Ang Pulong Sang Dios

Salmo 69

Pangamuyo sang Tawo nga Ginahingabot

1Luwasa ako, O Dios, kay pareho ako sa tawo nga daw malumos na.
Daw sa nagasalop ako sa madalom nga lutak kag wala ako sing may matungtungan.
Daw ara ako sa madalom nga tubig kag ginatabunan sang mga balod.
Nakapoy na ako sa pagpangayo sang bulig kag masakit na ang akon tutunlan.
Nagapalangdulom na ang akon panulok sa pagpaabot sang imo bulig, O Dios ko.

Madamo ang nagakontra kag luyag magpatay sa akon nga wala sing kabangdanan.
Mas madamo pa sila sa akon buhok.
Ginapilit nila ako sa pag-uli sang mga butang nga wala ko ginkawat.
Nahibaluan mo, O Dios, ang akon mga kabuangan;
ang akon mga sala wala matago sa imo.
O Ginoong Dios nga Makagagahom, ang Dios sang Israel,
kabay pa nga indi mahuy-an ang mga nagasalig kag nagadangop sa imo tungod sa akon.
Kay tungod sa imo ginainsulto kag ginapakahuy-an ako.
Pareho ako sang dumuluong sa akon mga kadugo;
daw estranghero ako sa akon mga utod.
Tungod sang akon pagpakamahal sa imo templo,[a] ginalaglag[b] ako.
Ang mga insulto sang mga tawo sa imo ginbatyag ko.
10 Kon nagahibi ako kag nagapuasa, ginapakahuy-an nila ako.
11 Kon nagasuksok ako sang sako sa pagpakita nga nagapangasubo ako, ginayaguta nila ako.
12 Ginalibak ako sang mga tawo nga nagapulungko sa puwertahan sang siyudad,
kag ang mga hubog nagakumpuso sang mga pangyaguta nga mga kanta parte sa akon.
13 Pero nagapangamuyo ako sa imo, Ginoo.
Sa tion nga kaluoyan mo ako, sabta ang akon pangamuyo suno sa imo dako nga gugma sa akon.
Tungod nga matutom ka sa pagluwas,
14 buligi ako nga indi ako magsalop sa lutak.
Luwasa ako sa mga nagakontra sa akon nga daw sa ginaluwas mo ako sa madalom nga tubig.
15 Indi pagtuguti nga tabunan ako sang mga balod ukon mapatay ako.
16 Sabta ako, Ginoo, tungod sang imo kaayo kag gugma sa akon.
Talupangda ako suno sa imo dako nga kaluoy sa akon.
17 Indi ka magpanago sa akon nga imo alagad.
Sabta ako gilayon kay ara ako sa kalisod.
18 Palapit ka sa akon kag luwasa ako sa akon mga kaaway.
19 Nakahibalo ka mismo kon daw ano ang pagpakahuya kag pagpang-insulto nila sa akon.
Nakita mo ang tanan ko nga mga kaaway.
20 Nasakitan ako sang ila pagpakahuya sa akon
kag naglain ang akon buot.
Nagpaabot ako nga kaluoyan, pero wala gid sing may naluoy sa akon.
Nagpaabot ako nga lipayon, pero wala gid sing may naglipay sa akon.
21 Ginbutangan nila sang hilo ang akon pagkaon,
kag sang gin-uhaw ako ginhatagan nila ako sang langgaw.
22 Kabay pa nga ang ila mga punsyon magadala sang kalaglagan sa ila kag sa ila mga bisita.
23 Kabay pa nga mabulag sila kag magkurog[c] permi.
24 Ipakita ang imo kaakig sa ila, Ginoo.
Dakpa sila sa imo kaugot.
25 Kabay pa nga pabay-an na lang ang ila mga ginaestaran,
kag wala na sing may mag-estar sa ila mga tolda.
26 Kay ginahingabot nila ang mga tawo nga imo ginasilutan,
kag ginakutsokutso nila ang ila pag-antos.
27 Idugang pa gid ina sa ila mga sala kag indi sila pagluwasa.
28 Panasa ang ila mga ngalan sa libro nga ginalistahan sang mga buhi;[d]
indi sila paglistaha upod sa mga matarong.
29 Nasakitan ako kag nagaantos,
gani protektari ako, O Dios, paagi sa pagluwas sa akon.

30 Dayawon ko ang Dios paagi sa kanta.
Padunggan ko siya nga may pagpasalamat.
31 Mas makapalipay ini sa Ginoo sang sa mga halad nga baka.
32 Kon makita ini sang mga kubos, malipay sila;
ang mga nagadangop sa Dios magalig-on.
33 Ginapamatian sang Ginoo ang mga kubos
kag wala niya ginakalimtan ang iya katawhan nga ginbihag.

