En Levende Bok

Efeserne 2:1-22

Nytt liv i fellesskapet med Kristus

1Det var en tid da dere var åndelig døde2:1 Åndelig død er å være skilt fra Gud. på grunn av deres ulydighet og synder. 2Dere levde på samme vis som alle andre her i verden. Dere syndet og fulgte Satan, høvdingen over de onde åndene.2:2 På gresk: herskeren over luftens rike. Han er den åndemakt som nå hersker i dem som nekter å være lydige mot Gud. 3På den måten levde vi alle tidligere. Vi fulgte våre menneskelige impulser og lot begjæret i kroppen og våre egne tanker styre oss. Ja, på grunn av vår menneskelige natur var vi på vei til å bli rammet av Guds dom akkurat som alle andre.

4-5Men vår kjærlige Gud viste sin store medfølelse med oss. Til tross for at vi var åndelig døde på grunn av vår ulydighet, elsket han oss så høyt, at han gjorde oss levende med Kristus. Ja, det er bare på grunn av at Gud viste oss nåde at vi er frelst. 6Han har vakt oss opp fra de døde sammen med Kristus og har gitt oss plass i himmelen, etter som vi lever i fellesskap med Jesus Kristus. 7På grunn av dette fellesskapet vil Gud i all evighet vise oss sin uendelig store kjærlighet og godhet.

8Dere er altså frelst fordi Gud i sin godhet tilga dere på grunn av troen på Kristus. Frelsen er en gave fra Gud og har ikke noe å gjøre med dere selv. 9Den er ikke en belønning for gode gjerninger, og derfor kan heller ingen skryte over sin frelse. 10Det er Gud selv som har gjort oss til det vi er. Gjennom vårt fellesskap med Jesus Kristus har han forandret oss til nye personer, som er beredt til å gjøre gode gjerninger som Gud fra begynnelsen planla at vi som tilhører ham skulle være opptatt av.

Alle er ett i Kristus

11-12Husk derfor på hvilken håpløs situasjon dere befant dere i, før dere lærte Kristus å kjenne. Etter som dere tilhører folkeslag som ikke regnes som jøder, kalte jødene dere for ”dem som ikke er omskåret”. Jødene var stolte over sin seremoni med å omskjære alle gutter, selv om denne seremonien aldri kunne forvandle hjertene på noen. På den tiden tilhørte dere ikke Guds eget folk. Den pakten Gud hadde inngått med Israels folk, gjaldt ikke dere, og dere hadde ingen del i de løftene han hadde gitt. Nei, dere hadde ikke noe håp om frelse, og dere levde uten Gud her i verden. 13Men nå får dere, som en gang var langt borte fra Gud, tilhøre hans eget folk takket være fellesskapet med Jesus Kristus, han som ofret sitt blod for dere.

14Kristus har nemlig stiftet fred mellom jødene, og dere som ikke er jøder, ved å gjøre oss til ett folk. Gjennom det å dø for oss, rev han ned den muren av fiendskap som reiste seg mellom oss. 15-16Ja, han døde på korset for oss og tok straffen vår på seg. Ved dette ble Moseloven2:15-16 Moseloven, eller den jødiske loven, finnes skrevet ned i Første til Femte Mosebok. med alle sine bud og forskrifter ikke lenger veien til frelse. Hans mål var å stifte fred mellom jøder, og de som ikke er jøder, gjennom det å forene dem med seg selv og skape et nytt menneske, en ny kropp, som er menigheten. Når vi nå er lemmer på den samme kroppen, har fiendskapet mellom oss forsvunnet, etter som vi alle er forsonet med Gud og er vennene hans. 17Kristus kom med det glade budskapet om fred for dere som var langt borte fra Gud, og fred for oss som er jøder og kjente Gud. 18Nå kan vi alle, både jøder og de som ikke er jøder, komme fram for Gud, vår Far, ved hjelp av en og samme Ånd, på grunn av det som Kristus har gjort for oss.

19Altså er dere ikke lenger gjester og fremmede. Nei, dere får være Guds eget folk sammen med alle som tilhører Gud. Dere er medlemmer i Guds store familie.

20Sammen er vi, billedlig talt, et hus som er bygget på ett og samme fundament. Denne grunnvollen er undervisningen som Jesu2:20 Kalles også apostler. utsendinger har formidlet, og budskapet som profetene2:20 Dette viser sannsynligvis til de profeter som virket i menighetene. Se 3:5. De budskap som gamle tiders profeter bar fram finnes skrevet ned i Bibelens første del, den som vi kaller Det gamle testamente. bar fram fra Gud. Huset blir holdt oppe2:20 På gresk: som har Jesus Kristus til hjørnestein. av Jesus Kristus selv. 21Det er Kristus som sammenføyer hele huset, slik at det reiser seg som et hellig tempel for Herren Gud. Mursteinene er alle vi som lever i fellesskap med Herren. 22Ja, gjennom det som Jesus gjorde, kan også dere bli en del av denne bygningen der Guds Ånd bor.

