New Amharic Standard Version

ኢሳይያስ 49:1-26

የእግዚአብሔር ባሪያ

1እናንት ደሴቶች ስሙኝ፤

እናንት በሩቅ ያላችሁ ሕዝቦች ይህን አድምጡ፤

በእናቴ ማሕፀን ሳለሁ እግዚአብሔር ጠራኝ፤

ከመወለዴ በፊት በስም ጠራኝ።

2አፌን እንደ ተሳለ ሰይፍ አደረገው፤

በእጁ ጥላ ሰወረኝ፤

የተወለወለ ፍላጻ አደረገኝ፤

በሰገባውም ውስጥ ሸሸገኝ።

3እርሱም፣ “እስራኤል፤ አንተ ባሪያዬ ነህ፤

በአንተ ክብሬን እገልጣለሁ” አለኝ።

4እኔ ግን፣ “ዐላማ ሳይኖረኝ እንዲሁ ደከምሁ፤

ምንም ጥቅም ለሌለውና ለከንቱ ነገር ጒልበቴን ጨረስሁ፤

ሆኖም ግን ብድራቴ በእግዚአብሔር እጅ፣

ዋጋዬም በአምላኬ ዘንድ ነው” አልሁ።

5በእግዚአብሔር ዐይን ፊት ከብሬአለሁ፤

አምላኬ ጒልበት ሆኖልኛል፤

ባሪያው እንድሆን ከማሕፀን የሠራኝ፣

ያዕቆብን ወደ እርሱ እንድመልስ፣

እስራኤልን ወደ እርሱ እንድሰበስብ ያደረገኝ፣

እግዚአብሔር አሁንም እንዲህ ይላል፤

6እርሱም፣

“ባሪያዬ መሆንህ፣

የያዕቆብን ነገዶች እንደ ገና መመለስህ፣

የጠበቅኋቸውን እስራኤል መልሰህ ማምጣት ለአንተ ቀላል ነገር ነው፤

ድነቴን እስከ ምድር ዳርቻ እንድታመጣ፣

ለአሕዛብ ብርሃን አደርግሃለሁ” አለኝ።

7እግዚአብሔር

ታዳጊ የሆነው የእስራኤል ቅዱስ፣

ለተናቀውና በሕዝብ ለተጠላው፣

የገዦች አገልጋይ እንዲህ ይላል፤

“ነገሥታት አይተውህ ይነሣሉ፤

ልዑላንም አይተው፤ ይሰግዳሉ፤

ምክንያቱም የመረጠህ የእስራኤል ቅዱስ፣

እግዚአብሔር ታማኝ ነው።”

የእስራኤል እንደ ገና መቋቋም

8እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤

“በወደድሁ ጊዜ እመልስልሃለሁ፤

በድነትም ቀን እረዳሃለሁ።

ለሕዝቡ ቃል ኪዳን እንድትሆን፣

ምድሪቱን እንደ ገና እንድትሠራት፣

ጠፍ የሆኑትን ርስቶች ለየባለቤታቸው እንድትመልስ፣

እጠብቅሃለሁ፤ እሠራሃለሁም፤

9የተማረኩትን፣ ‘ኑ ውጡ’

በጨለማ ያሉትን፣ ‘ነጻ ሁኑ’ እንድትል አድርጌሃለሁ።

“በየመንገዱ ዳር ይመገባሉ፤

በተራቈተውም ኰረብታ ሁሉ ላይ መሰማሪያ ያገኛሉ።

10አይራቡም፤ አይጠሙም፤

የምድረ በዳ ትኵሳት ወይም የፀሓይ ቃጠሎ አይጐዳቸውም።

የሚራራላቸው ይመራቸዋል፤

በውሃ ምንጭ ዳርም ያሰማራቸዋል።

11ተራሮቼን ሁሉ መንገድ አደርጋለሁ፤

ጐዳናዎቼም ከፍ ይላሉ።

12እነሆ፤ ከሩቅ አገር ይመጣሉ፤

አንዳንዶች ከሰሜን ሌሎች ከምዕራብ፣

የቀሩት ደግሞ ከሲኒም49፥12 የማሶሬቱ ቅጅ ከዚህ ጋር ይስማማል፣ የሙት ባሕር ጥቅሎች ግን፣ አስዋን ይላሉ። ይመጣሉ።

13ሰማያት ሆይ፤ እልል በሉ፤

ምድር ሆይ፤ ደስ ይበልሽ፤

ተራሮች ሆይ፤ በደስታ ዘምሩ፤

እግዚአብሔር ሕዝቡን ያጽናናል፤

ለተቸገሩትም ይራራልና።

14ጽዮን ግን፣ “እግዚአብሔር ትቶኛል፤

ጌታም ረስቶኛል” አለች።

15“እናት የምታጠባውን ልጇን ልትረሳ ትችላለችን?

