New American Standard Bible

John 20

The Empty Tomb

1Now on the first day of the week Mary Magdalene *came early to the tomb, while it *was still dark, and *saw the stone already taken away from the tomb. So she *ran and *came to Simon Peter and to the other disciple whom Jesus loved, and *said to them, “They have taken away the Lord out of the tomb, and we do not know where they have laid Him.” So Peter and the other disciple went forth, and they were going to the tomb. The two were running together; and the other disciple ran ahead faster than Peter and came to the tomb first; and stooping and looking in, he *saw the linen wrappings lying there; but he did not go in. And so Simon Peter also *came, following him, and entered the tomb; and he *saw the linen wrappings lying there, and the face-cloth which had been on His head, not lying with the linen wrappings, but rolled up in a place by itself. So the other disciple who had first come to the tomb then also entered, and he saw and believed. For as yet they did not understand the Scripture, that He must rise again from the dead. 10 So the disciples went away again to their own homes.

11 But Mary was standing outside the tomb weeping; and so, as she wept, she stooped and looked into the tomb; 12 and she *saw two angels in white sitting, one at the head and one at the feet, where the body of Jesus had been lying. 13 And they *said to her, “Woman, why are you weeping?” She *said to them, “Because they have taken away my Lord, and I do not know where they have laid Him.” 14 When she had said this, she turned around and *saw Jesus standing there, and did not know that it was Jesus. 15 Jesus *said to her, “Woman, why are you weeping? Whom are you seeking?” Supposing Him to be the gardener, she *said to Him, “Sir, if you have carried Him away, tell me where you have laid Him, and I will take Him away.” 16 Jesus *said to her, “Mary!” She turned and *said to Him in [a]Hebrew, “Rabboni!” (which means, Teacher). 17 Jesus *said to her, “Stop clinging to Me, for I have not yet ascended to the Father; but go to My brethren and say to them, ‘I ascend to My Father and your Father, and My God and your God.’” 18 Mary Magdalene *came, announcing to the disciples, “I have seen the Lord,” and that He had said these things to her.

Jesus among His Disciples

19 So when it was evening on that day, the first day of the week, and when the doors were shut where the disciples were, for fear of the Jews, Jesus came and stood in their midst and *said to them, [b]Peace be with you.” 20 And when He had said this, He showed them both His hands and His side. The disciples then rejoiced when they saw the Lord. 21 So Jesus said to them again, “Peace be with you; as the Father has sent Me, I also send you.” 22 And when He had said this, He breathed on them and *said to them, “Receive the Holy Spirit. 23 If you forgive the sins of any, their sins [c]have been forgiven them; if you retain the sins of any, they have been retained.”

24 But Thomas, one of the twelve, called [d]Didymus, was not with them when Jesus came. 25 So the other disciples were saying to him, “We have seen the Lord!” But he said to them, “Unless I see in His hands the imprint of the nails, and put my finger into the place of the nails, and put my hand into His side, I will not believe.”

26 [e]After eight days His disciples were again inside, and Thomas with them. Jesus *came, the doors having been [f]shut, and stood in their midst and said, “Peace be with you.” 27 Then He *said to Thomas, “Reach here with your finger, and see My hands; and reach here your hand and put it into My side; and do not be unbelieving, but believing.” 28 Thomas answered and said to Him, “My Lord and my God!” 29 Jesus *said to him, “Because you have seen Me, have you believed? Blessed are they who did not see, and yet believed.”

Why This Gospel Was Written

30 Therefore many other [g]signs Jesus also performed in the presence of the disciples, which are not written in this book; 31 but these have been written so that you may believe that Jesus is [h]the Christ, the Son of God; and that believing you may have life in His name.

Footnotes

  1. John 20:16 I.e. Jewish Aramaic
  2. John 20:19 Lit Peace to you
  3. John 20:23 I.e. have previously been forgiven
  4. John 20:24 I.e. the Twin
  5. John 20:26 Or A week later
  6. John 20:26 Or locked
  7. John 20:30 Or attesting miracles
  8. John 20:31 I.e. the Messiah

Słowo Życia

Ewangelia według św. Jana 20

Pusty grób

1W niedzielę, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, przyszła do grobu Maria z Magdali. Zobaczyła, że głaz zamykający wejście jest odsunięty. Pobiegła więc do Szymona Piotra i do ucznia, który był najbliższym przyjacielem Jezusa, ze słowami:

—Ktoś zabrał z grobu Pana i nie wiem, gdzie Go położono!

