Habrit Hakhadasha/Haderekh

התגלות 18:1-24

1אחרי כן ראיתי מלאך אחר יורד מן השמים. מלאך זה היה בעל סמכות גדולה וכוח רב, וזוהר כבודו האיר על כל הארץ.

2”בבל הגדולה נפלה!“ קרא המלאך בקול אדיר. ”בבל הפכה למשכן שדים, ומחסה לרוחות טמאות ולעופות טמאים ושנואים. 3כי כל העמים שתו מיין זנותה; מלכי הארץ זנו ונאפו איתה, וסוחרי הארץ התעשרו מחיי התענוגות, המותרות והבזבוז שניהלה.“

4ואז שמעתי קול אחר מן השמים: ”צאו ממנה, עמי! אל תשתתפו בחטאיה, פן תיענשו כמוה! 5כי חטאותיה הגיעו עד השמים, ואלוהים מוכן לשפטה על פשעיה! 6שלמו לה כגמולה; השיבו לה כפליים מהמעשים הרעים שעשתה לאחרים. היא מזגה כוס תמרורים לאנשים רבים – מיזגו לה אתם שתי כוסות! 7‏-8השיבו לה צער וייסורים כמידת גאוותה ותענוגותיה! כי בלבה היא מתייהרת ואומרת: ’אני מלכה שלטת – אינני אלמנה חסרת־אונים ולא אסבול צער וכאב!‘ משום כך ביום אחד היא תוכה בצער, מוות, אבל, רעב ותישרף באש, כי האלוהים השופט אותה הוא אל גיבור!“

9כשיביטו מלכי הארץ שזנו איתה בעשן העולה משריפתה, הם יבכו ויספדו. 10הם יעמדו מרחוק, כי יפחדו מעינוייה, ויקראו: ”אוי לך, בבל העיר הגדולה והחזקה! ברגע אחד בא משפטך ונחרץ דינך!“

11סוחרי הארץ יבכו ויתאבלו עליה, כי איש לא יקנה יותר את הסחורה שייבאו באוניות. 12היא הייתה הלקוחה הגדולה ביותר שלהם לקניית זהב, כסף, אבנים־יקרות, פנינים, בדים יקרים, ארגמן, משי, שני, עצי בושם למיניהם, כלי שנהב, כלי עץ יקרים, כלי נחושת, ברזל ושיש; 13קינמון, בשמים יקרים, יינות, שמן, סולת, קמח, בקר וצאן, סוסים, מרכבות, עבדים ואפילו נפשות אדם.

14”כל הדברים היקרים שחמדת ואהבת כל־כך נלקחו ממך!“ יקראו הסוחרים. ”כל הפאר, ההדר והפינוקים אשר אהבת אבדו לך לעולמים!“

15הסוחרים אשר התעשרו ממנה יעמדו מרחוק, מתוך פחד ויראה מייסוריה, יתאבלו ויבכו: 16”אוי, העיר הגדולה והיפה, העיר שדומה לאישה עטופה באריג משובח, אדום וארגמן, ומקושטת בזהב, באבנים יקרות ובפנינים, 17ברגע אחד ירד כל העושר הזה לטמיון!“

כל בעלי האוניות, רבי־החובלים ויורדי־הים האחרים יעמדו מרחוק, 18ובהביטם על עשנה עולה שמימה יקראו: ”היש עוד עיר גדולה כעיר הזאת?“ 19הם יזרקו עפר על ראשם, יבכו, יספדו ויצעקו: ”אוי ואבוי לעיר הגדולה! היא העשירה את כולנו – את הסוחרים ואת יורדי־הים – ועתה, בשעה אחת הוחרבה…“

20גילו, השמים, שמחו על סופה! בני־אלוהים, השליחים והנביאים שמחו גם אתם, כי סוף־סוף שפט אותה אלוהים בשמכם!

21מלאך גיבור הרים אבן גדולה שנראתה כאבן־רחיים, השליכה בעוצמה אל תוך הים ואמר: ”כך תושלך בבל הגדולה ותיעלם לנצח! 22לא יישמע בקרבך קול זימרה, נגינת כינורות, חלילים וחצוצרות. לא יישמע אצלך קול מסגר בעבודתו או קול בעל־מלאכה אחר, ולא יישמע קול טחינת החיטה. 23לעולם לא יאיר בקרבך אור מנורה; לא ייערכו אצלך יותר חגיגות־חתונה, ולא תישמענה צהלות שמחה של חתן וכלה.

