Kurdi Sorani Standard

پەیدابوون 45:1-28

خۆدەرخستنی یوسف

1ئیتر یوسف نەیتوانی خۆی ڕابگرێت لەبەردەم هەموو ئەوانەی لەلای ڕاوەستابوون، هاواری کرد: «هەمووان لەلام بڕۆنە دەرەوە!» ئیتر کەسی لێ نەمابوو کاتێک خۆی بە براکانی ناساند. 2بە دەنگێکی وا بەرز گریا کە میسرییەکان گوێیان لێبوو، ماڵی فیرعەونیش ئەمەی بیست.

3یوسف بە براکانی گوت: «من یوسفم. ئایا باوکم هێشتا ماوە؟»

بەڵام براکانی نەیانتوانی وەڵامی بدەنەوە، چونکە لە یوسف تۆقیبوون.

4ئینجا یوسف بە براکانی گوت: «لێم وەرنە پێشەوە.» ئەوانیش هاتنە پێشەوە، ئەمیش گوتی: «من یوسفی براتانم کە بە میسرتان فرۆشت. 5ئێستاش نە نیگەران بن و نە لۆمەی خۆتان بکەن کە منتان بە ئێرە فرۆشتووە، چونکە بۆ ڕزگارکردنی ژیانی خەڵکی بوو کە خودا منی پێش ئێوە نارد. 6ئەمە دوو ساڵە لە خاکەکە قاتوقڕی هەیە، بۆ پێنج ساڵی دیکەش نە کێڵان دەبێت و نە دروێنە. 7بەڵام خودا منی پێش ئێوە نارد بۆ دابینکردنی پاشەڕۆژتان لە زەوی، بۆ ژیان بۆتان، بۆ دەربازبوونێکی مەزن.

8«ئێستاش ئێوە نین کە منتان بۆ ئێرە نارد، بەڵکو خودایە منی کردووەتە باوک بۆ فیرعەون و گەورەی هەموو ماڵەکەی و فەرمانڕەوای هەموو خاکی میسر. 9پەلە بکەن و بڕۆنە لای باوکم و پێی بڵێن: ”یوسفی کوڕت دەڵێت خودا منی کردووە بە گەورەی هەموو میسر. بەرەو خوار وەرە بۆ لام و ڕامەوەستە. 10لە ناوچەی گۆشەن نیشتەجێ دەبیت و لە من نزیک دەبیت، خۆت و کوڕەکانت و کوڕی کوڕەکانت و ڕانە مەڕەکەت و گاگەلەکەت و هەرچییەکت هەیە. 11لەوێ خۆم بەخێوت دەکەم، چونکە قاتوقڕییەکە هێشتا پێنج ساڵی ماوە. ئەگینا خۆت و ماڵەکەت و هەرچیشت هەیە هەژار دەبن.“

12«وا بە چاوی خۆتان دەبینن و بنیامینی براشم دەمبینێت کە بەڕاستی ئەوە منم قسەتان لەگەڵ دەکەم. 13بە باوکم ڕابگەیەنن کە من لە میسر خاوەنی چ شکۆ و دەسەڵاتێکم، هەروەها باسی هەموو ئەو شتانەشی بۆ بکەن کە بینیوتانە. بە پەلەش باوکم بۆ ئێرە بهێنن.»

14ئینجا باوەشی بە بنیامیندا کرد و گریا. بنیامینیش ئەوی لە ئامێز گرت و گریا. 15ئینجا هەموو براکانی ماچکرد و لەگەڵیان گریا. لەدوای ئەوە براکانی قسەیان لەگەڵی کرد.

16کاتێک ماڵی فیرعەون هەواڵی هاتنی براکانی یوسفیان بیست، فیرعەون و دەستوپێوەندەکەی دڵخۆش بوون. 17فیرعەون بە یوسفی گوت: «بە براکانت بڵێ: ”ئەمە بکەن: وڵاخەکانتان بار بکەن و بڕۆن بۆ خاکی کەنعان. 18باوکتان و خانەوادەکانتان هەڵبگرن و وەرن بۆ لای من. منیش باشترین خاکی میسرتان دەدەمێ و دەتوانن لە پیت و فەڕی زەوییەکە بخۆن.“

19«هەروەها فەرمانت پێکراوە کە پێیان بڵێی، ”ئەمە بکەن: لە خاکی میسرەوە عەرەبانە ببەن بۆ ژن و منداڵەکانتان، باوکیشتان سەربخەن و وەرن. 20با چاویشتان لەدوای کەلوپەلەکانتان نەبێت، چونکە چاکی هەموو خاکی میسر بۆ ئێوە دەبێت.“»

21کوڕەکانی ئیسرائیلیش بەم جۆرەیان کرد. یوسفیش لەسەر فەرمانی فیرعەون، عەرەبانەی پێ دان، هەروەها ئازووقەشی بۆ ڕێگا پێ دان. 22قاتێک جلی بە هەریەکەیان دا، بەڵام سێ سەد شاقل زیو45‏:22 نزیکەی 5,3 کیلۆگرام.‏ و پێنج قات جلی بە بنیامین دا. 23ئەمانەشی بۆ باوکی نارد: دە گوێدرێژی بارکراو لە خێروبێری میسر، لەگەڵ دە ماکەری بارکراو لە گەنم و نان و خۆراک بۆ گەشتەکەی باوکی. 24ئینجا براکانی بەڕێ کرد و پێش ڕۆیشتنیان پێی گوتن: «لە ڕێگا بەگژ یەکدا مەچن!»

