Kurdi Sorani Standard

پەیدابوون 48:1-22

مەنەشە و ئەفرایم

1ئەوە بوو دوای ئەمانە بە یوسف گوترا: «باوکت نەخۆشە.» ئەویش مەنەشە و ئەفرایمی کوڕی لەگەڵ خۆی برد. 2بە یاقوب ڕاگەیەنرا و گوترا: «وا یوسفی کوڕت هاتووە بۆ لات.» ئیسرائیلیش هێزی دایە بەرخۆی و لەسەر قەرەوێڵەکە دانیشت.

3ئینجا یاقوب بە یوسفی گوت: «خودای هەرە بەتوانام لە لوزی خاکی کەنعان بۆ دەرکەوت و بەرەکەتداری کردم. 4پێی فەرمووم: ”وا من بەردارت دەکەم و ژمارەت زۆر دەکەم و دەتکەمە چەندین نەتەوە. ئەم خاکەش بە موڵکی هەتاهەتایی لەدوای خۆت دەدەمە نەوەکەت.“

5«ئێستاش دوو کوڕەکەت کە پێش هاتنی من بۆ لات بۆ خاکی میسر بۆت لەدایک بوون، بۆ من دەبن. واتە ئەفرایم و مەنەشە وەک ڕەئوبێن و شیمۆن دەبن بۆم. 6بەڵام منداڵەکانی دیکەت کە لەدوای ئەمانەوە لەدایک دەبن، دەبنە هی تۆ و لەژێر ناوی دوو براکەیان بەشە میراتیان دەبێت. 7کاتێک لە پەدان دەگەڕامەوە، لە ڕێگا لە خاکی کەنعان کە هێندەم نەمابوو بگەمە ئەفرات، ڕاحێل مرد، هەر لەوێ لەسەر ڕێگای ئەفرات ناشتم،» واتە لە بێت‌لەحم.

8ئینجا ئیسرائیل دوو کوڕەکەی یوسفی بینی و گوتی: «ئەمانە کێن؟»

9یوسفیش بە باوکی گوت: «ئەوانە دوو کوڕەکەی منن کە خودا لێرە پێی بەخشیوم.»

ئەمیش گوتی: «بیانهێنە لام تاکو داوای بەرەکەتیان بۆ بکەم.»

10هەردوو چاوی ئیسرائیل بەهۆی پیرییەوە کز ببوون و پەکی بینینیان کەوتبوو. بۆیە یوسف هەردووکیانی هێنایە لای، ئەویش ماچی کردن و باوەشی پێدا کردن.

11ئینجا ئیسرائیل بە یوسفی گوت: «چاوەڕوان نەبووم ڕووی تۆ ببینم، کەچی ئێستا خودا نەوەکەی تۆشی نیشان دام.»

12یوسف هەردووکیانی لەنێوان ئەژنۆی دەرهێنا و لەبەردەمی کڕنۆشی برد و سەری خستە سەر زەوی. 13ئینجا یوسف دەستی دایە هەردووکیان، ئەفرایمی لەلای ڕاستی خۆی بەرامبەر دەستی چەپی ئیسرائیل و مەنەشەشی لەلای چەپی خۆی بەرامبەر دەستی ڕاستی ئیسرائیل و لێ نزیک کردنەوە. 14بەڵام ئیسرائیل دەستی ڕاستی خۆی درێژکرد و خستییە سەر سەری ئەفرایم، کە بچووکەکەیان بوو، دەستی چەپیشی خستە سەر سەری مەنەشە، دەستەکانی ژیرانە دانا، چونکە مەنەشە نۆبەرەکە بوو.

15ئینجا داوای بەرەکەتی بۆ یوسف کرد و گوتی:

«ئەو خودایەی کە باوانم دۆستایەتییان لەگەڵی48‏:15 بڕوانە 5‏:22.‏ کرد،

ئیبراهیم و ئیسحاق،

ئەو خودایەی کە شوانایەتی48‏:15 شوانایەتی: بڕوانە زەبوورەکان 23.‏ کردووم

لە بوونمەوە هەتا ئەمڕۆ،

16ئەو فریشتەیەی لە هەموو خراپەیەک منی کڕییەوە،

ئەم دوو کوڕە بەرەکەتدار بکات.

با بە ناوی خۆم و بە ناوی باوانم

ئیبراهیم و ئیسحاقەوە ناوببرێن،

با لەناو خاکەکەش زۆر زیاد بن.»

17کە یوسف بینی باوکی دەستی ڕاستی خستووەتە سەر سەری ئەفرایم، ئەوەی پێ ناخۆش بوو، ئیتر دەستی باوکی گرت تاکو لەسەر سەری ئەفرایمەوە بیخاتە سەر سەری مەنەشە. 18یوسف بە باوکی گوت: «ئاوا نا، باوکە، چونکە ئەمە نۆبەرەکەیە، دەستی ڕاستی خۆت بخەرە سەر سەری.»