”כי הסוחרים שלך היו מנכבדי הארץ, ובקסמיך וכישופיך רימית את כל העמים.

24”את אחראית לדם הנביאים, בני־האלוהים וכל אלה שנרצחו בארץ, כי דמם נמצא בך!“

New Serbian Translation

Откривење 18:1-24

Пад Вавилона

1После овога сам видео другог анђела како силази са неба са великом влашћу. Његова слава обасјала је целу земљу. 2Тада анђео повика јаким гласом:

„Паде, паде, велики Вавилон,

и постаде пребивалиште злих духова

и склониште свих нечистих духова,

склониште свим нечистим птицама

и свим нечистим и мрским зверима.

3Јер сви су се народи напојили

жестоким вином њенога блудничења.

Цареви света с њом су блудничили,

а светски се трговци обогатили од њене силне раскоши!“

4Затим сам чуо други глас са неба како говори:

„Народе мој, изађи из тог града,

да не будете учесници у његовим гресима,

и да вас не снађу његова зла.

5Јер греси се њени нагомилаше до неба,

и Бог се сетио њених неправди.

6Вратите јој истом мером,

вратите јој двоструко више за њена дела;

улијте јој у чашу двоструку меру оног

што је замешала другима.

7Задајте јој муке и жалости

онолико колико је себи дала славе и раскоши!

Јер она говори у своме срцу:

’Седим на престолу као царица,

нисам удовица и жалости нећу искусити.’

8Зато ће се у један дан сручити на њу сва ова зла:

смрт, жалост и глад.

И прождреће је ватра,

јер је силан Господ Бог који јој суди.“

9За њом ће плакати и нарицати сви цареви света који су с њом блудничили и уживали у њеној раскоши, када виде дим и њу сву у пламену. 10Преплашени њеним мукама, стајаће издалека и говорити:

„Јао, јао, велики граде Вавилоне, силни граде,

јер у један час наста твој суд!“

11А светски ће трговци плакати и нарицати за њом, јер нико више не купује њихову робу: 12злато, сребро, драго камење, бисере, танани лан, порфиру, свилу, скерлет, разна мирисна дрвета, сваковрсне посуде од слоноваче, предмете начињене од скупоценог дрвета, бронзе, гвожђа и мрамора; 13цимет, балзам, миомирис, мирисава уља, тамјан, вино, уље, бело брашно, пшеницу, стоку, овце и коње, кола, робове и људске душе.

14Остала си без воћа за којим си чезнула, сва твоја раскош и сјај пропали су и више их нећеш повратити. 15Трговци који су овим трговали и обогатили се од ње, стајаће издалека обузети страхом због њених мука, плачући и наричући. 16Говориће:

„Јао, јао, велики граде,

који си се облачио у лан, порфиру и скерлет,

и китио се златом, драгим камењем и бисерима!

17У један час опусте толико богатство!“

И сви кормилари, сви морнари и морепловци, стајали су издалека. 18Видевши дим који се подиже из града у пожару, јадиковали су и говорили: „Који је град био као овај велики град?“ 19Они посуше прашину на своје главе јадикујући и плачући:

„Јао, јао, велики граде!

Од његовог изобиља се обогатише

сви који су имали бродове на мору,

а у један је час опустео.

20Весели се над њим, небо!

Веселите се над њим, ви свети, апостоли и пророци,

јер га је Бог казнио због оног што је учинио вама!“

21Тада је један моћни анђео подигао камен, велик као млински, и бацио га у море, говорећи:

„Овако ће бити бачен велики град Вавилон

и неће га више бити.

22Музика китаристе, музичара, флаутиста и трубача

неће се више чути у теби,

нити ће се који уметник више наћи у теби,

а ни звук млина се неће више чути.

23Светлост светиљке

неће више засјати у теби,

нити ће се глас младожење и невесте

икад чути у теби,

зато што су твоји трговци били светски моћници,

и зато што је твоје врачање довело у заблуду све народе.

24Уз то се у теби пролила крв пророка и светих,

и свих оних који су убијени на земљи.“