New Amharic Standard Version

ምሳሌ 8:1-36

የጥበብ ጥሪ

1ጥበብ ጮኻ አትጣራምን?

ማስተዋልስ ድምፅዋን ከፍ አድርጋ አታሰማምን?

2በመንገድ አጠገብ ባሉ ኰረብቶች፣

መንገዶቹ በሚገናኙበትም ላይ ትቆማለች፤

3ወደ ከተማዪቱ በሚያስገቡት በሮች አጠገብ፣

በመግቢያዎቹ ላይ፣ ድምጿን ከፍ አድርጋ እንዲህ ስትል ትጮኻለች፤

4“ሰዎች ሆይ፤ የምጠራውኮ እናንተን ነው፤

ለሰው ልጆች ሁሉ ድምፄን ከፍ አደርጋለሁ።

5እናንተ ብስለት የጐደላችሁ፤ ጠንቃቃነትን ገንዘብ አድርጉ፤

እናንተ ተላሎች፤ ማስተዋልን አትርፉ።

6የምናገረው ጠቃሚ ነገር ስላለኝ አድምጡኝ፤

ቀና ነገር ለመናገር ከንፈሮቼን እከፍታለሁ።

7አንደበቴ እውነትን ይናገራል፤

ከንፈሮቼ ክፋትን ይጸየፋሉና።

8ከአንደበቴ የሚወጡት ቃሎች ሁሉ ጽድቅ ናቸው፤

አንዳቸውም ጠማማና ግራ የሚያጋቡ አይደሉም።

9በጥልቅ ለሚያስተውሉ ሁሉም ቀና ናቸው፤

ዕውቀት ላላቸውም ስሕተት የለባቸውም።

10ከብር ይልቅ ምክሬን፣

ከንጹሕ ወርቅ ይልቅ ዕውቀትን ምረጡ፤

11ጥበብ ከቀይ ዕንቍ ይበልጥ ውድ ናትና፤

ከምትመኙት ነገር ሁሉ አንዳች የሚስተካከላት የለም።

12“እኔ ጥበብ ከማስተዋል ጋር አብሬ እኖራለሁ፤

ዕውቀትና ልባምነት ገንዘቦቼ ናቸው።

13እግዚአብሔርን መፍራት ክፋትን መጥላት ነው፤

እኔም ትዕቢትንና እብሪትን፣

ክፉ ጠባይንና ጠማማ ንግግርን እጠላለሁ።

14ምክርና ትክክለኛ ፍርድ የእኔ ናቸው፤

ማስተዋል አለኝ፤ ብርታት አለኝ።

15ነገሥታት በእኔ ይነግሣሉ፤

ገዦችም ትክክል የሆነውን ሕግ ይደነግጋሉ፤

16መሳፍንት በእኔ ይገዛሉ፤

በምድር ላይ የሚገዙ መኳንንትም ሁሉ በእኔ ያስተዳድራሉ።8፥16 አያሌ የዕብራይስጥ ቅጆችና የሰብዓ ሊቃናት ትርጒም፣ ብዙ የዕብራይስጥ ቅጆች በምድር ላይ በጽድቅ የሚገዙ ይላሉ።

17የሚወዱኝን እወዳቸዋለሁ፤

ተግተው የሚሹኝም ያገኙኛል።

18ሀብትና ክብር፣

ዘላቂ ብልጽግናና ስኬት በእኔ ዘንድ አሉ።

19ፍሬዬ ከንጹሕ ወርቅ ይበልጣል፤

ስጦታዬም ከነጠረ ብር።

20እኔ በጽድቅ መንገድ እሄዳለሁ፤

በፍትሕም ጐዳና እጓዛለሁ፤

21ለሚወዱኝ ብልጽግና እሰጣለሁ፤

ግምጃ ቤታቸውንም እሞላለሁ።

22እግዚአብሔር ከቀድሞ ሥራዎቹ በፊት፣

የተግባሮቹ መጀመሪያ8፥22 ወይም የመንገዱ፣ የግዛቱ አድርጎ አመጣኝ፡8፥22 ወይም እግዚአብሔር በሥራው መጀመሪያ ያዘኝ ወይም እግዚአብሔር በሥራው መጀመሪያ አመጣኝ

23ዓለም ከመፈጠሩ አስቀድሞ፣

ከጥንት ከዘላለም ተሾምሁ።8፥23 ወይም ተሠራ?

