King James Version

2 Samuel 24:1-25

1And again the anger of the LORD was kindled against Israel, and he moved David against them to say, Go, number Israel and Judah. 2For the king said to Joab the captain of the host, which was with him, Go now through all the tribes of Israel, from Dan even to Beer-sheba, and number ye the people, that I may know the number of the people.24.2 Go: or, Compass 3And Joab said unto the king, Now the LORD thy God add unto the people, how many soever they be, an hundredfold, and that the eyes of my lord the king may see it: but why doth my lord the king delight in this thing? 4Notwithstanding the king’s word prevailed against Joab, and against the captains of the host. And Joab and the captains of the host went out from the presence of the king, to number the people of Israel.

5¶ And they passed over Jordan, and pitched in Aroer, on the right side of the city that lieth in the midst of the river of Gad, and toward Jazer:24.5 river: or, valley 6Then they came to Gilead, and to the land of Tahtim-hodshi; and they came to Dan-jaan, and about to Zidon,24.6 land of Tahtim-hodshi: or, nether land newly inhabited 7And came to the strong hold of Tyre, and to all the cities of the Hivites, and of the Canaanites: and they went out to the south of Judah, even to Beer-sheba. 8So when they had gone through all the land, they came to Jerusalem at the end of nine months and twenty days. 9And Joab gave up the sum of the number of the people unto the king: and there were in Israel eight hundred thousand valiant men that drew the sword; and the men of Judah were five hundred thousand men.

10¶ And David’s heart smote him after that he had numbered the people. And David said unto the LORD, I have sinned greatly in that I have done: and now, I beseech thee, O LORD, take away the iniquity of thy servant; for I have done very foolishly. 11For when David was up in the morning, the word of the LORD came unto the prophet Gad, David’s seer, saying, 12Go and say unto David, Thus saith the LORD, I offer thee three things; choose thee one of them, that I may do it unto thee. 13So Gad came to David, and told him, and said unto him, Shall seven years of famine come unto thee in thy land? or wilt thou flee three months before thine enemies, while they pursue thee? or that there be three days’ pestilence in thy land? now advise, and see what answer I shall return to him that sent me. 14And David said unto Gad, I am in a great strait: let us fall now into the hand of the LORD; for his mercies are great: and let me not fall into the hand of man.24.14 are great: or, are many

15¶ So the LORD sent a pestilence upon Israel from the morning even to the time appointed: and there died of the people from Dan even to Beer-sheba seventy thousand men. 16And when the angel stretched out his hand upon Jerusalem to destroy it, the LORD repented him of the evil, and said to the angel that destroyed the people, It is enough: stay now thine hand. And the angel of the LORD was by the threshingplace of Araunah the Jebusite.24.16 Araunah: also called, Ornan 17And David spake unto the LORD when he saw the angel that smote the people, and said, Lo, I have sinned, and I have done wickedly: but these sheep, what have they done? let thine hand, I pray thee, be against me, and against my father’s house.

18¶ And Gad came that day to David, and said unto him, Go up, rear an altar unto the LORD in the threshingfloor of Araunah the Jebusite.24.18 Araunah: Heb. Araniah 19And David, according to the saying of Gad, went up as the LORD commanded. 20And Araunah looked, and saw the king and his servants coming on toward him: and Araunah went out, and bowed himself before the king on his face upon the ground. 21And Araunah said, Wherefore is my lord the king come to his servant? And David said, To buy the threshingfloor of thee, to build an altar unto the LORD, that the plague may be stayed from the people. 22And Araunah said unto David, Let my lord the king take and offer up what seemeth good unto him: behold, here be oxen for burnt sacrifice, and threshing instruments and other instruments of the oxen for wood. 23All these things did Araunah, as a king, give unto the king. And Araunah said unto the king, The LORD thy God accept thee. 24And the king said unto Araunah, Nay; but I will surely buy it of thee at a price: neither will I offer burnt offerings unto the LORD my God of that which doth cost me nothing. So David bought the threshingfloor and the oxen for fifty shekels of silver. 25And David built there an altar unto the LORD, and offered burnt offerings and peace offerings. So the LORD was intreated for the land, and the plague was stayed from Israel.

Ang Pulong Sa Dios

2 Samuel 24:1-25

Giihap ni David ang Iyang mga Sundalo

(1 Cro. 21:1-27)

1Nasuko na usab ang Ginoo sa mga Israelinhon, ug gisugyatan niya si David sa pagsilot kanila pinaagi sa pagbutang sa hunahuna niini sa plano sa pag-ihap sa katawhan sa Israel ug sa Juda. 2Busa miingon si Haring David kang Joab ug sa mga komander sa mga sundalo, “Lakaw kamo sa tanang tribo sa Israel, gikan sa Dan hangtod sa Beersheba,24:2 gikan sa Dan hangtod sa Beersheba: Ang buot ipasabot, sa tibuok nasod sa Israel. ug ihapa ninyo ang mga tawo, aron mahibaloan ko kon pila silang tanan.” 3Apan mitubag si Joab sa hari, “Hinaut pa nga padaghanon sa Ginoo nga imong Dios ang imong katawhan sa 100 ka pilo, ug hinaut nga makita mo kini. Apan Mahal nga Hari, nganong gusto man nimong buhaton kining butanga?” 4Apan namugos gayod si David, busa milakaw si Joab ug ang mga opisyal sa mga sundalo aron sa pag-ihap sa katawhan sa Israel. 5Mitabok sila sa Suba sa Jordan ug nagkampo24:5 nagkampo: Mao kini sa Hebreo; apan sa ubang Griego nga teksto, nagsugod sa pag-ihap. didto sa Aroer, sa habagatang bahin sa lungsod taliwala sa lugut. Gikan didto miadto sila sa Gad ug unya sa Jazer. 6Miadto usab sila sa Gilead, sa Tatim Hodshi, sa Dan Jaan, ug milibot sila paingon sa Sidon. 7Unya miadto sila sa pinarilan nga lungsod sa Tyre, ug sa tanang lungsod sa mga Hibihanon ug mga Canaanhon. Ug sa kataposan, miadto sila sa Beersheba, sa habagatang24:7 habagatang: sa Hebreo, Negev. bahin sa Juda. 8Nalibot nila ang tibuok nasod sulod sa 9 ka bulan ug 20 ka adlaw, ug pagkahuman mibalik sila sa Jerusalem.

