Ketab El Hayat

اللاويين 1:1-17

المحرقة

1وَاسْتَدْعَى الرَّبُّ مُوسَى، وَخَاطَبَهُ مِنْ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ قَائِلاً:

2«أَوْصِ بَنِي إِسْرَائِيلَ: إِذَا قَدَّمَ أَحَدُكُمْ ذَبِيحَةً مِنَ الْبَهَائِمِ لِلرَّبِّ، فَلْيَكُنْ ذَلِكَ الْقُرْبَانُ مِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ. 3إِنْ كَانَتْ تَقْدِمَتُهُ مُحْرَقَةً مِنَ الْبَقَرِ، فَلْيُقَرِّبْ ثَوْراً سَلِيماً، يُحْضِرُهُ عِنْدَ مَدْخَلِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، وَيُقَدِّمُهُ أَمَامَ الرَّبِّ طَلَباً لِرِضَاهُ عَنْهُ. 4فَيَضَعُ يَدَهُ عَلَى رَأْسِ الْمُحْرَقَةِ، فَيَرْضَى الرَّبُّ بِمَوْتِ الثَّوْرِ بَدِيلاً عَنْ صَاحِبِهِ، لِلتَّكْفِيرِ عَنْ خَطَايَاهُ. 5ثُمَّ يَذْبَحُ الْمُقَرِّبُ الْعِجْلَ أَمَامَ الرَّبِّ. وَيُقَدِّمُ بَنُو هَرُونَ، الْكَهَنَةُ، الدَّمَ وَيَرُشُّونَهُ عَلَى جَوَانِبِ الْمَذْبَحِ الْقَائِمِ عِنْدَ مَدْخَلِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ. 6وَعَلَى الْمُقَرِّبِ أَيْضاً أَنْ يَسْلُخَ الْمُحْرَقَةَ وَيُقَطِّعَهَا إِلَى أَجْزَاءَ. 7وَيُوْقِدُ أَبْنَاءُ هَرُونَ نَاراً عَلَى الْمَذْبَحِ وَيُرَتِّبُونَ عَلَيْهَا حَطَباً 8ثُمَّ يُرَتِّبُونَ فَوْقَ حَطَبِ نَارِ الْمَذْبَحِ أَجْزَاءَ الثَّوْرِ وَرَأْسَهُ وَشَحْمَهُ. 9أَمَّا أَعْضَاؤُهُ الدَّاخِلِيَّةُ وَأَكَارِعُهُ فَيَغْسِلُهَا الْمُقَرِّبُ بِمَاءٍ، ثُمَّ يُحْرِقُهَا الْكَاهِنُ جَمِيعاً عَلَى الْمَذْبَحِ، فَتَكُونُ مُحْرَقَةً، وَقُودَ رِضًى تَسُرُّ الرَّبَّ.

10وَإِنْ كَانَتْ مُحْرَقَتُهُ مِنَ الْمَاشِيَةِ: الضَّأْنِ أَوِ الْمَعَزِ، فَلْتَكُنْ ذَكَراً سَلِيماً. 11وَعَلَى الْمُقَرِّبِ أَنْ يَذْبَحَهُ فِي حَضْرَةِ الرَّبِّ، عِنْدَ الْجَانِبِ الشَّمَالِيِّ لِلْمَذْبَحِ، ثُمَّ يَقُومُ أَبْنَاءُ هَرُونَ الْكَهَنَةُ بِرَشِّ دَمِهِ عَلَى جَوَانِبِ الْمَذْبَحِ. 12وَيُقَطِّعُهُ الْمُقَرِّبُ إِلَى أَجْزَاءَ مَعَ رَأْسِهِ وَشَحْمِهِ، فَيُرَتِّبُهَا الْكَاهِنُ فَوْقَ حَطَبِ نَارِ الْمَذْبَحِ، 13وَأَمَّا الأَعْضَاءُ الدَّاخِلِيَّةُ وَالأَكَارِعُ فَيَغْسِلُهَا بِمَاءٍ، ثُمَّ يُحْرِقُهَا الْكَاهِنُ جَمِيعَهَا فَتَكُونُ مُحْرَقَةً وَوَقُودَ رِضًى تَسُرُّ الرَّبَّ.

