Chinese Contemporary Bible (Simplified)

箴言 12:1-28

1喜爱管教的喜爱知识,

厌恶责备的愚不可及。

2善良的人蒙耶和华赐恩,

诡诈的人被耶和华定罪。

3人不能靠恶行坚立自己,

义人的根基却不会动摇。

4贤德的妻子是丈夫的冠冕,

无耻的妻子如丈夫的骨瘤。

5义人的心思公平正直,

恶人的计谋阴险诡诈。

6恶人的言语暗藏杀机,

正直人的口拯救生命。

7恶人覆灭不复存在,

义人的家屹立不倒。

8人有智慧受称赞,

心术不正遭唾弃。

9地位卑微却有仆人,

胜过自高却饿肚子。

10义人顾惜自己的牲畜,

恶人的怜悯也是残忍。

11努力耕耘者丰衣足食;

追求虚荣者愚不可及。

12恶人贪恋坏人的赃物,

义人的根结出硕果。

13恶人被自己的恶言所困,

但义人可以脱离险境。

14口出良言,饱尝美福;

双手勤劳,终得回报。

15愚人自以为是,

智者肯听劝诫。

16愚人难压怒气,

明哲忍辱负重。

17忠实的证人讲真话,

作伪证者满口谎言。

18出言不慎犹如利剑伤人,

智者之言却能医治创伤。

19诚实的口永远长存,

撒谎的舌转瞬即逝。

20图谋恶事的心怀诡诈,

劝人和睦的喜乐洋溢。

21义人无往不利,

恶人灾祸连连。

22耶和华厌恶说谎的嘴,

祂喜爱行为诚实的人。

23明哲不露锋芒,

愚人心吐愚昧。

24殷勤的手必掌权,

懒惰者必做奴仆。

25忧虑的心使人消沉,

一句良言振奋人心。

26义人引人走正路,

恶人领人入歧途。

27懒汉不烤猎物,

勤快人得资财。

28公义的道上有生命,

公义的路上无死亡。

Persian Contemporary Bible

امثال 12:1-28

1كسی می‌تواند دانا شود كه تأديب را دوست داشته باشد. هر كه از اصلاح شدن نفرت داشته باشد احمق است.

2خداوند از اشخاص نيک خشنود است، اما كسانی را كه نقشه‌های پليد می‌كشند محكوم می‌كند.

3انسان با كارهای بد نمی‌تواند برای خود امنيت به وجود آورد، اما اشخاص درستكار پا برجا خواهند ماند.

4زن خوب، تاج سر شوهرش است، ولی زن بی‌حيا مانند خوره جان او را می‌خورد.

5انسان خوب فكرش پر از درستكاری است، اما فكر آدم بدكار انباشته از دروغ و نيرنگ است.

6حرفهای بدكاران مردم را به دام هلاكت می‌كشاند، اما سخنان نيكان مردم را رهايی می‌بخشد.

7بدكاران نابود می‌شوند، اما نيكان پايدار می‌مانند.

8آدم عاقل را همه می‌ستايند، اما شخص كوته‌فكر را حقير می‌شمارند.

9بهتر است انسان شخص مهمی به حساب نيايد اما زندگی او تأمين باشد تا اينكه خود را آدم بزرگی نشان دهد ولی محتاج نان باشد.

10شخص خداشناس حتی به فكر آسايش حيواناتش نيز هست، اما رحم و مروت خدانشناسان چيزی به‌جز ستمگری نيست.

11هر كه در زمين خود زراعت كند نان كافی خواهد داشت، اما كسی كه وقت خود را به بيهودگی بگذراند آدم احمقی است.

12اشخاص خدانشناس چشم طمع به اموالی كه بدكاران غارت كرده‌اند دارند، در حالی که خداشناسان از اموال خود به يكديگر كمک می‌كنند.

13دروغ انسان را در دام گرفتار می‌كند، ولی راستی و صداقت موجب خلاصی می‌گردد.

14پاداش تو بستگی به گفتار و رفتار تو دارد. هر چه بكاری همان را درو خواهی كرد.

15آدم نادان فكر می‌كند هر کاری می‌كند درست است و احتياج به نصيحت ندارد، اما شخص دانا به نصايح ديگران گوش می‌دهد.

16آدم نادان در مقابل توهين ديگران زود عصبانی می‌شود، ولی شخص دانا خونسردی خود را حفظ می‌كند.

17وقتی كه حقيقت را می‌گويی عدالت اجرا می‌گردد، اما دروغ به بی‌عدالتی منجر می‌شود.

18هستند كسانی كه با حرفهای نسنجيدهٔ خود زخم زبان می‌زنند، ولی سخنان مرد دانا تسكين دهنده و شفابخش است.

19عمر دروغ كوتاه است، اما حقيقت تا ابد پايدار می‌ماند.

20افكار توطئه‌گران پر از نيرنگ است، اما دلهای آنانی كه خيرانديش هستند آكنده از شادی می‌باشد.

21هيچ بدی به خداشناسان نمی‌رسد، اما بدكاران هميشه گرفتار بلا می‌شوند.

22خدا كسانی را كه به قول خود وفا می‌كنند دوست دارد، ولی از اشخاص بدقول بيزار است.

23آدم عاقل علم و دانش خود را به نمايش نمی‌گذارد، ولی شخص نادان حماقت خود را آشكار می‌سازد.

24كار و كوشش، انسان را به قدرت می‌رساند؛ اما تنبلی، او را نوكر ديگران می‌سازد.

25غم و غصه انسان را گرانبار می‌كند، اما سخن دلگرم كننده او را سبكبار و شاد می‌سازد.

26شخص درستكار مردم را به راه راست هدايت می‌كند، اما آدم بدكار آنها را منحرف می‌سازد.

27آدم تنبل حتی دنبال شكار خود نيز نمی‌رود. تلاش و كوشش، گنج گرانبهای انسان است.

28راهی كه خداشناسان در آن گام برمی‌دارند به حيات منتهی می‌شود و در آن مرگ نيست.