Kurdi Sorani Standard

پەیدابوون 22:1-24

تاقیکردنەوەی ئیبراهیم

1لەدوای ماوەیەک خودا ئیبراهیمی تاقیکردەوە. پێی فەرموو: «ئیبراهیم!»

ئەویش گوتی: «ئەوەتام.»

2ئینجا خودا فەرمووی: «ئیسحاقی کوڕە تاقانەت، ئەوەی کە خۆشت دەوێت، ببە و بڕۆ بۆ خاکی مۆریا. لەوێ لەسەر یەکێک لە کێوەکان کە خۆم پێت دەڵێم، بیکە بە قوربانی سووتاندن.»

3بۆ بەیانی ئیبراهیم زوو لە خەو هەستا و گوێدرێژەکەی کورتان کرد. لەگەڵ خۆیدا دووان لە خزمەتکارەکانی و ئیسحاقی کوڕی برد. دوای بڕینەوەی دار بۆ قوربانی سووتاندن، هەستا و بەرەو ئەو شوێنە چوو کە خودا پێی فەرمووبوو. 4لە ڕۆژی سێیەم ئیبراهیم چاوی هەڵبڕی و لە دوورەوە شوێنەکەی بەدی کرد. 5ئیتر بە دوو خزمەتکارەکەی گوت: «ئێوە لێرە لەگەڵ گوێدرێژەکە دانیشن، من و کوڕەکەش هەتا ئەوێ دەچین، کڕنۆش دەبەین و دەگەڕێینەوە لاتان.»

6ئیبراهیم داری قوربانی سووتاندنەکەی هەڵگرت و خستییە سەر پشتی ئیسحاقی کوڕی، خۆشی ئاگر و چەقۆکەی هەڵگرت. کاتێک هەردووکیان پێکەوە ڕۆیشتن، 7ئیسحاق بە ئیبراهیمی باوکی گوت: «باوکە!»

ئەویش وەڵامی دایەوە: «ها کوڕم؟»

ئیسحاق گوتی: «ئەوەتا ئاگرەکە و داری سووتاندنەکە، ئەی کوا بەرخەکە کە بۆ قوربانی سووتاندنەکەیە؟»

8ئیبراهیم وەڵامی دایەوە: «خودا خۆی بەرخی قوربانی سووتاندنەکە دابین دەکات، کوڕم.» ئیتر هەردووکیان پێکەوە ڕۆیشتن.

9کاتێک گەیشتنە ئەو شوێنەی کە خودا پێی فەرمووبوو، ئیبراهیم قوربانگایەکی دروستکرد و دارەکانی لەسەر ڕێکخست. ئینجا ئیسحاقی کوڕی بەستەوە و خستییە سەر دارەکانی سەر قوربانگاکە. 10ئیتر ئیبراهیم دەستی درێژکرد و چەقۆکەی هەڵگرت تاکو کوڕەکەی خۆی سەرببڕێت. 11بەڵام فریشتەی یەزدان لە ئاسمانەوە بانگی کرد و گوتی: «ئیبراهیم! ئیبراهیم!»

ئەویش وەڵامی دایەوە: «ئەوەتام.»

12پێی گوت: «دەست بۆ کوڕەکە مەبە و هیچی لێ مەکە. ئێستا دەزانم تۆ لە خودا دەترسیت، چونکە لە پێناوی من دەستت بە کوڕە تاقانەکەتەوە نەگرت.»

13ئیبراهیم چاوی هەڵبڕی و بینی وا بەرانێک لەدوایەوە لەناو دەوەنەکە بە هەردوو قۆچی گیربووە. ئیبراهیم چوو و بەرانەکەی گرت و لە جیاتی کوڕەکەی کردییە قوربانی سووتاندن. 14ئیتر ئیبراهیم ئەو شوێنەی ناونا، «یەزدان دابینی دەکات». هەتا ئەمڕۆش دەگوترێت، «لەسەر کێوی یەزدان، دابین دەکرێت.»

15فریشتەکەی یەزدان جارێکی دیکە لە ئاسمانەوە ئیبراهیمی بانگکرد و 16گوتی: «یەزدان دەفەرموێت سوێندبێت بە خۆم، لەبەر ئەوەی تۆ ئەمەت کرد و دەستت بە کوڕە تاقانەکەتەوە نەگرت، 17بێگومان بەرەکەتدارت دەکەم و نەوەکەت وەک ژمارەی ئەستێرەکانی ئاسمان و وەک لمی سەر کەناری دەریا زۆر دەکەم. نەوەت دەبێتە میراتگری دەرگای دوژمنەکانی. 18لە ڕێگەی نەوەی تۆشەوە هەموو نەتەوەکانی سەر زەوی بەرەکەتدار دەبن، چونکە تۆ گوێڕایەڵی فەرمایشتەکەی من بوویت.»

19ئینجا ئیبراهیم گەڕایەوە لای دوو خزمەتکارەکەی. ئیتر هەستان و پێکەوە چوونە بیری شابەع. ئیبراهیم لە بیری شابەع نیشتەجێ بوو.

