Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

1 Коринфянам 12:1-31

Духовные дары

1Не хочу, братья, чтобы вы пребывали в неведении относительно духовных даров. 2Вы помните, что когда вы были язычниками, вас что-то толкало к немым идолам. 3Итак, поймите, что никто, говорящий по побуждению Духа Всевышнего, не произнесёт проклятия против Исо, и никто не признает, что Исо есть Вечный Повелитель, если к этому его не побудит Святой Дух.

4Есть различные дары, но все они от одного Духа. 5Есть разные служения, но все мы служим одному Повелителю. 6Есть разные действия, но все их производит один и тот же Бог во всех нас.

7В каждом человеке Дух проявляется на благо общему делу. 8В словах одного Дух даёт мудрость; в словах другого тот же Дух даёт знание; 9кому-то тем же Духом даётся вера; кому-то – дары исцелений тем же Духом. 10Одному – чудодейственные силы; другому – пророчество; третьему – способность различать духов; иному даны разные языки12:10 То есть сверхъестественный дар говорения на языках, которые человек никогда не изучал., а кому-то – способность толковать сказанное на этих языках. 11Всё это – действие одного и того же Духа, и этими дарами Он наделяет каждого по Своему усмотрению.

Одно тело и много членов

12Подобно тому как тело состоит из многих органов, составляющих в совокупности одно тело, так же и с телом Масеха. 13Мы все погружены в одного Духа12:13 Или: «омыты одним Духом». и так стали одним телом, будь мы иудеи или греки, рабы или свободные, мы все напоены одним и тем же Духом. 14Ведь и тело состоит не из одного органа, а из многих. 15Представьте себе, что бы произошло, если бы нога вдруг сказала: «Я не принадлежу к телу, так как я не рука!» Конечно, она не перестала бы быть частью тела. 16Или представьте себе, если бы ухо вдруг сказало: «Я не глаз, и поэтому я к телу не принадлежу!» Оно тоже не перестало бы быть частью тела. 17Если бы всё тело состояло из одного глаза, то где был бы слух? Если бы всё тело состояло из уха, то где было бы обоняние? 18Но Всевышний каждому органу определил своё назначение в теле, как Он Сам того пожелал. 19Как тело могло бы существовать, если бы целиком состояло из одного органа? 20Так что органов много, но все они составляют одно тело. 21И глаз не может сказать руке: «Ты мне не нужна!» Голова не может сказать ногам: «Я в вас не нуждаюсь!» 22Наоборот, те части тела, которые нам кажутся слабее других, на самом деле являются самыми необходимыми. 23К тем частям тела, которые, по нашему мнению, не заслуживают такой уж большой чести, мы относимся с большей заботой, 24и те органы, которые считаются неприличными, мы тщательнейшим образом прикрываем, тогда как приличные органы в этом не нуждаются. Но Всевышний Сам устроил тело таким образом и внушил нам, чтобы о самых «неблагородных» частях тела мы проявляли больше заботы, 25чтобы в теле не было разделения, но чтобы все части тела проявляли одинаковую заботу друг о друге. 26Если страдает один орган, то с ним страдают и все прочие, если прославляется один орган, с ним радуются и все остальные.

27Итак, вы – тело Масеха, и каждый из вас – орган в Его теле. 28Во вселенской общине верующих12:28 Вселенская община верующих – имеется в виду совокупность всех последователей Исо Масеха: из всех народов и времён, ныне живые и уже умершие, пребывающие со Всевышним на небесах. Всевышний назначил одних быть посланниками Масеха, других – пророками, третьих – учителями. Он наделил некоторых силой совершать чудеса, других – дарами исцелений, одним дал дар помощи нуждающимся, другим – дар управления, а иным – разные языки. 29Разве все посланники Масеха? Разве все пророки? Разве все учители? Разве все совершают чудеса? 30Разве все имеют дары исцелений? Разве все говорят языками? Разве всем дано толковать эти языки? 31Стремитесь12:31 Или: «Вы желаете». иметь более важные дары!

Но сейчас я покажу вам самый превосходный путь.

