Micha 2 – HTB & KSS

Het Boek

Micha 2:1-13

1Wee hun, die op slechtheid zinnen, En op hun legerstede boosheid beramen: Om het in de morgenstond ten uitvoer te brengen, Wanneer ze er de macht toe bezitten. 2Ze begeren akkers: ze roven ze weg; Huizen: ze nemen ze af; Ze maken zich meester van den man en zijn huis, Van den eigenaar en zijn bezit. 3Daarom spreekt Jahweh: Zie, Ik beraam een onheil tegen dit ras, Dat ge niet van uw hals zult schudden, En waaronder ge niet rechtop kunt gaan. Ja, een boze tijd zal het zijn 4Op die dag! Dan zal men dit spotlied, Deze klaagzang over u zingen: “Wij zijn verloren, verloren! Het erfdeel van mijn volk is reddeloos heen; Onze akkers worden als buit verdeeld, 5Niemand werpt voor u het lot voor uw deel!” 6Profeteert toch niet in de gemeente van Jahweh, Voorspelt toch zulke dingen niet! 7Neen, schande noch vloek Zal Jakobs huis kunnen treffen! Is Jahweh dan niet lankmoedig, Of zijn dàt soms zijn werken; Zijn zijn woorden niet vol goedheid Voor Israël, zijn volk? 8Maar gij zijt niet mijn volk, Gij treedt op als mijn vijand: Vreedzame lieden ontrooft gij hun mantel, Van argeloze wandelaars neemt gij buit. 9Gij verjaagt de vrouwen van mijn volk Uit het huis, dat haar lief is; En haar kinderen berooft ge Van mijn glorie voor immer. 10Staat op, en gaat heen, Want dit land is geen rustplaats voor u; Om zijn onreinheid Gaat het onherroepelijk te gronde. 11Als ik iemand was, Die u ijdele leugens verkondde, Dan profeteerde ik u van wijn en drank: Dat zou eerst een profeet zijn voor uw volk! 12Maar Ik jaag heel Jakob bijeen, Haal de resten van Israël samen; Ik drijf ze opeen als benauwde schapen, Als een kudde in nood, verward door hun rampspoed. 13De belhamel gaat voor hen uit, Ze dringen door de poort naar buiten; Hun koning trekt voor hen uit, En Jahweh is aan hun spits.

Kurdi Sorani Standard

میخا 2:1-13

پیلانی مرۆڤ و پلانی خودا

1قوڕبەسەر ئەوانەی بیر لە بەدکاری دەکەنەوە و

لەناو نوێنەکانیان پیلان بۆ خراپە دادەڕێژن!

کاتێک ڕووناکی بەیان دێت جێبەجێی دەکەن

چونکە لە دەستیان دێ.

2چاویان لە کێڵگەکانە و داگیری دەکەن،

هەروەها لە ماڵەکانە و دەستی بەسەردا دەگرن.

دەست بەسەر ماڵی خەڵکدا دەگرن،

تاکو لە میراتەکەی بێبەشی بکەن.

3لەبەر ئەوە یەزدان ئەمە دەفەرموێت:

«ئەوەتا من سەبارەت بەم گەلە بیر لە بەڵا دەکەمەوە،

ئەوەی ناتوانن ملتانی لەبەر لابدەن.

بە لووتبەرزییەوە هاتوچۆ ناکەن،

چونکە کاتی خراپە دەبێت.

4لەو ڕۆژەدا پەندتان بەسەردا هەڵدەدرێت و

شیوەن دەگێڕن و دەگوترێ:

”بە تەواوی وێران بووین،

بەشی گەلەکەی منی گۆڕیوە.

چۆن لێی داماڵین!

کێڵگەکانی ئێمەی بەسەر ناپاکەکاندا دابەش کرد؟“»

5لەبەر ئەوە لەنێو کۆمەڵی یەزداندا کەست نابێت

بە گوریسی پێوانە خاکەکە بە تیروپشک دابەش بکات.

پێغەمبەرانی درۆزن

6پێغەمبەرەکانیان دەڵێن: «پێشبینی مەکەن!

دەربارەی ئەم شتانە پێشبینی مەکەن،

ڕیسواییمان بەسەردا نایەت.»

7ئەی بنەماڵەی یاقوب، ئایا دروستە خەڵک بپرسێت:

«ئایا یەزدان ئارامی لەبەر دەبڕێت؟

یان ئەمە کارەکانی ئەوە؟»

«ئایا وشەکانم باش نین

بۆ ئەوانەی بە ڕێکی هاتوچۆ دەکەن؟

8بەڵام لەم دواییەدا گەلەکەم

بۆ دوژمنایەتی ڕاپەڕین.

ئێوە کراس و کەوا پێکەوە دادەماڵن

لەوانەی بە دڵنیاییەوە تێدەپەڕن،

وەک ئەوانەی لە جەنگ دەگەڕێنەوە.

9ژنانی گەلەکەم دەردەکەن

لەو ماڵانەیان کە دڵیان پێی خۆشە.

بەرەکەتەکەم لە منداڵەکانیان

بۆ هەتاهەتایە دەبەیت.

10هەستن و بڕۆن!

چونکە ئەمە شوێنی حەسانەوە نییە،

لەبەر ئەوەی گڵاو بوو،

وێران بوو، وێرانبوونێکی خراپ.

11ئەگەر درۆزن و چەواشەکار بێت و بڵێت:

”پێشبینیت بۆ دەکەم، سەبارەت بە شەراب و مەی زۆر دەبێت،“

ئەوا ئەو دەبێتە پێغەمبەری ئەم گەلە!

بەڵێنی ڕزگاری

12«ئەی یاقوب، بە دڵنیایی بە تەواوی کۆتدەکەمەوە،

بە دڵنیایی پاشماوەی ئیسرائیل خڕدەکەمەوە.

یەکیاندەخەم وەک ڕانە مەڕی ناو پشتیر2‏:12 پشتیر: گەوڕ، شوێنێکی تایبەت بووە بە پەروەردەکردنی ئاژەڵ.‏،

وەک ڕانێک لەناو لەوەڕگاکەی،

ئەم شوێنە پڕ لە خەڵک دەبێت.

13کەلێندڕ پێشیان دەکەوێت،

دەروازەکە دەشکێنن و لێی تێدەپەڕن و دێنە دەرەوە.

پاشاکەشیان لەپێشیانەوە تێدەپەڕێت،

یەزدانیش پێشەنگیانە.»