Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

2 Кор 2

1Поэтому я решил больше не приходить к вам только для того, чтобы вас огорчать. Если я буду вас огорчать, то кто же сможет тогда порадовать меня? Кто, как не вы, которых я огорчаю? Я написал вам то письмо[a] для того, чтобы, придя к вам, не оказаться огорчённым теми, о ком я хотел бы радоваться, и я уверен, что моя радость – это наша общая радость. Мне очень нелегко было писать вам так; я писал со слезами и с болью в сердце. Но моей целью было не огорчить вас, а дать вам знать, как сильно я вас люблю.

Прощение грешника

Тот, кто доставил мне печаль, огорчил не только меня, а отчасти, чтобы не сказать больше, и всех вас. Для этого человека достаточно того наказания, которое он уже получил от большинства из вас. А теперь простите его и успокойте, чтобы ему не быть подавленным невыносимой печалью. Умоляю вас, подтвердите свою любовь к нему.

Я писал вам также для того, чтобы проверить вас, будете ли вы послушны во всём. 10 А кого вы прощаете, того и я прощаю. А кого я прощаю, если ему действительно есть что прощать, того я прощаю ради вас перед Масехом, 11 чтобы сатана не смог нас перехитрить, а намерения сатаны мы прекрасно знаем.

Переживания в Троаде

12 Когда я пришёл в Троаду возвещать Радостную Весть о Масехе, то Повелитель открыл мне дверь для служения. 13 Но я не мог успокоиться, потому что не нашёл там моего брата по вере Тита. Поэтому я попрощался с верующими из Троады и отправился в Македонию.[b]

Победа через Масеха

14 Я благодарен Всевышнему, Который всегда ведёт нас, находящихся в единении с Масехом, в Своей триумфальной процессии и повсюду распространяет через нас благоухание познания о Нём. 15 Потому что мы для Всевышнего благовоние, возжигаемое Масехом, среди тех, кто принимает спасение[c], и тех, кто идёт к погибели. 16 Для одних мы – запах смертоносный, для других – живительное благоухание. И кто способен на такое служение?! 17 При этом мы не торгуем вразнос словом Всевышнего, как это делают многие. Будучи в единении с Масехом, мы говорим искренне перед Всевышним как люди, посланные Всевышним.

  1. 2 Кор 2:3 Хотя некоторые верят, что здесь говорится о «Первом послании Павлуса верующим в Коринфе», большинство толкователей считает, что речь идёт о каком-то другом письме, которое было утрачено и до нас не дошло.
  2. 2 Кор 2:13 Павлус планировал встретиться в Троаде с Титом, который должен был прийти туда из Коринфа (см. 8:6). Но не дождавшись его, Павлус пошёл ему навстречу.
  3. 2 Кор 2:15 Спасение – от пламени ада (см. Иуда 1:23), от гнева Всевышнего и Его судов (см. Рим. 5:9), от суетной жизни (см. 1 Пет. 1:18), от греха (см. Мат. 1:21) и от дьявола (см. 2 Тим. 2:26).

Het Boek

2 Corinthiërs 2

Het doel van Paulusʼ brieven

1‘Nee,’ zei ik bij mijzelf, ‘ik zal hen niet weer ongelukkig maken door zoʼn pijnlijk bezoek.’ Als ik u bedroefd maak, wie zal mij dan blij maken? De enigen die dat kunnen doen, bent u. Maar dat gaat niet als ik u verdriet bezorg. Ik heb u in mijn laatste brief een en ander geschreven om te voorkomen dat zij die mij juist grote blijdschap zouden moeten geven, mij verdriet doen. Ik had de stellige overtuiging dat uw geluk afhangt van het mijne.

Ik vond het vreselijk die brief te schrijven! Mijn hart brak en ik huilde van verdriet. Ik wilde u helemaal geen pijn doen, maar ik wilde u wel laten weten hoeveel ik van u houd. Besef goed dat de man over wie ik schreef, die al die problemen veroorzaakte, niet zozeer mij verdriet heeft gedaan, als wel u, hoewel ik mijn deel ook heb gehad. Ik wil hem nu niet te zwaar treffen. Hij is door uw gezamenlijke afkeuring al genoeg gestraft. Het is nu tijd om hem te vergeven en te bemoedigen. Anders wordt hij zo verbitterd en ontmoedigd dat hij er nooit meer bovenop komt. Daarom vraag ik u hem te laten merken dat u nog altijd van hem houdt.

Ik heb die vorige brief ook geschreven om te zien hoe ver uw gehoorzaamheid aan mij zou gaan. 10 En nu, wanneer u iemand vergeeft, doe ik het ook. Als ik iemand iets vergeef, vooropgesteld dat ik iets te vergeven heb, doe ik dat als vertegenwoordiger van Christus, ter wille van u. 11 Anders zou Satan wel eens voordeel op ons kunnen behalen, wij kennen zijn streken maar al te goed.

12 Toen ik de stad Troas bereikte, gaf de Here mij een prachtige kans er het goede nieuws te brengen. Maar ik trof mijn broeder Titus daar niet aan en had geen rust. Ik vroeg me af waar hij kon zijn. 13 Daarom nam ik snel weer afscheid en ging direct naar Macedonië om hem te zoeken.

14 God zij dank, door Jezus Christus voert Hij ons mee in zijn overwinning en gebruikt Hij ons om Zich overal bekend te maken en het goede nieuws als een aangename geur te verspreiden. 15 Wij zijn voor God een aangename geur. Het is de geur van Christus voor mensen die gered worden én voor mensen die niet gered worden. 16 Voor hen die niet gered worden, zijn wij een geur van dood en verderf. Voor hen die wel gered worden, zijn wij een geur van Christus, die leven geeft. Wie kan zoʼn taak aan? 17 Wij doen dit werk met zuivere bedoelingen en niet zoals vele anderen, die Gods boodschap uitdragen om er zelf beter van te worden. Wij werken in opdracht van God, in verbondenheid met Christus, en God ziet alles wat wij doen.