Ang Pulong Sang Dios

1 Hari 2

Ang mga Bilin ni David kay Solomon

1Sang madali na lang mapatay si David, may mga bilin siya kay Solomon nga iya anak. Amo ini ang iya mga bilin: “Madali na lang ako mapatay. Gani magpakabakod ka kag magpakaisog, kag tumana ang mga ginapatuman sang Ginoo nga imo Dios. Magsunod ka sa iya mga pamaagi, kag tumana ang iya mga pagsulundan kag mga sugo nga nasulat sa Kasuguan ni Moises, agod magmainuswagon ka sa tanan mo nga ginahimo, bisan diin ka magkadto. Kon himuon mo ini, tumanon sang Ginoo ang iya ginpromisa sa akon, nga kon ang akon mga kaliwat nagakabuhi sing husto kag nagasunod sa akon sing matutom sa bug-os nila nga kabuhi, may isa gid permi sa ila nga magahari sa Israel.

“Ari pa ang akon bilin sa imo: Nahibaluan mo kon ano ang ginhimo sa akon ni Joab nga anak ni Zeruya sa iya nga pagpatay sa duha ka kumander sang mga soldado sang Israel nga si Abner nga anak ni Ner kag si Amasa nga anak ni Jeter. Ginpatay niya sila nga daw sa mga kaaway, pero ginhimo niya ato sang panahon nga wala sing inaway. Siya ang may salabton sa ila kamatayon.[a] Gani himua ang nagakadapat sa iya suno sa imo hunahuna nga maayo himuon, pero indi pag-itugot nga mapatay siya sa katigulangon nga may kalinong.

“Pero magmaayo ka sa mga anak ni Barzilai nga taga-Gilead, kag pakan-a sila permi upod sa imo, kay ginbuligan nila ako sang nagpalagyo ako sa imo utod nga si Absalom.

“Tandaan mo gid si Shimei nga anak ni Gera, nga isa ka Benjaminhon nga taga-Bahurim. Puwerte gid ang iya pagpakamalaot sa akon sang nagkadto ako sa Mahanaim. Pero sang pagkitaay namon sa Suba sang Jordan, nagsumpa ako sa iya sa ngalan sang Ginoo nga indi ko siya pagpatyon. Pero karon, ikaw ang magsilot sa iya. Maalam ka, kag nahibaluan mo kon ano ang dapat nga himuon. Bisan tigulang na siya, ipapatay siya.”

10 Sang ulihi napatay si David kag ginlubong sa iya banwa.[b] 11 Naghari siya sa bug-os nga Israel sa sulod sang 40 ka tuig—7 ka tuig sa Hebron kag 33 ka tuig sa Jerusalem. 12 Si Solomon ang nagbulos sa iya amay nga si David bilang hari, kag malig-on gid ang iya ginharian.

Napatay si Adonia

13 Karon, si Adonia nga anak ni Hagit nagkadto kay Batsheba nga iloy ni Solomon. Nagpamangkot si Batsheba sa iya, “Maayo bala ang imo tuyo sa pagkadto diri?” Nagsabat si Adonia, “Huo, maayo. 14 May ipangabay lang ako sa imo.” Nagpamangkot si Batsheba, “Ano bala ina?” 15 Nagsabat si Adonia, “Nahibaluan mo nga ako na kuntani ang hari, kag ginpaabot ini sang bug-os nga Israel. Pero lain ang natabo; ang akon utod amo ang nangin hari, kay amo ina ang gusto sang Ginoo. 16 Karon, may pangabay ako sa imo. Kag kon mahimo indi ako pagbalibari.” Nagpamangkot si Batsheba, “Ano bala ina?” 17 Nagsabat si Adonia, “Palihog pangabaya si Haring Solomon nga ipaasawa niya sa akon si Abishag nga taga-Shunem. Nahibaluan ko nga indi gid siya magbalibad sa imo.” 18 Nagsabat si Batsheba, “Sige, silingon ko ang hari.”

