Het Boek

2 Kronieken 13:1-22

Israël door Juda verslagen

1-2Abia werd de nieuwe koning van Juda in Jeruzalem. Hij kwam aan de macht in het achttiende regeringsjaar van koning Jerobeam van Israël en regeerde drie jaar. Zijn moeder heette Maächa en was een dochter van Uriël uit Gibea. Toen hij nog maar kort aan de regering was, brak er oorlog uit tussen Juda en Israël. 3Het leger van Juda, onder bevel van koning Abia, bracht vierhonderdduizend ervaren strijders in het veld die het moesten opnemen tegen tweemaal zoveel Israëlieten, sterke, moedige mannen onder bevel van koning Jerobeam. 4Toen het leger van Juda aankwam bij de berg Semaraïm in het heuvelland van Efraïm, schreeuwde koning Abia naar koning Jerobeam en het Israëlitische leger: 5‘Luister! Beseft u niet dat de Here, de God van Israël, heeft beloofd dat Davids nakomelingen voor altijd koningen van Israël zouden zijn? 6Uw koning Jerobeam is slechts een dienaar van Davids zoon en bovendien nog een verrader van zijn meester. 7Daarna voegde zich een grote groep doortrapte rebellen bij hem die zo Salomoʼs zoon Rechabeam in de steek liet. Die kon hen toen niet tegenhouden, omdat hij jong en onervaren was. 8Denkt u nu werkelijk dat u het koninkrijk van de Here, geleid door een nakomeling van David, kunt verslaan? Uw leger is wel tweemaal zo groot als het mijne, maar u bent vervloekt door die gouden kalveren die u bij u hebt en die Jerobeam voor u maakte, hij noemt ze uw goden. 9Bovendien hebt u de priesters van de Here en de Levieten verdreven en in hun plaats heidense priesters aangesteld. Net als de volken van andere landen accepteert u iedereen die met een jonge stier en zeven rammen voor zijn priesterwijding bij u komt. Iedereen kan priester worden van die zogenaamde goden van u! 10Maar wij blijven zeggen dat de Here onze God is en wij hebben Hem niet de rug toegekeerd. Uitsluitend de nakomelingen van Aäron zijn onze priesters en alleen de Levieten mogen hen helpen bij hun werk. 11Zij verbranden elke morgen en elke avond offers voor de Here, brandoffers en aangenaam geurend reukwerk, zij leggen de toonbroden op de heilige tafel. Elke avond wordt de gouden kandelaar ontstoken, want wij willen trouw blijven aan de aanwijzingen van de Here, onze God, terwijl u Hem de rug hebt toegekeerd. 12Daarom staat God aan onze kant, Hij is onze leider. Zijn priesters zullen, blazend op hun trompetten, vooropgaan wanneer wij tegen u ten strijde trekken. Volk van Israël, vecht niet tegen de Here, de God van uw voorouders, want dat zal u duur komen te staan.’

13Intussen had Jerobeam een deel van zijn troepen een omtrekkende beweging laten maken. Zijn mannen bevonden zich achter de mannen van Juda en hij kon hen dus insluiten! 14Het leger van Juda zag dat het volkomen ingesloten was. Toen riepen zij tot de Here om hulp en de priesters bliezen op de trompetten. 15-16 De mannen van Juda hieven hun strijdkreet aan. En terwijl ze dat deden, gebruikte God koning Abia en de mannen van Juda: koning Jerobeam en het leger van Israël sloegen op de vlucht voor het leger van Juda en God schonk Juda de overwinning. 17-19De mannen van Juda doodden die dag vijfhonderdduizend strijdbare Israëlieten. Door op de Here, de God van hun voorouders, te vertrouwen versloegen de mannen van Juda Israël en zetten de achtervolging in op koning Jerobeams troepen. Jerobeam raakte bovendien de steden Betel, Jesana, Efron en de omliggende dorpen aan Juda kwijt. 20Koning Jerobeam kwam deze slag niet meer te boven, zolang koning Abia aan de macht was. Enige tijd later stierf hij door de hand van de Here.

