King James Version

Isaiah 7:1-25

1And it came to pass in the days of Ahaz the son of Jotham, the son of Uzziah, king of Judah, that Rezin the king of Syria, and Pekah the son of Remaliah, king of Israel, went up toward Jerusalem to war against it, but could not prevail against it. 2And it was told the house of David, saying, Syria is confederate with Ephraim. And his heart was moved, and the heart of his people, as the trees of the wood are moved with the wind.7.2 is confederate…: Heb. resteth on 3Then said the LORD unto Isaiah, Go forth now to meet Ahaz, thou, and Shear-jashub thy son, at the end of the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field;7.3 Shear-jashub: that is, The remnant shall return7.3 highway: or, causeway 4And say unto him, Take heed, and be quiet; fear not, neither be fainthearted for the two tails of these smoking firebrands, for the fierce anger of Rezin with Syria, and of the son of Remaliah.7.4 neither…: Heb. let not thy heart be tender 5Because Syria, Ephraim, and the son of Remaliah, have taken evil counsel against thee, saying, 6Let us go up against Judah, and vex it, and let us make a breach therein for us, and set a king in the midst of it, even the son of Tabeal:7.6 vex: or, waken 7Thus saith the Lord GOD, It shall not stand, neither shall it come to pass. 8For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people.7.8 that…: Heb. from a people 9And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established.7.9 If…: or, Do ye not believe? it is because ye are not stable

10¶ Moreover the LORD spake again unto Ahaz, saying,7.10 Moreover…: Heb. And the LORD added to speak 11Ask thee a sign of the LORD thy God; ask it either in the depth, or in the height above.7.11 ask it…: or, make thy petition deep 12But Ahaz said, I will not ask, neither will I tempt the LORD. 13And he said, Hear ye now, O house of David; Is it a small thing for you to weary men, but will ye weary my God also? 14Therefore the Lord himself shall give you a sign; Behold, a virgin shall conceive, and bear a son, and shall call his name Immanuel.7.14 shall call: or, thou, O virgin, shalt call 15Butter and honey shall he eat, that he may know to refuse the evil, and choose the good. 16For before the child shall know to refuse the evil, and choose the good, the land that thou abhorrest shall be forsaken of both her kings.

17¶ The LORD shall bring upon thee, and upon thy people, and upon thy father’s house, days that have not come, from the day that Ephraim departed from Judah; even the king of Assyria. 18And it shall come to pass in that day, that the LORD shall hiss for the fly that is in the uttermost part of the rivers of Egypt, and for the bee that is in the land of Assyria. 19And they shall come, and shall rest all of them in the desolate valleys, and in the holes of the rocks, and upon all thorns, and upon all bushes.7.19 bushes: or, commendable trees 20In the same day shall the Lord shave with a razor that is hired, namely, by them beyond the river, by the king of Assyria, the head, and the hair of the feet: and it shall also consume the beard. 21And it shall come to pass in that day, that a man shall nourish a young cow, and two sheep; 22And it shall come to pass, for the abundance of milk that they shall give he shall eat butter: for butter and honey shall every one eat that is left in the land.7.22 the land: Heb. the midst of the land 23And it shall come to pass in that day, that every place shall be, where there were a thousand vines at a thousand silverlings, it shall even be for briers and thorns. 24With arrows and with bows shall men come thither; because all the land shall become briers and thorns. 25And on all hills that shall be digged with the mattock, there shall not come thither the fear of briers and thorns: but it shall be for the sending forth of oxen, and for the treading of lesser cattle.

Ang Pulong Sa Dios

Isaias 7:1-25

Ang Mensahe alang kang Haring Ahaz

1Sa dihang si Ahaz nga anak ni Jotam ug apo ni Uzia ang hari sa Juda, gisulong ni Rezin nga hari sa Aram7:1 Aram: o, Syria. ug ni Peka nga hari sa Israel, nga anak ni Remalia, ang Jerusalem. Apan wala nila kini mailog.

2Sa dihang nabalitaan sa hari sa Juda7:2 hari sa Juda: sa literal, panimalay ni David. nga nagka-usa ang Aram ug ang Israel,7:2 Israel: sa Hebreo, Efraim. Usa ka tawag sa gingharian sa Israel. mikurog siya ug ang iyang katawhan sa kahadlok sama sa kahoy nga gihuros sa hangin.

