زەکەریا 2 – KSS & BDS

Kurdi Sorani Standard

زەکەریا 2:1-13

پیاوێک بە گوریسی پێوانەوە

1ئینجا چاوم هەڵبڕی و پیاوێکم لەبەردەمم بینی گوریسی پێوانەی بەدەستەوە بوو. 2لێم پرسی: «بۆ کوێ دەچیت؟»

وەڵامی دامەوە: «بۆ پێوانی ئۆرشەلیم، تاکو درێژی و پانییەکەی بزانم.»

3لەو کاتەدا ئەو فریشتەیەی قسەی لەگەڵ دەکردم هاتە دەرەوە، فریشتەیەکی دیکەش بەرەوپیری هاتە دەرەوە و 4پێی گوت: «ڕاکە و بەو گەنجە2‏:4 بەو گەنجە مەبەستی لە زەکەریایە.‏ بڵێ: ”ئۆرشەلیم دەبێتە شارێکی بێ شوورا، لەبەر زۆری خەڵک و ئاژەڵی ماڵی تێیدا. 5منیش بۆی دەبمە شوورای ئاگرین لە هەر چواردەوری، دەبمە شکۆ لە ناوەڕاستی.“» ئەوە فەرمایشتی یەزدانە.

6یەزدان دەفەرموێت: «هۆی، هۆی! لە خاکی باکوور هەڵێن، چونکە وەک چوار بایەکەی ئاسمان پەرتەوازەم کردوون.» ئەوە فەرمایشتی یەزدانە.

7«هۆی، دەرباز بە، ئەی خەڵکی سییۆن کە لە بابل دەژین!» 8چونکە یەزدانی سوپاسالار ئەمە دەفەرموێت: «لەدوای ئەوەی خودای شکۆدار منی نارد بۆ ئەو نەتەوانەی ئێوەیان تاڵان کرد، چونکە ئەوەی دەستتان لێدەدات، دەست لە بیلبیلەی چاوی دەدات، 9بێگومان من دەستیان لێ دەوەشێنم و دەبنە تاڵانی بۆ کۆیلەکانیان. ئینجا دەزانن کە یەزدانی سوپاسالار منی ناردووە.

10«ئەی دانیشتووانی ئۆرشەلیم، گۆرانی بڵێن و دڵخۆش بن، چونکە من دێم و لەنێوتاندا نیشتەجێ دەبم.» ئەوە فەرمایشتی یەزدانە. 11«لەو ڕۆژەدا زۆرێک لە نەتەوەکان دێنە پاڵ یەزدان و دەبنە گەلی من. لەنێو ئێوەدا نیشتەجێ دەبم و دەزانن کە یەزدانی سوپاسالار منی بۆ لای ئێوە ناردووە. 12یەزدان یەهودا دەکاتە میراتی خۆی، بەشی خۆی لەسەر خاکی پیرۆز، دووبارە ئۆرشەلیم هەڵدەبژێرێتەوە. 13ئەی هەموو ئادەمیزاد، لەبەردەم یەزدان بێدەنگ بن، چونکە لە نشینگە پیرۆزەکەیەوە هەستا!»

La Bible du Semeur

Zacharie 2:1-17

Les cornes et les quatre forgerons

1Je levai les yeux et je vis quatre cornes2.1 Voir Dn 7.8.. 2Je demandai à l’ange qui me parlait : Que représentent ces cornes ?

Et il me répondit : Ces cornes représentent les puissances qui ont dispersé les habitants de Juda, d’Israël et de Jérusalem.

3Puis l’Eternel me fit voir quatre forgerons.

4– Que viennent-ils faire ? demandai-je.

Il me répondit : Ils sont venus pour faire trembler les nations qui ont dispersé Juda, de sorte que personne n’osait plus relever la tête. Ils abattront les cornes de ces nations qui ont levé leurs cornes contre Juda pour en disperser la population.

L’arpenteur

5Je regardai et je vis un homme qui portait un cordeau d’arpenteur. 6Je lui demandai : Où vas-tu ?

Il me répondit : Je vais mesurer Jérusalem pour en déterminer la largeur et la longueur.

7Comme l’ange qui me parlait s’en allait, un autre ange vint à sa rencontre 8et lui dit : Cours dire à ce jeune homme là-bas2.8 C’est-à-dire à celui qui voulait mesurer la ville. : « Il y aura un jour tant d’habitants et de bêtes dans Jérusalem que la ville restera ouverte, sans murailles. 9Je serai, moi-même, pour elle comme une muraille de feu tout autour d’elle – l’Eternel le déclare – et je serai sa gloire au milieu d’elle. »

10Allons ! Allons ! Fuyez ! Partez de ce pays du Nord2.10 De la Babylonie (v. 11). – l’Eternel le déclare – car je vous avais dispersés aux quatre vents du ciel2.10 C’est-à-dire aux quatre points cardinaux., l’Eternel le déclare. 11Allons, Sion ! Echappe-toi, toi qui es installée dans la cité de Babylone ! 12Car voici ce que dit le Seigneur des armées célestes, lui qui m’a envoyé avec autorité2.12 lui qui m’a envoyé avec autorité. Autre traduction : après que la gloire m’eut envoyé., au sujet des nations qui vous ont dépouillés : Celui qui touche à vous, c’est comme s’il touchait à la prunelle de mon œil. 13Oui, je lèverai la main contre elles, elles seront pillées par leurs esclaves, et vous saurez que l’Eternel, le Seigneur des armées célestes, m’a envoyé.

14Pousse des cris de joie et sois dans l’allégresse, communauté de Sion, car je viens habiter au milieu de toi, l’Eternel le déclare. 15En ce jour-là, beaucoup de gens des peuples non israélites s’attacheront à l’Eternel et deviendront mon peuple. Et je demeurerai au milieu de vous, et vous saurez que l’Eternel, le Seigneur des armées célestes, m’a envoyé vers vous. 16Et l’Eternel fera de Juda son domaine, son patrimoine, sur la terre sacrée2.16 Autre traduction : du saint., et il choisira de nouveau la ville de Jérusalem. 17Que, devant l’Eternel, toutes les créatures fassent silence, car le voici qui se réveille et sort de sa demeure sainte.