New American Standard Bible

1 Kings 17

Elijah Predicts Drought

1Now Elijah the Tishbite, who was of [a]the settlers of Gilead, said to Ahab, “As the Lord, the God of Israel lives, before whom I stand, surely there shall be neither dew nor rain these years, except by my word.” The word of the Lord came to him, saying, “Go away from here and turn eastward, and hide yourself by the brook Cherith, which is [b]east of the Jordan. It shall be that you will drink of the brook, and I have commanded the ravens to provide for you there.” So he went and did according to the word of the Lord, for he went and lived by the brook Cherith, which is [c]east of the Jordan. The ravens brought him bread and meat in the morning and bread and meat in the evening, and he would drink from the brook. It happened after a while that the brook dried up, because there was no rain in the land.

Then the word of the Lord came to him, saying, “Arise, go to Zarephath, which belongs to Sidon, and stay there; behold, I have commanded a widow there to provide for you.” 10 So he arose and went to Zarephath, and when he came to the gate of the city, behold, a widow was there gathering sticks; and he called to her and said, “Please get me a little water in a [d]jar, that I may drink.” 11 As she was going to get it, he called to her and said, “Please bring me a piece of bread in your hand.” 12 But she said, “As the Lord your God lives, I have no [e]bread, only a handful of flour in the [f]bowl and a little oil in the jar; and behold, I am gathering [g]a few sticks that I may go in and prepare for me and my son, that we may eat it and die.” 13 Then Elijah said to her, “Do not fear; go, do as you have said, but make me a little bread cake from [h]it first and bring it out to me, and afterward you may make one for yourself and for your son. 14 For thus says the Lord God of Israel, ‘The [i]bowl of flour shall not be exhausted, nor shall the jar of oil [j]be empty, until the day that the Lord sends rain on the face of the earth.’” 15 So she went and did according to the word of Elijah, and she and he and her household ate for many days. 16 The [k]bowl of flour was not exhausted nor did the jar of oil [l]become empty, according to the word of the Lord which He spoke through Elijah.

Elijah Raises the Widow’s Son

17 Now it came about after these things that the son of the woman, the mistress of the house, became sick; and his sickness was so severe that there was no breath left in him. 18 So she said to Elijah, “What do I have to do with you, O man of God? [m]You have come to me to bring my iniquity to remembrance and to put my son to death!” 19 He said to her, “Give me your son.” Then he took him from her bosom and carried him up to the upper room where he was living, and laid him on his own bed. 20 He called to the Lord and said, “O Lord my God, have You also brought calamity to the widow with whom I am [n]staying, by causing her son to die?” 21 Then he stretched himself upon the child three times, and called to the Lord and said, “O Lord my God, I pray You, let this child’s life return [o]to him.” 22 The Lord heard the voice of Elijah, and the life of the child returned [p]to him and he revived. 23 Elijah took the child and brought him down from the upper room into the house and gave him to his mother; and Elijah said, “See, your son is alive.” 24 Then the woman said to Elijah, “Now I know that you are a man of God and that the word of the Lord in your mouth is truth.”

Footnotes

  1. 1 Kings 17:1 Or Tishbe in Gilead
  2. 1 Kings 17:3 Lit before
  3. 1 Kings 17:5 Lit before
  4. 1 Kings 17:10 Or vessel
  5. 1 Kings 17:12 Lit cake
  6. 1 Kings 17:12 Lit pitcher
  7. 1 Kings 17:12 Lit two
  8. 1 Kings 17:13 Lit there
  9. 1 Kings 17:14 Lit pitcher
  10. 1 Kings 17:14 Lit lack
  11. 1 Kings 17:16 Lit pitcher
  12. 1 Kings 17:16 Lit lack
  13. 1 Kings 17:18 Or Have you come...death?
  14. 1 Kings 17:20 Lit sojourning
  15. 1 Kings 17:21 Lit upon his inward part
  16. 1 Kings 17:22 Lit upon his inward part

Thai New Contemporary Bible

1 พงศ์กษัตริย์ 17

นกกาเลี้ยงเอลียาห์

1ครั้งนั้นเอลียาห์ชาวทิชบีในกิเลอาดกล่าวกับอาหับว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลซึ่งข้าพเจ้าปรนนิบัติรับใช้อยู่นั้นทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด จะไม่มีน้ำค้างหรือฝนในสองสามปีข้างหน้าจนกว่าข้าพเจ้าจะบอกให้มีฉันนั้น”

แล้วมีพระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงเอลียาห์ว่า “จงไปซ่อนตัวที่ลำห้วยเครีททางตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน เจ้าจะดื่มน้ำจากลำห้วยและเราได้สั่งให้นกกานำอาหารมาเลี้ยงเจ้า”