3Miingon ang Ginoo kang Isaias, “Ubana ang imong anak nga si Shear Jashub7:3 Shear Jashub: Ang buot ipasabot sa Hebreo, ang nangabilin mobalik. ug tagboa ninyo si Ahaz didto sa tumoy sa kanal sa tubig paingon sa ibabaw nga pundohanan ug tubig, duol sa dalan paingon sa labhanan. 4Mao kini ang isulti mo kaniya, ‘Pagbantay! Kalma lang ug ayaw kahadlok. Ayaw kalisang tungod sa labihan nga kasuko ni Rezin nga hari sa Aram ug ni Haring Peka nga anak ni Remalia. Kini sila sama lang sa duha ka tuod sa kahoy nga nagaaso apan walay kalayo. 5Nagplano sila sa paglaglag kanimo. Miingon sila, 6“Sulongon nato ang Juda ug pildihon. Bahinon nato ang kayutaan niini ug unya himuon natong hari ang anak ni Tabeel.”

7“ ‘Apan miingon ang Ginoong Dios nga dili gyod kini mahitabo. 8-9Kay ang Damascus mao lang ang kapital sa Aram, ug si Rezin mao lang ang hari sa Damascus. Ug ang Samaria mao lang ang kapital sa Israel, ug si Peka nga anak ni Remalia mao lang ang hari sa Samaria. Malaglag ang Israel sulod sa 65 ka tuig, busa dili na kini matawag nga usa ka nasod. Kon dili lig-on ang inyong pagtuo, malaglag gayod kamo.’ ”

10Unya miingon pag-usab ang Ginoo kang Ahaz, 11“Pangayog timailhan kanako, ang Ginoo nga imong Dios, sa pagpamatuod nga tumanon ko ang akong saad. Bisan pa maggikan kini sa ilalom, didto sa dapit sa mga patay, o sa taas, didto sa langit.” 12Mitubag si Ahaz, “Dili ako mangayo! Dili ko sulayan ang Ginoo.”

13Miingon si Isaias, “Pamati kamong kaliwat ni David! Dili pa ba igo ang pagpalagot ninyo sa mga tawo? Apil ba ang akong Dios palaguton usab ninyo? 14Busa ang Ginoo na mismo ang mohatag ug timailhan kaninyo. Ug mao kini ang timailhan: Magsabak ang usa ka batan-ong babaye7:14 batan-ong babaye: sa Septuagint, putli. ug manganak siyag lalaki, ug nganlan niya kinig ‘Emmanuel.7:14 Emmanuel: Ang buot ipasabot, ang Dios kauban nato.15-16Sa dili pa siya makamatngon ug buot ug makakaon ug keso ug dugos, ang yuta sa duha ka hari nga gikahadlokan mo, Ahaz, malaglag ug biyaan na lang. 17Sa kaulahian, ikaw ug ang imong katawhan, apil ang imong harianong pamilya, ipasulong sa Ginoo sa hari sa Asiria. Ug masinati ninyo ang kalisod nga wala pa gayod ninyo masinati sukad nga mibulag ang Israel sa Juda.

18“Nianang panahona, taghoyan sa Ginoo ang mga taga-Ehipto ug taga-Asiria. Ug moabot ang mga taga-Ehipto nga morag mga langyaw gikan sa layong mga suba sa Ehipto, ug ang mga taga-Asiria moabot usab nga morag mga putyukan. 19Mangabot sila ug mamuyo bisan asa: sa lawom nga lugut, sa mga bangag sa dagkong mga bato, sa kasampinitan, ug sa mga sabsabanan.

20“Nianang panahona, gamiton sa Ginoo ang hari sa Asiria aron sa paglaglag sa tibuok ninyong yuta. Sama sila sa barbero gikan sa tabok sa Suba sa Eufrates nga gisuholan sa pagkiskis sa inyong buhok, mga balhibo sa inyong lawas, ug sa inyong mga bangas.

21“Nianang panahona, ang mga tawo magmantinir na lang sa pag-alima ug tagsa ka buok dumalagang baka ug duha ka kanding, 22nga maoy ilang kakuhaan ug gatas. Keso ug dugos ang kan-on sa tanang mahibilin sa Juda. 23Nianang panahona, ang ubasan nga may 1,000 ka punoan nga mokantidad ug 1,000 ka pilak malukop sa mga sampinit ug sagbot. 24Mangayam ang mga tawo didto dala ang ilang mga pana ug bangkaw, tungod kay sagbuton na kini ug nalukop sa mga sampinit. 25Wala nay moadto sa mga bungtod nga kanhi mga tanaman, tungod kay nalukop kini sa mga sampinit ug sagbuton na. Mahimo na lang kining sibsiban sa mga baka, mga karnero, ug mga kanding.”