Kurdi Sorani Standard

ژیرمەندی 1:1-18

هەرچی هەیە بێ واتایە

1وتەکانی وتاربێژی ژیرمەند، کوڕی داود، پاشا لە ئۆرشەلیم:

2وتاربێژی ژیرمەند دەڵێت:

«بێ واتایە! بێ واتایە!

بێ واتا، هەر بێ واتایە!

هەرچی هەیە بێ واتایە.»

3مرۆڤ لە هەموو ماندووبوونەکەی چی بۆ دەمێنێتەوە،

کە لەسەر زەوی1‏:3 لە عیبری نووسراوە لەژێر خۆردا، بەڵام مەبەست لەسەر زەوییە نەک لەبەر گەرمای هەتاو.‏ پێوەی ماندوو دەبێت؟

4نەوەیەک دێت و نەوەیەک دەڕوات،

بەڵام زەوی هەتاهەتایە هەر هەیە.

5خۆر هەڵدێت و خۆرئاوا دەبێت،

بە پەلەیە بۆ شوێنەکەی لەوێوە هەڵدێت.

6با هەڵدەکات بەرەو باشوور و

دەسووڕێتەوە بەرەو باکوور،

دەسووڕێتەوە و دەسووڕێتەوە،

هەمیشە بۆ خولگەکەی خۆی دەگەڕێتەوە.

7هەرچەندە هەموو ڕووبارەکان بەرەو دەریا دەچن،

بەڵام دەریا هەر پڕ نابێت.

ڕووبارەکان بۆ شوێنەکەی خۆیان دەچنەوە،

بۆ ئەوێ دەڕۆن و دەگەڕێنەوە.

8هەموو شتەکان ماندووکەرن،

مرۆڤ ناتوانێت دەریانببڕێت.

چاو لە سەیرکردن تێر نابێت و

گوێ لە بیستن پڕ نابێت.

9ئەوەی بووە هەر ئەو دەبێت،

ئەوەی کراوە هەر ئەو دەکرێت،

هیچی نوێ لەسەر زەوی نییە.

10هیچ شتێک نییە کە بگوترێت:

«سەیر بکە، ئەمە نوێیە!»

لە دێرزەمانەوە هەر بووە،

لە سەردەمانی پێش ئێمەوە.

11کەس یادی نەوەکانی پێشوو ناکاتەوە،

تەنانەت نەوەکانی داهاتووش

نایەنەوە یادی

ئەوانەی کە لەپاش ئەوان دێن.

دانایی بێ واتایە

12من کە وتاربێژی ژیرمەندم، پاشای ئیسرائیل بووم لە ئۆرشەلیم. 13لە ڕێگای داناییەوە خۆمم تەرخان کرد بۆ فێربوون و لێکۆڵینەوە سەبارەت بە هەموو ئەو کارانەی کە لەسەر زەوی کراون. بارێکی گرانە کە خودا لەسەر شانی مرۆڤی داناوە! 14ڕوانیمە هەموو کردارەکان کە لەسەر زەویدا کراون و ئەوەتا هەمووی بێ واتایە و گڤەی بایە.

15خوار ناتوانرێت ڕاست بکرێتەوە و

ونبوو ناتوانرێت بژمێردرێت.

16لە دڵی خۆمدا گوتم: «ئەوەتا من مەزن بووم، داناییم زۆرتر بوو لە هەموو ئەوانەی پێش من لەسەر تەختی ئۆرشەلیم بوون و دڵم دانایی و زانینی زۆری بینی.» 17ئینجا خۆمم تەرخان کرد بۆ تێگەیشتن لە دانایی، هەروەها شێتی و گێلی، ئەو کاتە بۆم دەرکەوت ئەمەش بە هەمان شێوە گڤەی بایە،

18چونکە لە زۆری دانایی، پەستی زۆر دەبێت و

ئەوەی زانینی زیاتر بێت خەمی زیاد دەبێت.

Persian Contemporary Bible

جامعه 1:1-18

بيهودگی زندگی

1اينها سخنان پسر داوود است كه در اورشليم سلطنت می‌كرد و به «حكيم» معروف بود:

2بيهودگی است! بيهودگی است! زندگی، سراسر بيهودگی است! 3آدمی از تمامی زحماتی كه در زير آسمان می‌كشد چه نفعی عايدش می‌شود؟ 4نسلها يكی پس از ديگری می‌آيند و می‌روند، ولی دنيا همچنان باقی است. 5آفتاب طلوع می‌كند و غروب می‌كند و باز با شتاب به جايی باز می‌گردد كه بايد از آن طلوع كند. 6باد به طرف جنوب می‌وزد، و از آنجا به طرف شمال دور می‌زند. می‌وزد و می‌وزد و باز به جای اول خود باز می‌گردد. 7آب رودخانه‌ها به دريا می‌ريزد، اما دريا هرگز پر نمی‌شود. آبها دوباره به رودخانه‌ها باز می‌گردند و باز روانه دريا می‌شوند.

8همه چيز خسته كننده است. آنقدر خسته كننده كه زبان از وصف آن قاصر است. نه چشم از ديدن سير می‌شود و نه گوش از شنيدن. 9آنچه بوده باز هم خواهد بود، و آنچه شده باز هم خواهد شد. زير آسمان هيچ چيز تازه‌ای وجود ندارد. 10آيا چيزی هست كه درباره‌اش بتوان گفت: «اين تازه است»؟ همه چيز پيش از ما، از گذشته‌های دور وجود داشته است. 11يادی از گذشتگان نيست. آيندگان نيز از ما ياد نخواهند كرد.

بيهودگی حكمت

12من كه «حكيم»1‏:12 «حکيم» نگاه کنيد به آيهٔ 1‏.‏ هستم، در اورشليم بر اسرائيل سلطنت می‌كردم. 13با حكمت خود، سخت به مطالعه و تحقيق دربارهٔ هر چه در زير آسمان انجام می‌شود پرداختم. اين چه كار سخت و پرزحمتی است كه خدا به عهدهٔ انسان گذاشته است!

14هر چه را كه زير آسمان انجام می‌شود ديده‌ام. همه چيز بيهوده است، درست مانند دويدن به دنبال باد! 15كج را نمی‌توان راست كرد و چيزی را كه نيست نمی‌توان به شمار آورد.

16با خود فكر كردم: «من از همهٔ پادشاهانی كه پيش از من در اورشليم بوده‌اند، حكيمتر هستم و حكمت و دانش بسيار كسب كرده‌ام.» 17در صدد برآمدم فرق بين حكمت و حماقت، و دانش و جهالت را بفهمم؛ ولی دريافتم كه اين نيز مانند دويدن به دنبال باد، كار بيهوده‌ای است. 18انسان هر چه بيشتر حكمت می‌آموزد محزونتر می‌شود و هر چه بيشتر دانش می‌اندوزد، غمگينتر می‌گردد.