New American Standard Bible

Ezekiel 14

Idolatrous Elders Condemned

1Then some elders of Israel came to me and sat down before me. And the word of the Lord came to me, saying, “Son of man, these men have set up their idols in their hearts and have put right before their faces the stumbling block of their iniquity. Should I be consulted by them at all? Therefore speak to them and tell them, ‘Thus says the Lord [a]God, “Any man of the house of Israel who sets up his idols in his heart, puts right before his face the stumbling block of his iniquity, and then comes to the prophet, I the Lord will be brought to give him an answer in [b]the matter in view of the multitude of his idols, in order to lay hold of [c]the hearts of the house of Israel who are [d]estranged from Me through all their idols.”’

“Therefore say to the house of Israel, ‘Thus says the Lord God, “Repent and turn away from your idols and turn your faces away from all your abominations. For anyone of the house of Israel or of the immigrants who stay in Israel who separates himself from Me, sets up his idols in his heart, puts right before his face the stumbling block of his iniquity, and then comes to the prophet to inquire of Me for himself, I the Lord will be brought to answer him in My own person. I will set My face against that man and make him a sign and [e]a proverb, and I will cut him off from among My people. So you will know that I am the Lord.

“But if the prophet is [f]prevailed upon to speak a word, it is I, the Lord, who have [g]prevailed upon that prophet, and I will stretch out My hand against him and destroy him from among My people Israel. 10 They will bear the punishment of their iniquity; as the iniquity of the inquirer is, so the iniquity of the prophet will be, 11 in order that the house of Israel may no longer stray from Me and no longer defile themselves with all their transgressions. Thus they will be My people, and I shall be their God,”’ declares the Lord God.”

The City Will Not Be Spared

12 Then the word of the Lord came to me saying, 13 “Son of man, if a country sins against Me by committing unfaithfulness, and I stretch out My hand against it, [h]destroy its supply of bread, send famine against it and cut off from it both man and beast, 14 even though these three men, Noah, Daniel and Job were in its midst, by their own righteousness they could only deliver themselves,” declares the Lord God. 15 “If I were to cause wild beasts to pass through the land and they [i]depopulated it, and it became desolate so that no one would pass through it because of the beasts, 16 though these three men were in its midst, as I live,” declares the Lord God, “they could not deliver either their sons or their daughters. They alone would be delivered, but the country would be desolate. 17 Or if I should bring a sword on that country and say, ‘Let the sword pass through the country and cut off man and beast from it,’ 18 even though these three men were in its midst, as I live,” declares the Lord God, “they could not deliver either their sons or their daughters, but they alone would be delivered. 19 Or if I should send a plague against that country and pour out My wrath in blood on it to cut off man and beast from it, 20 even though Noah, Daniel and Job were in its midst, as I live,” declares the Lord God, “they could not deliver either their son or their daughter. They would deliver only themselves by their righteousness.”

21 For thus says the Lord God, “How much more when I send My four [j]severe judgments against Jerusalem: sword, famine, wild beasts and plague to cut off man and beast from it! 22 Yet, behold, [k]survivors will be left in it who will be brought out, both sons and daughters. Behold, they are going to come forth to you and you will see their conduct and actions; then you will be comforted for the calamity which I have brought against Jerusalem for everything which I have brought upon it. 23 Then they will comfort you when you see their conduct and actions, for you will know that I have not done in vain whatever I did [l]to it,” declares the Lord God.

Footnotes

  1. Ezekiel 14:4 Heb YHWH, usually rendered Lord, and so throughout the ch
  2. Ezekiel 14:4 Lit it
  3. Ezekiel 14:5 Lit their
  4. Ezekiel 14:5 Or all estranged from Me through their idols
  5. Ezekiel 14:8 Lit proverbs
  6. Ezekiel 14:9 Or enticed
  7. Ezekiel 14:9 Or enticed
  8. Ezekiel 14:13 Lit break the staff
  9. Ezekiel 14:15 Lit bereave of children
  10. Ezekiel 14:21 Lit evil
  11. Ezekiel 14:22 Lit escaped ones
  12. Ezekiel 14:23 Or in

Ang Pulong Sang Dios

Ezekiel 14

Ang Pagsimba sang mga Manugdumala sang Israel sa mga Dios-dios

1Isa ka tion, nagkadto sa akon ang mga manugdumala sang Israel kag nagpungko sa akon atubangan sa pagpangayo sang mensahi halin sa Ginoo. Nagsiling ang Ginoo sa akon, “Tawo, ina sila nagapakamahal sang ila mga dios-dios nga amo ang nagadala sa ila sa pagpakasala, gani ngaa tugutan ko sila nga magpangayo sang mensahi halin sa akon? Karon, silinga sila nga ako, ang Ginoong Dios, nagasiling: Ang bisan sin-o nga Israelinhon nga magpakamahal sang iya mga dios-dios nga magadala sa iya sa pagpakasala kag magpangayo sang mensahi sa propeta, ako, ang Ginoo, amo mismo ang magsabat sa iya paagi sa silot suno sa kadamuon sang iya mga dios-dios. Himuon ko ini agod magbalik sa akon ang tanan nga Israelinhon nga nagpalayo sa akon tungod sa ila mga dios-dios.

