King James Version

Job 15:1-35

1Then answered Eliphaz the Temanite, and said, 2Should a wise man utter vain knowledge, and fill his belly with the east wind?15.2 vain…: Heb. knowledge of wind 3Should he reason with unprofitable talk? or with speeches wherewith he can do no good? 4Yea, thou castest off fear, and restrainest prayer before God.15.4 castest…: Heb. makest void15.4 prayer: or, speech 5For thy mouth uttereth thine iniquity, and thou choosest the tongue of the crafty.15.5 uttereth: Heb. teacheth 6Thine own mouth condemneth thee, and not I: yea, thine own lips testify against thee. 7Art thou the first man that was born? or wast thou made before the hills? 8Hast thou heard the secret of God? and dost thou restrain wisdom to thyself? 9What knowest thou, that we know not? what understandest thou, which is not in us? 10With us are both the grayheaded and very aged men, much elder than thy father. 11Are the consolations of God small with thee? is there any secret thing with thee? 12Why doth thine heart carry thee away? and what do thy eyes wink at, 13That thou turnest thy spirit against God, and lettest such words go out of thy mouth? 14What is man, that he should be clean? and he which is born of a woman, that he should be righteous? 15Behold, he putteth no trust in his saints; yea, the heavens are not clean in his sight. 16How much more abominable and filthy is man, which drinketh iniquity like water?

17I will shew thee, hear me; and that which I have seen I will declare; 18Which wise men have told from their fathers, and have not hid it: 19Unto whom alone the earth was given, and no stranger passed among them. 20The wicked man travaileth with pain all his days, and the number of years is hidden to the oppressor. 21A dreadful sound is in his ears: in prosperity the destroyer shall come upon him.15.21 A dreadful…: Heb. A sound of fears 22He believeth not that he shall return out of darkness, and he is waited for of the sword. 23He wandereth abroad for bread, saying, Where is it? he knoweth that the day of darkness is ready at his hand. 24Trouble and anguish shall make him afraid; they shall prevail against him, as a king ready to the battle. 25For he stretcheth out his hand against God, and strengtheneth himself against the Almighty. 26He runneth upon him, even on his neck, upon the thick bosses of his bucklers: 27Because he covereth his face with his fatness, and maketh collops of fat on his flanks. 28And he dwelleth in desolate cities, and in houses which no man inhabiteth, which are ready to become heaps. 29He shall not be rich, neither shall his substance continue, neither shall he prolong the perfection thereof upon the earth. 30He shall not depart out of darkness; the flame shall dry up his branches, and by the breath of his mouth shall he go away. 31Let not him that is deceived trust in vanity: for vanity shall be his recompence. 32It shall be accomplished before his time, and his branch shall not be green.15.32 accomplished: or, cut off 33He shall shake off his unripe grape as the vine, and shall cast off his flower as the olive. 34For the congregation of hypocrites shall be desolate, and fire shall consume the tabernacles of bribery. 35They conceive mischief, and bring forth vanity, and their belly prepareth deceit.15.35 vanity: or, iniquity

Thai New Contemporary Bible

โยบ 15:1-35

เอลีฟัส

1เอลีฟัสชาวเทมานโต้ตอบว่า

2“ควรหรือที่คนฉลาดจะตอบอย่างไร้ความคิด

หรืออัดลมตะวันออกที่ร้อนระอุไว้เต็มท้อง?

3ควรหรือที่เขาจะโต้แย้งด้วยถ้อยคำที่ไร้ประโยชน์

ด้วยวาจาที่ไร้แก่นสาร?

4ท่านได้บ่อนทำลายความยำเกรงพระเจ้า

และหยุดยั้งการยอมจำนนต่อพระองค์

5บาปของท่านยุให้ปากท่านพูด

ท่านรับเอาลิ้นของคนเจ้าเล่ห์

6ปากของท่านกล่าวโทษท่านเอง ไม่ใช่ปากของข้า

ริมฝีปากของท่านปรักปรำท่านเอง

7“ท่านเป็นมนุษย์คนแรกที่เกิดมาหรือ?

ท่านเกิดก่อนที่ภูเขาถูกสร้างขึ้นหรือ?

8ท่านนั่งฟังอยู่ในสภาของพระเจ้าหรือ?

ท่านผูกขาดสติปัญญาไว้คนเดียวหรือ?

9อะไรบ้างที่ท่านรู้แล้วเราไม่รู้?

อะไรบ้างที่ท่านเข้าใจโดยที่เราไม่เข้าใจ?

