ओकर जेवनी हांथ ले ओह किताब ला ले लीस। 8अऊ जब मेढ़ा-पीला ह किताब ला ले लीस, त ओ चारों जीयत परानी अऊ ओ चौबीस अगुवामन मेढ़ा-पीला के आघू म गिर पड़िन। हर एक के हांथ म बीना अऊ धूप ले भरे सोन के कटोरा रहय, जऊन ह पबितर मनखेमन के पराथना अय। 9अऊ ओमन एक नवां गीत गाईन:

“तेंह किताब ला लेय के

अऊ ओकर मुहरमन ला टोरे के काबिल हवस,

काबरकि तोर बध करे गीस,

अऊ अपन लहू के दुवारा तेंह जम्मो जाति,

भासा, देस अऊ गोत्र के मनखेमन ला परमेसर बर बिसोय हवस।

10तेंह ओमन ला एक ठन देस अऊ पुरोहित बना दे हवस कि ओमन हमर परमेसर के सेवा करंय,

अऊ ओमन धरती ऊपर राज करहीं।”

11तब मेंह लाखों-करोड़ों स्वरगदूतमन ला देखेंव अऊ ओमन के अवाज सुनेंव। ओमन सिंघासन, जीयत परानी अऊ अगुवामन के चारों कोति रहंय। 12ओमन ऊंचहा अवाज म गावत रहंय:

“जऊन मेढ़ा-पीला के बध करे गीस,

ओह सामरथ, धन, बुद्धि, बल, आदर,

महिमा अऊ परसंसा पाय के काबिल अय।”

13तब मेंह अकास, धरती अऊ धरती के खाल्‍हे अऊ समुंदर के जम्मो परानीमन ला अइसने गावत सुनेव:

“जऊन ह सिंघासन म बईठथे,

ओकर अऊ ओ मेढ़ा-पीला के परसंसा, आदर, महिमा अऊ सामरथ

जुग-जुग होवय।”

14अऊ चारों जीयत परानीमन कहिन, “आमीन,” अऊ अगुवामन माड़ी के भार गिरके अराधना करिन।

O Livro

Apocalipse 5:1-14

O livro e o Cordeiro

1E vi um livro na mão direita daquele que estava sentado no trono, livro esse escrito por dentro e por fora, mas fechado com sete selos. 2E um anjo poderoso bradou em alta voz: “Quem é digno de quebrar os selos deste livro e abri-lo?” 3Mas ninguém houve, nem no céu, nem na Terra, nem debaixo da terra, que tivesse o direito de abrir o livro e de ver o que estava lá escrito.

4Chorei então abundantemente pelo facto de em parte alguma se achar alguém digno de o abrir e o ler. 5Mas um dos vinte e quatro anciãos disse-me: “Não chores mais; aqui está o Leão da tribo de Judá, a própria raiz de David, que venceu e mostrou ser digno de quebrar os sete selos e de abrir o livro.”

6Olhei e vi um Cordeiro de pé, no meio do trono, com os quatro seres viventes e os vinte e quatro anciãos à volta, e trazia sinais de ter sido morto. Tinha sete chifres e sete olhos, que são os sete espíritos de Deus enviados por toda a Terra. 7Então avançou e tomou o livro da mão direita do que estava sentado no trono. 8E depois de ter ficado com o livro, os quatro seres viventes e os vinte e quatro anciãos inclinaram-se até à terra, na frente do Cordeiro, tendo cada um uma harpa e taças de ouro cheias de incenso, que são as orações do povo de Deus.

9E cantavam um cântico, que antes ainda não fora cantado, que tinha as seguintes palavras:

“Só tu és digno de tomar o livro,

de quebrar os selos e de o abrir;

porque foste morto e com teu sangue compraste para Deus

gente de todas as nações, raças e línguas.

10E os reuniste num reino, fizeste deles sacerdotes do nosso Deus

e um dia governarão na Terra.”

11Depois, olhei de novo e ouvi o canto de uma multidão de milhões e milhões de anjos que rodeavam o trono, os seres viventes e os anciãos. 12E cantavam com voz forte:

“O Cordeiro, que foi imolado,

é o único que é digno de receber

o poder, a riqueza, a força, a sabedoria,

a honra, a glória, e o louvor.”

13Então ouvi todas as criaturas que existem no céu, na Terra, debaixo da Terra e no mar exclamar:

“O louvor, a honra, a glória e o poder

pertencem àquele que está sentado no trono e ao Cordeiro

para sempre e sempre.”

14E os quatro seres viventes respondiam: “Que assim seja!” E os vinte e quatro anciãos inclinaram-se e adoraram.