19 Gani nagkadto si Batsheba kay Haring Solomon sa paghambal sa iya parte sa ginpangabay ni Adonia. Pagkakita ni Solomon sa iya, nagtindog si Solomon sa iya trono sa pagsugata sa iya, kag dayon nagluhod siya sa iya iloy bilang pagtahod sa iya. Pagkatapos nagpungko siya sa iya trono. Nagpakuha siya sang pulungkuan kag ginpabutang sa iya tuo, kag ginpapungko didto ang iya iloy. 20 Nagsiling si Batsheba, “May ara ako sang gamay nga ipangabay sa imo. Kag palihog indi ako pagbalibari.” Nagsiling ang hari, “Ano ina, Nay? Indi ko ikaw pagbalibaran.” 21 Nagsiling si Batsheba, “Ipaasawa si Abishag nga taga-Shunem sa imo utod nga si Adonia.”

22 Nagsiling si Haring Solomon, “Ngaa ginapangabay mo gid nga ipaasawa si Abishag kay Adonia? Basi kon ipangabay mo man nga ihatag ko sa iya ang akon ginharian, kay magulang siya sa akon kag apin sa iya si Abiatar nga pari kag si Joab nga anak ni Zeruya!” 23 Dayon nagsumpa si Haring Solomon sa ngalan sang Ginoo, “Kabay pa nga silutan gid ako sang Dios kon indi ko mapatay si Adonia tungod sining iya ginpangabay. 24 Ang Ginoo amo ang nagpili kag nagbutang sa akon sa trono sang akon amay nga si David. Gintuman niya ang iya promisa nga ihatag niya ang ginharian sa akon kag sa akon mga kaliwat. Gani nagasumpa ako sa buhi nga Ginoo nga mapatay si Adonia subong gid nga adlaw.” 25 Dayon nagmando si Haring Solomon kay Benaya, nga anak ni Jehoyada, nga patyon si Adonia, kag ginpatay niya si Adonia.

26 Dayon nagsiling si Haring Solomon kay Abiatar nga pari, “Magpauli ka sa imo uma sa Anatot. Bagay ka man kuntani nga patyon, pero indi ko ikaw pagpatyon subong kay ikaw ang gintugyanan sang Kahon sang Ginoong Dios sang kaupod ka pa sang akon amay nga si David, kag nagpakigbahin ka sa iya mga pag-antos.” 27 Gani ginpahalin ni Solomon si Abiatar sa iya katungdanan bilang pari sang Ginoo. Kag natuman ang ginsiling sang Ginoo didto sa Shilo parte sa panimalay ni Eli.

Napatay si Joab

28 Si Joab wala nagbulig kay Absalom nga mangin hari, pero nagbulig siya kay Adonia. Gani sang mabalitaan niya ang pagkapatay ni Adonia, nagpalagyo siya pakadto sa tolda sang Ginoo[c] kag nag-uyat sa mga sulosungay nga mga pamusod sang halaran.[d] 29 Sang mabalitaan ni Haring Solomon nga nagpalagyo si Joab pakadto sa tolda sang Ginoo kag nagpalapit sa halaran, ginsugo niya si Benaya nga patyon si Joab. 30 Gani nagkadto si Benaya sa tolda sang Ginoo kag ginsilingan si Joab, “Magguwa ka siling sang hari!” Pero nagsabat si Joab, “Indi ako magguwa; diri ako mapatay!” Nagbalik si Benaya sa hari kag ginsugid ang sabat ni Joab. 31-32 Nagsiling si Solomon kay Benaya, “Himua ang iya ginsiling. Patya siya didto sa tolda kag ilubong, agod ako kag ang panimalay sang akon amay indi manabat sa pagpatay niya kay Abner nga anak ni Ner, nga kumander sang mga soldado sang Israel, kag kay Amasa nga anak ni Jeter, nga kumander sang mga soldado sang Juda. Ginpatay niya ining inosente nga mga tawo nga wala nakahibalo ang akon amay. Mas matarong kag maayo pa sila sang sa iya. Karon balusan siya sang Ginoo sa iya ginhimo sa ila. 33 Siya kag ang iya mga kaliwat amo ang manabat hasta san-o sa kamatayon sang sini nga mga tawo. Pero ang akon amay nga si David kag ang iya mga kaliwat kag ang iya ginharian hatagan sang maayo nga kahimtangan[e] hasta san-o.”

