The Message

Genesis 27

1When Isaac had become an old man and was nearly blind, he called his eldest son, Esau, and said, “My son.”

“Yes, Father?”

2-4 “I’m an old man,” he said; “I might die any day now. Do me a favor: Get your quiver of arrows and your bow and go out in the country and hunt me some game. Then fix me a hearty meal, the kind that you know I like, and bring it to me to eat so that I can give you my personal blessing before I die.”

5-7 Rebekah was eavesdropping as Isaac spoke to his son Esau. As soon as Esau had gone off to the country to hunt game for his father, Rebekah spoke to her son Jacob. “I just overheard your father talking with your brother, Esau. He said, ‘Bring me some game and fix me a hearty meal so that I can eat and bless you with God’s blessing before I die.’

8-10 “Now, my son, listen to me. Do what I tell you. Go to the flock and get me two young goats. Pick the best; I’ll prepare them into a hearty meal, the kind that your father loves. Then you’ll take it to your father, he’ll eat and bless you before he dies.”

11-12 “But Mother,” Jacob said, “my brother Esau is a hairy man and I have smooth skin. What happens if my father touches me? He’ll think I’m playing games with him. I’ll bring down a curse on myself instead of a blessing.”

13 “If it comes to that,” said his mother, “I’ll take the curse on myself. Now, just do what I say. Go and get the goats.”

14 So he went and got them and brought them to his mother and she cooked a hearty meal, the kind his father loved so much.

15-17 Rebekah took the dress-up clothes of her older son Esau and put them on her younger son Jacob. She took the goatskins and covered his hands and the smooth nape of his neck. Then she placed the hearty meal she had fixed and fresh bread she’d baked into the hands of her son Jacob.

18 He went to his father and said, “My father!”

“Yes?” he said. “Which son are you?”

19 Jacob answered his father, “I’m your firstborn son Esau. I did what you told me. Come now; sit up and eat of my game so you can give me your personal blessing.”

20 Isaac said, “So soon? How did you get it so quickly?”

“Because your God cleared the way for me.”

21 Isaac said, “Come close, son; let me touch you—are you really my son Esau?”

22-23 So Jacob moved close to his father Isaac. Isaac felt him and said, “The voice is Jacob’s voice but the hands are the hands of Esau.” He didn’t recognize him because his hands were hairy, like his brother Esau’s.

23-24 But as he was about to bless him he pressed him, “You’re sure? You are my son Esau?”

“Yes. I am.”

25 Isaac said, “Bring the food so I can eat of my son’s game and give you my personal blessing.” Jacob brought it to him and he ate. He also brought him wine and he drank.

26 Then Isaac said, “Come close, son, and kiss me.”

27-29 He came close and kissed him and Isaac smelled the smell of his clothes. Finally, he blessed him,

Ahhh. The smell of my son
    is like the smell of the open country
    blessed by God.
May God give you
    of Heaven’s dew
    and Earth’s bounty of grain and wine.
May peoples serve you
    and nations honor you.
You will master your brothers,
    and your mother’s sons will honor you.
Those who curse you will be cursed,
    those who bless you will be blessed.

30-31 And then right after Isaac had blessed Jacob and Jacob had left, Esau showed up from the hunt. He also had prepared a hearty meal. He came to his father and said, “Let my father get up and eat of his son’s game, that he may give me his personal blessing.”

32 His father Isaac said, “And who are you?”

“I am your son, your firstborn, Esau.”

33 Isaac started to tremble, shaking violently. He said, “Then who hunted game and brought it to me? I finished the meal just now, before you walked in. And I blessed him—he’s blessed for good!”

34 Esau, hearing his father’s words, sobbed violently and most bitterly, and cried to his father, “My father! Can’t you also bless me?”

35 “Your brother,” he said, “came here falsely and took your blessing.”

36 Esau said, “Not for nothing was he named Jacob, the Heel. Twice now he’s tricked me: first he took my birthright and now he’s taken my blessing.”

He begged, “Haven’t you kept back any blessing for me?”

37 Isaac answered Esau, “I’ve made him your master, and all his brothers his servants, and lavished grain and wine on him. I’ve given it all away. What’s left for you, my son?”

38 “But don’t you have just one blessing for me, Father? Oh, bless me my father! Bless me!” Esau sobbed inconsolably.

39-40 Isaac said to him,

You’ll live far from Earth’s bounty,
    remote from Heaven’s dew.
You’ll live by your sword, hand-to-mouth,
    and you’ll serve your brother.
But when you can’t take it any more
    you’ll break loose and run free.

41 Esau seethed in anger against Jacob because of the blessing his father had given him; he brooded, “The time for mourning my father’s death is close. And then I’ll kill my brother Jacob.”

42-45 When these words of her older son Esau were reported to Rebekah, she called her younger son Jacob and said, “Your brother Esau is plotting vengeance against you. He’s going to kill you. Son, listen to me. Get out of here. Run for your life to Haran, to my brother Laban. Live with him for a while until your brother cools down, until his anger subsides and he forgets what you did to him. I’ll then send for you and bring you back. Why should I lose both of you the same day?”

