Ang Pulong Sang Dios

Job 37

1“Nagakubakuba ang akon dughan tungod sa sina nga bagyo. Pamatii ninyo ang tingog sang Dios nga nagadaguhob. Ginpakilat niya sa kalangitan hasta sa pinakamalayo nga parte sang kalibutan. Dayon mabatian ang daguhob sang iya makusog nga tingog. Wala niya ginapunggan ang pagdaguhob sang iya tingog. Makatilingala gid ang nagadaguhob nga tingog sang Dios. Nagahimo siya sang makatilingala nga mga butang nga indi naton matungkad. Ginamanduan niya ang snow nga magtupa sa duta kag ang ulan nga mag-ulan sing mabaskog, agod makapahuway ang mga tawo sa ila obra kag makapamalandong sa mga ginahimo sang Dios. Ang mga sapat nagapanago sa ila palanaguan kag nagapabilin sila didto sa panahon sang bagyo. Ang bagyo kag ang matugnaw nga hangin nagahalin sa ila sini talaguan. 10 Sa ginhawa sang Dios nagaporma ang yelo;[a] nangin yelo ang malapad nga tubig. 11 Ginapuno niya sang tubig ang mga panganod, kag ginapakilat ini. 12 Nagalibot-libot ang mga panganod sa bug-os nga kalibutan suno sa mando sang Dios. 13 Nagapadala ang Dios sang mabaskog nga ulan sa paghatag sang tubig sa duta, ukon sa pagdisiplina sa tawo, ukon sa pagpakita sang iya gugma.

14 “Pamatii ini, Job, kag pamalandungi ang makatilingala nga mga butang nga ginahimo sang Dios. 15 Nakahibalo ka bala kon paano ginakontrolar sang Dios ang mga panganod kag kon paano niya ginapakirab ang kilat? 16 Nakahibalo ka bala kon paano nagalutaw-lutaw ang mga panganod sa ibabaw? Buhat ini sang makatilingala nga Dios nga ang iya kaalam wala sing limitasyon. 17 Ikaw nga nagapalamalhas tungod sa mainit nga hangin halin sa bagatnan, 18 makabulig ka bala sa Dios sa paghumlad sang panganod kag himuon ini nga matig-a pareho sa espiho nga saway?[b] 19 Kon maalamon ka, sugiri kami kon ano ang dapat namon isiling sa Dios. Indi kami kahibalo kon paano namon ihambal ang amon rason kay nadulman ang amon panghunahuna. 20 Indi ako magsiling sa Dios nga magpakigbais ako sa iya, kay basi laglagon niya ako. 21 Wala sing tawo nga makatulok sa adlaw kay nagasilak ini sing masanag sa kalangitan kon mahawanan sang hangin ang mga panganod. 22 Halin sa aminhan nagaguwa ang Dios nga nagabadlak pareho sa bulawan kag ang iya kasilaw makatilingala. 23 Indi naton matungkad ang Makagagahom nga Dios nga labaw sa tanan. Matarong gid siya kag wala nagapamigos, 24 gani ginatahod siya sang mga tawo. Wala niya ginasapak ang mga tawo nga nagakabig sang ila kaugalingon nga mga maalam.”

Footnotes

  1. 37:10 yelo: ang buot silingon diri, ice.
  2. 37:18 panganod… saway: Siguro ang buot silingon diri nga ang panganod makabulig bilang proteksyon sa mainit nga hangin.

King James Version

Job 37

1At this also my heart trembleth, and is moved out of his place.

Hear attentively the noise of his voice, and the sound that goeth out of his mouth.

He directeth it under the whole heaven, and his lightning unto the ends of the earth.

After it a voice roareth: he thundereth with the voice of his excellency; and he will not stay them when his voice is heard.

God thundereth marvellously with his voice; great things doeth he, which we cannot comprehend.

For he saith to the snow, Be thou on the earth; likewise to the small rain, and to the great rain of his strength.

He sealeth up the hand of every man; that all men may know his work.

Then the beasts go into dens, and remain in their places.

Out of the south cometh the whirlwind: and cold out of the north.

10 By the breath of God frost is given: and the breadth of the waters is straitened.

11 Also by watering he wearieth the thick cloud: he scattereth his bright cloud:

12 And it is turned round about by his counsels: that they may do whatsoever he commandeth them upon the face of the world in the earth.

13 He causeth it to come, whether for correction, or for his land, or for mercy.

14 Hearken unto this, O Job: stand still, and consider the wondrous works of God.

15 Dost thou know when God disposed them, and caused the light of his cloud to shine?

16 Dost thou know the balancings of the clouds, the wondrous works of him which is perfect in knowledge?

17 How thy garments are warm, when he quieteth the earth by the south wind?

18 Hast thou with him spread out the sky, which is strong, and as a molten looking glass?

19 Teach us what we shall say unto him; for we cannot order our speech by reason of darkness.

20 Shall it be told him that I speak? if a man speak, surely he shall be swallowed up.

21 And now men see not the bright light which is in the clouds: but the wind passeth, and cleanseth them.

22 Fair weather cometh out of the north: with God is terrible majesty.

23 Touching the Almighty, we cannot find him out: he is excellent in power, and in judgment, and in plenty of justice: he will not afflict.

24 Men do therefore fear him: he respecteth not any that are wise of heart.