New Amharic Standard Version

ኤርምያስ 2:1-37

የእስራኤል ሕዝብ አምላኩን መተው

1የእግዚአብሔር ቃል እንዲህ ሲል ወደ እኔ መጣ፤ 2“ሂድና ጮኸህ ይህን ለኢየሩሳሌም ጆሮ አሰማ፤

እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤

‘በወጣትነትሽ ጊዜ የነበረሽን ታማኝነት፣

በሙሽርነትሽም ወራት እንዴት እንደ ወደድሽኝ፣

በምድረ በዳ ዘር በማይዘራበት ምድር፣

እንዴት እንደተከተልሽኝ አስታውሳለሁ።

3እስራኤል ለእግዚአብሔር ቅዱስ ነበረች፤

የመከሩም በኵር ነበረች፤

የዋጧት ሁሉ በደለኞች ሆኑ፤

መዓትም ደረሰባቸው’ ”

ይላል እግዚአብሔር

4የያዕቆብ ቤት ሆይ፤ የእስራኤል ቤት ወገን ሁላችሁ፣

የእግዚአብሔርን ቃል ስሙ።

5እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤

“አባቶቻችሁ ከእኔ የራቁት፣

ከንቱ ነገርን የተከተሉት፣

ራሳቸውም ከንቱ የሆኑት፣

ምን ጥፋት አግኝተውብኝ ነው?

6እነርሱም፣ ‘ከግብፅ ምድር ያወጣን፣

በወና ምድረ በዳ፣

በጐድጓዳና በበረሓ መሬት፣

በደረቅና በጨለማ2፥6 ወይም በሞት ጥላ ቦታ፣

ሰው በማያልፍበትና በማይኖርበት ስፍራ፣

የመራን እግዚአብሔር ወዴት ነው?’ ብለው አልጠየቁም።

7እኔ፣ ፍሬዋንና በረከቷን እንድትበሉ፣

ለም ወደ ሆነ መሬት አመጣኋችሁ፤

እናንተ ግን መጥታችሁ ምድሬን አረከሳችሁ፤

ርስቴንም ጸያፍ አደረጋችሁ።

8እግዚአብሔር ወዴት ነው?’ ብለው፣

ካህናቱ አልጠየቁም፤

ከሕጉ ጋር የሚውሉት አላወቁኝም፤

መሪዎቹ ዐመፁብኝ፤

ነቢያቱም በበኣል ስም ተነበዩ፤

ከንቱ ነገሮችን ተከተሉ።

9“ስለዚህ እንደ ገና ከእናንተ ጋር እፋረዳለሁ፤”

“ከልጅ ልጆቻችሁም ጋር እከራከራለሁ።

ይላል እግዚአብሔር

10ወደ ኪቲም2፥10 ኪቲም – ቆጵሮስና የምዕራባዊ የባህር ዳርቻ ማለት ነው ጠረፍ ተሻገሩና እዩ፤

ወደ ቄዳርም2፥10 ቄዳር – በሶርያዊ ዐረቢያ ምድረ በዳ የሚገኙ የበዶይን ነገዶች መኖሪያ ልካችሁ በጥንቃቄ መርምሩ፣

እንዲህ ዐይነት ነገር ተደርጎ ያውቅ እንደሆነ ተመልከቱ፤

11የእውነት አማልክት ባይሆኑም እንኳ፣

አማልክቱን የለወጠ ሕዝብ አለን?

ሕዝቤ ግን ክብራቸውሠ የሆነውን፣

በከንቱ ነገር ለወጡ።2፥11 የዕብራውያን የጥንት ጸሐፍት ትውፊት የሆነው የማሶሬቲክ ጽሑፍ ክብሬን ይላል

12ሰማያት ሆይ፤ በዚህ ተገረሙ፤

በታላቅ ድንጋጤም ተንቀጥቀጡ፤”

ይላል እግዚአብሔር

13“ሕዝቤ ሁለት ኀጢአት ፈጽመዋል፣

ሕያው የውሃ ምንጭ የሆንሁትን፣

እኔን ትተዋል፤

ውሃ መያዝ የማይችሉትን ቀዳዳ የውሃ ማጠራቀሚያ ጉድጓዶች፣

ለራሳቸው ቈፍረዋል።

14እስራኤል ባሪያ ነውን? ወይስ የቤት ውልድ ባሪያ?

ታዲያ፣ ስለ ምን ለብዝበዛ ተዳረገ?

15አንበሶች በእርሱ ላይ አገሡ፤

በኀይለኛ ድምፅም ጮኹበት።

ምድሩን ባድማ አድርገውበታል፤

ከተሞቹ ተቃጥለዋል፤ ወናም ሆነዋል።

16ደግሞም የሜምፎስና2፥16 ሜምፎስ በዕብራይስጡ ኖፍ ይላል ወይም ጭንቅላትሽን ፈጠፈጡ/ሰነጠቀ የጣፍናስ ሰዎች፣

መኻል ዐናትሽን ላጩሽ።

17በመንገድ የሚመራሽን፣

እግዚአብሔር አምላክሽን በመተውሽ፣

ይህን በራስሽ ላይ አላመጣሽምን?

18ከሺሖር2፥18 የዐባይ ወንዝ አንዱ ተነጣይ ጅረት ነው ወንዝ ውሃ ለመጠጣት፣

አሁንስ ለምን ወደ ግብፅ ወረድሽ?

ከኤፍራጥስ ወንዝስ ውሃ ለመጠጣት፣

ወደ አሦር መውረድ ለምን አስፈለገሽ?