46 Rebekah spoke to Isaac, “I’m sick to death of these Hittite women. If Jacob also marries a native Hittite woman, why live?”

Ang Pulong Sang Dios

Genesis 27

Ginbendisyunan ni Isaac si Jacob

1Tigulang na gid si Isaac kag halos indi na makakita. Isa sadto ka tion, gintawag niya ang kamagulangan niya nga anak nga si Esau. Siling niya, “Anak.” Nagsabat si Esau, “Ano, tay?” Nagsiling si Isaac, “Tigulang na gid ako kag sa indi siguro madugay mapatay na ako. Maayo pa nga kuhaon mo ang imo pana kag magkadto ka sa latagon kag magpangayam para sa akon. Dayon, lutui ako sang akon paborito nga pagkaon kag dal-on mo dayon sa akon kay kaunon ko. Pagkatapos bendisyunan ko ikaw sa wala pa ako mapatay.”

Nagapamati gali si Rebeka samtang nagahambal si Isaac kay Esau. Gani sang nakalakat na si Esau sa latagon sa pagpangayam, ginsilingan ni Rebeka ang iya anak nga si Jacob, “Nabatian ko nga ginsilingan ni tatay mo si Esau nga magpangayam kag lutuan siya dayon sang iya paborito nga pagkaon. Kay sa wala pa kuno siya mapatay bendisyunan niya si Esau sa presensya sang Ginoo. Gani anak, tumana ang akon isugo sa imo: Kadto didto sa aton mga kasapatan kag magkuha ka sang duha ka bataon kag matambok nga kanding, kay lutuan ko ang imo amay sang paborito niya nga pagkaon. 10 Dayon dal-on mo ini sa iya agod bendisyunan ka niya sa wala pa siya mapatay.”

11 Pero nagsiling si Jacob sa iya iloy, “Nakahibalo ka nga balahibuhon si Esau kag ako iya indi. 12 Basi hikapon ako ni tatay kag mahibaluan niya nga ginatunto ko lang siya kag pakamalauton niya ako imbes nga bendisyunan.” 13 Nagsabat si Rebeka, “Anak, ako ang manabat kon pakamalauton ka, basta himua lang ang akon ginasugo sa imo. Lakat na kag kuhai ako sang kanding.”

14 Gani nagkuha si Jacob sang duha ka kanding kag gindala niya sa iya iloy, kag ginluto ni Rebeka ang paborito nga pagkaon ni Isaac. 15 Dayon ginkuha niya ang pinakamaayo nga bayo ni Esau nga didto sa balay kag ginpasuksok kay Jacob. 16 Ginbutangan niya sang panit sang kanding ang butkon ni Jacob pati ang iya liog nga indi balahibuhon. 17 Dayon ginhatag niya kay Jacob ang pagkaon kag ang tinapay nga ginluto niya.

18 Gindala ato ni Jacob sa iya amay kag nagsiling, “Tay!” Nagsiling si Isaac, “Sin-o ka nga anak ko?” 19 Nagsabat si Jacob, “Ako si Esau, ang kamagulangan mo nga anak. Nahimo ko na ang imo ginsugo sa akon. Bangon anay kag magkaon sining akon pinangayaman agod mabendisyunan mo ako.” 20 Nagsiling si Isaac, “Anak, paano mo ini nakuha dayon?” Nagsabat si Jacob, “Ginbuligan ako sang Ginoo nga imo Dios.” 21 Nagsiling si Isaac, “Palapit pa gid sa akon anak agod mahikap ko kon ikaw gid bala matuod si Esau.” 22 Gani nagpalapit si Jacob, kag ginhikap siya sang iya amay kag nagsiling, “Ang imo tingog daw iya ni Jacob pero ang imo butkon daw iya ni Esau.” 23 Wala ni Isaac makilal-i si Jacob, kay ang iya butkon balahibuhon pareho sang iya ni Esau.

Antes niya ginbendisyunan si Jacob, 24 nagpamangkot pa gid siya, “Ikaw gid bala matuod si Esau?” Nagsabat si Jacob, “Huo, ako gid.” 25 Nagsiling si Isaac, “Abi, dal-a diri ang imo ginluto halin sa imo pinangayaman, kay pagkatapos ko kaon bendisyunan ko ikaw.” Gani ginhatagan siya ni Jacob sang pagkaon kag ilimnon, kag nagkaon siya kag nag-inom. 26 Dayon nagsiling si Isaac sa iya, “Palapit sa akon, anak, kag haluki ako.” 27 Nagpalapit si Jacob sa iya kag naghalok. Sang nasimhutan ni Isaac ang iya bayo, ginbendisyunan niya dayon si Jacob nga nagasiling,

“Ining baho sang akon anak pareho sa baho sang latagon nga ginbendisyunan sang Ginoo.
28 Kabay pa nga hatagan ka sang Dios sang mapatubason nga duta nga permi may tun-og nga bugay niya,[a] agod bugana ang imo mga uyas kag duga sang ubas.
29 Kabay pa nga magapasakop sa imo ang madamo nga mga katawhan kag magaalagad sila sa imo.
Kabay pa nga magagahom ka sa imo mga paryente kag magapasakop sila sa imo.
Kabay pa nga ang nagapakamalaot sa imo pakamalauton man,
kag ang nagapakamaayo sa imo pakamaayuhon man.”