“Gani karon, silinga ang katawhan sang Israel nga ako, ang Ginoong Dios, nagasiling: Maghinulsol kamo kag isikway ang inyo mga dios-dios, kag bayai ang tanan ninyo nga makangilil-ad nga mga binuhatan. Ang bisan sin-o nga Israelinhon ukon indi Israelinhon nga nagaestar sa Israel, nga magbiya sa akon kag magpakamahal sang iya mga dios-dios nga magadala sa iya sa pagpakasala, kag magpangayo siya sang mensahi sa akon paagi sa propeta, ako, ang Ginoo, amo mismo ang magsabat sa iya paagi sa silot. Kontrahon ko siya kag himuon nga isa ka paandam sa mga tawo, kag pagaestoryahan nila siya. Iseparar ko siya sa akon katawhan. Dayon mahibaluan ninyo nga ako amo ang Ginoo.

“Pero kon ang isa ka propeta naganyat nga maghatag sa sina nga tawo sang mensahi halin sa akon, ini tungod kay ako, ang Ginoo, amo ang nagganyat sa iya. Silutan ko siya kag dulaon sa akon katawhan nga mga Israelinhon. 10 Pareho nga silutan ang ina nga propeta kag ang tawo nga nagapangayo sa iya sang mensahi. 11 Himuon ko ini agod indi na magbiya sa akon ang mga Israelinhon, kag indi na nila paghigkuan ang ila kaugalingon paagi sa pagpakasala. Mangin akon sila nga katawhan, kag ako mangin ila Dios. Ako, ang Ginoong Dios, ang nagasiling sini.”

12 Nagsiling ang Ginoo sa akon, 13 “Tawo, kon makasala gani sa akon ang mga pumuluyo sang isa ka nasyon paagi sa pagluib sa akon, silutan ko sila, kag kuhaon ko ang ginahalinan sang ila pagkaon. Padal-an ko sila sang gutom agod magkalamatay sila kag ang ila mga kasapatan. 14 Bisan ara pa dira si Noe, si Daniel, kag si Job, sila lang ang maluwas tungod sang ila pagkamatarong. Ako, ang Ginoong Dios, ang nagasiling sini.

15 “Ukon halimbawa, padal-an ko sang mapintas nga mga sapat ang ina nga nasyon sa pagpamatay sang iya mga pumuluyo, kag mangin mamingaw ina nga lugar kag wala na sing may mag-agi dira tungod sa kahadlok sa mapintas nga mga sapat. 16 Bisan ara pa dira atong tatlo ka tawo, ako, ang Ginoong Dios nga buhi, nagasumpa nga indi nila maluwas bisan ang ila mga anak, kundi ang ila lang kaugalingon. Kag ang amo nga nasyon mangin mamingaw.

17 “Ukon halimbawa, padal-an ko sang inaway ang ina nga nasyon sa pagpamatay sang iya mga pumuluyo kag mga kasapatan. 18 Bisan ara pa dira atong tatlo ka tawo, ako, ang Ginoong Dios nga buhi, nagasumpa nga indi gid nila maluwas bisan ang ila mga anak, kundi ang ila lang kaugalingon.

19 “Ukon halimbawa, sa akon kaakig padal-an ko sang balatian ang ina nga nasyon sa pagpamatay sang iya mga pumuluyo kag mga kasapatan. 20 Bisan ara pa dira si Noe, si Daniel kag si Job, ako, ang Ginoong Dios nga buhi, nagasumpa nga indi gid nila maluwas bisan ang ila mga anak, kundi ang ila lang kaugalingon tungod sang ila pagkamatarong.

21 “Sa pagkamatuod, ako, ang Ginoong Dios, nagasiling nga kaluluoy ang Jerusalem kon padal-an ko na ini sang apat ka mabug-at nga mga silot—inaway, gutom, mapintas nga mga sapat, kag mga balatian—nga magapatay sa iya mga pumuluyo kag mga kasapatan. 22 Pero may mabilin nga buhi sa ila, kag pagadal-on sila diri sa Babilonia agod isimpon sa inyo bilang mga bihag. Makita ninyo kon daw ano kalaot ang ila pagginawi kag ang ila mga ginahimo, kag madula ang kalain sang inyo buot sa akon pagsilot sa Jerusalem. 23 Huo, madula ang kalain sang inyo buot kon makita ninyo ang ila pagginawi kag ang ila mga ginahimo, kag mareyalisar ninyo nga may rason gali kon ngaa ginhimo ko ato sa Jerusalem. Ako, ang Ginoong Dios, ang nagasiling sini.”