New American Standard Bible

Genesis 27

Jacob’s Deception

1Now it came about, when Isaac was old and his eyes were too dim to see, that he called his older son Esau and said to him, “My son.” And he said to him, “Here I am.” [a]Isaac said, “Behold now, I am old and I do not know the day of my death. Now then, please take your gear, your quiver and your bow, and go out to the field and hunt game for me; and prepare a savory dish for me such as I love, and bring it to me that I may eat, so that my soul may bless you before I die.”

Rebekah was listening while Isaac spoke to his son Esau. So when Esau went to the field to hunt for game to bring home, Rebekah said to her son Jacob, “Behold, I heard your father speak to your brother Esau, saying, ‘Bring me some game and prepare a savory dish for me, that I may eat, and bless you in the presence of the Lord before my death.’ Now therefore, my son, listen to [b]me [c]as I command you. Go now to the flock and [d]bring me two choice [e]young goats from there, that I may prepare them as a savory dish for your father, such as he loves. 10 Then you shall bring it to your father, that he may eat, so that he may bless you before his death.” 11 Jacob [f]answered his mother Rebekah, “Behold, Esau my brother is a hairy man and I am a smooth man. 12 Perhaps my father will feel me, then I will be as a [g]deceiver in his sight, and I will bring upon myself a curse and not a blessing.” 13 But his mother said to him, “Your curse be on me, my son; only obey my voice, and go, get them for me.” 14 So he went and got them, and brought them to his mother; and his mother made savory food such as his father loved. 15 Then Rebekah took the [h]best garments of Esau her elder son, which were with her in the house, and put them on Jacob her younger son. 16 And she put the skins of the [i]young goats on his hands and on the smooth part of his neck. 17 She also gave the savory food and the bread, which she had made, [j]to her son Jacob.

18 Then he came to his father and said, “My father.” And he said, “Here I am. Who are you, my son?” 19 Jacob said to his father, “I am Esau your firstborn; I have done as you told me. Get up, please, sit and eat of my game, that [k]you may bless me.” 20 Isaac said to his son, “How is it that you have it so quickly, my son?” And he said, “Because the Lord your God caused it to happen to me.” 21 Then Isaac said to Jacob, “Please come close, that I may feel you, my son, whether you are really my son Esau or not.” 22 So Jacob came close to Isaac his father, and he felt him and said, “The voice is the voice of Jacob, but the hands are the hands of Esau.” 23 He did not recognize him, because his hands were hairy like his brother Esau’s hands; so he blessed him. 24 And he said, “Are you really my son Esau?” And he said, “I am.” 25 So he said, “Bring it to me, and I will eat of my son’s game, that [l]I may bless you.” And he brought it to him, and he ate; he also brought him wine and he drank. 26 Then his father Isaac said to him, “Please come close and kiss me, my son.” 27 So he came close and kissed him; and when he smelled the smell of his garments, he blessed him and said,

“See, the smell of my son
Is like the smell of a field which the Lord has blessed;
28 Now may God give you of the dew of heaven,
And of the fatness of the earth,
And an abundance of grain and new wine;
29 May peoples serve you,
And nations bow down to you;
Be master of your brothers,
And may your mother’s sons bow down to you.
Cursed be those who curse you,
And blessed be those who bless you.”

The Stolen Blessing

30 Now it came about, as soon as Isaac had finished blessing Jacob, and Jacob had hardly gone out from the presence of Isaac his father, that Esau his brother came in from his hunting. 31 Then he also made savory food, and brought it to his father; and he said to his father, “Let my father arise and eat of his son’s game, that [m]you may bless me.” 32 Isaac his father said to him, “Who are you?” And he said, “I am your son, your firstborn, Esau.” 33 Then Isaac [n]trembled violently, and said, “Who was he then that hunted game and brought it to me, so that I ate of all of it before you came, and blessed him? Yes, and he shall be blessed.” 34 When Esau heard the words of his father, he cried out with an exceedingly great and bitter cry, and said to his father, “Bless me, even me also, O my father!” 35 And he said, “Your brother came deceitfully and has taken away your blessing.” 36 Then he said, “[o]Is he not rightly named Jacob, for he has supplanted me these two times? He took away my birthright, and behold, now he has taken away my blessing.” And he said, “Have you not reserved a blessing for me?” 37 But Isaac replied to Esau, “Behold, I have made him your master, and all his [p]relatives I have given to him [q]as servants; and with grain and new wine I have sustained him. Now as for you then, what can I do, my son?” 38 Esau said to his father, “Do you have only one blessing, my father? Bless me, even me also, O my father.” So Esau lifted his voice and wept.

39 Then Isaac his father answered and said to him,

“Behold, [r]away from the [s]fertility of the earth shall be your dwelling,
And [t]away from the dew of heaven from above.
40 “By your sword you shall live,
And your brother you shall serve;
But it shall come about when you become restless,
That you will [u]break his yoke from your neck.”