34 Gani ginkadtuan ni Benaya si Joab kag ginpatay. Ginlubong siya malapit sa iya balay[f] sa kamingawan. 35 Dayon ginhimo sang hari si Benaya nga kumander sang mga soldado sa pagbulos kay Joab. Kag ang ginbulos niya kay Abiatar amo si Zadok nga pari.

Ang Pagkapatay ni Shimei

36 Karon, ginpatawag sang hari si Shimei kag ginsilingan, “Magpatindog ka sang imo kaugalingon nga balay sa Jerusalem kag mag-estar ka dira. Indi ka gid maghalin sa siyudad kag magkadto sa iban nga lugar. 37 Sa tion nga maghalin ka kag magtabok sa Kidron nga ililigan sang tubig, sigurado gid nga mapatay ka, kag ikaw mismo ang basulon kon matabo ini.” 38 Nagsabat si Shimei, “Maayo man ang imo ginsiling, tumanon ko gid ina!” Gani nag-estar si Shimei sa Jerusalem sa malawig nga tion. 39 Pero sang ikatatlo nga tuig, ang duha sa mga suluguon ni Shimei naglayas kag nagkadto sa hari sang Gat nga si Akish, nga anak ni Maaca. Sang mabalitaan ini ni Shimei, 40 gintakdan niya sang pulungkuan ang iya asno kag nagsakay, kag nagkadto kay Akish sa Gat sa pagpangita sa iya duha ka suluguon. Nakita niya sila kag gindala pauli.

41 Sang mabalitaan ni Solomon nga naghalin si Shimei sa Jerusalem kag nagkadto sa Gat, kag nakabalik na, 42 ginpatawag niya si Shimei kag ginsilingan, “Indi bala nga ginpasumpa ko ikaw sa ngalan sang Ginoo kag ginpaandaman nga sa tion nga maghalin ka sa Jerusalem kag magkadto sa iban nga lugar sigurado gid nga mapatay ka? Kag indi bala nga nagsiling ka nga maayo ang akon ginsiling kag tumanon mo ini? 43 Ti, ngaa wala mo gintuman ang imo ginsumpa sa Ginoo? Ngaa wala mo gintuman ang akon sugo sa imo?”

44 Nagsiling pa gid ang hari sa iya, “Sigurado nga nadumduman mo gid ang tanan nga malain nga ginhimo mo sa akon amay nga si David. Karon balusan ka sang Ginoo sa imo malain nga mga ginhimo. 45 Pero ako pakamaayuhon sang Ginoo, kag ang ginharian sang akon amay nga si David padayon niya nga palig-unon hasta san-o.”

46 Dayon ginmanduan sang hari si Benaya nga patyon si Shimei. Gani gindala ni Benaya si Shimei sa guwa kag ginpatay.

Naglig-on pa gid ang ginharian sa idalom sang pagdumala ni Solomon.

Footnotes

  1. 2:5 Siya ang may salabton sa ila kamatayon: sa mas literal, ginmantsahan niya ang iya paha kag sandalyas sang dugo sa inaway.
  2. 2:10 iya banwa: sa Hebreo, Banwa ni David.
  3. 2:28 tolda sang Ginoo: Tan-awa ang footnote sa 1:39.
  4. 2:28 Tan-awa ang footnote sa 1:50.
  5. 2:33 maayo nga kahimtangan: Ang Hebreo sini amo ang “shalom,” nga nagakahulugan sang kalinong, kauswagan, maayo nga relasyon, kalipay, kadalag-an.
  6. 2:34 malapit sa iya balay: ukon, sa iya lulubngan.

Amplified Bible

1 Kings 2

David’s Charge to Solomon

1When David’s time to die approached, he gave instructions to Solomon his son, saying, “I am going the way of all the earth [as dust to dust]. Be strong and prove yourself a man. Keep the charge of the Lord your God, [that is, fulfill your obligation to] walk in His ways, keep His statutes, His commandments, His precepts, and His testimonies, as it is written in the Law of Moses, so that you may succeed in everything that you do and wherever you turn, so that the Lord may fulfill His [a]promise concerning me, saying, ‘If your sons are careful regarding their way [of life], to walk before Me in truth with all their heart and mind and with all their soul, you shall not fail to have a man (descendant) on the throne of Israel.’