24ከውቅያኖሶች በፊት፣

የውሃ ምንጮች ከመፍለቃቸው በፊት ተወለድሁ፤

25ተራሮች ገና ሳይመሠረቱ፣

ከኰረብቶችም በፊት ተወለድሁ፤

26ምድርን ወይም ሜዳዎቿን፣

ወይም ምንም ዐይነት የዓለም ትቢያን ከመፍጠሩ በፊት እኔ ተወለድሁ።

27ሰማያትን በዘረጋ ጊዜ፣

በውቅያኖስ ላይ የአድማስ ምልክት ባደረገ ጊዜ እኔ እዚያ ነበርሁ፤

28ደመናትን በላይ ባጸና ጊዜ፣

የውቅያኖስን ምንጮች በመሠረተ ጊዜ፣

29ለባሕር ድንበርን በከለለ ጊዜ፣

ውሆችም የእርሱን ትእዛዝ እንዳያልፉ፣

የምድርንም መሠረቶች ወሰን ባበጀ ጊዜ፣

30በዚያን ጊዜ ከጐኑ ዋና ባለ ሙያ ነበርሁ።

ሁል ጊዜ በፊቱ ሐሤት እያደረግሁ፣

ዕለት ተዕለት በደስታ እሞላ ነበር፤

31የእርሱ በሆነው መላው ዓለም ሐሤት እያደረግሁ፣

በሰው ልጆች ደስ እሰኝ ነበር።

32“እንግዲህ፣ ልጆቼ ሆይ፤ አድምጡኝ፤

መንገዴን የሚጠብቁ ቡሩካን ናቸው።

33ምክሬን አድምጡ፤ ጥበበኞች ሁኑ፤

ቸልም አትበሉት።

34በየለቱ ደጃፌ ላይ የሚጠብቅ፣

በበራፌ ላይ የሚጠባበቅ፣

የሚያዳምጠኝ ሰው ቡሩክ ነው።

35የሚያገኘኝ ሁሉ ሕይወትን ያገኛልና፤

ከእግዚአብሔርም ዘንድ ሞገስን ይቀበላል።

36የሚያጣኝ ሁሉ ግን ራሱ ይጐዳል፤

የሚጠሉኝም ሁሉ ሞትን ይወዳሉ።

Het Boek

Spreuken 8:1-36

1Hoor je de wijsheid niet roepen en klinkt de stem van het verstand niet overal?

2Vanaf verhogingen, langs de wegen en op kruisingen, waar zij staat,

3bij de poort, aan de ingang van de stad, en aan elke deur roept zij:

4‘Ik roep u, mannen, en richt mij tot alle mensenkinderen.

5Kom tot bezinning, onverstandigen, stel uw hart open, onwijzen!

6Luister, ik heb een belangrijke boodschap voor u, ik spreek over eerlijke zaken.

7Mijn mond spreekt alleen maar waarheid, ik verafschuw leugens.

8Uit alles wat ik zeg, spreekt oprechtheid en niets gemeens of verkeerds.

9Het is overduidelijk voor verstandige mensen, en mensen die inzicht hebben, zullen mij goed begrijpen.

10Mijn lessen geven u meer dan zilver, deze kennis is kostbaarder dan puur goud.

11Edelstenen vallen in het niet bij de wijsheid, zelfs uw stoutste dromen vallen daarbij in het niet.

12Ik, de wijsheid, ga gepaard met een helder verstand en ik maak mij kennis en bedachtzaamheid eigen.

13Eerbiedig ontzag voor de Here houdt in dat u het kwaad, de trots, de hoogmoed, de goddeloosheid en leugens haat.

14Raad en blijvende wijsheid zijn het mijne, ik ben het verstand en bezit alle kracht.

15Door mij regeren koningen en bepalen bestuurders wat rechtvaardig is.

16Door mij heersen de heersers, de edelen en alle rechters op aarde.

17Ik heb lief wie mij liefhebben en wie mij ijverig zoeken, zullen mij ook vinden.

18Ik ga samen met rijkdom en aanzien, duurzaam bezit en gerechtigheid.

19Wat ik voortbreng, is beter dan zuiver goud, dan het allerpuurste goud en wat ik opbreng, is beter dan het zuiverste zilver.

20Ik laat iemand wandelen op de weg van de gerechtigheid, midden op de goede wegen.

21Zij die mij liefhebben, erven een onvervreemdbaar bezit en ik vul hun schatkamers.

22Ik was het bezit van de Here toen Hij begon te werken, vanaf het prilste begin.

23Ik ben gemaakt in het begin van de tijd, ik was er al voor de aarde bestond.

24Ik was er al vóór de diepe wateren er waren, de bronnen, met hun overvloed aan water.

25Voordat de bergen werden neergezet en heuvels zich verhieven, ben ik geboren.

26Hij had de aarde en de velden nog niet gemaakt, nog geen zandkorreltje.

27Maar toen Hij de hemelen schiep, was ik erbij en ook toen Hij de diepe wateren maakte.

28Toen Hij de wolken hun plaats gaf en de diepe waterbronnen aan banden legde.

29Toen Hij de zee inperkte, zodat de wateren Hem gehoorzaamden, en Hij de aarde grondvestte.

30Ik was als een zuigeling bij Hem, dag in, dag uit spelend onder zijn oog.

31Spelend in zijn wereld, op zijn aarde, mijn vreugde delend met de mensenkinderen.

32Nu dan, kinderen, luister naar mij! Want gelukkig zijn zij die doen wat ik voorschrijf.

33Luister naar mijn lessen en word wijs, onttrek u niet aan mijn onderwijs.

34Gelukkig is hij die naar mij luistert, die voortdurend in mijn buurt is en mij niet uit het oog wil verliezen.

35Want wie mij vindt, vindt het leven en oogst de goedkeuring van de Here.

36Maar wie tegen mij zondigt, brengt schade toe aan zijn ziel, allen die God en zijn wijsheid haten, hebben de dood lief.’