Chinese Union Version (Simplified)

撒 母 耳 記 下 1

1扫 罗 死 後 , 大 卫 击 杀 亚 玛 力 人 回 来 , 在 洗 革 拉 住 了 两 天 。

第 三 天 , 有 一 人 从 扫 罗 的 营 里 出 来 , 衣 服 撕 裂 , 头 蒙 灰 尘 , 到 大 卫 面 前 伏 地 叩 拜 。

大 卫 问 他 说 : 你 从 哪 里 来 ? 他 说 : 我 从 以 色 列 的 营 里 逃 来 。

大 卫 又 问 他 说 : 事 情 怎 样 ? 请 你 告 诉 我 。 他 回 答 说 : 百 姓 从 阵 上 逃 跑 , 也 有 许 多 人 仆 倒 死 亡 ; 扫 罗 和 他 儿 子 约 拿 单 也 死 了 。

大 卫 问 报 信 的 少 年 人 说 : 你 怎 麽 知 道 扫 罗 和 他 儿 子 约 拿 单 死 了 呢 ?

报 信 的 少 年 人 说 : 我 偶 然 到 基 利 波 山 , 看 见 扫 罗 伏 在 自 己 枪 上 , 有 战 车 、 马 兵 紧 紧 地 追 他 。

他 回 头 看 见 我 , 就 呼 叫 我 。 我 说 : 我 在 这 里 。

他 问 我 说 : 你 是 甚 麽 人 ? 我 说 : 我 是 亚 玛 力 人 。

他 说 : 请 你 来 , 将 我 杀 死 ; 因 为 痛 苦 抓 住 我 , 我 的 生 命 尚 存 。

10 我 准 知 他 仆 倒 必 不 能 活 , 就 去 将 他 杀 死 , 把 他 头 上 的 冠 冕 、 臂 上 的 镯 子 拿 到 我 主 这 里 。

11 大 卫 就 撕 裂 衣 服 , 跟 随 他 的 人 也 是 如 此 ,

12 而 且 悲 哀 哭 号 , 禁 食 到 晚 上 , 是 因 扫 罗 和 他 儿 子 约 拿 单 , 并 耶 和 华 的 民 以 色 列 家 的 人 , 倒 在 刀 下 。

13 大 卫 问 报 信 的 少 年 人 说 : 你 是 哪 里 的 人 ? 他 说 : 我 是 亚 玛 力 客 人 的 儿 子 。

14 大 卫 说 : 你 伸 手 杀 害 耶 和 华 的 受 膏 者 , 怎 麽 不 畏 惧 呢 ?

15 大 卫 叫 了 一 个 少 年 人 来 , 说 : 你 去 杀 他 罢 !

16 大 卫 对 他 说 : 你 流 人 血 的 罪 归 到 自 己 的 头 上 , 因 为 你 亲 口 作 见 证 说 : 我 杀 了 耶 和 华 的 受 膏 者 。 少 年 人 就 把 他 杀 了 。

17 大 卫 作 哀 歌 , 吊 扫 罗 和 他 儿 子 约 拿 单 ,

18 且 吩 咐 将 这 歌 教 导 犹 大 人 。 这 歌 名 叫 弓 歌 , 写 在 雅 煞 珥 书 上 。

19 歌 中 说 : 以 色 列 啊 , 你 尊 荣 者 在 山 上 被 杀 ! 大 英 雄 何 竟 死 亡 !

20 不 要 在 迦 特 报 告 ; 不 要 在 亚 实 基 伦 街 上 传 扬 ; 免 得 非 利 士 的 女 子 欢 乐 ; 免 得 未 受 割 礼 之 人 的 女 子 矜 夸 。

21 基 利 波 山 哪 , 愿 你 那 里 没 有 雨 露 ! 愿 你 田 地 无 土 产 可 作 供 物 ! 因 为 英 雄 的 盾 牌 在 那 里 被 污 丢 弃 ; 扫 罗 的 盾 牌 彷 佛 未 曾 抹 油 。