ለወለደችውስ ልጅ አትራራለትምን?

ምናልባት እርሷ ትረሳ ይሆናል፣

እኔ ግን እልረሳሽም።

16እነሆ፤ በእጄ መዳፍ ላይ ቀርጬሻለሁ፤

ቅጥሮችሽ ምንጊዜም በፊቴ ናቸው።

17ወንዶች ልጆችሽ ፈጥነው ይመለሳሉ፤

ያፈራረሱሽም ከአንቺ ይሸሻሉ።

18ዐይንሽን ቀና አድርጊ፤ ዙሪያውንም ተመልከቺ፤

ወንዶች ልጆችሽ ሁሉ ተሰብስበው ወደ አንቺ ይመጣሉ።

“በሕያውነቴ እምላለሁ፤

እነዚህን ሁሉ እንደ ጌጥ ትለብሻቸዋለሽ፤

እንደ ሙሽራም ትጐናጸፊያቸዋለሽ” ይላል እግዚአብሔር

19“ፈራርሰሽ ባድማ ብትሆኚ፣

ምድርሽ ፈጽሞ ቢጠፋ፣

ዛሬ ለሕዝብሽ ጠባብ ብትሆኚም እንኳ፣

የዋጡሽ ከአንቺ ይርቃሉ።

20በሐዘንሽ ዘመን የወለድሻቸው ልጆች፣

ጆሮሽ እየሰማ፣

‘ይህ ቦታ በጣም ጠቦናል፤

የምንኖርበት በቂ ስፍራ ስጪን’ ይሉሻል።

21በልብሽም እንዲህ ትያለሽ፣

‘እነዚህን የወለደልኝ ማን ነው?

እኔ ሐዘንተኛና መካን፣

የተሰደድሁና የተጠላሁ ነበርሁ፤

እነዚህን ማን አሳደጋቸው?

ብቻዬን ቀርቼ ነበር፤

ታዲያ፣ እነዚህ ከየት መጡ?’

22ልዑል እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤

“እነሆ፤ አሕዛብን በጥቅሻ እጣራለሁ፤

ዐርማዬንም ለሕዝቦች ከፍ አደርጋለሁ፤

ወንዶች ልጆችሽን በዕቅፋቸው ያመጡልሻል፤

ሴቶች ልጆችሽንም በትከሻቸው ይሸከሙልሻል።

23ነገሥታት አሳዳጊ አባቶችሽ፣

እቴጌዎቻቸው ሞግዚቶችሽ ይሆናሉ፤

በግንባራቸው ተደፍተው ይሰግዱልሻል፤

የእግርሽን ትቢያ ይልሳሉ፤

አንቺም እኔ እግዚአብሔር እንደሆንሁ ታውቂያለሽ፤

እኔን ተስፋ የሚያደርጉም አያፍሩም።”

24ከተዋጊ ብዝበዛ ማስጣል፣

ከጨካኝስ49፥24 የሙት ባሕር ጥቅሎች፣ ቩልጌትና የሱርስቱ ቅጅ (እንዲሁም የሰብዓ ሊቃናት ትርጒም ቍ 25 ይመ) ከዚህ ጋር ይስማማሉ፤ የማሶሬቱ ቅጅ ግን፣ ከጻድቅስ ይላል። ምርኮኞችን ማዳን ይቻላልን?

25እግዚአብሔር ግን እንዲህ ይላል፤

“ከተዋጊዎች ላይ ምርኮኞች በርግጥ ይወሰዳሉ፤

ከጨካኞችም ላይ ምርኮ ይበዘበዛል፤

ከአንቺ ጋር የሚጣሉትን እጣላቸዋለሁ፤

ልጆችሽንም እታደጋለሁ።

26አስጨናቂዎችሽ የራሳቸውን ሥጋ እንዲበሉ አደርጋቸዋለሁ፤

በወይን ጠጅ እንደሚሰከር ሁሉ፣ በገዛ ደማቸው ይሰክራሉ።

ከዚያም የሰው ዘር ሁሉ፣

እኔ እግዚአብሔር አዳኝሽ፣

ታዳጊሽም የያዕቆብ ኀያል እንደሆንሁ ያውቃል።”