Nagpakitluoy si Esau nga Bendisyunan man Siya

30 Pagkatapos bendisyon ni Isaac kay Jacob, naglakat dayon si Jacob. Bag-o lang gid siya nakalakat kag umabot man dayon si Esau halin sa pagpangayam. 31 Nagluto man siya sang manamit nga pagkaon kag iya ini gindala sa iya amay. Nagsiling siya, “Tay, bangon ka kag magkaon sining akon pinangayaman agod mabendisyunan mo ako.” 32 Nagpamangkot si Isaac sa iya, “Sin-o ka?” Nagsabat siya, “Ako si Esau, ang kamagulangan mo nga anak.” 33 Pagkabati sadto ni Isaac, nagpalangurog siya kag nagsiling, “Sin-o gali atong nagpangayam kag nagdala diri sa akon sang pagkaon? Bag-o ko pa lang ato ginkaon kag umabot ka dayon. Ginhatag ko na sa iya ang akon bendisyon kag indi ko na gid ato mabawi.” 34 Pagkabati sadto ni Esau, puwerte gid ang iya hilibion. Siling niya, “Tay, bendisyuni man ako!” 35 Pero nagsabat si Isaac, “Gintunto ako sang imo manghod kag nakuha na niya ang akon bendisyon nga para kuntani sa imo.” 36 Nagsiling si Esau, “Ikaduha na ini ka beses nga iya ako gintunto. Gai ko man nga Jacob[b] ang iya ngalan. Ginkuha na niya ang akon kinamatarong bilang magulang, kag karon ginkuha pa gid niya ang bendisyon nga para sa akon.” Dayon nagpamangkot siya, “Tay, wala ka na gid bala sing nabilin nga bendisyon para sa akon?” 37 Nagsabat si Isaac, “Ginhimo ko na siya nga imo agalon kag ginhimo ko man ang tanan niya nga mga paryente nga iya mga suluguon. Nahatag ko na sa iya ang bugana nga mga uyas kag duga sang ubas. Gani ano pa ang akon mahimo para sa imo anak?” 38 Nagpakitluoy pa gid si Esau sa iya amay, “Tay, wala ka na gid bala sing bisan isa lang ka bendisyon? Bendisyuni man ko bi.” Kag naghibi pa gid siya.

39 Nagsiling si Isaac sa iya,

“Indi mapatubason ang duta nga imo pagaestaran,
kag wala ini permi sang tun-og nga bugay sang Dios.[c]
40 Permi ka lang magapakig-away,
kag magaalagad ka sa imo manghod.
Pero kon magpamatok ka sa iya,
mahilway ka sa iya gahom.”

41 Gindumtan ni Esau si Jacob tungod sa bendisyon nga ginhatag sang iya amay kay Jacob. Nagsiling si Esau sa iya kaugalingon, “Dali na lang mapatay si tatay; kon mapatay na gani siya, patyon ko si Jacob.” 42 Pero nabalitaan ni Rebeka ang plano ni Esau, gani ginpatawag niya si Jacob kag ginhambalan, “Ang imo magulang nga si Esau nagaplano sa pagpatay sa imo agod maumpawan siya sa iya kaakig sa imo. 43 Gani pamati ka sa akon isiling: Magpalagyo ka sa Haran, didto sa akon utod nga si Laban. 44 Didto ka lang anay hasta nga maghaganhagan ang kaakig sang imo magulang, 45 kag malipatan na niya ang imo ginhimo sa iya. Ipasugat ko lang ugaling ikaw didto kon indi na siya akig sa imo. Indi ko gusto nga madula kamo nga duha sa akon sa isa lang ka adlaw kon magpatyanay kamo.”

Ginpakadto ni Isaac si Jacob kay Laban

46 Karon, nagsiling si Rebeka kay Isaac, “Ginatak-an na gid ako sang akon kabuhi tungod sining mga asawa ni Esau nga mga Hithanon. Kon ang mangin asawa ni Jacob taga-diri man nga babayi nga Hithanon maayo pa nga mapatay na lang ako.”

Footnotes

  1. 27:28 tun-og nga bugay niya: sa literal, tun-og sang langit.
  2. 27:36 Jacob: buot silingon sa Hebreo, nangtunto.
  3. 27:39 tun-og nga bugay sang Dios: sa literal, tun-og sang langit.