เอลียาห์ก็ปฏิบัติตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชา และไปอาศัยอยู่ที่ลำห้วยเครีททางตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน นกกาคาบขนมปังและเนื้อมาให้เขาทุกเช้าและทุกเย็น และเขาดื่มน้ำจากลำธาร

หญิงม่ายที่ศาเรฟัท

ต่อมาลำห้วยนั้นก็แห้งผากเพราะไม่มีฝนตกเลยทั่วดินแดนนั้น แล้วพระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงเอลียาห์ว่า “จงไปอาศัยอยู่ที่เมืองศาเรฟัทในไซดอน เราได้สั่งหญิงม่ายคนหนึ่งที่นั่นให้เลี้ยงดูเจ้า” 10 เอลียาห์จึงไปยังศาเรฟัท เมื่อมาถึงประตูเมืองก็เห็นหญิงม่ายคนหนึ่งกำลังเก็บฟืน เขาจึงเรียกนางและร้องขอว่า “ช่วยเอาน้ำใส่เหยือกมาให้เราดื่มสักนิดได้ไหม?” 11 ขณะที่หญิงนั้นจะไปเอามา เขาบอกนางว่า “โปรดช่วยเอาขนมปังมาให้สักชิ้นด้วย”

12 หญิงนั้นตอบว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด ดิฉันไม่มีขนมปังเลยสักชิ้นฉันนั้น มีเพียงแป้งหยิบมือเดียวในหม้อ กับน้ำมันก้นไห นี่ก็กำลังเก็บฟืนจะเอาไปทำอาหารกินกับลูกชาย จากนั้นก็จะต้องอดตาย”

13 เอลียาห์กล่าวกับนางว่า “อย่ากลัวเลย กลับบ้านไปทำตามที่เจ้าว่าเถิด แต่ทำขนมชิ้นเล็กๆ มาให้เราก่อน จากนั้นจึงทำอาหารให้ตัวเจ้ากับลูกชายของเจ้า 14 เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสว่า ‘จะมีแป้งไม่ขาดหม้อ น้ำมันไม่ขาดไห จนถึงวันที่องค์พระผู้เป็นเจ้าให้ฝนตกลงมาบนดินแดนนี้’ ”

15 หญิงม่ายนั้นจึงไปทำตามที่เอลียาห์สั่ง แล้วก็มีอาหารทุกวันไม่ขาดสำหรับเอลียาห์และนางกับครอบครัว 16 เพราะมีแป้งไม่ขาดหม้อ น้ำมันไม่ขาดไห เป็นจริงตามพระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่ตรัสผ่านทางเอลียาห์

17 ต่อมาบุตรชายของหญิงนั้นล้มป่วย อาการทรุดหนักลงเรื่อยๆ และในที่สุดก็สิ้นลม 18 นางจึงกล่าวกับเอลียาห์ว่า “โอ คนของพระเจ้า ทำไมถึงทำกับดิฉันอย่างนี้? ท่านมาที่นี่เพื่อจะเตือนให้ระลึกถึงบาปของดิฉัน และประหารลูกชายของดิฉันหรือ?”

19 เอลียาห์ตอบว่า “ส่งลูกของเจ้ามาให้เราสิ” แล้วเขาก็รับตัวเด็กนั้นจากอ้อมแขนของแม่ อุ้มขึ้นไปในห้องชั้นบนซึ่งเขาพักอาศัยอยู่ วางเด็กนั้นลงบนเตียงของเขา 20 แล้วร้องทูลองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพระองค์ พระองค์ทรงนำความทุกข์โศกมายังหญิงม่ายซึ่งข้าพระองค์อาศัยอยู่ด้วยนี้ โดยทำให้ลูกของนางเสียชีวิตหรือ?” 21 แล้วเขาเหยียดกายทับตัวเด็กนั้นสามครั้ง และร้องทูลองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอโปรดให้เด็กชายคนนี้ฟื้นคืนชีวิตด้วยเถิด!”

22 องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสดับฟังคำร้องทูลของเอลียาห์ เด็กนั้นก็ฟื้นคืนชีวิต 23 เอลียาห์จึงอุ้มเขาลงมาข้างล่างมอบให้แก่มารดาและกล่าวว่า “ดูเถิด ลูกของเจ้ายังมีชีวิตอยู่!”

24 หญิงนั้นจึงกล่าวกับเอลียาห์ว่า “ตอนนี้ดิฉันทราบแล้วว่าท่านเป็นคนของพระเจ้า และพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าจากปากของท่านเป็นความจริง”