9Gisulti ni Joab ngadto kang Haring David ang kinatibuk-ang gidaghanon sa mga lalaki nga makahimo sa pagpakiggira: 800,000 sa Israel ug 500,000 sa Juda. 10Nakonsensya si David human niya ipaihap ang mga tawo. Busa miingon siya sa Ginoo, “Nakasala gayod ako sa akong gihimo. Busa nagapakilooy ako kanimo, Ginoo, nga pasayloa ako nga imong alagad sa akong sala, kay kinabuang gayod ang akong gihimo.”

11Sa wala pa makabangon si David sa sunod nga buntag, miingon ang Ginoo kang Gad nga propeta ni David, 12“Adto kang David ug ingna siya nga mao kini ang akong giingon: ‘Aduna akoy tulo ka silot nga papilian kanimo. Pagpili ug usa kay buhaton ko kini.’ ”

13Busa miadto si Gad kang David ug miingon kaniya, “Hain niining tulo ang gusto mong isilot sa Ginoo kanimo? Tulo ka tuig24:13 Tulo ka tuig: Mao kini sa ubang mga kopya sa Septuagint. (Tan-awa usab sa 1 Cro. 21:12.) Sa Hebreo, pito. nga gutom sa imong nasod, tulo ka bulan nga pagkalagiw gikan sa inyong mga kaaway, o tulo ka adlaw nga katalagman sa imong nasod? Hunahunaa kana ug maayo, ug pahibaloa ako kon unsa ang itubag ko sa Ginoo nga nagpadala kanako.”

14Miingon si David kang Gad, “Naglisod ako sa pagpili! Maayo pa nga ang Ginoo ang mosilot kanamo kay maloloy-on kaayo siya kaysa itugyan ako sa kamot sa mga tawo.”

15Busa nagpadala ang Ginoo ug katalagman sa Israel gikan niadtong buntaga hangtod sa panahon nga iyang gitakda. Ug 70,000 ka tawo ang namatay gikan sa Dan hangtod sa Beersheba. 16Sa dihang laglagon na sa anghel ang Jerusalem, nausab ang hunahuna sa Ginoo. Busa miingon siya sa anghel nga misilot sa mga tawo, “Husto na! Ayaw na silag siloti.” Niadtong tungora didto ang anghel sa Ginoo sa may giokanan ni Arauna nga Jebusihanon.

Naghimo si David ug Halaran

17Sa dihang nakita ni David ang anghel nga mipatay sa mga tawo, miingon siya sa Ginoo, “Ako ang nakasala. Kining mga tawhana inosente sama sa mga karnero. Wala silay nahimong sala. Ako na lang ug ang akong pamilya ang siloti.”

18Niadtong adlawa miadto si Gad kang David ug miingon kaniya, “Tungas ngadto sa giokanan ni Arauna nga Jebusihanon ug paghimo didto ug halaran alang sa Ginoo.” 19Busa mitungas si David sumala sa gisugo sa Ginoo pinaagi kang Gad. 20Sa dihang nakita ni Arauna nga nagapadulong si David ug ang iyang mga tawo, migawas siya ug miluhod atubangan ni David agig pagtahod kaniya. 21Miingon si Arauna, “Mahal nga Hari, nganong mianhi ka?” Mitubag si David, “Ania ako aron sa pagpalit sa imong giokanan, kay maghimo akog halaran alang sa Ginoo, aron maundang na ang katalagman.” 22Miingon si Arauna, “Kuhaa ug ihalad sa Dios ang bisan unsa nga imong gusto, Mahal nga Hari. Aniay mga baka alang sa halad nga sinunog, ug mga yugo ug mga tabla sa giokanan nga magamit ingon nga sugnod. 23Mahal nga Hari, ihatag ko kining tanan kanimo, ug hinaut nga dawaton sa Ginoo nga imong Dios ang imong halad.”

24Apan mitubag si David kaniya, “Dili mahimo. Paliton ko gayod kini kanimo. Dili ako maghalad ngadto sa Ginoo nga akong Dios sa mga halad nga sinunog nga walay bili.” Busa gipalit ni David ang giokanan ug ang mga baka sa kantidad nga 50 ka buok nga salapi. 25Unya naghimo siya didto ug halaran alang sa Ginoo. Naghalad siyag mga halad nga sinunog ug halad alang sa pakigda-it. Gitubag sa Ginoo ang pag-ampo ni David alang sa Israel, ug naundang ang katalagman.