10บรรดาผู้อาวุโสก็อยู่ฝ่ายเรา

คนเหล่านั้นแก่ยิ่งกว่าบิดาของท่านเสียอีก

11คำปลอบโยนจากพระเจ้าไม่เพียงพอสำหรับท่านหรือ?

ถ้อยคำอ่อนหวานไม่เพียงพอหรือ?

12เหตุใดจิตใจของท่านพาท่านเตลิดไปเช่นนี้?

ทำไมตาของท่านจึงลุกเป็นไฟ?

13ท่านถึงได้เกรี้ยวกราดต่อพระเจ้า

และให้ถ้อยคำอย่างนี้พรั่งพรูออกมาจากปากของท่าน

14“มนุษย์เป็นอะไรเล่าที่จะบริสุทธิ์ได้?

ผู้ถือกำเนิดจากสตรีเป็นใครเล่าที่จะชอบธรรมได้?

15หากพระเจ้ายังไม่ทรงวางพระทัยในบรรดาทูตสวรรค์ของพระองค์

ถ้าแม้แต่ฟ้าสวรรค์ก็ยังไม่บริสุทธิ์ในสายพระเนตรของพระองค์

16แล้วมนุษย์ผู้ชั่วช้าและเสื่อมทราม

ผู้เสพความชั่วร้ายเหมือนดื่มน้ำจะยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด!

17“ฟังนะ แล้วข้าจะสาธยายให้ท่านฟัง

ถึงประสบการณ์ที่เห็นมา

18ซึ่งปราชญ์ได้แจ้งไว้

ไม่ปิดบังสิ่งใดๆ ที่บรรพบุรุษได้ถ่ายทอดให้

19(ผู้ได้รับมอบดินแดนแต่พวกเดียว

ไม่มีคนต่างด้าวแปลกปนในหมู่พวกเขา)

20คนชั่วร้ายทนทุกข์ทรมานตลอดชีวิต

คนอำมหิตทุกข์ทนตลอดอายุขัยของเขา

21เสียงข่มขวัญดังเต็มหูของเขา

และเมื่อเหตุการณ์ดูราบรื่นดี ผู้ทำลายก็บุกจู่โจมเขา

22เขาหมดหวังที่จะหนีให้พ้นความมืดมน

เขาถูกหมายหัวให้เป็นเหยื่อคมดาบ

23เขาร่อนเร่หาอาหารเหมือนแร้ง15:23 หรือร่อนเร่แสวงหาอาหาร

รู้ว่าวันอันมืดมนอยู่แค่เอื้อม

24ความทุกข์ระทมทำให้เขาหวาดหวั่น

มันถาโถมใส่เขาเหมือนกษัตริย์บุกเข้าโจมตี

25เพราะเขาชูกำปั้นใส่พระเจ้า

และหยิ่งอหังการต่อองค์ทรงฤทธิ์

26เขาถือโล่หนาใหญ่ตรงเข้ามา

ร้องท้าทายพระองค์

27“แม้ว่าหน้าของเขาอวบด้วยไขมัน

และเอวหนาอ้วนพี

28เขาก็จะอาศัยในเมืองที่ปรักหักพัง

ในบ้านร้าง

บ้านซึ่งกลายเป็นกองขยะ

29เขาจะไม่ร่ำรวยอีกต่อไป ทรัพย์สมบัติของเขาไม่คงอยู่

และไม่ได้เพิ่มพูนขึ้นในแผ่นดิน

30เขาจะหนีไม่พ้นความมืดมน

เปลวไฟทำให้หน่อของเขาเหี่ยวแห้งไป

ลมพระโอษฐ์ของพระเจ้าจะพัดเขาปลิวไป

31อย่าให้เขาหลอกตัวเองโดยไว้วางใจสิ่งที่ไร้ค่า

เพราะจะไม่ได้อะไรตอบแทน

32ก่อนสิ้นอายุขัยเขาจะได้รับการคืนสนองอย่างเต็มที่

กิ่งก้านสาขาของเขาจะไม่งอกงาม

33เขาจะเหมือนเถาองุ่นที่ผลร่วงกราวตั้งแต่ยังดิบ

เหมือนต้นมะกอกที่ดอกร่วงหล่นตั้งแต่เพิ่งผลิบาน

34เพราะหมู่คนอธรรมนั้นจะเริศร้าง

และไฟจะเผาผลาญเต็นท์ของผู้ที่รักสินบน

35พวกเขาตั้งท้องความเดือดร้อนและคลอดความชั่วออกมา

ท้องของเขามีแต่การหลอกลวง”