Nkwa Asem

Yohane Adiyisɛm 5

Nsɔwano nhoma no

1Mihui sɛ nea ɔte ahengua so no kita nhoma bi wɔ ne nsa nifa mu. Na wɔakyerɛw akyiri ne anim nyinaa a wɔde nsɔwano ason asosɔw ano. Mihuu ɔbɔfo tumfoɔ bi a ɔde nne kɛse kae se, “Hena na ɔfata sɛ obue nsɔwano no na obue nhoma no mu?” Nanso wɔannya obiara a ɔwɔ soro anaa asase so anaa asase ase a otumi buee nhoma no mu hwɛɛ mu.

Misui yiye efisɛ, wɔannya obiara a ɔfata sɛ obue nhoma no ano na ɔhwɛ mu.

Afei ɔpanyin baako ka kyerɛɛ me se, “Nsu. Hwɛ! Gyata a ofi Yuda abusuakuw mu a, ɔyɛ Dawid aseni adi nkonim, na obetumi abue nsɔwano ason no na wabue nhoma no ano.”

Afei mihuu oguammaa bi sɛ ogyina ahengua no mfinimfini a ateasefo baanan no ne mpanyimfo no atwa ne ho ahyia. Wohwɛ a na ɛsɛ nea wɔakum Oguammaa no. Na ɔwɔ mmɛn ason ne aniwa ason a egyina hɔ ma Onyankopɔn ahonhom ason no a wɔasoma wɔn aba wiase no. Oguammaa no kogyee nhoma no fii nea ɔte ahengua so no nsa nifa mu. Ɔyɛɛ saa no, ateasefo baanan no ne mpanyimfo aduonu anan no butubutuw Oguammaa no anim. Na wɔn mu biara kita sanku ne sika ayowa a aduhuam a Onyankopɔn nkurɔfo de bɔ mpae wɔ mu.

Wɔtoo dwom foforo se, “Wofata sɛ wofa nhoma no na wubue ne nsɔwano no. Efisɛ, wokum wo, na ɛnam wo wu so ma wɔtɔɔ nnipa fii abusua biara, kasa biara, ɔman biara ne nkurɔfo biara mu maa Onyankopɔn. 10 Woayɛ wɔn asɔfo ahemman sɛ, wɔnsom yɛn Nyankopɔn, na wobedi asase so hene.”

11 Bio mehwɛe, tee abɔfo mpempem nka. Na wɔatwa ahengua no ne ateasefo baanan no ne mpanyimfo no ho ahyia 12 reto dwom dennen se, “Ɛsɛ sɛ Onyankopɔn a wokum no no nya tumi, ahonya, nyansa ne ahoɔden ne nidi ne anuonyam ne nkamfo!”

13 Na metee sɛ abɔde a wɔwɔ soro, asase so, asase ase ne abɔde biara a wɔwɔ po mu ne abɔde biara a wɔwɔ wiase nyinaa reto dwom se, “Nhyira ne nidi ne anuonyam ne tumi nka nea ɔte ahengua no so ne Oguammaa no daa daa!” 14 Abɔde anan no gyee so se, “Amen!” Na mpanyimfo no butubutuw hɔ somee.

Słowo Życia

Objawienie św. Jana 5

Ofiarny Baranek Boży

1Zauważyłem, że Ten, który zasiada na tronie, trzymał w prawej ręce zwój papirusu, zapisany po obu stronach i opatrzony siedmioma pieczęciami. Ujrzałem też potężnego anioła, który zawołał donośnym głosem: „Kto jest godny złamać pieczęcie i rozwinąć zwój?!”. Nikt jednak—ani w niebie, ani na ziemi, ani pod ziemią—nie mógł go rozwinąć i przeczytać. I rozpłakałem się, widząc, że nie znalazł się nikt, kto byłby godny to uczynić. Wtedy jeden ze starszych pocieszył mnie, mówiąc:

—Nie płacz! Lew z rodu Judy, potomek króla Dawida, jest zwycięzcą. On może rozwinąć zwój oraz złamać siedem pieczęci!

Wtedy zobaczyłem Baranka, stojącego przed tronem, w otoczeniu starszych i czterech istot. Wyglądał tak, jakby został złożony w ofierze. Baranek miał siedem rogów i siedmioro oczu, będących siedmioma Bożymi Duchami, wysłanymi na ziemię. Podszedł On do Tego, który zasiada na tronie, i wziął z Jego prawej ręki zwój. Gdy to uczynił, cztery istoty i dwudziestu czterech starszych upadło przed Nim na twarz, oddając Mu hołd. Każdy z nich miał w rękach harfę i złoty kielich napełniony kadzidłem—modlitwami świętych. I śpiewali nową pieśń:

„Zasługujesz na to, aby wziąć zwój,
    złamać pieczęcie i rozwinąć go.
Zostałeś bowiem zabity
    i swoją krwią wykupiłeś dla Boga
ludzi z każdego plemienia, języka, ludu i narodu.
10     Uczyniłeś ich kapłanami naszego Boga
i członkami królewskiej rodziny,
    którzy będą rządzić ziemią”.

11 Potem zobaczyłem mnóstwo aniołów, otaczających tron, cztery istoty oraz starszych, i usłyszałem ich śpiew. Setki milionów aniołów 12 wołały:

„Baranek, który został zabity,
    zasługuje na to, aby otrzymać władzę,
bogactwo, mądrość i moc
    oraz odebrać cześć, chwałę i uwielbienie!”.

13 Usłyszałem również, jak każde stworzenie—na niebie, na ziemi, pod ziemią, na morzu oraz w jego głębinach—wołało:

„Temu, który zasiada na tronie,
    oraz Barankowi należy się
wieczne uwielbienie,
    cześć, chwała i moc!”.

14 Po tych słowach cztery istoty powiedziały: „Amen!”, a starsi padli na twarz, oddając Mu pokłon.