Knijga O Kristu

Evanđelje po Mateju 9

Isus iscjeljuje uzetog čovjeka

1Tako Isus uđe u lađicu i preplovi do svojega grada.

Ondje mu donesu uzetog čovjeka na nosilima. Kad Isus vidje njihovu vjeru, reče bolesniku: 'Hrabro, sinko, oprošteni su ti grijesi!'

A neki od pismoznanaca pomisle: 'Ovaj huli!'

Isus je prozreo što misle, pa ih upita: 'Zašto mislite zlo u srcu?

Što je lakše reći uzetom čovjeku: "Grijesi su ti oprošteni' ili "Ustani i idi''?

Dokazat ću vam da ja, Sin Čovječji, imam vlast na zemlji opraštati grijehe.' Okrene se zatim prema uzetome i reče: 'Ustani, uzmi nosila i idi kući!'

On ustane i ode kući.

Kad je mnoštvo to vidjelo, zaprepaste se i počnu slaviti Boga što je ljudima dao takvu vlast.

Isus poziva Mateja

Odlazeći odande, Isus ugleda čovjeka imenom Matej kako ubire porez. 'Pođi za mnom!' reče mu. Matej ustane i pođe za njim.

10 Dok je Isus poslije bio u kući za stolom, došli su brojni ubirači poreza i grešnici i pridružili se njemu i njegovim učenicima.

11 Pošto su to vidjeli, farizeji upitaju njegove učenike: 'Zašto vaš učitelj jede s ubiračima poreza i grešnicima?'

12 Isus je to čuo, pa reče: 'Ne treba liječnik zdravima, nego bolesnima!'

13 Proučite što znači: "Draže mi je da ste milosrdni nego da mi prinosite žrtve.' Jer nisam došao zvati pravednike, već grešnike.'

Rasprava o postu

14 Jednom dođu k Isusu učenici Ivana Krstitelja te ga upitaju: 'Zašto tvoji učenici ne poste kao što postimo mi i farizeji?'

15 'Mogu li uzvanici na svadbenoj večeri tugovati dok je mladoženja s njima? Ali doći će dani kada će im ugrabiti mladoženju. Tada će postiti.

16 Nitko ne krpa rupe na staroj odjeći zakrpom od još nesmočena platna. Zakrpa bi se skupila, razvukla tkaninu i napravila još veću rupu.

17 Ne ulijeva se novo vino u stare mjehove jer bi se raspuknuli. Vino bi se prolilo, a mjehovi uništili. Novo se vino lijeva u nove mjehove. Tako se sačuva i jedno i drugo.'

Isus iscjeljuje zbog velike vjere ljudi

18 Dok je još govorio, pristupi mu neki poglavar i padne pred njega ničice klanjajući se. 'Kćerka mi je umrla

19 Isus pođe s učenicima njegovu domu.

20 Neka žena koja je već dvanaest godina bolovala od krvarenja priđe mu otraga i dotakne skut njegova ogrtača

21 jer je pomislila: 'Dodirnem li samo njegovu odjeću, ozdravit ću!'

22 Isus se okrene i spazi ju te joj reče: 'Samo hrabro, kćeri! Tvoja te vjera iscijelila.' I žena istoga trena ozdravi.

23 Kad je Isus stigao do poglavarova doma, ugleda bučno mnoštvo i svirače.

24 'Odstupite! Djevojčica nije umrla, nego samo spava!' A oni ga počnu ismijavati.

25 Kad ih je istjerao, Isus uđe k djevojčici i uzme ju za ruku, a ona ustane.

26 Glas o tome proširio se cijelim krajem.

Isus iscjeljuje slijepce i njemaka

27 Kad je Isus odande odlazio, dva slijepca pođu za njime vičući: 'Smiluj nam se, sine Davidov!'
28     Pođu za njim ravno u kuću u kojoj je odsjeo, a Isus ih upita: 'Vjerujete li da to mogu učiniti?'
    'Vjerujemo, Gospodine
29     Tada im dotakne oči i reče: 'Neka vam bude prema vašoj vjeri!'

30 I oči im se otvore. Isus ih strogo upozori: 'Nikome o tomu ne pričajte!'

31 Ali oni, kad iziđu, prošire glas o njemu po cijelome kraju.

32 Tek što su oni izišli, dovedu mu nijema i opsjednuta čovjeka.

33 Isus istjera zlog duha, a njemak progovori. Mnoštvo se silno čudilo. 'Takvo što u Izraelu još nikada nismo vidjeli!'

34 Ali farizeji su govorili: 'On izgoni zle duhove pomoću poglavice zlih duhova.'

Potreba za radnicima

35 Isus je putovao po svim gradovima i selima poučavajući u židovskim sinagogama, navješćujući Radosnu vijest o kraljevstvu te iscjeljujući ljude od svake bolesti i nemoći.

36 Sažalilo mu se mnoštvo koje je dolazilo jer su ljudi bili izmučeni i zapušteni poput ovaca bez pastira.

37 'žetva je vrlo velika, a radnika je tako malo

38 'Zato molite gospodara da pošalje radnike u svoju žetvu.'

