New Amharic Standard Version

አሞጽ 9:1-15

እስራኤል ትጠፋለች

1ጌታን በመሠዊያው አጠገብ ቆሞ አየሁት፤ እርሱም እንዲህ አለ፤

“መድረኮቹ እንዲናወጡ፣

ጒልላቶቹን ምታ፣

በሕዝቡም ሁሉ ራስ ላይ ሰባብራቸው፤

የቀሩትን በሰይፍ እገድላቸዋለሁ፤

ከእነርሱ አንድም ሰው አይሸሽም፤

ቢሸሽም የሚያመልጥ የለም።

2መቃብር9፥2 ዕብራይስጡ ሲዖል ይለዋል። በጥልቀት ቈፍረው ቢወርዱም፣

እጄ ከዚያ ታወጣቸዋለች፤

ወደ ሰማይ ቢወጡም፣

ከዚያ አወርዳቸዋለሁ።

3በቀርሜሎስ ጫፍ ላይ ቢሸሸጉም፣

አድኜ ፈልጌ ከዚያ አወርዳቸዋለሁ፤

እይዛቸዋለሁም፤

በጥልቅ ባሕር ውስጥ ከእኔ ቢሸሸጉም፣

በዚያ እባቡ እንዲነድፋቸው አዘዋለሁ፤

4በጠላቶቻቸው ተነድተው ለምርኮ ቢወሰዱም፣

በዚያ እንዲገድላቸው ሰይፍን አዛለሁ፤

ለመልካም ሳይሆን ለክፉ፣

ዓይኔን በእነርሱ ላይ አደርጋለሁ።

5ጌታ፣ እግዚአብሔር ጸባኦት፣

ምድርን ይዳስሳል፤

እርሷም ትቀልጣለች፤

በውስጥዋ የሚኖሩ ሁሉ ያለቅሳሉ፤

የምድር ሁለመና እንደ ዐባይ ወንዝ ይነሣል፤

እንደ ግብጽ ወንዝም ይወርዳል።

6መኖሪያውን9፥6 ዕብራይስጡ ለዚህ ሐረግ የሰጠው ትርጒም ምን እንደሆነ አይታወቅም። በሰማይ የሚሠራ፣

መሠረቱንም9፥6 ዕብራይስጡ ለዚህ ሐረግ የሰጠው ትርጒም ምን እንደሆነ አይታወቅም። በምድር የሚያደርግ፣

የባሕርን ውሃ የሚጠራ፣

በምድርም ገጽ ላይ የሚያፈስ፣

እርሱ ስሙ እግዚአብሔር ነው።

7“እናንት እስራኤላውያን፣

ለእኔ እንደ ኢትዮጵያውያን አይደላችሁምን?”

ይላል እግዚአብሔር

“እስራኤልን ከግብጽ፣

ፍልስጥኤማውያንን ከከፍቶር9፥7 በላይኛው ዐባይ አካባቢ ያለ ሕዝብ ነው

ሶርያውያንንም ከቂር አላወጣሁምን?

8“እነሆ፤ የጌታ እግዚአብሔር ዐይኖች፣

በኀጢአተኛ መንግሥት ላይ ናቸው፤

ከምድር ገጽ፣ ፈጽሜ አጠፋዋለሁ፤

የያዕቆብን ቤት ግን፣ ሙሉ በሙሉ

አልደመስስም፤”

ይላል እግዚአብሔር

9“እነሆ፤ ትእዛዝ እሰጣለሁ፤

እህል በወንፊት እንደሚነፋ፣

የእስራኤልን ቤት፣

በሕዝብ ሁሉ መካከል እንዲሁ አደርጋለሁ፤

ነገር ግን አንዲት ቅንጣት በምድር ላይ አትወድቅም።

10በሕዝቤ መካከል ያሉ፣

‘ክፉ ነገር አያገኘንም ወይም አይደርስብንም’ የሚሉ፣

ኀጢአተኞች ሁሉ፣

በሰይፍ ይሞታሉ።

የእስራኤል መመለስ

11“በዚያ ቀን፣

የወደቀውን የዳዊትን ድንኳን አነሣለሁ፤

የተሰበረውን እጠግናለሁ፤

የፈረሰውን ዐድሳለሁ፤

ቀድሞ እንደነበረም አድርጌ እሠራዋለሁ፤

12ስለዚህ የኤዶምን ትሩፍ፣

በስሜ9፥12 ዕብራይስጡ እንደ ሰብዓ ሊቃናቱ ትርጒም የሕዝቡ ትሩፋንና ስሜን የሚሸከሙ ሁሉ፣ እግዚአብሔርን ይፈልጋሉ የተጠሩትንም ሕዝቦች ሁሉ ይወርሳሉ፤”

