Ang Pulong Sang Dios

Job 37

1“Nagakubakuba ang akon dughan tungod sa sina nga bagyo. Pamatii ninyo ang tingog sang Dios nga nagadaguhob. Ginpakilat niya sa kalangitan hasta sa pinakamalayo nga parte sang kalibutan. Dayon mabatian ang daguhob sang iya makusog nga tingog. Wala niya ginapunggan ang pagdaguhob sang iya tingog. Makatilingala gid ang nagadaguhob nga tingog sang Dios. Nagahimo siya sang makatilingala nga mga butang nga indi naton matungkad. Ginamanduan niya ang snow nga magtupa sa duta kag ang ulan nga mag-ulan sing mabaskog, agod makapahuway ang mga tawo sa ila obra kag makapamalandong sa mga ginahimo sang Dios. Ang mga sapat nagapanago sa ila palanaguan kag nagapabilin sila didto sa panahon sang bagyo. Ang bagyo kag ang matugnaw nga hangin nagahalin sa ila sini talaguan. 10 Sa ginhawa sang Dios nagaporma ang yelo;[a] nangin yelo ang malapad nga tubig. 11 Ginapuno niya sang tubig ang mga panganod, kag ginapakilat ini. 12 Nagalibot-libot ang mga panganod sa bug-os nga kalibutan suno sa mando sang Dios. 13 Nagapadala ang Dios sang mabaskog nga ulan sa paghatag sang tubig sa duta, ukon sa pagdisiplina sa tawo, ukon sa pagpakita sang iya gugma.

14 “Pamatii ini, Job, kag pamalandungi ang makatilingala nga mga butang nga ginahimo sang Dios. 15 Nakahibalo ka bala kon paano ginakontrolar sang Dios ang mga panganod kag kon paano niya ginapakirab ang kilat? 16 Nakahibalo ka bala kon paano nagalutaw-lutaw ang mga panganod sa ibabaw? Buhat ini sang makatilingala nga Dios nga ang iya kaalam wala sing limitasyon. 17 Ikaw nga nagapalamalhas tungod sa mainit nga hangin halin sa bagatnan, 18 makabulig ka bala sa Dios sa paghumlad sang panganod kag himuon ini nga matig-a pareho sa espiho nga saway?[b] 19 Kon maalamon ka, sugiri kami kon ano ang dapat namon isiling sa Dios. Indi kami kahibalo kon paano namon ihambal ang amon rason kay nadulman ang amon panghunahuna. 20 Indi ako magsiling sa Dios nga magpakigbais ako sa iya, kay basi laglagon niya ako. 21 Wala sing tawo nga makatulok sa adlaw kay nagasilak ini sing masanag sa kalangitan kon mahawanan sang hangin ang mga panganod. 22 Halin sa aminhan nagaguwa ang Dios nga nagabadlak pareho sa bulawan kag ang iya kasilaw makatilingala. 23 Indi naton matungkad ang Makagagahom nga Dios nga labaw sa tanan. Matarong gid siya kag wala nagapamigos, 24 gani ginatahod siya sang mga tawo. Wala niya ginasapak ang mga tawo nga nagakabig sang ila kaugalingon nga mga maalam.”

Footnotes

  1. 37:10 yelo: ang buot silingon diri, ice.
  2. 37:18 panganod… saway: Siguro ang buot silingon diri nga ang panganod makabulig bilang proteksyon sa mainit nga hangin.

Bibelen på hverdagsdansk

Job 37

Guds uendelige storhed

1Det får mit hjerte til at banke voldsomt,
    det hopper næsten helt op i halsen.
Hør efter, når Gud taler fra stormvejret,
    når hans tordenrøst ruller hen over os.
Lynene glimter hen over himlen
    og rækker helt til jordens ende.
Derefter kommer tordenskraldet,
    hans majestætiske, tordnende røst.
Han sparer ikke på lynene,
    når han lader sin røst høre.
Guds storslåede stemme høres i bulderet,
    han gør store og ufattelige ting.
Han befaler sneen at falde på jorden
    og sender regnskyl i tykke tove.
Folk må standse op midt i deres arbejde
    og anerkende Guds vældige magt.
Dyrene søger i skjul,
    de bliver i deres huler.
Den bidende blæst lukkes ud fra sit hus
    og kommer med kulde fra nord.
10 Gud ånder på vandet,
    så overfladen fryser til is.
11 Han fylder skyerne med vand,
    og fra dem udspringer hans lyn.
12 Skyerne farer frem og tilbage,
    de bevæger sig efter hans vilje.
De udfører hans befalinger
    ud over den vide jord,
13 hvad enten lynet kommer for at straffe,
    eller regnen kommer for at velsigne.
14 Tænk dig om et øjeblik, Job,
    læg mærke til Guds forunderlige gerninger.
15 Ved du, hvordan han styrer naturens kræfter,
    hvordan han får lynene til at glimte fra skyerne?
16 Forstår du, hvordan skyerne kan svæve i luften?
    Det er den Almægtiges underværker.
17 Du, som lider under den brændende sol,
    når søndenvinden bringer en hedebølge,
18 var det dig, der hjalp ham udspænde himlens bue,
    så den skinner som et spejl af blankt metal?
19 Job, hvad med at dele noget af din visdom med Gud,
    for vi andre ved jo ingenting!
20 Tør du sige til Gud, at du vil fortælle ham noget?
    Risikerer du ikke at dø ved at træde frem for ham?
21 Når vinden har blæst skyerne væk,
    og solen kommer frem i al sin skarphed,
        kan intet menneske holde ud at se på dens strålende lys.
22 Mod nord kan man se et gyldent skær,
    men Guds herlighed er langt mere strålende.
23 Vi kan ikke mødes på lige fod med den almægtige Gud,
    for hans magt er uendelig.
Hans godhed er uden grænser,
    og han kan umuligt være uretfærdig.
24 Derfor har mennesker ærefrygt for ham,
    men de selvretfærdige kan Gud ikke hjælpe.”