41 So Esau bore a grudge against Jacob because of the blessing with which his father had blessed him; and Esau said [v]to himself, “The days of mourning for my father are near; then I will kill my brother Jacob.” 42 Now when the words of her elder son Esau were reported to Rebekah, she sent and called her younger son Jacob, and said to him, “Behold your brother Esau is consoling himself concerning you by planning to kill you. 43 Now therefore, my son, obey my voice, and arise, [w]flee to Haran, to my brother Laban! 44 Stay with him a few days, until your brother’s fury [x]subsides, 45 until your brother’s anger [y]against you subsides and he forgets what you did to him. Then I will send and get you from there. Why should I be bereaved of you both in one day?”

46 Rebekah said to Isaac, “I am tired of [z]living because of the daughters of Heth; if Jacob takes a wife from the daughters of Heth, like these, from the daughters of the land, what good will my life be to me?”

  1. Genesis 27:2 Lit He
  2. Genesis 27:8 Lit my voice
  3. Genesis 27:8 Lit according to what
  4. Genesis 27:9 Lit take
  5. Genesis 27:9 Lit kids of goats
  6. Genesis 27:11 Lit said to
  7. Genesis 27:12 Lit mocker
  8. Genesis 27:15 Lit desirable; or choice
  9. Genesis 27:16 Lit kids of the goats
  10. Genesis 27:17 Lit into the hand of
  11. Genesis 27:19 Lit your soul
  12. Genesis 27:25 Lit my soul
  13. Genesis 27:31 Lit your soul
  14. Genesis 27:33 Lit trembled with a very great trembling
  15. Genesis 27:36 Or Was he then named Jacob that he has
  16. Genesis 27:37 Lit brothers
  17. Genesis 27:37 Lit for
  18. Genesis 27:39 Or of
  19. Genesis 27:39 Lit fatness
  20. Genesis 27:39 Or of
  21. Genesis 27:40 Lit tear off
  22. Genesis 27:41 Lit in his heart
  23. Genesis 27:43 Lit flee for yourself
  24. Genesis 27:44 Lit turns away
  25. Genesis 27:45 Lit turns away from you
  26. Genesis 27:46 Lit my life

Thai New Contemporary Bible

ปฐมกาล 27

1เมื่ออิสอัคชราแล้ว ดวงตาของเขาเสื่อมลงจนมองไม่เห็น เขาเรียกหาเอซาวบุตรชายคนโตว่า “ลูกเอ๋ย”

เอซาวตอบว่า “ลูกอยู่ที่นี่”

อิสอัคกล่าวว่า “ตอนนี้พ่อก็แก่แล้ว จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้ บัดนี้เจ้าจงเอาอาวุธของเจ้า คือกระบอกใส่ลูกธนูและคันธนูออกไปยังทุ่งกว้าง ล่าสัตว์ป่ามาให้พ่อ แล้วทำอาหารรสดีแบบที่พ่อโปรดปรานและนำมาให้พ่อกิน พ่อจะได้ให้พรของพ่อแก่เจ้าก่อนพ่อตาย”

ขณะที่อิสอัคพูดกับเอซาวบุตรของเขาอยู่นั้น นางเรเบคาห์ก็ได้ยิน เมื่อเอซาวออกไปยังทุ่งกว้างเพื่อล่าสัตว์และนำกลับมา เรเบคาห์ก็พูดกับยาโคบบุตรชายของนางว่า “ดูเถิด แม่ได้ยินพ่อของเจ้าพูดกับเอซาวพี่ชายของเจ้าว่า ‘จงเอาเนื้อที่ล่ามาทำอาหารรสดีให้กิน พ่อจะได้ให้พรของพ่อแก่เจ้าต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าก่อนพ่อตาย’ ลูกเอ๋ย ฟังให้ดีและจงทำตามที่แม่สั่ง ไปที่ฝูงสัตว์ คัดลูกแพะอย่างดีสองตัวมาให้แม่ แม่จะได้ทำอาหารรสดีให้พ่อของเจ้าอย่างที่พ่อเจ้าโปรดปราน 10 แล้วเจ้าจงนำไปให้พ่อของเจ้ากิน เพื่อเขาจะได้ให้พรของเขาแก่เจ้าก่อนที่เขาจะตาย”

11 ยาโคบพูดกับนางเรเบคาห์มารดาของเขาว่า “แต่เอซาวพี่ชายของลูกนั้นขนดก ส่วนลูกเป็นคนผิวเกลี้ยง 12 ถ้าเกิดพ่อจับต้องตัวลูกเล่า? พ่อก็จะรู้ว่าลูกหลอกลวงท่าน และลูกจะถูกสาปแช่งแทนที่จะได้รับพร”