Now you also know what Joab the son of Zeruiah [my sister] did to me, and what he did to the two commanders of the armies of Israel, to Abner the son of Ner and to Amasa the son of Jether, [both of] whom he murdered; [b]avenging the blood of war in [a time of] peace. And he put the [innocent] blood of war [of Abner and Amasa] on his [c]belt that was around his [d]waist, and on his sandals on his feet. So act in accordance with your wisdom, but do not let his gray head go down to Sheol (the place of the dead) in peace. But be gracious and kind to the sons of Barzillai the Gileadite, and let them be among those who [have the honor to] eat at your table; for they met me [with kindness] when I fled from your brother Absalom. And look, you have with you Shimei the son of Gera, the Benjamite of Bahurim; he is the one who cursed me with a sinister curse the day I went to Mahanaim. But he came down to meet me at the Jordan [on my return], and I swore to him by the Lord, saying, ‘I will not put you to death with the sword.’ But now do not let him go unpunished, for you are a wise man; and you will know what to do to him, and you will bring his gray head down to Sheol [covered] with blood.”

Death of David

10 So David lay down with his fathers [in death] and was buried in the [e]City of David. 11 The time that David reigned over Israel was forty years: he reigned seven years in Hebron and thirty-three years in Jerusalem. 12 Then Solomon sat on the throne of David his father, and his kingdom was firmly established.

13 Now Adonijah the son of [David and] Haggith came to Bathsheba the mother of Solomon. She said, “Do you come in peace?” And he said, “In peace.” 14 Then he said, “I have something to say to you.” And she said, “Speak.” 15 So he said, “You know that the kingdom belonged to me [as the eldest living son] and all Israel [f]looked to me and expected me to be king. However, the kingdom has passed [from me] and became my brother’s, for it was his from the Lord. 16 So now I am making one request of you; do not [g]refuse me.” And she said to him, “Speak.” 17 He said, “Please speak to King Solomon, for he will not refuse you; ask that he may give me Abishag the Shunammite as a wife.” 18 Bathsheba replied, “Very well; I will speak to the king for you.”

Adonijah Executed

19 So Bathsheba went to King Solomon to speak to him for Adonijah. And the king rose to meet her, bowed before her, and sat down on his throne; then he had a throne set for her, the king’s mother, and she sat on his right. 20 Then she said, “I am making one small request of you; do not refuse me.” And the king said to her, “Ask, my mother, for I will not refuse you.” 21 So she said, “Let Abishag the Shunammite be given to your brother Adonijah as a wife.” 22 King Solomon answered and said to his mother, “And why are you asking for [h]Abishag the Shunammite for Adonijah? Ask the kingdom for him also—since he is my older brother—[ask it] for him and for Abiathar the priest and Joab the son of Zeruiah [his supporters]!” 23 Then King Solomon swore by the Lord, saying, “May God do the same to me, and more also, if Adonijah has not requested this [deplorable] thing against his own [i]life. 24 So now, as the Lord lives, who has established me and set me on the throne of David my father, and who has made me a house as He promised, Adonijah shall indeed be put to death today.” 25 So King Solomon sent Benaiah the son of Jehoiada, and he [j]struck Adonijah and he died.

26 Then the king said to Abiathar the priest, “Go to Anathoth to your own fields, for you [k]certainly deserve to die; but I will not put you to death this day, because you carried the ark of the Lord God before my father David, and you suffered everything that my father endured.” 27 So Solomon dismissed Abiathar [a descendant of Eli] from being priest to the Lord, fulfilling the word of the Lord, which He had spoken concerning the house (descendants) of Eli in Shiloh.