Piotr wraz z tym uczniem szybko wybrali się do grobu. Biegli razem, ale tamten wyprzedził Piotra i pierwszy dobiegł na miejsce. Zajrzał i zobaczył leżące płótna, ale nie wszedł do środka. Po chwili nadbiegł Szymon Piotr. Wszedł do grobowca i zaczął oglądać płótna oraz chustę okrywającą głowę Jezusa, która leżała zwinięta nie z płótnami, ale osobno. Potem również uczeń, który pierwszy dobiegł na miejsce, wszedł do środka. Zobaczył pusty grób i uwierzył. Do tej pory nie rozumieli bowiem słów Pisma, mówiących, że Jezus ma zmartwychwstać. 10 Po tym wszystkim uczniowie wrócili do domu.

Jezus ukazuje się Marii z Magdali

11 Maria z Magdali stała natomiast przed wejściem do grobu i płakała. Po chwili, gdy zajrzała do środka, 12 zobaczyła dwóch aniołów w białych szatach. Jeden siedział w miejscu, w którym leżała głowa Jezusa, drugi—w miejscu, w którym były Jego stopy.

13 —Dlaczego płaczesz?—zapytali ją aniołowie.

—Ktoś zabrał mojego Pana i nie wiem, gdzie Go położył—odpowiedziała.

14 Następnie odwróciła się i zobaczyła stojącego Jezusa, ale Go nie poznała.

15 —Dlaczego płaczesz? Kogo szukasz?—zapytał Jezus.

—Panie, jeśli to ty Go wyniosłeś, powiedz, gdzie Go położyłeś, a ja Go stamtąd wezmę—powiedziała Maria, myśląc, że to ogrodnik.

16 —Mario!—rzekł Jezus.

—Rabbuni! (to znaczy: „Nauczycielu!”)—powiedziała Maria.

17 —Nie zatrzymuj Mnie—rzekł Jezus. —Jeszcze nie wstąpiłem do Ojca. Idź natomiast do moich braci i powiedz im: Idę do mojego Ojca i do waszego Ojca, do mojego Boga i do waszego Boga.

18 Wtedy Maria udała się do uczniów i oznajmiła:

—Widziałam Pana!—i powtórzyła im, co jej powiedział.

Jezus ukazuje się uczniom

19 Jeszcze tego samego dnia, wieczorem, uczniowie zebrali się w jednym miejscu. Bali się przywódców, więc spotkali się za zamkniętymi drzwiami. Nagle do pomieszczenia, w którym byli, wszedł Jezus—stanął pośrodku nich i powiedział:

—Pokój wam!

20 I pokazał im przebite ręce oraz bok. Na widok żywego Pana ogarnęła ich radość. 21 On zaś powtórzył:

—Pokój wam! Jak Ojciec posłał Mnie, tak i Ja posyłam was.

22 Po tych słowach tchnął na nich i rzekł:

—Weźcie Ducha Świętego! 23 Ci, których uwolnicie od grzechów, będą od nich wolni, ci zaś, których nie uwolnicie, pozostaną w grzechach.

Jezus ukazuje się Tomaszowi

24 Nie było wtedy wśród nich jednego ucznia—Tomasza, zwanego Bliźniakiem. 25 Pozostali powiedzieli mu więc:

—Słuchaj! Widzieliśmy Pana!

—Co takiego?!—zawołał Tomasz. —Jeżeli nie zobaczę na Jego rękach śladów po gwoździach i nie włożę w nie palca, nie uwierzę! Jeśli nie włożę ręki w Jego przebity bok—nie uwierzę!

26 Minęło osiem dni i uczniowie znowu zebrali się w jednym miejscu. Tym razem Tomasz był z nimi. Podobnie jak poprzednio, Jezus wszedł pomimo zamkniętych drzwi, stanął pośrodku i powiedział:

—Pokój wam!

27 Następnie rzekł do Tomasza:

—Włóż palec w moje ręce. Włóż rękę w mój bok. I nie bądź już niedowiarkiem, ale uwierz!

28 —Jesteś moim Panem i Bogiem!—zawołał Tomasz.

29 —Uwierzyłeś, bo Mnie zobaczyłeś?—odparł Jezus. —Szczęśliwi są jednak ci, którzy uwierzyli, chociaż Mnie nie widzieli!

30 Jezus uczynił na oczach uczniów o wiele więcej cudów niż to opisano w tej księdze. 31 Te jednak, które się w niej znalazły, zostały zapisane po to, abyście uwierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Boga, i abyście wierząc Mu otrzymali życie wieczne.