ይላል ይህን የሚያደርግ እግዚአብሔር

13እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤

“እነሆ፤ ዐጫጁ ዐጭዶ ሳይጨርስ፣

ዐራሹ በላዩ የሚደርስበት፣

ችግኝ ተካዩም ገና ተክሎ ሳይጨርስ፣

ወይን ጨማቂው የሚደርስበት ጊዜ ይመጣል፤

አዲስ የወይን ጠጅ ከተራሮች ይንጠባጠባል፤

ከኰረብቶችም ሁሉ ይፈሳል።

14የተሰደደውን9፥14 ወይም ዕጣ ፈንታቸውን አድሳለሁ ሕዝቤን እስራኤልን እመልሳለሁ፤

እነርሱም የፈራረሱትን ከተሞች መልሰው ሠርተው በውስጣቸው ይኖራሉ።

የወይን ተክል ተክለው፣ ጠጁን ይጠጣሉ፤

አትክልት ተክለው ፍሬውን ይበላሉ።

15እስራኤልን በገዛ ምድራቸው እተክላቸዋለሁ፤

ከሰጠኋቸውም ምድር፣ ዳግመኛ

አይነቀሉም”

ይላል አምላክህ እግዚአብሔር

Persian Contemporary Bible

عاموس 9:1-15

مجازات اسرائيل بوسيلهٔ خداوند

1خداوند را ديدم كه كنار قربانگاه ايستاده بود و می‌گفت: «سر ستونهای خانهٔ خدا را بشكن تا ستونها فرو ريخته، سقف خانه بر سر مردم خراب شود. كسی جان به در نخواهد برد. حتی كسانی هم كه موفق به فرار شوند، در راه كشته خواهند شد. 2اگر به دوزخ بروند، دست خود را دراز كرده آنها را از آنجا بيرون خواهم كشيد و اگر به آسمانها فرار كنند، ايشان را به زير خواهم آورد. 3اگر در كوه كرمل پنهان شوند، آنها را پيدا خواهم كرد، و اگر در قعر دريا خود را مخفی كنند، مار را خواهم فرستاد تا آنها را بگزد. 4حتی اگر به اسارت هم بروند، من آنها را در آنجا خواهم كشت. قصد من اين است كه اين قوم مجازات شوند.»

5خداوند، خدای قادر متعال زمين را لمس می‌كند و زمين گداخته می‌شود و همهٔ ساكنانش ماتم می‌گيرند. تمام زمين مثل رود نيل بالا می‌آيد و دوباره فرو می‌نشيند. 6آنكه خانهٔ خود را در آسمانها ساخته و پايهٔ آن را بر زمين نهاده است، و آب دريا را فرا می‌خواند و آن را بر زمين می‌باراند، نامش خداوند است!

7خداوند می‌فرمايد: «ای قوم اسرائيل، آيا برای من شما از حبشی‌ها بهتر هستيد؟ آيا من كه شما را از مصر بيرون آوردم، برای ساير قومها نيز همين كار را نكردم؟ فلسطينی‌ها را از ”كفتور“ و سوری‌ها را از ”قير“ بيرون آوردم. 8چشمان من مملكت گناهكار اسرائيل را می‌بيند و من آن را از روی زمين محو خواهم ساخت؛ ولی خاندان اسرائيل را به کلی از بين نخواهم برد، 9بلكه مقرر می‌دارم كه اسرائيل بوسيلهٔ ساير قومها مثل غله‌ای كه در غربال است الک گردد و كاملاً از بدكاران پاک شود. 10تمام گناهكارانی كه می‌گويند: ”خدا نمی‌گذارد بلايی به ما برسد“، با شمشير كشته خواهند شد.

احيای اسرائيل

11«آنگاه در آن زمان، سلطنت داوود را كه اكنون ويران است دوباره بر پا خواهم ساخت و آن را به عظمت سابقش باز خواهم گرداند، 12و آنچه را كه از ادوم و تمام قومهایی كه به من تعلق دارند، باقی بماند، اسرائيل تصاحب خواهد كرد.» خداوندی كه تمام اينها را بجا می‌آورد چنين فرموده است.

13خداوند می‌فرمايد: «زمانی فرا خواهد رسيد كه فراوانی محصول خواهد بود و غله چنان سريع رشد خواهد كرد كه دروگران فرصت درويدن نخواهند داشت، و از فراوانی انگور، از دامنهٔ کوههای اسرائيل شراب شيرين فرو خواهد چكيد. 14من قوم خود اسرائيل را از اسارت باز می‌گردانم. آنها شهرهای ويران خود را بازسازی نموده، دوباره در آنها ساكن خواهند شد. باغها و تاكستانها غرس نموده شراب آنها را خواهند نوشيد و ميوهٔ آنها را خواهند خورد. 15ايشان را در سرزمينی كه به آنها داده‌ام، مستقر خواهم ساخت و ايشان بار ديگر ريشه‌كن نخواهند شد.» خداوند، خدای شما اين را می‌فرمايد.