19بەڵام باوکی ڕازی نەبوو و گوتی: «دەزانم کوڕی خۆم، دەزانم. هەروەها ئەویش دەبێتە نەتەوەیەک و مەزنیش دەبێت. بەڵام برا بچووکەکەی لەو مەزنتر دەبێت و نەوەشی دەبێتە چەندین نەتەوە.» 20ئیتر لەو ڕۆژەدا داوای بەرەکەتی بۆ کردن و گوتی:

«بە ناوی تۆوە نەوەی ئیسرائیل داوای ئەم بەرەکەتە دەکات:

”خودا وەک ئەفرایم و مەنەشەت لێ بکات.“»

بەو شێوەیە ئەفرایمی خستە پێش مەنەشە.

21ئیسرائیل بە یوسفی گوت: «ئەوا دەمرم، بەڵام خودا لەگەڵتان دەبێت و دەتانگەڕێنێتەوە خاکی باوباپیرانتان. 22منیش بەشێک زیاتر لە بەشی براکانت دەدەمە تۆ، ئەوەی بە شمشێرەکەم و کەوانەکەم لە چنگی ئەمۆرییەکان وەرمگرت.»

Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

Начало 48:1-22

Якуб благословляет своих внуков – Манассу и Ефраима

1Некоторое время спустя Юсуфу сказали:

– Твой отец болен, – и он взял с собой двух своих сыновей, Манассу и Ефраима.

2Якубу сказали:

– К тебе пришёл твой сын Юсуф, – и Исроил собрался с силами, приподнялся и сел на постели.

3Якуб сказал Юсуфу:

– Бог Всемогущий явился мне в Лузе, в земле Ханона, благословил меня 4и сказал мне: «Я сделаю тебя плодовитым, размножу тебя, произведу от тебя множество народов и дам эту землю в вечное владение твоим потомкам».

5Отныне двое твоих сыновей, рождённых тебе в Египте до моего прихода, станут моими. Ефраим и Манасса будут моими, как Рувим и Шимон; 6дети же, рождённые у тебя после них, будут твоими, они унаследуют часть земли из доли своих братьев – Ефраима и Манассы. 7Когда я возвращался из Паддана48:7 То есть из северо-западной Месопотамии., Рахиля, к горю моему, умерла в земле Ханона, когда мы были ещё в пути, недалеко от Ефрафы. Поэтому я похоронил её там, у дороги в Ефрафу (то есть Вифлеем).

8Увидев сыновей Юсуфа, Исроил спросил:

– Кто это?

9Юсуф ответил отцу:

– Это сыновья, которых Всевышний дал мне здесь.

И тот сказал:

– Подведи их ко мне, чтобы мне благословить их.

10Глаза Исроила ослабли от старости, он почти ослеп. Юсуф подвёл сыновей поближе к своему отцу, и тот поцеловал и обнял их.

11Исроил сказал Юсуфу:

– Я и не мечтал вновь увидеть тебя, а Всевышний дал мне увидеть даже твоих детей.

12Юсуф отвёл их от колен Исроила и поклонился ему лицом до земли. 13Потом Юсуф поставил Ефраима справа от себя, по левую руку от Исроила, а Манассу слева от себя, по правую руку от Исроила, и подвёл их ближе к отцу. 14Но Исроил протянул правую руку и возложил её на голову Ефраима, хотя он и был младше, а левую, перекрестив руки, он возложил на голову Манассы, хотя Манасса был первенцем.

15Потом он благословил Юсуфа и сказал:

– Всевышний, перед Которым ходили

отцы мои Иброхим и Исхок,

Всевышний, Который был защитником48:15 Букв.: «пастухом». Всевышний здесь сравнивается с пастухом, который любит и не оставляет своих овец и который готов положить за них жизнь. моим

всю мою жизнь до сего дня,

16Ангел, Который берёг меня от всякого зла, –

да благословит этих детей.

Пусть продолжится в них моё имя

и имена моих отцов Иброхима и Исхока,

и пусть многочисленно будет их потомство на земле.

17Когда Юсуф увидел, что отец возложил правую руку на голову Ефраима, он огорчился и взял отца за руку, чтобы переложить её с головы Ефраима на голову Манассы.

18Юсуф сказал ему:

– Нет, отец, вот этот – первенец; положи правую руку на его голову.

19Но отец отказался и сказал:

– Я знаю, мой сын, я знаю. От него тоже произойдёт народ, и он тоже станет велик. Но его младший брат будет выше него, и его потомки станут множеством народов.

20И он благословил их в тот день и сказал:

– Ваши имена народ Исроила будет произносить как благословение, говоря: «Да сделает тебя Всевышний подобным Ефраиму и Манассе».

Так он поставил Ефраима впереди Манассы.

21И Исроил сказал Юсуфу:

– Я умираю, но Всевышний будет с вами и возвратит вас в землю ваших отцов. 22Я отдаю тебе, как высшему среди братьев, лишний горный кряж48:22 Лишний горный кряж – или: «город Шахем». Много веков спустя останки Юсуфа были захоронены в Шахеме (см. Иеш. 24:32)., который я отвоевал у аморреев мечом и луком.