Nueva Versión Internacional (Castilian)

Mateo 9

Jesús sana a un paralítico

1Subió Jesús a una barca, cruzó al otro lado y llegó a su propio pueblo. Unos hombres le llevaron un paralítico, acostado en una camilla. Al ver Jesús la fe de ellos, le dijo al paralítico:

―¡Ánimo, hijo; tus pecados quedan perdonados!

Algunos de los maestros de la ley murmuraron entre ellos: «¡Este hombre blasfema!»

Como Jesús conocía sus pensamientos, les dijo:

―¿Por qué dais lugar a tan malos pensamientos? ¿Qué es más fácil, decir: “Tus pecados quedan perdonados”, o decir: “Levántate y anda”? Pues para que sepáis que el Hijo del hombre tiene autoridad en la tierra para perdonar pecados —se dirigió entonces al paralítico—: Levántate, toma tu camilla y vete a tu casa.

Y el hombre se levantó y se fue a su casa. Al ver esto, la multitud se llenó de temor y glorificó a Dios por haber dado tal autoridad a los mortales.

Llamamiento de Mateo

Al irse de allí, Jesús vio a un hombre llamado Mateo, sentado a la mesa de recaudación de impuestos. «Sígueme», le dijo. Mateo se levantó y lo siguió.

10 Mientras Jesús estaba comiendo en casa de Mateo, muchos recaudadores de impuestos y pecadores llegaron y comieron con él y sus discípulos. 11 Cuando los fariseos vieron esto, preguntaron a sus discípulos:

―¿Por qué come vuestro maestro con recaudadores de impuestos y con pecadores?

12 Al oír esto, Jesús les contestó:

―No son los sanos los que necesitan médico, sino los enfermos. 13 Pero id y aprended qué significa esto: “Lo que quiero es misericordia y no sacrificios”.[a] Porque no he venido a llamar a justos, sino a pecadores.[b]

Le preguntan a Jesús sobre el ayuno

14 Un día se le acercaron los discípulos de Juan y le preguntaron:

―¿Cómo es que nosotros y los fariseos ayunamos, pero no así tus discípulos?

Jesús les contestó:

15 ―¿Acaso pueden estar de luto los invitados del novio mientras él está con ellos? Llegará el día en que se les quitará el novio; entonces sí ayunarán. 16 Nadie remienda un vestido viejo con un retazo de tela nueva, porque el remiendo fruncirá el vestido y la rotura se hará peor. 17 Ni tampoco se echa vino nuevo en odres viejos. De hacerlo así, se reventarán los odres, se derramará el vino y los odres se echarán a perder. Más bien, el vino nuevo se echa en odres nuevos, y así ambos se conservan.

Una niña muerta y una mujer enferma

18 Mientras él les decía esto, un dirigente judío llegó, se arrodilló delante de él y le dijo:

―Mi hija acaba de morir. Pero ven y pon tu mano sobre ella, y vivirá.

19 Jesús se levantó y fue con él, acompañado de sus discípulos. 20 En esto, una mujer que hacía doce años que padecía de hemorragias se le acercó por detrás y le tocó el borde del manto. 21 Pensaba: «Si al menos logro tocar su manto, quedaré sana». 22 Jesús se dio la vuelta, la vio y le dijo:

―¡Ánimo, hija! Tu fe te ha sanado.

Y la mujer quedó sana en aquel momento.

23 Cuando Jesús entró en la casa del dirigente y vio a los flautistas y el alboroto de la gente, 24 les dijo:

―Retiraos. La niña no está muerta, sino dormida.

Entonces empezaron a burlarse de él. 25 Pero, cuando se les hizo salir, entró él, tomó de la mano a la niña, y esta se levantó. 26 La noticia se divulgó por toda aquella región.

Jesús sana a los ciegos y a los mudos

27 Al irse Jesús de allí, dos ciegos lo siguieron, gritándole:

―¡Ten compasión de nosotros, Hijo de David!

28 Cuando entró en la casa, se le acercaron los ciegos, y él les preguntó:

―¿Creéis que puedo sanaros?

―Sí, Señor —le respondieron.

29 Entonces les tocó los ojos y les dijo:

―Que se haga con vosotros conforme a vuestra fe.

30 Y recobraron la vista. Jesús les advirtió con firmeza:

―Aseguraos de que nadie se entere de esto.

31 Pero ellos salieron para divulgar por toda aquella región la noticia acerca de Jesús.

32 Mientras ellos salían, le llevaron un mudo endemoniado. 33 Así que Jesús expulsó al demonio, y el que había estado mudo habló. La multitud se maravillaba y decía: «Jamás se ha visto nada igual en Israel».

34 Pero los fariseos afirmaban: «Este expulsa a los demonios por medio del príncipe de los demonios».

Son pocos los obreros

35 Jesús recorría todos los pueblos y aldeas enseñando en las sinagogas, anunciando las buenas nuevas del reino y sanando toda enfermedad y toda dolencia. 36 Al ver a las multitudes, tuvo compasión de ellas, porque estaban agobiadas y desamparadas, como ovejas sin pastor. 37 «La cosecha es abundante, pero son pocos los obreros —dijo a sus discípulos—. 38 Rogad, por tanto, al Señor de la cosecha que envíe obreros a su campo».

Footnotes

  1. 9:13 Os 6:6
  2. 9:13 pecadores. Var. pecadores al arrepentimiento.