Persian Contemporary Bible

افسسیان 2:1-22

عمر دوباره در مسيح

1روزگاری شما نيز به علت خطايا و گناهانتان، زير لعنت خدا قرار داشتيد و محكوم به مرگ ابدی بوديد. 2شما هم مانند ديگران غرق در گناه بوديد و شيطان را اطاعت می‌كرديد، شيطانی كه رئيس نيروهای پليد است و هم اكنون در قلب مخالفين خدا عمل می‌كند. 3ما نيز همگی مانند آنها بوديم. طرز زندگی ما، نشان دهندهٔ ذات ناپاک ما بود. ما اسير هوسها و افكار كثيف خود بوديم و دست به هر كار زشتی می‌زديم. ما با همين طبيعت سركش به دنيا آمديم و درست مانند ديگران، زير خشم و غضب خدا بوديم.

4اما خدا كه لطف و رحمتش بيش از حد تصور ماست، ما را آنقدر دوست داشت 5كه به ما عمر دوباره داد؛ زيرا ما به سبب گناهانمان، روحاً مرده بوديم و می‌بايست تا به ابد دور از خدا به سر ببريم. اما وقتی خدا مسيح را پس از مرگ زنده كرد، به ما نيز عمر دوباره داد. پس ما صرفاً در اثر لطف و فيض خدا نجات پيدا كرده‌ايم. 6بلی، او به دليل كاری كه مسيح برای ما كرد، ما را از اين مرگ روحانی زنده ساخت و همراه مسيح، عزت و جلال بخشيد. از این رو، اكنون جای ما با مسيح در آسمان است. 7اينک خدا می‌تواند با اشاره به لطفی كه توسط عيسی مسيح در حق ما كرده است، عظمت و عمق لطف و محبت خود را به مردم همهٔ قرون و اعصار نمايان سازد.

8بنابراين، در اثر بخشش رايگان و مهربانی خدا و توسط ايمانتان به مسيح است كه نجات يافته‌ايد؛ و اين كار شما نيست، بلكه هديهٔ خداست. 9نجات نتيجهٔ اعمال خوب ما نيست، از این رو هيچكس نمی‌تواند به خود ببالد. 10اين خداست كه ما را از نو آفريده و اين زندگی جديد را از فيض وجود عيسی مسيح به ما داده است؛ و از زمانهای دور دست، نقشهٔ خدا اين بوده كه ما اين زندگی جديد را صرف خدمت به ديگران نماييم.

اتحاد در مسيح

11پس هيچگاه از ياد نبريد كه روزگاری شما بت‌پرست بوديد و يهوديان شما را «خدانشناس» و «نجس» می‌خواندند، در حالی که دل خودشان نيز ناپاک بود، با وجود اينكه تشريفات ظاهری و مراسم مذهبی و ختنه را بجا می‌آوردند. 12در آن زمان، شما كاملاً جدا از مسيح زندگی می‌كرديد و جزو قوم خدا نبوديد و هيچيک از وعده‌های اميدبخش خدا شامل حال شما نمی‌شد. شما گمراه و بی‌خدا و بی‌اميد بوديد.

13اما اكنون از آن عيسی مسيح هستيد. گرچه زمانی از خدا دور بوديد، اما در اثر كاری كه مسيح با خون خود برای شما كرد، اكنون به خدا نزديک شده‌ايد.

14مسيح پيوند صلح و دوستی ماست. او، ما يهوديان را با شما غيريهوديان آشتی داد و ديوار تبعيض را كه ما را از هم جدا می‌كرد، از ميان برداشت و ما را عضو يک خانواده ساخت. 15شريعت يهود، از يهود طرفداری می‌كرد و غيريهود را ناديده می‌گرفت، و اين امر در ميان ما باعث رنجش و كينه بود. اما مسيح با جانبازی خود، اين دشمنی را از ميان برداشت، زيرا او جان خود را فدا كرد تا به محدوديتهای ايجاد شده توسط شريعت يهود، خاتمه دهد. آنگاه، هم ما يهوديان و هم شما غيريهوديان را كه قبلاً با يكديگر دشمن بوديم، جزئی از وجود خود ساخت و ما را به يكديگر پيوند داد، تا يكی گرديم و سرانجام صلح برقرار شود. 16اكنون كه اعضای يک بدنيم، ديگر بين ما كينه و دشمنی وجود ندارد، زيرا مسيح ما و شما را با خدا صلح داده است. دشمنی ديرينهٔ ما سرانجام در پای صليب او از ميان رفت. 17مسيح اين پيغام دلنشين صلح و آرامش را، هم به شما غيريهوديان رساند كه از خدا دور بوديد، و هم به ما يهوديان كه به او نزديک بوديم. 18حال، همهٔ ما، چه يهودی و چه غيريهودی، به ياری روح خدا و در اثر آن فداكاری كه مسيح برای ما انجام داده، می‌توانيم به حضور پدر آسمانی‌مان خدا راه يابيم.

«شما خانه خدا هستيد»

19اكنون ديگر شما نسبت به خدا غريب و بيگانه نيستيد، بلكه همراه با مقدسين، اهل وطن الهی می‌باشيد و با ساير ايمانداران عضو خانوادهٔ خدا هستيد.

20شما به ساختمانی تعلق داريد كه زيربنای آن را رسولان و انبیا تشكيل می‌دهند و عيسی مسيح هم سنگ زاويهٔ آن است. 21ما كه ايمان آورده‌ايم، با مسيح به يكديگر متصل شده‌ايم تا به تدریج رشد كنيم و به صورت يک خانهٔ زيبای عبادت درآييم. 22شما نيز بوسيلهٔ روح خدا به مسيح و به يكديگر متصل شده‌ايد تا قسمتی از اين خانه را كه مسكن خداست، تشكيل دهيد.