King James Version

Song of Solomon 1:1-17

1The song of songs, which is Solomon’s.

2Let him kiss me with the kisses of his mouth: for thy love is better than wine.1.2 thy…: Heb. thy loves 3Because of the savour of thy good ointments thy name is as ointment poured forth, therefore do the virgins love thee. 4Draw me, we will run after thee: the king hath brought me into his chambers: we will be glad and rejoice in thee, we will remember thy love more than wine: the upright love thee.1.4 the upright…: or, they love thee uprightly 5I am black, but comely, O ye daughters of Jerusalem, as the tents of Kedar, as the curtains of Solomon. 6Look not upon me, because I am black, because the sun hath looked upon me: my mother’s children were angry with me; they made me the keeper of the vineyards; but mine own vineyard have I not kept.

7Tell me, O thou whom my soul loveth, where thou feedest, where thou makest thy flock to rest at noon: for why should I be as one that turneth aside by the flocks of thy companions?1.7 as one…: or, as one that is veiled

8¶ If thou know not, O thou fairest among women, go thy way forth by the footsteps of the flock, and feed thy kids beside the shepherds’ tents. 9I have compared thee, O my love, to a company of horses in Pharaoh’s chariots. 10Thy cheeks are comely with rows of jewels, thy neck with chains of gold. 11We will make thee borders of gold with studs of silver.

12¶ While the king sitteth at his table, my spikenard sendeth forth the smell thereof. 13A bundle of myrrh is my wellbeloved unto me; he shall lie all night betwixt my breasts. 14My beloved is unto me as a cluster of camphire in the vineyards of En-gedi.1.14 camphire: or, cypress 15Behold, thou art fair, my love; behold, thou art fair; thou hast doves’ eyes.1.15 my love: or, my companion 16Behold, thou art fair, my beloved, yea, pleasant: also our bed is green. 17The beams of our house are cedar, and our rafters of fir.1.17 rafters: or, galleries

Kurdi Sorani Standard

گۆرانی گۆرانییەکان 1:1-17

1گۆرانی گۆرانییەکانی سلێمان.

ئەویندار1‏:2 وشەی ئەویندار بۆ کچ بەکارهاتووە.‏

2با بە ماچەکانی دەمی ماچم بکات،

چونکە ئەوینی تۆ لە شەراب خۆشترە.

3بۆنی عەترەکەت خۆشە؛

ناوت عەتری پرژاوە،

مایەی سەرسوڕمانی نییە کە پاکیزەکان تۆیان خۆشدەوێ.

4پەلم بگرە و با پێکەوە بڕۆین!

با پاشا بمهێنێتە ناو ژوورەکەی خۆی.


شاد و دڵخۆش دەبین پێت،

لە شەراب زیاتر یادی ئەوینی تۆ دەکەینەوە.


بەڕاستی تۆیان خۆشدەوێ.

5ئەی کچانی ئۆرشەلیم،

من ئەسمەرێکی جوانم،

وەک ڕەشماڵەکانی قێدار،

وەک نێوبەندی ڕەشماڵەکانی سلێمان.

6تەماشام مەکەن کە من ئەسمەرم،

ئەوە خۆر لێیداوم.

کوڕانی دایکم لە من تووڕە بوون،

منیان کردە چاودێری ڕەزەمێو،

لەبەر ئەوەی ناچار کرام، چاودێری ڕەزەمێوەکەم نەکرد.

7ئەی خۆشەویستی گیانم، پێم بڵێ،

لەکوێ مێگەلی خۆت دەڵەوەڕێنیت،

کاتی نیوەڕۆش پشتیری مەڕەکانت لەکوێیە؟

بۆچی وەک پەچەکراوێک بم،

لەلای مێگەلی هاوڕێیەکانت؟


8ئەی جوانترینی نێو ئافرەتان، ئەگەر نازانیت

بە شوێن پێی مەڕاندا بڕۆ و

کارەبزنەکانت بلەوەڕێنە

لەلای نشینگەی شوانەکان.

دڵدار1‏:9 وشەی دڵدار بۆ کوڕ بەکارهاتووە.‏

9یارەکەم، بە ئەسپێک لە گالیسکەکانی فیرعەون

لێکم چوواندی،

10گۆنات بە خشڵەوە جوانە،

گەردنت بە گەردانەوە.

11خشڵی زێڕت بۆ دەکەین،

لەگەڵ نقێمی زیو.


12هەتا پاشا لە کۆڕی خۆیەتی،

ناردینی من بۆنی خۆی بڵاو دەکاتەوە.

13دڵدارەکەم چەپکێک موڕە

کە لەنێو مەمکەکانم شەو بەسەردەبات.

14دڵدارەکەم هێشووی خەنەیە

لەناو ڕەزەمێوەکانی کانی گەدی.


15ئەی یارەکەم، تۆ چەند جوانیت،

چەند جوانیت!

چاوەکانت کۆترن.


16ئەی دڵدارەکەم، تۆش چەند قۆزیت،

چەند شیرینیت!

جێگاکەمان سەوزە.


17کاریتەی خانووەکەمان لە داری ئورزە،

تەختەدارەکانی سەروون.