Knijga O Kristu

Otkrivenje 5

Jaganjac otvara svitak

1U desnici Onoga na prijestolju ugledam svitak ispisan s obiju strana i zapečaćen sa sedam pečata.

Ugledam zatim snažnog anđela kako glasno viče: 'Tko je dostojan razlomiti pečate i otvoriti svitak?'

Ali nitko u nebu, ni na zemlji, ni ispod zemlje nije mogao otvoriti svitak i pogledati u njega.

Gorko sam zaplakao jer nije bilo nikoga dostojnoga da otvori knjigu i pročita što u njoj piše.

Ali jedan od četvorice starješina mi reče: 'Ne plači! Pobijedio je, evo, Lav iz Judina plemena, nasljednik Davidova prijestolja.[a] On je dostojan otvoriti svitak i razlomiti sedam pečata.'

Ugledam zatim zaklanog Jaganjca kako stoji između prijestolja i četiriju bića te između starješina. Imao je sedam rogova i sedam očiju koje su sedam Božjih duhova poslanih po svoj zemlji.

Jaganjac pristupi pa iz desnice Onoga na prijestolju uzme svitak.

Kad to učini, četiri bića i dvadeset četvorica starješina padnu ničice pred njega. Svaki je imao citru i zlatne posude pune kada - molitve Božjega naroda!

Zapjevaju mu novu pjesmu:
    'Dostojan si uzeti svitak
            i razlomiti pečate
    jer si bio zaklan
            i svojom si krvlju za Boga otkupio
            iz svakoga plemena, jezika i naroda.
10     Učinio si ih kraljevstvom i svećenstvom
            našega Boga.
    Oni će kraljevati na zemlji.'

11 Pogledam opet i začujem glas anđela oko prijestolja, bića i starješina. Bilo ih je tisuće milijuna.

12 Jakim glasom pjevali su:
    'Dostojan je zaklani Jaganjac
            primiti moć i bogatstvo,
            mudrost i snagu,
            čast i slavu i blagoslov!'

13 Začujem tada kako sve stvorenje na nebu, na zemlji i pod zemljom te u moru govori:
    'Blagoslov, čast i slava pripadaju
            Onomu koji sjedi na prijestolju
            i Jaganjcu, u vijeke vjekova.

14 Četiri bića ponavljala su: 'Amen!' A starješine padnu ničice i poklone mu se.

Footnotes

  1. Otkrivenje 5:5 U grčkome: korijen Davidov.

Słowo Życia

Objawienie św. Jana 5

Ofiarny Baranek Boży

1Zauważyłem, że Ten, który zasiada na tronie, trzymał w prawej ręce zwój papirusu, zapisany po obu stronach i opatrzony siedmioma pieczęciami. Ujrzałem też potężnego anioła, który zawołał donośnym głosem: „Kto jest godny złamać pieczęcie i rozwinąć zwój?!”. Nikt jednak—ani w niebie, ani na ziemi, ani pod ziemią—nie mógł go rozwinąć i przeczytać. I rozpłakałem się, widząc, że nie znalazł się nikt, kto byłby godny to uczynić. Wtedy jeden ze starszych pocieszył mnie, mówiąc:

—Nie płacz! Lew z rodu Judy, potomek króla Dawida, jest zwycięzcą. On może rozwinąć zwój oraz złamać siedem pieczęci!

Wtedy zobaczyłem Baranka, stojącego przed tronem, w otoczeniu starszych i czterech istot. Wyglądał tak, jakby został złożony w ofierze. Baranek miał siedem rogów i siedmioro oczu, będących siedmioma Bożymi Duchami, wysłanymi na ziemię. Podszedł On do Tego, który zasiada na tronie, i wziął z Jego prawej ręki zwój. Gdy to uczynił, cztery istoty i dwudziestu czterech starszych upadło przed Nim na twarz, oddając Mu hołd. Każdy z nich miał w rękach harfę i złoty kielich napełniony kadzidłem—modlitwami świętych. I śpiewali nową pieśń:

„Zasługujesz na to, aby wziąć zwój,
    złamać pieczęcie i rozwinąć go.
Zostałeś bowiem zabity
    i swoją krwią wykupiłeś dla Boga
ludzi z każdego plemienia, języka, ludu i narodu.
10     Uczyniłeś ich kapłanami naszego Boga
i członkami królewskiej rodziny,
    którzy będą rządzić ziemią”.

11 Potem zobaczyłem mnóstwo aniołów, otaczających tron, cztery istoty oraz starszych, i usłyszałem ich śpiew. Setki milionów aniołów 12 wołały:

„Baranek, który został zabity,
    zasługuje na to, aby otrzymać władzę,
bogactwo, mądrość i moc
    oraz odebrać cześć, chwałę i uwielbienie!”.

13 Usłyszałem również, jak każde stworzenie—na niebie, na ziemi, pod ziemią, na morzu oraz w jego głębinach—wołało:

„Temu, który zasiada na tronie,
    oraz Barankowi należy się
wieczne uwielbienie,
    cześć, chwała i moc!”.

14 Po tych słowach cztery istoty powiedziały: „Amen!”, a starsi padli na twarz, oddając Mu pokłon.