13 มารดาของเขากล่าวว่า “ลูกเอ๋ย ขอให้คำสาปแช่งนั้นตกอยู่กับแม่เถิด จงทำตามที่แม่บอก ไปเอาลูกแพะมาให้แม่”

14 ยาโคบจึงออกไปนำลูกแพะมาให้มารดาของเขา และนางก็ทำอาหารรสดีอย่างที่บิดาของเขาโปรดปราน 15 แล้วเรเบคาห์หยิบเสื้อผ้าที่ดีที่สุดของเอซาวบุตรชายคนโตของนางซึ่งมีอยู่ในบ้านมาสวมให้ยาโคบบุตรคนเล็กของนาง 16 จากนั้นนางยังได้เอาหนังแพะหุ้มแขนและคอที่เกลี้ยงเกลาของเขา 17 แล้วนางก็ยื่นอาหารรสดีนั้นและขนมปังที่นางทำให้ยาโคบบุตรของนาง

18 เขาเข้าไปหาบิดาของเขาและพูดว่า “พ่อขอรับ”

อิสอัคพูดว่า “มีอะไรหรือลูก เจ้าคือใคร?”

19 ยาโคบกล่าวกับบิดาว่า “ลูกคือเอซาวลูกหัวปีของพ่อ ลูกได้ทำตามที่พ่อสั่งแล้ว โปรดลุกขึ้นมารับประทานเนื้อที่ลูกหามา เพื่อพ่อจะได้ให้พรของพ่อแก่ลูก”

20 อิสอัคถามบุตรชายของเขาว่า “ทำไมหาได้เร็วนักล่ะลูก?”

ยาโคบตอบว่า “ก็เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพ่อประทานความสำเร็จแก่ลูก”

21 แล้วอิสอัคจึงพูดกับยาโคบว่า “ลูกเอ๋ย เข้ามาใกล้ๆ ให้พ่อคลำตัวลูกดู จะได้รู้ว่าเจ้าเป็นเอซาวลูกของพ่อจริงหรือไม่?”

22 ยาโคบเข้าไปใกล้อิสอัคบิดาของเขา อิสอัคจับต้องตัวเขาแล้วคิดว่า “เสียงเป็นเสียงของยาโคบ แต่มือเป็นมือของเอซาว” 23 อิสอัคก็จำเขาไม่ได้ เพราะมือของเขามีขนดกเหมือนมือของเอซาวพี่ชายของเขา ดังนั้นอิสอัคจึงเตรียมอวยพรเขา 24 อิสอัคถามว่า “เจ้าคือเอซาวลูกชายของพ่อจริงๆ หรือ?”

ยาโคบตอบว่า “ใช่ขอรับ”

25 แล้วอิสอัคกล่าวว่า “ลูกเอ๋ย เอาเนื้อมาให้พ่อกิน เพื่อพ่อจะได้ให้พรของพ่อแก่เจ้า”

ยาโคบยกอาหารมาให้ อิสอัคก็รับประทาน ยาโคบนำเหล้าองุ่นใหม่มาให้ และอิสอัคก็ดื่ม 26 จากนั้นอิสอัคบิดาของเขาก็พูดกับเขาว่า “ลูกเอ๋ย มานี่สิ มาจูบคำนับพ่อ”

27 ดังนั้นยาโคบจึงเข้าไปจูบบิดา เมื่ออิสอัคได้กลิ่นเสื้อผ้าที่เขาใส่อยู่ก็อวยพรเขาและกล่าวว่า

“ใช่แล้ว กลิ่นลูกชายของเรา
เหมือนกลิ่นท้องทุ่ง
ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอวยพร
28 ขอพระเจ้าประทานน้ำค้างจากฟ้าสวรรค์
และประทานฝนบนแผ่นดินแก่เจ้า
คือให้อุดมด้วยข้าวและเหล้าองุ่นใหม่
29 ขอให้ชาติทั้งหลายรับใช้เจ้า
และชนชาติต่างๆ น้อมคำนับเจ้า
จงเป็นนายเหนือพี่น้องของเจ้า
ขอให้บรรดาบุตรชายของมารดาเจ้าน้อมคำนับเจ้า
ขอให้ทุกคนที่แช่งเจ้าถูกสาปแช่ง
และให้ทุกคนที่ให้พรเจ้าได้รับพร”

30 หลังจากที่อิสอัคอวยพรยาโคบจบแล้ว และยาโคบเพิ่งจะลาบิดาของเขาออกไป เอซาวพี่ชายของเขาก็กลับมาจากการล่าสัตว์ 31 เขาก็ทำอาหารรสดีและนำมาให้บิดาของเขาด้วย แล้วเอซาวกล่าวกับบิดาว่า “เชิญพ่อลุกขึ้นนั่งรับประทานเนื้อที่ลูกล่ามา เพื่อพ่อจะได้ให้พรของพ่อแก่ลูก”

32 อิสอัคบิดาของเขาถามว่า “เจ้าเป็นใคร?”

