Het Boek

2 Kronieken 21:1-20

Joram, koning van Juda

1Josafat werd na zijn dood begraven op de koninklijke begraafplaats in Jeruzalem en zijn zoon Joram werd de nieuwe koning van Juda. 2Diens broers—de andere zonen van Josafat—waren Azarja, Jechiël, Zecharja, Azarja, Michaël en Sefatja. 3-4 Hun vader had ieder van hen aanzienlijke geschenken in zilver, goud en andere kostbaarheden nagelaten en bovendien het eigendomsrecht van enkele versterkte steden in Juda. Het koningschap droeg hij echter over aan Joram, omdat die de oudste was. Toen Joram de macht stevig in handen had, liet hij al zijn broers en een groot aantal leiders van Israël doden. 5Bij zijn troonsbestijging was hij tweeëndertig jaar en hij regeerde acht jaar vanuit Jeruzalem. 6Maar hij was net zo goddeloos als de koningen die over Israël regeerden. Zelfs net zo goddeloos als Achab, want Joram was getrouwd met een van de dochters van Achab, en zijn hele leven was een aaneenschakeling van goddeloze daden. 7De Here wilde echter geen einde maken aan het koningshuis van David, want Hij had tenslotte een verbond gesloten met David, waarbij Hij had beloofd dat altijd een van zijn nakomelingen op de troon zou zitten.

8In die tijd kwam de koning van Edom in opstand en verklaarde zich onafhankelijk van Juda. 9Joram ging er met zijn hele leger en al zijn strijdwagens op af. De Edomieten omsingelden hem en zijn strijdwagens, maar ʼs nachts deed Joram een uitval en versloeg de Edomieten. 10Toch is Edom tot op de dag van vandaag erin geslaagd onder het gezag van Juda uit te komen. Ook Libna kwam in opstand omdat Joram zich had afgekeerd van de Here, de God van zijn voorouders.

11En wat nog erger was, Joram bouwde afgodentempels in de heuvels van Juda en verleidde de inwoners van Jeruzalem zijn slechte voorbeeld te volgen en afgoden te vereren. 12De profeet Elia schreef hem toen de volgende brief: ‘De Here, de God van uw voorvader David, zegt dat u de goede wegen van uw vader Josafat en koning Asa niet hebt gevolgd. 13Dat u net zo goddeloos bent als de koningen van Israël, dat u er de schuld van bent dat de inwoners van Juda en Jeruzalem afgoden vereren, net als in de tijd van koning Achab, en dat u uw broers hebt gedood, die beter waren dan u. 14Daarom zal de Here uw volk verwoesten door een grote plaag. U, uw kinderen, uw vrouwen en alles wat u bezit, zullen worden vernietigd. 15U zult worden gestraft met een ziekte aan de ingewanden. Door deze jarenlange ziekte zullen uiteindelijk uw ingewanden uw lichaam uit komen.’

16De Here zette toen de Filistijnen en de Arabieren die naast de Ethiopiërs woonden, op tegen Joram. 17Zij zetten de aanval in op Juda, braken door de verdediging heen en maakten alle waardevolle voorwerpen uit het paleis buit, evenals zijn zonen en zijn vrouwen. Alleen zijn jongste zoon Joachaz ontkwam. 18Hierna sloeg de Here hem neer met de ongeneeslijke ingewandsziekte. 19Twee jaar later kwamen als gevolg van die ziekte zijn ingewanden naar buiten en stierf hij onder vreselijke pijnen. Bij zijn begrafenis staken zijn onderdanen geen vuur voor hem aan, wat zij voor vroegere koningen wel hadden gedaan. 20Joram was tweeëndertig jaar toen hij koning werd en hij regeerde acht jaar in Jeruzalem. Niemand rouwde om hem na zijn dood. Hij werd begraven in Jeruzalem, maar niet op de koninklijke begraafplaats.

New Russian Translation

2 Паралипоменон 21:1-20

1Иосафат упокоился со своими предками и был похоронен с ними в Городе Давида. Иорам, его сын, стал царем вместо него. 2У Иорама были братья, сыновья Иосафата: Азария, Иехиил, Захария, Азария, Михаил и Шефатия. Все они были сыновьями Иосафата, царя Израиля21:2 То есть, Иудеи; также во многих местах данной книги.. 3Их отец дал им в подарок много золота, серебра и дорогих вещей вместе с укрепленными городами в Иудее, но царство он отдал Иораму, потому что тот был его первенцем.

Иорам – царь Иудеи

(4 Цар. 8:16-24)

4Когда Иорам прочно утвердился над царством своего отца, он предал мечу всех своих братьев вместе с некоторыми из вождей Израиля. 5Иораму было тридцать два года, когда он стал царем, и правил он в Иерусалиме восемь лет. 6Он ходил путем царей Израиля, по примеру дома Ахава, потому что женился на дочери Ахава. Он делал зло в глазах Господа. 7Но ради завета, который Господь заключил с Давидом, Господь не хотел погубить дом Давида. Он обещал сохранить светильник ему и его потомкам навеки.

8Во времена Иорама Эдом восстал против правления Иудеи и поставил себе царя. 9Тогда Иорам пошел туда со своими военачальниками и всеми своими колесницами. Ночью он приготовился и напал на эдомитян и на начальников их колесниц, которые окружили его. 10И до сих пор Эдом не покорен правлению Иудеи. Ливна восстала в то же самое время против власти Иорама, потому что он оставил Господа, Бога своих отцов. 11Еще он построил святилища на холмах Иудеи, ввел в распутство жителей Иерусалима и сбил Иудею с пути.

12Однажды к нему пришло письмо от пророка Илии, где было сказано:

«Так говорит Господь, Бог твоего предка Давида: „Ты не ходил путями твоего отца Иосафата и Асы, царя Иудеи. 13Ты ходил путями царей Израиля и ввел Иудею и жителей Иерусалима в распутство по примеру дома Ахава. Ты убил своих братьев – дом твоего отца, которые были лучше тебя. 14И вот, Господь обрушит тяжкую кару на твой народ, твоих сыновей, и жен, и все, что у тебя есть. 15А сам ты будешь страдать долгой и мучительной внутренней болезнью, пока твои внутренности не станут день за днем выпадать наружу“».

16Господь возбудил против Иорама вражду филистимлян и арабов, что соседствуют с кушитами. 17Они двинулись на Иудею, вторглись в нее и захватили все добро, какое нашлось во дворце царя, вместе с его сыновьями и женами. Они не оставили ему никого из сыновей, кроме Охозии21:17 Евр. «Иегоахаза» – вариант имени Охозия., самого младшего.

18После всего этого Господь поразил Иорама неисцелимой внутренней болезнью. 19Со временем, на исходе второго года, его внутренности выпали наружу из-за болезни, и он умер в страшных мучениях. Народ не развел в его честь поминального костра, как это делали в память его предков.

20Иораму было тридцать два года когда он стал царем, и правил он в Иерусалиме восемь лет. Он ушел никем не оплаканный и был похоронен в Городе Давида, но не в гробницах, где хоронили царей.