Chinese Contemporary Bible (Simplified)

启示录 18:1-24

巴比伦的下场

1之后,我看见另一位执掌大权的天使从天降下,他的荣光照亮了大地。 2他用强有力的声音喊着说:

巴比伦大城倒塌了!倒塌了!

她成了鬼魔的住处、

各样污鬼的监狱和一切可憎的不洁鸟兽的牢笼!

3因为列国都被她荒淫的烈酒灌醉了。

地上的君王曾经与她通奸,

地上的商人也因她穷奢极侈的生活而发了财。”

4我听见天上又有一个声音说:

“我的子民啊,离开那城,

以免沾染她的罪恶,

受她所受的灾祸。

5因为她已经罪恶滔天,

上帝没有忘记她一切的不义。

6她怎样待人,

你们也要怎样待她,

要按她所做的加倍地报应她,

用她调酒的杯加倍地调给她喝。

7她过去怎样自炫自耀、

奢华荒淫,

现在也要让她怎样痛苦哀伤。

因为她心里说,

‘我贵为女王,不是寡妇,

绝不会经历哀伤。’

8所以在一天之内,

她的灾祸,就是死亡、

哀伤和饥荒要同时临到她身上。

她要被火烧尽,

因为审判她的主上帝能力伟大。

9“那些曾与她通奸享乐的君王目睹焚烧她的烟,必为她哭泣哀号。 10他们对她所受的灾祸充满恐惧,就远远地站着说,

“‘强大坚固的巴比伦城啊,

真悲惨!真悲惨!

因为审判顷刻间临到你了。’

11“地上的商人也为她哀伤,因为再也没有人购买他们的货物了。 12他们的金、银、宝石、珍珠、细麻布、紫布、丝绸、朱红布、各样香木、象牙器具,贵重木材、铜、铁、大理石制品, 13以及肉桂、豆蔻、香料、香膏、乳香、酒、油、细面粉、小麦、牛、羊、马、车、仆婢和人口都没有人购买了。 14他们呼喊,‘巴比伦啊!你贪爱的美物已离你而去了,一切珍馐百味、奢侈华丽的东西都消失殆尽,无影无踪。’

15“靠贩卖这些货物给她而致富的商人对她所受的灾祸充满恐惧,就站在远处为她哀伤哭号, 16说,‘身穿紫色和朱红色的细麻布衣服,以黄金、宝石、珍珠为装饰的大城啊,真悲惨!真悲惨! 17因为顷刻间你这一切的繁华都化为乌有了。’所有船主、乘客、水手及靠海为生的人都远远地站着, 18看见烧她的烟,就说,‘有哪一座城能与她相比呢?’ 19他们又把尘土撒在头上,哀伤哭泣,喊着说,

“‘这大城啊,真悲惨!真悲惨!

所有经营航运的都因她的奢华而发了财,

可是顷刻间她却沦为废墟了!’

20上天啊,

众圣徒、众使徒和众先知啊,

为她的下场欢乐吧!

因为上帝已经向她施行报应,

为你们申冤了。”

21这时,有一位大力天使举起一块像大磨石的石头扔进海里,说:

巴比伦大城也必这样被用力扔下去,

消失得无影无踪。

22在你那里,

再也听不见弹琴作乐、

鸣笛吹号的声音了,

再也找不到能工巧匠了,

再也听不到推磨的声音了,

23再也看不到闪耀的灯光了,

再也听不见新婚夫妇的欢笑声了。

因为你的商人曾经趾高气扬,

你的邪术曾经迷惑万国,

24你的城墙内流满了众先知、

众圣徒和地上一切被杀之人的血。”

Słowo Życia

Apokalipsa 18:1-24

Upadek potężnego miasta

1Po tym wszystkim zobaczyłem innego anioła, zstępującego z nieba. Posiadał on ogromną władzę, a jego blask rozjaśnił całą ziemię. 2Donośnym głosem zawołał on:

„Upadł potężny Babilon”

i stał się mieszkaniem demonów,

siedliskiem złych duchów

oraz schronieniem nieczystych ptaków i zwierząt.

3Miasto to było bowiem prostytutką,

która upajała mieszkańców ziemi rozwiązłością.

Grzeszyli z nią władcy całego świata,

a ludzie interesu zdobyli majątek,

dzięki jej wielkiemu przepychowi.