کوڕانی ناحۆر

20دوای ماوەیەک بە ئیبراهیم گوترا: «وا میلکەی براژنیشت چەند کوڕێکی بۆ ناحۆری برات بووە،

21عوچ کە نۆبەرەکەیەتی و بووزی برای،

هەروەها قەموئێلیش کە باوکی ئارامە.

22هەروەها کەسەد و حەزۆ و پیلداش و یدلاف و بتوئێل.»

23بتوئێلیش ڕڤقەی بوو.

میلکە ئەم هەشت کوڕەی بۆ ناحۆری برای ئیبراهیم بوو.

24کەنیزەکەشی کە ناوی ڕەئوومە بوو، ئەویش

تەڤەح و گەحەم و تەحەش و مەعکای بوو.

Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

Начало 22:1-24

Испытание веры Иброхима

1Спустя какое-то время Всевышний подверг Иброхима испытанию. Он сказал ему:

– Иброхим!

– Я здесь, – ответил Иброхим.

2Всевышний сказал:

– Возьми сына, своего единственного обещанного Мной22:2 Единственный обещанный Мной – на языке оригинала это одно слово, которое можно перевести и как «уникальный», и как «возлюбленный», и как «единственный». В данном контексте это слово нужно понимать как «уникальный», в том смысле, что лишь Исхок был обещан Иброхиму Всевышним. сына Исхока, которого ты любишь, иди в землю Мория22:2 Мория – согласно Книге Пророков (см. 2 Лет. 3:1) позже на горе Мория, что находится в земле Мория, царь Сулаймон построил храм Всевышнему – первый Иерусалимский храм. и принеси его там в жертву всесожжения на горе, на которую Я укажу тебе.

3На другой день рано утром Иброхим встал, оседлал осла, взял с собой двух слуг и сына Исхока, нарубил дров для всесожжения и отправился в путь к тому месту, о котором сказал ему Всевышний.

4На третий день Иброхим поднял взгляд и увидел вдали то место. 5Он сказал слугам:

– Оставайтесь здесь с ослом, а мы с мальчиком пойдём туда и совершим поклонение, а потом вернёмся к вам.

6Иброхим взял дрова для всесожжения и положил их на спину Исхоку, а сам понёс огонь и нож, и они вдвоём отправились в путь.

7Исхок нарушил молчание и сказал своему отцу Иброхиму:

– Отец!

– Да, сын мой? – ответил Иброхим.

– У нас есть огонь и дрова, – сказал Исхок, – но где же ягнёнок для всесожжения?

8Иброхим ответил:

– Всевышний Сам усмотрит ягнёнка для всесожжения, сын мой.

И они вдвоём пошли дальше. 9Когда они добрались до места, о котором сказал ему Всевышний, Иброхим построил там жертвенник и сложил на нём дрова, связал своего сына Исхока и положил его на жертвенник поверх дров. 10Он протянул руку и взял нож, чтобы заколоть сына. 11Но Ангел Вечного воззвал к нему с неба:

– Иброхим! Иброхим!

– Я здесь, – ответил он.

12– Не поднимай руки на мальчика, – сказал Ангел, – не делай с ним ничего. Теперь Я знаю, что ты боишься Всевышнего, потому что ты не пожалел для Меня сына, своего единственного обещанного Мной сына.

13Иброхим поднял взгляд и увидел барана, который запутался рогами в зарослях. Он пошёл, взял барана и принёс его в жертву всесожжения вместо сына. 14Иброхим назвал то место «Вечный усмотрит»22:14 На языке оригинала: «Яхве ире»., и оттого и доныне говорится: «На горе Вечного усмотрится»22:1-14 Это событие послужило началом празднования «Курбан-байрам» (Ид аль-Адха). Все рукописи Священного Писания, без исключения, говорят о том, что тем сыном, которого Иброхим собирался принести в жертву Всевышнему, был Исхок (см. также Якуб 2:21; Евр. 11:17-19)..

15Ангел Вечного воззвал к Иброхиму с неба во второй раз 16и сказал:

– Клянусь Самим Собой, возвещает Вечный: раз ты сделал это и не пожалел для Меня сына, единственного, кто был обещан тебе Мной, 17то Я непременно благословлю тебя и сделаю твоё потомство многочисленным, как звёзды на небе, как песок на морском берегу; и твоё потомство овладеет городами своих врагов, 18и через твоё потомство22:18 Букв.: «семя». получат благословение все народы на земле, потому что ты послушался Меня.

19Иброхим возвратился к слугам, и они вместе отправились в Беэр-Шеву; и Иброхим остался в Беэр-Шеве.

Потомки Нахора, брата Иброхима

20Прошло время, и Иброхиму сказали:

– Милка тоже стала матерью, родила сыновей твоему брату Нахору: 21первенца Уца, Буза, его брата, Кемуила (отца Арама), 22Кеседа, Хазо, Пилдаша, Идлафа и Бетуила.

23Бетуил стал отцом Рабиги. Этих восьмерых сыновей Милка родила Нахору, брату Иброхима. 24Его наложница по имени Реума, тоже родила ему сыновей: Теваха, Гахама, Тахаша и Мааху.