New Amharic Standard Version

ሆሴዕ 11:1-12

የእግዚአብሔር ፍቅር ለእስራኤል

1“እስራኤል ገና ሕፃን ሳለ ወደድሁት፤

ልጄንም ከግብፅ ጠራሁት።

2እስራኤል ግን አብዝቼ በጠራኋቸው11፥2 አንዳንድ የሰብዓ ሊቃናት ቅጆች እንዲሁ ሲሆኑ ዕብራይስጡ ግን በጠሯቸው ይላል። ቍጥር፣

አብዝተው ከእኔ11፥2 ሰብዓ ሊቃናት እንዲሁ ሲሆን ዕብራይስጡ ግን ከእነርሱ ይላል ራቁ፤

ለበኣል አማልክት ሠዉ፤

ለምስሎችም ዐጠኑ።

3ኤፍሬምን እጁን ይዤ፣

እንዲራመድ ያስተማርሁት እኔ ነበርሁ፤

ነገር ግን የፈወስኋቸው እኔ እንደሆንሁ፣

እነርሱ አላስተዋሉም።

4በሰው የርኅራኄ ገመድ፣

በፍቅርም ሰንሰለት ሳብኋቸው፤

ቀንበሩን ከጫንቃቸው ላይ አነሣሁላቸው፤

ዝቅ ብዬም መገብኋቸው።

5“ታዲያ ንስሓ መግባትን እምቢ በማለታቸው፣

ወደ ግብፅ አይመለሱምን?

አሦርስ አይገዛቸውምን?

6በከተሞቻቸው ላይ ሰይፍ ይመዘዛል፤

የበሮቻቸውን መወርወሪያ ይቈርጣል፤

ስለ ክፉ ዕቅዳቸውም ይደመስሳቸዋል።

7ሕዝቤ ከእኔ ዘወር ማለትን መረጡ፤

ወደ ልዑል ቢጣሩም፣

በምንም ዐይነት አያከብራቸውም።

8“ኤፍሬም ሆይ፤ እንዴት እጥልሃለሁ?

እስራኤል ሆይ፤ እንዴትስ አሳልፌ እሰጥሃለሁ?

እንዴት እንደ አዳማ አደርግሃለሁ?

እንዴትስ እንደ ሲባዮ እፈጽምብሃለሁ?

ልቤ በውስጤ ተናወጠ፤

ምሕረቴም ሁሉ ተነሣሥቶአል።

9የቊጣዬን መቅሠፍት አላመጣም፤

ተመልሼም ኤፍሬምን አላጠፋም፤

እኔ በመካከላችሁ ያለሁ ቅዱስ አምላክ ነኝ እንጂ፣

ሰው አይደለሁምና፣

በቊጣ አልመጣም።11፥9 ወይም በማንኛውም ከተማ ላይ በተቃውሞ አልመጣም

10እግዚአብሔርን ይከተላሉ፤

እርሱም እንደ አንበሳ ያገሣል፤

እርሱ ሲያገሣ፣

ልጆቹ እየተንቀጠቀጡ ከምዕራብ ይመጣሉ።

11እንደ ወፍ ከግብፅ፣

እንደ ርግብ ከአሦር፣

እየበረሩ ይመጣሉ።

እኔም በቤታቸው አኖራቸዋለሁ፤”

ይላል እግዚአብሔር

የእስራኤል ኀጢአት

12ኤፍሬም በሐሰት፣

የእስራኤልም ቤት በተንኰል ከበበኝ፤

ይሁዳ ለአምላክ የማይገዛ፣

የታመነውን ቅዱሱን የሚቃወም ነው።

Het Boek

Hosea 11:1-11

God verklaart Israël zijn liefde

1‘Toen Israël nog een kind was, hield Ik ervan als van een zoon en haalde Ik het volk uit Egypte. 2Maar hoe meer Ik haar riep, des te meer rebelleerde zij, bracht offers aan Baäl en brandde wierook voor gesneden afgodsbeelden. 3Ik heb haar leren lopen, Ik hield haar in mijn armen, maar zij wilde niet erkennen dat Ik het was die haar genas. 4Zoals een mens zijn lievelingsrund leidt, zo leidde Ik Israël met banden van liefde. Ik tilde haar juk op als het tegen de kaken drukte. Ik boog Mij naar haar over en gaf haar te eten. 5Mijn volk zal terugkeren naar Egypte, ze worden naar Assyrië weggevoerd, nu ze niet naar Mij willen terugkeren!

6Er zal oorlog woeden in hun steden. Hun vijanden zullen door hun poorten breken en hen vertrappen in hun vestingen.

7Zij zijn vastbesloten van Mij te blijven afdwalen. Zij worden geroepen, maar niemand van hen staat op.

8Israël, hoe zou Ik u ooit kunnen prijsgeven? Hoe zou Ik u ooit kunnen laten gaan? Zou Ik u aan uw lot kunnen overlaten zoals Adma en Seboïm? Mijn hart keert zich in Mij om bij deze gedachte. Ik verlang er hevig naar u te helpen! 9Nee, Ik zal u niet zo zwaar straffen als mijn woede Mij ingeeft. Ik zal Israël niet verder vernietigen. Want Ik ben God en geen mens. Ik ben de Heilige God die bij u woont en Ik ben niet gekomen om te verwoesten. 10Het volk zal achter de Here aan gaan. Ik zal brullen als een leeuw tegen hun vijanden en bevend zal mijn volk terugkeren uit het westen. 11Als een zwerm vogels zullen zij uit Egypte komen aanvliegen en als duiven aanwieken uit Assyrië. Ik zal hen veilig naar huis brengen,’ belooft de Here.