4Następnie usłyszałem jeszcze inny głos, wołający z nieba:

„Wy, którzy należycie do Boga,

musicie wyjść z tego miasta”,

aby nie mieć udziału w jego grzechach

i nie doświadczyć spadających na nie klęsk.

5Gdyby grzechy Babilonu ułożono na stosie,

sięgnęłyby bowiem aż do nieba

—Bóg widzi całe jego zło!

6Postąpcie z tym miastem tak,

jak ono postępowało z wami,

a nawet wymierzcie mu podwójna karę.

Niech wypije dwukrotnie więcej niż ci,

których wcześniej upajało.

7Dotychczas żyło w luksusie

i używało przyjemności,

teraz więc odpłaćcie mu cierpieniem i bólem.

Myślało sobie bowiem w sercu,

że zawsze będzie żyć jak królowa

i nigdy nie zazna smutku ani cierpienia.

8Dlatego jednego dnia

spadną na to miasto wszystkie klęski:

ból, głód oraz śmierć.

I pochłonie je ogień!

Pan, który je osądzi,

jest potężnym Bogiem!

9Władcy świata, którzy uczestniczyli w rozwiązłości tego miasta i czerpali z tego przyjemność, zapłakali i pogrążyli się w smutku, widząc unoszący się nad nim dym. 10Patrząc z daleka, przejęci i przerażeni losem Babilonu, zawołali:

„To straszne, co spotkało Babilon!

Tak wielkie nieszczęście

w jednej chwili spadło na to potężne miasto!”.

11Nad losem Babilonu ubolewali również handlowcy z całego świata, ponieważ stracili zbyt na swoje towary: 12złoto, srebro, kamienie szlachetne, perły, czysty len, purpurę, jedwab, szkarłat, pachnące drewno, wyroby z kości słoniowej oraz szlachetnego drewna, brązu, stali i marmuru. 13Babilon nie będzie już kupować wyszukanych przypraw oraz perfum, mirry, kadzidła, wina, oliwy, najlepszej mąki i zboża, bydła, owiec, koni, wozów oraz ludzkich ciał i dusz.

14Płacząc nad Babilonem, powiedzieli: „To, co tak bardzo kochałeś, przeminęło. Zniknął już bowiem otaczający cię splendor i luksus—wszystko to bezpowrotnie przepadło!”.

15Ludzie, którzy—dzięki handlowi z Babilonem—zdobyli majątek, stanęli z daleka, przerażeni jego cierpieniem. Płacząc i rozpaczając nad jego losem, powiedzieli:

16„To straszne, co spotkało to potężne miasto!

Nosiło ono najlepsze ubrania,

z czystego lnu, purpury i szkarłatu,

oraz biżuterię ze złota,

szlachetnych kamieni i pereł.

17Bogactwo to przepadło jednak w jednej chwili”.

Armatorzy, kapitanowie i załogi okrętów oraz wszyscy inni, którzy zarabiali na transporcie morskim, z daleka 18obserwowali pożar Babilonu i dym wznoszący się nad miastem. Poruszeni tym widokiem, wołali: „Czy jakieś inne miasto na świecie jest podobne do potężnego Babilonu?”. 19Posypywali głowy popiołem i zrozpaczeni krzyczeli:

„To straszne, co spotkało to potężne miasto!

Wszyscy armatorzy zdobyli majątek

dzięki jego wielkiemu bogactwu,

a teraz, w ciągu jednej chwili,

wszystko to zostało zniszczone!”.

20„Dla mieszkańców nieba,

dla świętych, proroków i apostołów

był to jednak powód do radości,

Bóg ukarał bowiem tych, którzy ich skrzywdzili”.

21Wtedy potężny anioł podniósł wielki głaz, ogromny jak młyńskie koło, i rzucił go w morze, wołając:

„Tak właśnie zostanie strącony potężny Babilon

i to będzie jego koniec!

22W mieście tym nie usłyszy się już śpiewu

ani dźwięki harfy, fletu czy trąbki.

Nikt już nie będzie tam prowadził interesów.

Nie usłyszy się tam nawet odgłosu mielenia ziarna.

23Nie zabłyśnie tam już żadne światło

ani nie zabrzmią radosne głosy nowożeńców.

Handlowcy miasta mieli władzę nad światem,

a czary Babilonu oszukały wszystkie narody.

24Miasto to jest również winne morderstw

—zabiło bowiem wielu proroków i świętych”.