เขาตอบว่า “ลูกชายของพ่อ เอซาวลูกหัวปีของพ่อ”

33 อิสอัคก็โกรธจนตัวสั่นและกล่าวว่า “แล้วใครกันเล่าที่ได้ล่าเนื้อและนำมาให้พ่อ? พ่อเพิ่งกินไปก่อนที่เจ้าจะมา และพ่อได้อวยพรเขา และเขาจะได้รับพรแน่!”

34 เมื่อเอซาวได้ยินบิดาพูดเช่นนั้นก็ร้องไห้เสียงดังด้วยความขมขื่นและพูดกับบิดาว่า “อวยพรลูก อวยพรลูกด้วยเถิดพ่อ”

35 แต่อิสอัคกล่าวว่า “น้องชายของเจ้ามาหลอกเอาพรของเจ้าไปแล้ว”

36 เอซาวพูดว่า “ที่เขามีชื่อว่ายาโคบ[a]ก็ถูกแล้วไม่ใช่หรือ? เขาได้หลอกลูกมาสองครั้งแล้ว เขาได้เอาสิทธิ์บุตรหัวปีของลูกไป และคราวนี้ยังได้เอาพรของลูกไปอีก!” แล้วเขาถามว่า “พ่อไม่มีพรเหลือให้ลูกบ้างเลยหรือ?”

37 อิสอัคตอบเอซาวว่า “พ่อได้ตั้งให้เขาเป็นนายเหนือเจ้า และให้ญาติพี่น้องของเขาทั้งหมดเป็นคนรับใช้เขา พ่อขอให้พระเจ้าค้ำจุนเขาด้วยข้าวและเหล้าองุ่นใหม่ แล้วพ่อจะทำอะไรเพื่อเจ้าได้อีกเล่า ลูกของพ่อเอ๋ย?”

38 เอซาวกล่าวกับบิดาอีกว่า “พ่อมีเพียงพรเดียวเท่านั้นหรือ? พ่อของลูก โปรดอวยพรลูกด้วยเถิด พ่อของลูก!” แล้วเอซาวก็ร้องไห้เสียงดัง

39 อิสอัคบิดาของเขาตอบว่า

“ที่อาศัยของเจ้าจะห่างไกล
จากฝนบนแผ่นดิน
จากน้ำค้างแห่งฟ้าสวรรค์เบื้องบน
40 เจ้าจะมีชีวิตอยู่ด้วยดาบ
และเจ้าจะรับใช้น้องของเจ้า
แต่เมื่อเจ้าทนไม่ได้
เจ้าจะสลัดแอกของเขา
พ้นจากคอของเจ้า”

ยาโคบหนีไปหาลาบัน

41 เอซาวเก็บความแค้นที่มีต่อยาโคบไว้ เพราะพรที่บิดาได้ให้ยาโคบ เขาบอกกับตนเองว่า “วันไว้ทุกข์ให้พ่อก็ใกล้เข้ามาแล้ว ตอนนั้นเราจะฆ่ายาโคบน้องชายของเรา”

42 เมื่อมีคนมาบอกเรเบคาห์ว่าเอซาวบุตรชายคนโตของนางพูดว่าอย่างไร นางจึงเรียกยาโคบบุตรชายคนเล็กมา และกล่าวกับเขาว่า “เอซาวพี่ชายของเจ้ากำลังวางแผนจะฆ่าเจ้าเป็นการล้างแค้น 43 ลูกเอ๋ย บัดนี้จงทำตามที่แม่สั่ง จงรีบหนีไปหาลาบันพี่ชายของแม่ที่เมืองฮาราน 44 ไปพักกับเขาสักระยะหนึ่งจนกว่าความโกรธเกรี้ยวของพี่เจ้าจะคลายลง 45 เมื่อพี่ชายของเจ้าหายโกรธและลืมสิ่งที่เจ้าทำไว้กับเขา แม่ก็จะส่งคนไปตามลูกกลับมาจากที่นั่น แม่ไม่อยากเสียลูกทั้งสองคนไปในวันเดียว”

46 แล้วเรเบคาห์พูดกับอิสอัคว่า “ฉันจะทนอยู่ต่อไปไม่ไหวแล้ว เพราะผู้หญิงชาวฮิตไทต์เหล่านี้ ถ้ายาโคบหาภรรยาจากหญิงในดินแดนนี้ จากหญิงชาวฮิตไทต์อย่างนี้ ชีวิตของฉันก็ไม่มีค่าที่จะอยู่ต่อไป”

  1. 27:36 แปลว่าเขาจับส้นเท้า(เป็นสำนวนแปลว่าเขาหลอกลวง)