34 Dayawa ninyo ang Dios, tanan kamo nga ara sa kalangitan, sa kalibutan, kag sa kadagatan.
35 Kay luwason sang Dios ang Zion,[e]
kag patindugon niya liwat ang mga banwa sang Juda.
Kag magaestar dira ang iya katawhan kag magapanag-iya sang sina nga duta.
36 Ang mga kaliwat sang iya mga alagad amo ang magapanubli sang sina nga duta;
ang mga nagahigugma sa iya magaestar dira.


  1. 69:9 templo: sa literal, balay.
  2. 69:9 ginalaglag: ukon, malaglag.
  3. 69:23 magkurog: Amo ini sa Hebreo. Sa Septuagint, magbuluktot.
  4. 69:28 sang mga buhi: ukon, sang mga may kabuhi nga wala sing katapusan.
  5. 69:35 Zion: ukon, Jerusalem.

Amplified Bible

Psalm 69

A Cry of Distress and Imprecation on Adversaries.

To the Chief Musician; set to [the tune of] “Lilies.” A Psalm of David.

1Save me, O God,
For the waters have threatened my life [they have come up to my neck].

I have sunk in deep mire, where there is no foothold;
I have come into deep waters, where a flood overwhelms me.

I am weary with my crying; my throat is parched;
My eyes fail while I wait [with confident expectation] for my God.

Those who hate me without cause are more than the hairs of my head;
Those who would destroy me are powerful, being my enemies wrongfully;
I am forced to restore what I did not steal.

O God, You know my folly;
My wrongs are not hidden from You.

Do not let those who wait [confidently] for You be [a]ashamed through me, O Lord [b]God of hosts;
Do not let those who seek You [as necessary for life itself] be dishonored through me, O God of Israel,

Because for Your sake I have borne reproach;
Confusion and dishonor have covered my face.

I have become estranged from my brothers
And an alien to my mother’s sons.

For zeal for Your house has consumed me,
And the [mocking] insults of those who insult You have fallen on me.
When I wept and humbled myself with fasting,
It became my reproach.
When I made sackcloth my clothing [as one in mourning],
I became a byword [a mere object of scorn] to them.
They who sit in the [city’s] gate talk about me and mock me,
And I am the song of the drunkards.

But as for me, my prayer is to You, O Lord, at an acceptable and opportune time;
O God, in the greatness of Your favor and in the abundance of Your lovingkindness,
Answer me with truth [that is, the faithfulness of Your salvation].
Rescue me from the mire and do not let me sink;
Let me be rescued from those who hate me and from the deep waters.
Do not let the floodwater overwhelm me,
Nor the deep waters swallow me up,
Nor the pit [of Sheol] shut its mouth over me.

Answer me, O Lord, for Your lovingkindness is sweet and good and comforting;
According to the greatness of Your compassion, turn to me.
Do not hide Your face from Your servant,
For I am in distress; answer me quickly.
Draw near to my soul and redeem it;
Ransom me because of my enemies [so that they do not delight in my distress].
You know my reproach and my shame and my dishonor [how I am insulted];
My adversaries are all before You [each one fully known].

Reproach and insults have broken my heart and I am so sick.
I looked for sympathy, but there was none,
And for comforters, but I found none.
They (self-righteous hypocrites) also gave me gall [poisonous and bitter] for my food,
And for my thirst they gave me vinegar to drink.

May their table [with all its abundance and luxury] become a snare [to them];
And when they are in peace [secure at their sacrificial feasts], may it become a trap.
May their eyes be dimmed so that they cannot see,
And make their loins shake continually [in terror and weakness].
Pour out Your indignation on them,
And let [the fierceness of] Your burning anger overtake them.
May their encampment be desolate;
May no one dwell in their tents.
For they have persecuted him whom You have struck,
And they tell of the pain of those whom You have pierced and wounded.
Add [unforgiven] iniquity to their iniquity [in Your book],
And may they not come into Your [c]righteousness.
May they be blotted out of the book of life [and their lives come to an end]
And may they not be recorded with the righteous (those in right standing with God).

But I am sorrowful and in pain;
May Your salvation, O God, set me [securely] on high.
I will praise the name of God with song
And magnify Him with thanksgiving.
And it will please the Lord better than an ox
Or a young bull with horns and hoofs.
The humble have seen it and are glad;
You who seek God [requiring Him as your greatest need], let your heart revive and live.
For the Lord hears the needy
And does not despise His who are prisoners.

Let heaven and earth praise Him,
The seas and everything that moves in them.
For God will save Zion and rebuild the cities of Judah,
That His servants may remain there and possess it.
The descendants of His servants will inherit it,
And those who love His name will dwell in it.


  1. Psalm 69:6 I.e. have their expectations in Your goodness be disappointed.
  2. Psalm 69:6 Heb YHWH (Yahweh), usually rendered Lord.
  3. Psalm 69:27 I.e. be justified and acquitted by You.