25ئەوانیش لە میسرەوە چوون و هاتنەوە خاکی کەنعان بۆ لای یاقوبی باوکیان. 26پێیان ڕاگەیاند و گوتیان: «یوسف هێشتا زیندووە، خۆی فەرمانڕەوای هەموو خاکی میسرە!» یاقوبیش بوورایەوە، چونکە بڕوای پێ نەکردن. 27بەڵام کاتێک هەموو ئەو قسانەی یوسفیان پێ گوت کە پێی گوتبوون، هەروەها چاویشی بەو عەرەبانانە کەوت کە یوسف ناردبوونی بۆ ئەوەی بیهێننە میسر، ڕۆحی یاقوبی باوکیان ژیایەوە. 28ئیسرائیل گوتی: «بەسە! یوسفی کوڕم هێشتا ماوە، دەچم و پێش ئەوەی بمرم دەیبینم.»

Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

Начало 45:1-28

Юсуф открывается своим братьям

1Тогда Юсуф не мог более сдержать себя перед слугами и воскликнул:

– Уходите все прочь от меня! – и никого не было с Юсуфом, когда он открылся своим братьям.

2Он так громко зарыдал, что услышали египтяне, и слух об этом дошёл до двора фараона.

3Юсуф сказал своим братьям:

– Я – Юсуф! Жив ли ещё мой отец?

Но братья ничего не могли ответить, так они были ошеломлены.

4Тогда Юсуф сказал братьям:

– Подойдите же ко мне.

И когда они подошли, он сказал:

– Я ваш брат Юсуф, которого вы продали в Египет! 5Но не тревожьтесь и не обвиняйте больше себя за то, что продали меня сюда: это Всевышний послал меня перед вами для спасения вашей жизни. 6Уже два года, как в стране голод, и ещё пять лет не будет ни пахоты, ни жатвы. 7Но Всевышний послал меня перед вами, чтобы сохранить ваш род на земле и великим избавлением спасти ваши жизни.

8Итак, не вы послали меня сюда, но Всевышний: Он сделал меня отцом фараону, господином над всем его домом и правителем всего Египта. 9Поспешите вернуться к моему отцу и скажите ему: «Вот что говорит твой сын Юсуф: „Всевышний сделал меня правителем всего Египта. Приходи ко мне, не медли; 10ты будешь жить в области Гошен и будешь рядом со мной: и ты, и твои дети и внуки, и твой крупный и мелкий скот, и всё, что у тебя есть. 11Там я смогу прокормить тебя – ведь предстоят ещё пять лет голода, – а иначе и ты, и твой дом, и все, кто принадлежат тебе, будете в нужде“».

12Вы видите своими глазами, и вы, и мой брат Вениамин, что это действительно я говорю с вами. 13Расскажите же моему отцу о том, как я прославлен в Египте, и обо всём, что вы видели. И поскорее приведите сюда моего отца.

14Он обнял своего брата Вениамина и заплакал, и Вениамин плакал, обнимая его. 15Он поцеловал всех братьев и с плачем обнимал их. Потом братья беседовали с ним.

Фараон позволяет Якубу переселиться в Египет

16Слух о том, что пришли братья Юсуфа, дошёл до двора фараона. Фараон обрадовался, и его придворные тоже, 17и фараон сказал Юсуфу:

– Скажи своим братьям: «Сделайте вот что: навьючьте своих животных, возвращайтесь в землю Ханона 18и приведите ко мне отца и ваши семьи. Я дам вам лучшую землю в Египте, и вы будете жить её плодами». 19Ещё повелеваю тебе сказать им: «Сделайте вот что: возьмите в Египте колесницы для ваших детей и жён, привезите своего отца и приходите сами. 20Не жалейте о вашем имуществе, потому что всё лучшее в Египте будет вашим».

21Сыновья Исроила так и сделали. Юсуф дал им колесницы, как приказал фараон, и припасы в дорогу. 22Каждому он подарил новую одежду, а Вениамину дал три с половиной килограмма45:22 Букв.: «триста шекелей». серебра и пять смен одежды. 23Отцу он послал десять ослов, нагруженных лучшим добром Египта, и десять ослиц, нагруженных зерном, хлебом и другими припасами для путешествия. 24После этого он отпустил братьев, и когда они уходили, сказал им:

– Ни о чём не тревожьтесь в пути!

25Они отправились в путь из Египта, пришли к своему отцу Якубу в землю Ханона 26и сказали ему:

– Юсуф жив! Юсуф – правитель всего Египта!

У Якуба замерло сердце, и он не поверил им. 27Но когда они передали ему всё, что сказал Юсуф, и когда он увидел колесницы, которые Юсуф послал, чтобы перевезти его, душа Якуба ожила. 28И Исроил сказал:

– Довольно! Мой сын Юсуф жив. Пойду и увижу его, прежде чем умру.