19ክፋትሽ ቅጣት ያስከትልብሻል፤

ክህደትሽም ተግሣጽ ያመጣብሻል፤

እግዚአብሔር አምላክሽን ስትተዪ፣

እኔንም መፍራት ችላ ስትይ፣

ምን ያህል ክፉና መራራ እንደሚሆንብሽ፣

አስቢ፤ እስቲ አስተውዪ፤”

ይላል የሰራዊት ጌታ እግዚአብሔር

20“ከጥንት ጀምሮ ቀንበርሽን ሰበርሁ፤

እስራትሽን በጣጠስሁ፤

አንቺም፣ ‘አላገለግልህም’ አልሽ፤

ከፍ ባለውም ኰረብታ ሁሉ ሥር፣

በያንዳንዱም ለምለም ዛፍ ሥር፣

ለማመንዘር ተጋደምሽ።

21እኔ፣ እንደ ምርጥ የወይን ተክል፣

ጤናማና አስተማማኝ ዘር አድርጌ ተክዬሽ ነበር፤

ታዲያ ብልሹ የዱር ወይን ተክል ሆነሽ፣

እንዴት ተለወጥሽብኝ?

22በልዩ ቅጠል ብትታጠቢ፣

ብዙ ሳሙና ብትጠቀሚም፣

የበደልሽ ዕድፍ አሁንም በፊቴ ነው፤”

ይላል ጌታ እግዚአብሔር

23“ ‘አልረከስሁም፣

በኣሊምን አልተከተልሁም’ እንዴት ትያለሽ?

በሸለቆ ውስጥ ምን እንዳደረግሽ

እስቲ አስቢ፣

ምንስ እንደ ፈጸምሽ ተገንዘቢ፤

እንደምትፋንን ፈጣን ግመል ሆነሻል፤

24በምድረ በዳ እንደ ለመደች፣

በፍትወቷ ነፋስን እንደምታነፈንፍ፣ የሜዳ አህያ ነሽ፤

ከመጎምጀቷ ማን ሊገታት ይችላል?

ለሚፈልጓት ሁሉ ያለ ምንም ድካም፤

በፍትወቷ ወራት በቀላሉ ትገኝላቸዋለች።

25እግርሽ እስኪነቃ አትሩጪ፤

ጉሮሮሽም በውሃ ጥም እስኪደርቅ አትቅበዝበዢ።

አንቺ ግን፣ ‘በከንቱ አትድከም፤

ባዕዳን አማልክትን ወድጃለሁ፤

እነርሱን እከተላለሁ’ አልሽ።

26“ሌባ በተያዘ ጊዜ እንደሚያፍር፣

የእስራኤልም ቤት አፍሮአል፤

እነርሱ፣ ንጉሦቻቸውና ሹሞቻቸው፣

ካህናታቸውና ነቢያታቸው እንዲሁ ያፍራሉ።

27ዛፉን፣ ‘አንተ አባቴ ነህ’

ድንጋዩንም፣ ‘አንተ ወለድኸኝ’ አሉ፤

ፊታቸውን ሳይሆን፣

ጀርባቸውን ሰጥተውኛልና፤

በመከራቸው ጊዜ ግን፣

‘መጥተህ አድነን’ ይላሉ።

28ታዲያ፣ ልታመልካቸው ያበጀሃቸው አማልክት ወዴት ናቸው?

በመከራህ ጊዜ ሊያድኑህ የሚችሉ ከሆነ፣

ይሁዳ ሆይ፤ እስቲ ይምጡና ያድኑህ፤

የከተሞችህን ቍጥር ያህል፣

የአማልክትህም ብዛት እንዲሁ ነውና።

29“ለምን በእኔ ታማርራላችሁ?

ያመፃችሁብኝ እናንተ ሁላችሁ ናችሁ፤”

ይላል እግዚአብሔር

30“ልጆቻችሁን በከንቱ ቀጣኋቸው፤

እነርሱም አልታረሙም።

ሰይፋችሁ እንደ ተራበ አንበሳ፣

ነቢያታችሁን በልቶአል።

31“የዚህ ትውልድ ሰዎች ሆይ፤ የእግዚአብሔርን ቃል አስተውሉ፤

“እኔ ለእስራኤል ሕዝብ ምድረ በዳ፣

ወይስ ድቅድቅ ጨለማ ያለበት ምድር ሆንሁበትን?

ሕዝቤ፣ እንደ ልባችን ልንሆን እንፈልጋለን፤

ተመልሰንም ወደ አንተ አንመጣም’ ለምን ይላል?

32ለመሆኑ ቆንጆ ጌጣጌጧን፣

ሙሽራ የሰርግ ልብሷን ትረሳለችን?

ሕዝቤ ግን፣

እጅግ ብዙ ቀን ረስቶኛል።

33በፍትወት ለማጥመድ እንዴት ስልጡን ነሽ?

ልክስክስ ክፉ ሴቶች እንኳ ከመንገድሽ ብዙ ክፋት ይማራሉ።

34በስርቆት ያልያዝሻቸው፣

የንጹሓን ድኾች ደም፣

በልብስሽ ላይ ተገኝቶአል።

ይህን ሁሉ አድርገሽም፣

35‘እኔ ንጹሕ ነኝ፤

በእርግጥ ቍጣው ከእኔ ርቆአል’ ትያለሽ።

እኔ ግን እፈርድብሻለሁ፤

‘ኀጢአት አልሠራሁም ብለሻልና።

36መንገድሽን እየለዋወጥሽ፣

ለምን ትሮጫለሽ?

አሦር እንዳዋረደሽ፣

ግብፅም እንዲሁ ያዋርድሻል።

37የታመንሽባቸውን እግዚአብሔር ስላዋረደ፣

በእነርሱም ስለማይከናወንልሽ፣

እጆችሽን በራስሽ ላይ አድርገሽ፣

ከዚያም ትወጫለሽ።