Chinese Union Version (Simplified)

路 得 記 1

1当 士 师 秉 政 的 时 候 , 国 中 遭 遇 饥 荒 。 在 犹 大 、 伯 利 恒 , 有 一 个 人 带 着 妻 子 和 两 个 儿 子 往 摩 押 地 去 寄 居 。

这 人 名 叫 以 利 米 勒 , 他 的 妻 名 叫 拿 俄 米 ; 他 两 个 儿 子 , 一 个 名 叫 玛 伦 , 一 个 名 叫 基 连 , 都 是 犹 大 的 伯 利 恒 的 以 法 他 人 。 他 们 到 了 摩 押 地 , 就 住 在 那 里 。

後 来 拿 俄 米 的 丈 夫 以 利 米 勒 死 了 , 剩 下 妇 人 和 他 两 个 儿 子 。

这 两 个 儿 子 娶 了 摩 押 女 子 为 妻 , 一 个 名 叫 俄 珥 巴 , 一 个 名 叫 路 得 , 在 那 里 住 了 约 有 十 年 。

玛 伦 和 基 连 二 人 也 死 了 , 剩 下 拿 俄 米 , 没 有 丈 夫 , 也 没 有 儿 子 。

他 就 与 两 个 儿 妇 起 身 , 要 从 摩 押 地 归 回 ; 因 为 他 在 摩 押 地 听 见 耶 和 华 眷 顾 自 己 的 百 姓 , 赐 粮 食 与 他 们 。

於 是 他 和 两 个 儿 妇 起 行 离 开 所 住 的 地 方 , 要 回 犹 大 地 去 。

拿 俄 米 对 两 个 儿 妇 说 : 你 们 各 人 回 娘 家 去 罢 。 愿 耶 和 华 恩 待 你 们 , 像 你 们 恩 待 已 死 的 人 与 我 一 样 !

愿 耶 和 华 使 你 们 各 在 新 夫 家 中 得 平 安 ! 於 是 拿 俄 米 与 他 们 亲 嘴 。 他 们 就 放 声 而 哭 ,

10 说 : 不 然 , 我 们 必 与 你 一 同 回 你 本 国 去 。

11 拿 俄 米 说 : 我 女 儿 们 哪 , 回 去 罢 ! 为 何 要 跟 我 去 呢 ? 我 还 能 生 子 作 你 们 的 丈 夫 麽 ?

12 我 女 儿 们 哪 , 回 去 罢 ! 我 年 纪 老 迈 , 不 能 再 有 丈 夫 ; 即 或 说 , 我 还 有 指 望 , 今 夜 有 丈 夫 可 以 生 子 ,

13 你 们 岂 能 等 着 他 们 长 大 呢 ? 你 们 岂 能 等 着 他 们 不 嫁 别 人 呢 ? 我 女 儿 们 哪 , 不 要 这 样 。 我 为 你 们 的 缘 故 甚 是 愁 苦 , 因 为 耶 和 华 伸 手 攻 击 我 。

14 两 个 儿 妇 又 放 声 而 哭 , 俄 珥 巴 与 婆 婆 亲 嘴 而 别 , 只 是 路 得 舍 不 得 拿 俄 米 。

15 拿 俄 米 说 : 看 哪 , 你 嫂 子 已 经 回 他 本 国 和 他 所 拜 的 神 那 里 去 了 , 你 也 跟 着 你 嫂 子 回 去 罢 !

16 路 得 说 : 不 要 催 我 回 去 不 跟 随 你 。 你 往 哪 里 去 , 我 也 往 那 里 去 ; 你 在 哪 里 住 宿 , 我 也 在 那 里 住 宿 ; 你 的 国 就 是 我 的 国 , 你 的 神 就 是 我 的 神 。

17 你 在 哪 里 死 , 我 也 在 那 里 死 , 也 葬 在 那 里 。 除 非 死 能 使 你 我 相 离 ! 不 然 , 愿 耶 和 华 重 重 地 降 罚 与 我 。

18 拿 俄 米 见 路 得 定 意 要 跟 随 自 己 去 , 就 不 再 劝 他 了 。

19 於 是 二 人 同 行 , 来 到 伯 利 恒 。 他 们 到 了 伯 利 恒 , 合 城 的 人 就 都 惊 讶 。 妇 女 们 说 : 这 是 拿 俄 米 麽 ?

20 拿 俄 米 对 他 们 说 : 不 要 叫 我 拿 俄 米 ( 就 是 甜 的 意 思 ) , 要 叫 我 玛 拉 ( 就 是 苦 的 意 思 ) , 因 为 全 能 者 使 我 受 了 大 苦 。

21 我 满 满 地 出 去 , 耶 和 华 使 我 空 空 地 回 来 。 耶 和 华 降 祸 与 我 , 全 能 者 使 我 受 苦 。 既 是 这 样 , 你 们 为 何 还 叫 我 拿 俄 米 呢 ?