22 约 拿 单 的 弓 箭 非 流 敌 人 的 血 不 退 缩 ; 扫 罗 的 刀 剑 非 剖 勇 士 的 油 不 收 回 。

23 扫 罗 和 约 拿 单 ─ 活 时 相 悦 相 爱 , 死 时 也 不 分 离 ─ 他 们 比 鹰 更 快 , 比 狮 子 还 强 。

24 以 色 列 的 女 子 啊 , 当 为 扫 罗 哭 号 ! 他 曾 使 你 们 穿 朱 红 色 的 美 衣 , 使 你 们 衣 服 有 黄 金 的 妆 饰 。

25 英 雄 何 竟 在 阵 上 仆 倒 ! 约 拿 单 何 竟 在 山 上 被 杀 !

26 我 兄 约 拿 单 哪 , 我 为 你 悲 伤 ! 我 甚 喜 悦 你 ! 你 向 我 发 的 爱 情 奇 妙 非 常 , 过 於 妇 女 的 爱 情 。

27 英 雄 何 竟 仆 倒 ! 战 具 何 竟 灭 没 !

Thai New Contemporary Bible

2 ซามูเอล 1

ดาวิดทราบข่าวว่าซาอูลสิ้นพระชนม์

1หลังจากซาอูลสิ้นพระชนม์แล้ว ดาวิดกลับมาจากการพิชิตชาวอามาเลขและพักอยู่ที่เมืองศิกลากได้สองวัน ในวันที่สาม มีชายคนหนึ่งมาจากค่ายของซาอูล เสื้อผ้าขาดวิ่น และฝุ่นเต็มศีรษะ เขาหมอบกราบลงต่อหน้าดาวิดแสดงความเคารพ

ดาวิดถามว่า “เจ้ามาจากไหน?”

เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าหนีมาจากค่ายของอิสราเอล”

ดาวิดถามว่า “เกิดอะไรขึ้น? บอกเราสิ”

เขาตอบว่า “ทหารของเราเตลิดหนี หลายคนถูกฆ่าตาย กษัตริย์ซาอูลและโยนาธานราชโอรสสิ้นพระชนม์แล้ว”

ดาวิดจึงถามชายหนุ่มที่มาส่งข่าวว่า “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่ากษัตริย์ซาอูลและโยนาธานราชโอรสสิ้นพระชนม์แล้ว?”

เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าอยู่บนภูเขากิลโบอา เห็นกษัตริย์ซาอูลทุ่มพระกายลงบนหอก รถม้าศึกของศัตรูก็ประชิดเข้ามา เมื่อพระองค์เห็นข้าพเจ้า ก็ร้องเรียกให้เข้าไปหา แล้วข้าพเจ้าทูลถามว่า ‘จะทรงให้ข้าพระบาททำสิ่งใด?’

“พระองค์ตรัสถามว่า ‘เจ้าเป็นใคร?’

“ข้าพเจ้าทูลว่า ‘เป็นชาวอามาเลขพระเจ้าข้า’

“พระองค์จึงตรัสว่า ‘มาฆ่าเราทีเถิด เราใกล้จะตายแล้ว แต่ก็ไม่ตายเสียที’

10 “ข้าพเจ้าจึงปลงพระชนม์ เพราะเห็นว่าจะไม่รอดแน่ๆ แล้วข้าพเจ้าก็เอามงกุฎกับทองต้นพระกร[a]มาให้ท่านผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า”

11 แล้วดาวิดกับพรรคพวกทั้งหมดจึงฉีกเสื้อผ้าของตน 12 พวกเขาพากันไว้ทุกข์ ร่ำไห้ และถืออดอาหารจนถึงเวลาเย็น เพื่อไว้อาลัยแด่กษัตริย์ซาอูล และโยนาธานราชโอรส และเพื่อไพร่พลขององค์พระผู้เป็นเจ้าและชาวอิสราเอลซึ่งสิ้นชีวิตในสงคราม

13 ดาวิดพูดกับชายหนุ่มที่นำข่าวมาว่า “เจ้ามาจากไหน?”

เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าเป็นลูกคนต่างด้าวชาวอามาเลข”

14 ดาวิดถามว่า “ทำไมเจ้าจึงกล้าทำลายผู้ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเจิมตั้งไว้?”

15 แล้วดาวิดสั่งคนของตนว่า “เอาเขาไปฆ่าเสีย!” คนของดาวิดก็ฆ่าเขา 16 เพราะดาวิดได้กล่าวแล้วว่า “เจ้าสมควรตาย เพราะเจ้าเองได้สารภาพว่า ‘ข้าพเจ้าได้ฆ่าผู้ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเจิมตั้งไว้’”

ดาวิดไว้อาลัยซาอูลและโยนาธาน

17 แล้วดาวิดคร่ำครวญไว้อาลัยแด่กษัตริย์ซาอูลกับโยนาธานราชโอรส 18 และบัญชาให้สอนบทคร่ำครวญนี้แก่ชนยูดาห์ (บันทึกไว้ในหนังสือแห่งยาชาร์) ความว่า

19 “โอ อิสราเอลเอ๋ย ศักดิ์ศรีของเจ้านอนสิ้นชีพอยู่บนที่สูงของเจ้า
วีรชนแกล้วกล้าล้มลงเสียแล้วหนอ!

20 “อย่าแจ้งข่าวนี้ในเมืองกัท
อย่าประกาศข่าวนี้ตามถนนหนทางในอัชเคโลน
หาไม่แล้วธิดาแห่งฟีลิสเตีย[b]จะกระหยิ่มยิ้มย่อง
หาไม่แล้วเหล่าบุตรีของผู้ที่ไม่ได้เข้าสุหนัตจะลิงโลดยินดี

21 “โอ ภูเขากิลโบอา
ขออย่าให้เจ้าได้รับฝนหรือหยาดน้ำค้าง
ขออย่าให้ท้องทุ่งเกิดธัญญาหารเพื่อเป็นเครื่องบูชา[c]
เพราะที่นั่นโล่ของผู้เกรียงไกรถูกเหยียดหยาม
โล่ของซาอูลไม่ได้ชโลมด้วยน้ำมันอีกแล้ว

22 “ธนูของโยนาธานดื่มเลือดไม่หยุด
และกินเนื้อของผู้มีกำลัง
ดาบของซาอูล
ไม่กลับมาเปล่า

23 “ซาอูลและโยนาธาน
ยามอยู่ทรงเป็นที่รักและน่าชื่นชม
ยามสิ้นไม่ทรงพรากจากกัน
ทรงว่องไวกว่านกอินทรี
แข็งแกร่งกว่าราชสีห์

24 “โอ เหล่าธิดาแห่งอิสราเอล[d]
จงร่ำไห้ให้กับซาอูล
ผู้ทรงแต่งกายให้เธอด้วยอาภรณ์สีแดงเข้มและสิ่งงดงาม
และตกแต่งอาภรณ์ของเธอด้วยเครื่องประดับทองคำ

25 “วีรชนแกล้วกล้าล้มลงกลางสมรภูมิ!
โยนาธานนอนสิ้นชีพอยู่บนที่สูงของเจ้า
26 โอ โยนาธาน พี่น้องของข้าพเจ้าเอ๋ย ข้าพเจ้าอาลัยถึงท่าน
ท่านเป็นที่รักยิ่งของข้าพเจ้า
ความรักที่ท่านมีต่อข้าพเจ้านั้นล้ำเลิศ
ล้ำเลิศยิ่งกว่าความรักของสตรี

27 “วีรชนแกล้วกล้าล้มลงเสียแล้ว!
อาวุธยุทโธปกรณ์ก็พินาศไป!”

Footnotes

  1. 1:10 คือ เครื่องประดับรัดต้นแขน
  2. 1:20 คือ ชาวฟีลิสเตีย
  3. 1:21 ในภาษาฮีบรูข้อความนี้มีความหมายไม่ชัดเจน
  4. 1:24 คือ ชาวอิสราเอล