Joab Executed

28 Now the news reached Joab, for Joab had supported and followed Adonijah, although he had not followed Absalom. So Joab fled to the [sacred] tent of the Lord and took hold of the horns of the altar [to seek asylum]. 29 King Solomon was told that Joab had fled to the tent of the Lord and was at that moment beside the altar. Then Solomon sent Benaiah the son of Jehoiada, saying, “Go, [l]strike him down.” 30 So Benaiah came to the tent of the Lord and told Joab, “This is what the king commands, ‘Come out of there.’” But Joab said, “No, for I will die here.” Then Benaiah brought word to the king again, saying, “This is what Joab said, and this is how he answered me.” 31 The king said to him, “Do as he has said. [m]Strike him down and bury him, so that you may remove from me and from my father’s house the innocent blood which Joab shed. 32 The Lord will return his bloody deeds upon his own head, because he struck down two men more righteous and honorable than he and killed them with the sword, without my father David knowing: Abner the son of Ner, commander of the army of Israel, and Amasa the son of Jether, commander of the army of Judah. 33 So shall their blood return on the head of Joab and the heads of his descendants forever. But for David, his descendants, his house, and his throne, may there be peace from the Lord forever.” 34 So Benaiah the son of Jehoiada went up [to the tabernacle] and struck and killed Joab, and he was buried at his own house in the wilderness [of Judah]. 35 The king appointed Benaiah the son of Jehoiada over the army in Joab’s place, and appointed Zadok the priest in place of Abiathar.

Shimei Executed

36 Now the king sent word and called for Shimei and said to him, “Build yourself a house in Jerusalem and live there. Do not go from there to [n]any other place. 37 For on the day you leave and cross over the [o]Brook Kidron, know for certain that you shall surely die; your blood shall be on your own head.” 38 Shimei said to the king, “The word (ruling) is good. As my lord the king has said, so will your servant do.” So Shimei lived in Jerusalem for many days.

39 But it happened after three years, that two of Shimei’s servants ran away to Achish the son of Maacah, the king of [p]Gath. And Shimei was told, “Behold, your [runaway] servants are in Gath.” 40 So Shimei arose, saddled his donkey, and went to Gath to [King] Achish to look for his servants. And Shimei went and brought them back from Gath. 41 Now Solomon was told that Shimei had gone from Jerusalem to Gath, and had returned. 42 So the king sent word and called for Shimei and said to him, “Did I not make you swear by the Lord and solemnly warn you, saying, ‘Know for certain that on the day you leave [Jerusalem] and go anywhere, you shall surely die’? And you said to me, ‘The word (ruling) I have heard is good.’ 43 Why then have you not kept the oath of the Lord, and the command which I gave you?” 44 The king also said to Shimei, “You are aware in your own heart of all the evil you did to my father David; so the Lord shall return your evil on your own head. 45 But King Solomon shall be blessed, and the throne of David shall be established before the Lord forever.” 46 So the king commanded Benaiah the son of Jehoiada, and he went out and struck down Shimei, and he died.

So the kingdom was established in the hands of Solomon.

Footnotes

  1. 1 Kings 2:4 Lit His word which He spoke.
  2. 1 Kings 2:5 Lit he also shed.
  3. 1 Kings 2:5 Lit girdle. The girdle was a band about six inches wide that had clasps or fasteners in front. It was worn around the loins (the midsection of the body between the lower ribs and the hips) and was normally made of leather. Expensive or embroidered girdles were also worn and were made of cotton, flax or silk. The girdle also served as a kind of pocket or pouch and was used to carry personal items such as a dagger, money, or other necessary things.
  4. 1 Kings 2:5 Lit loins.
  5. 1 Kings 2:10 Not the walled city today called “Old Jerusalem” but a peninsula of land extending south from the “old city.”
  6. 1 Kings 2:15 Lit set their faces toward me.
  7. 1 Kings 2:16 Lit turn away my face; similarly in the following verses.
  8. 1 Kings 2:22 Even though Abishag remained a virgin while attending David during his final days, no one was closer to him. Bathsheba evidently did not view Abishag’s status as David’s former nurse to be problematic, but Solomon immediately perceived marriage to Abishag as a claim to the throne, which was Adonijah’s true intention in making the request. Abishag would have been considered an inheritance from David.
  9. 1 Kings 2:23 Lit soul.
  10. 1 Kings 2:25 Lit fell upon.
  11. 1 Kings 2:26 Lit are a man of death.
  12. 1 Kings 2:29 Lit fall upon him.
  13. 1 Kings 2:31 Lit fall upon.
  14. 1 Kings 2:36 Lit here and there.
  15. 1 Kings 2:37 This was the border between the tribal territories of Judah and Benjamin, Shimei’s tribe. Confinement in Jerusalem would stop Shimei from plotting against Solomon.
  16. 1 Kings 2:39 One of the five major cities of the Philistines.