14وَإِنْ كَانَتْ تَقْدِمَتُهُ لِلرَّبِّ مُحْرَقَةً مِنَ الطَّيْرِ، فَلْتَكُنْ مِنَ الْيَمَامِ أَوْ مِنْ أَفْرَاخِ الْحَمَامِ. 15فَيُقَدِّمُ الْكَاهِنُ الْقُرْبَانَ إِلَى الْمَذْبَحِ وَيَحُزُّ رَأْسَهُ وَيُصَفِّي دَمَهُ عَلَى حَائِطِ الْمَذْبَحِ بَعْدَ إِيْقَادِ النَّارِ عَلَى الْمَذْبَحِ، 16وَيَنْزِعُ حَوْصَلَتَهُ بِكُلِّ مَا بِها وَيَطْرَحُهُمَا إِلَى جَانِبِ الْمَذْبَحِ الشَّرْقِيِّ، حَيْثُ يُجْمَعُ الرَّمَادُ. 17وَيَشُقُّ الْكَاهِنُ الطَّائِرَ مِنْ بَيْنِ جَنَاحَيْهِ، مِنْ غَيْرِ أَنْ يَفْصِلَهُ إِلَى قِطْعَتَيْنِ، وَيُحْرِقُهُ عَلَى الْمَذْبَحِ فَوْقَ حَطَبِ النَّارِ، فَيَكُونُ مُحْرَقَةً وَوَقُودَ رِضًى تَسُرُّ الرَّبَّ.

Persian Contemporary Bible

لاويان 1:1‏-17

قربانی سوختنی

1‏-2خداوند از خيمهٔ عبادت با موسی سخن گفت و به او فرمود كه دستورات زير را به قوم اسرائيل بدهد:

وقتی كسی برای خداوند قربانی می‌كند، قربانی او بايد گاو، گوسفند و يا بز باشد. 3اگر بخواهد برای قربانی سوختنی يک گاو قربانی كند، آن گاو بايد نر و بی‌عيب باشد. گاو را دم در ورودی خيمهٔ عبادت بياورد تا مورد قبول خداوند قرار گيرد. 4شخصی كه آن را می‌آورد، بايد دستش را روی سر حيوان بگذارد. به اين ترتيب آن قربانی پذيرفته شده، گناهان شخص را كفاره می‌كند. 5بعد خود آن شخص حيوان را در حضور خداوند سر ببرد و پسران هارون كه كاهنند، خون آن را بياورند و بر چهار طرف قربانگاه كه جلو در ورودی خيمهٔ عبادت است، بپاشند. 6سپس آن شخص پوست گاو را بكند و آن را قطعه‌قطعه كند، 7و كاهنان هيزم روی قربانگاه بگذارند، آتش روشن كنند 8و قطعه‌ها و سر و پيه آن را روی هيزم قرار دهند. 9آنگاه آن شخص بايد دل و روده و پاچه‌های گاو را با آب بشويد و كاهنان همه را روی قربانگاه بسوزانند. اين قربانی سوختنی كه بر آتش تقديم می‌شود، مورد پسند خداوند خواهد بود.

10اگر گوسفند يا بز برای قربانی بياورند، آن نيز بايد نر و بی‌عيب باشد. 11شخصی كه آن را می‌آورد بايد در سمت شمالی قربانگاه در حضور خداوند سرش را ببرد و كاهنان كه پسران هارونند، خونش را بر چهار طرف قربانگاه بپاشند. 12سپس، آن شخص حيوان قربانی شده را قطعه‌قطعه كند و كاهنان اين قطعه‌ها را با سر و پيه آن روی هيزم قربانگاه بگذارند. 13آن شخص بايد دل و روده و پاچه‌های گوسفند يا بز را با آب بشويد. سپس كاهنان همهٔ آنها را روی آتش قربانگاه بسوزانند. اين قربانی سوختنی كه بر آتش تقديم می‌شود، مورد پسند خداوند خواهد بود.

14اگر كسی می‌خواهد برای قربانی سوختنی پرنده قربانی كند، آن پرنده بايد قمری يا جوجه كبوتر باشد. 15‏-17كاهن، پرنده را بگيرد و جلو قربانگاه ببرد، سرش را بكند به طوری كه خونش بر پهلوی قربانگاه بريزد. چينه‌دان و محتويات داخل شكمش1‏:15‏-17 (1‏:16) «محتويات داخل شکمش» يا «پرهايش».‏ را درآورد و آنها را در طرف شرق قربانگاه در جايی كه خاكستر قربانگاه ريخته می‌شود بيندازد. سپس بالهای پرنده را گرفته، آن را از وسط پاره كند بدون اينكه پرنده دو تكه شود. آنگاه كاهن آن را روی هيزم قربانگاه بسوزاند. اين قربانی سوختنی كه بر آتش تقديم می‌شود، مورد پسند خداوند خواهد بود.