21Koning Abia van Juda werd echter steeds machtiger. Hij trouwde met veertien vrouwen en kreeg tweeëntwintig zonen en zestien dochters. 22Zijn volledige levensbeschrijving en zijn toespraken staan beschreven in de Geschiedenis van Juda, opgetekend door de profeet Iddo.

Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

2 Летопись 13:1-22

Авия – царь Иудеи

(3 Цар. 15:1-7)

1На восемнадцатом году правления Иеровоама царём Иудеи стал Авия. 2Он правил в Иерусалиме три года. Его мать звали Мааха13:2 Букв.: «Михая»; в 11:20-21 она названа Маахой (см. также 3 Цар. 15:2)., она была дочерью Уриила из Гивы13:2 Мааха была дочерью Уриила от Фамари, дочери Авессалома (см. 2 Цар. 14:27).. Между Авией и Иеровоамом шла война. 3Авия вступил в сражение с войском из четырёхсот тысяч отборных воинов, а Иеровоам выстроил против него восемьсот тысяч человек – отборных храбрецов. 4Авия встал на горе Цемараим, что в нагорьях Ефраима, и сказал:

– Иеровоам и весь Исроил, послушайте меня! 5Разве вам неизвестно, что Вечный, Бог Исроила, дал царскую власть над Исроилом Довуду и его потомкам навек по соглашению соли?13:5 На Востоке совместно съеденная соль служила символом нерасторжимости договора между людьми. Кроме того, соль говорила о долговечности договора, так как она сохраняет продукты, не давая им испортиться (см. Лев. 2:13; Чис. 18:19). 6Но Иеровоам, сын Невата, слуга Сулаймона, сына Довуда, восстал против своего господина. 7Мерзавцы и негодяи собрались вокруг него и выступили против Реховоама, сына Сулаймона, когда он был молод и нерешителен, и не имел достаточно сил, чтобы дать им отпор.

8А теперь вы задумали противостоять царству Вечного, которое в руках потомков Довуда. Да, у вас большое войско и золотые тельцы, которых сделал Иеровоам, чтобы они были вашими богами. 9Но разве вы не изгнали священнослужителей Вечного – потомков Хоруна, а также левитов, и не поставили своих жрецов по примеру народов других земель? Всякий, кто придёт посвящаться, принеся с собой телёнка и семь баранов, может стать жрецом лжебогов.

10А что до нас, то Вечный – наш Бог, мы не оставляли его. Священнослужители Вечного – это потомки Хоруна, и левиты им помогают. 11Каждое утро и каждый вечер они возносят Вечному всесожжения и благовония. Они кладут хлеб на чистый стол и каждый вечер зажигают светильники на золотых подсвечниках. Мы соблюдаем установления Вечного, нашего Бога, а вы оставили его. 12Всевышний с нами, Он – наш Правитель. Его священнослужители протрубят в трубы призыв к битве против вас. Воины Исроила, не сражайтесь с Вечным, Богом ваших предков, потому что не будет вам успеха!

13Иеровоам между тем заслал воинов в засаду с тыла войска Авии, так что, когда Иеровоам стоял перед войском Иудеи, засада была за войском. 14Воины Иудеи обернулись и увидели, что их атакуют и спереди, и сзади. Тогда они воззвали к Вечному. Священнослужители затрубили в свои трубы, 15и когда воины Иудеи издали боевой клич, Всевышний наголову разбил Иеровоама и весь Исроил перед Авией и Иудеей. 16Исроильтяне побежали перед иудеями, и Всевышний отдал их в руки воинов Иудеи. 17Авия и его люди нанесли им тяжёлые потери, так что у исроильтян пало пятьсот тысяч отборных воинов. 18Так исроильтяне в то время были покорены, а народ Иудеи восторжествовал, потому что положился на Вечного, Бога их предков.

19Авия преследовал Иеровоама и взял у него города Вефиль, Иешану и Эфрон с их окрестными поселениями.

20Иеровоаму не удалось обрести былую силу в дни Авии. Вечный сразил его, и он умер. 21Но власть Авии усилилась. Он взял себе четырнадцать жён, и у него родилось двадцать два сына и шестнадцать дочерей.

22Прочие события царствования Авии, сделанное и сказанное им, записаны в «Толкованиях пророка Иддо».