22 拿 俄 米 和 他 儿 妇 摩 押 女 子 路 得 , 从 摩 押 地 回 来 到 伯 利 恒 , 正 是 动 手 割 大 麦 的 时 候 。

Thai New Contemporary Bible

นางรูธ 1

นาโอมีกับรูธ

1สมัยที่ผู้วินิจฉัยปกครองอยู่เกิดการกันดารอาหารขึ้นในแผ่นดินนั้น ชายคนหนึ่งจากเบธเลเฮมในเขตยูดาห์กับภรรยาและบุตรชายสองคนจึงไปอาศัยอยู่ในดินแดนโมอับระยะหนึ่ง ชายคนนั้นชื่อเอลีเมเลค ภรรยาของเขาชื่อนาโอมี และบุตรชายสองคนชื่อมาห์โลนและคิลิโอน พวกเขาเป็นชาวถิ่นเอฟราธาห์จากเบธเลเฮมในเขตยูดาห์ พวกเขาย้ายไปอาศัยอยู่ที่โมอับ

ต่อมาเอลีเมเลคสามีของนาโอมีสิ้นชีวิต เหลือนาโอมีกับบุตรชายทั้งสอง พวกเขาแต่งงานกับหญิงชาวโมอับ คนหนึ่งชื่อโอรปาห์ อีกคนหนึ่งชื่อรูธ หลังจากที่พวกเขาอาศัยอยู่ที่นั่นราวสิบปี ทั้งมาห์โลนและคิลิโอนก็สิ้นชีวิต จึงเหลือแต่นาโอมี

เมื่ออยู่ในโมอับ นางได้ข่าวว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเสด็จมาช่วยเหล่าประชากรของพระองค์โดยประทานอาหารแก่พวกเขา นาโอมีกับลูกสะใภ้ทั้งสองก็เตรียมตัวเดินทางจากโมอับกลับบ้าน นางกับลูกสะใภ้สองคนออกจากถิ่นที่อยู่ และเริ่มเดินไปตามเส้นทางที่จะกลับไปยังดินแดนยูดาห์

แล้วนาโอมีกล่าวกับลูกสะใภ้ทั้งสองว่า “ลูกทั้งสองกลับบ้านไปหาแม่ของลูกเถิดนะ ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสำแดงความเมตตาแก่เจ้าที่ได้จงรักภักดีต่อแม่และสามีผู้ล่วงลับ และขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอวยพรให้ลูกได้ออกเรือนแต่งงานใหม่”

แล้วนางก็จูบลาลูกสะใภ้ทั้งสองและทั้งสองก็ร่ำไห้สะอึกสะอื้น 10 และกล่าวกับนางว่า “เราจะไปกับแม่ ไปหาญาติของแม่”

11 แต่นาโอมีตอบว่า “กลับบ้านเถิดลูกเอ๋ย จะไปกับแม่ทำไม? แม่จะมีลูกชายที่จะให้เป็นสามีของเจ้าได้อีกหรือ? 12 กลับไปบ้านของลูกเถิด แม่เองก็แก่ชราเกินกว่าจะมีสามีอีก ถึงแม้แม่จะคิดว่ายังมีหวังที่จะได้สามีในคืนนี้และมีลูกชาย 13 ลูกจะรอให้เขาโตขึ้นมาหรือ? ลูกจะไม่แต่งงานเพื่อคอยเขาหรือ? อย่าเลยลูกเอ๋ย แม่มีความขมขื่นมากยิ่งกว่าลูกเสียอีก เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าเองทรงกระทำให้แม่ทุกข์ยาก!”

14 แล้วทั้งสามคนก็ร้องไห้ด้วยกันอีก จากนั้นโอรปาห์จึงจูบลาแม่สามีและกลับไป แต่รูธยืนกรานจะอยู่กับนาโอมี

15 นาโอมีกล่าวกับนางว่า “ดูซิสะใภ้อีกคนก็กลับไปหาญาติและพระของเขา เจ้าก็ควรกลับไปด้วย”

16 แต่รูธตอบว่า “อย่าคะยั้นคะยอให้ลูกทิ้งแม่ไปเลย แม่ไปไหนลูกจะไปด้วย แม่อยู่ที่ไหนลูกจะอยู่ด้วย ญาติของแม่จะเป็นญาติของลูก และพระเจ้าของแม่จะเป็นพระเจ้าของลูกด้วย 17 แม่ตายที่ไหนลูกจะตายที่นั่นด้วย และขอให้ถูกฝังอยู่ในที่เดียวกัน ถ้าลูกยอมให้มีอะไรมาแยกเราจากกันนอกจากความตาย ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงจัดการกับลูกอย่างหนัก” 18 เมื่อนาโอมีเห็นว่ารูธตั้งใจแน่วแน่ที่จะไปด้วยก็เลิกรบเร้านาง

19 หญิงทั้งสองจึงเดินทางมายังเบธเลเฮม ทั่วทั้งเมืองพากันแตกตื่นเมื่อเห็นนางทั้งสองมา พวกผู้หญิงถามกันว่า “นี่นาโอมีจริงๆ หรือ?”

20 นางตอบว่า “อย่าเรียกฉันว่านาโอมี[a]เลย เรียกฉันว่ามารา[b]เถอะ เพราะว่าองค์ทรงฤทธิ์ทำให้ชีวิตของฉันขมขื่นมาก 21 ฉันมีทุกอย่างครบบริบูรณ์เมื่อจากเมืองนี้ไป แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงนำฉันกลับมามือเปล่า ทำไมจึงเรียกฉันว่านาโอมี? ในเมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำให้ฉันปวดร้าวและองค์ทรงฤทธิ์ทำให้ฉันต้องประสบเคราะห์กรรม”

22 ช่วงเวลาที่นาโอมีและรูธลูกสะใภ้ชาวโมอับจากโมอับมาสู่เบธเลเฮมนั้นตรงกับต้นฤดูเกี่ยวข้าวบาร์เลย์

Footnotes

  1. 1:20 แปลว่า อภิรมย์ เช่นเดียวกับข้อ 21
  2. 1:20 แปลว่า ขม