Słowo Życia

1 Koryntian 12:1-31

Dary Ducha

1Przyjaciele, zależy mi na tym, abyście mieli rozeznanie w kwestii darów Ducha. 2Kiedyś, jako poganie, nie mogliście się oderwać od niemych bożków. 3Teraz jednak możecie być pewni, że będąc pod działaniem Bożego Ducha nikt nie może powiedzieć: „Niech Jezus będzie przeklęty”. Nikt też, bez pomocy Ducha Świętego, nie może z przekonaniem powiedzieć: „Jezus jest Panem”.

4Różne są dary łaski Bożej, ale wszystkie pochodzą z tego samego źródła—od Ducha Świętego. 5Różne są też rodzaje Bożej służby, ale istnieje tylko jeden Pan, któremu służymy. 6Różne są też działania, ale jest tylko jeden Bóg, który sprawia wszystko i we wszystkich.

7Każdy otrzymuje jakiś przejaw działania Ducha—dla wspólnego dobra. 8Jednemu Duch daje słowa mądrości; drugiemu ten sam Duch daje słowa szczególnej wiedzy. 9Inny otrzymuje od Ducha dar wyjątkowej wiary, jeszcze inny—dar uzdrawiania mocą tego samego Ducha. 10Ktoś inny otrzymuje dar czynienia cudów, dar prorokowania, dar rozpoznawania duchów, dar mówienia obcymi językami, a jeszcze inny—dar tłumaczenia tych języków. 11Wszystkie one pochodzą jednak od jednego i tego samego Ducha, który rozdziela dary zgodnie ze swoją wolą.

Ciało Chrystusa

12Z Chrystusem jest podobnie, jak z naszym ciałem: mamy je jedno, ale części ciała jest wiele. A chociaż jest ich dużo, mimo to tworzą tylko jedno ciało. 13W taki właśnie sposób my wszyscy zostaliśmy zanurzeni w jednym Duchu i zostaliśmy włączeni w jedno ciało—Żydzi i poganie, niewolnicy i wolni. Wszyscy zaczerpnęliśmy z jednego Ducha!

14Ciało nie składa się z jednej części, ale z wielu! 15Gdyby noga powiedziała: „Nie należę do ciała, bo nie jestem ręką”, to czy mimo wszystko nie należy do ciała? 16A gdyby ucho rzekło: „Nie należę do ciała, bo nie jestem okiem”, to czy rzeczywiście nie należy do ciała? 17Gdyby całe ciało było wzrokiem, gdzie byłby słuch? A gdyby było słuchem, gdzie byłby zmysł powonienia? 18Bóg jednak umieścił je wszystkie w ciele—i uczynił to w sposób zgodny z Jego wolą. 19Gdyby wszystkie części ciała były takie same, to jak wyglądałoby nasze ciało? 20Na szczęście jednak istnieje wiele różnych części ciała—a wszystkie razem stanowią całość. 21Oko nie może powiedzieć do ręki: „Nie potrzebuję cię”, ani głowa do nóg: „Nie jesteście mi potrzebne”. 22Niektóre części, z pozoru najsłabsze, są w gruncie rzeczy bardzo ważne. 23Większym szacunkiem darzymy też te części, które same z siebie wydają się być mało szlachetne. Wstydliwe części ciała natomiast chronimy szczególnie, 24te zaś, których nie musimy okrywać, nie potrzebują takiego traktowania. Bóg tak ukształtował nasze ciało, aby słabsze części ciała otaczane były większą troską 25i aby w ciele nie było konfliktu, ale aby jego poszczególne części wzajemnie się o siebie troszczyły. 26I gdy cierpi jedna część ciała, cierpią z nią pozostałe. A jeśli jedną spotyka wyróżnienie, wszystkie pozostałe również się cieszą.

27Wy jesteście ciałem Chrystusa! I jesteście dla siebie nawzajem częściami tego ciała! 28Bóg najpierw umieścił w kościele apostołów, potem proroków, potem nauczycieli, następnie obdarzył niektórych darem czynienia cudów, darem uzdrawiania, darem niesienia innym pomocy, darem zarządzania lub darem języków. 29Czy wszyscy są apostołami? Czy wszyscy są prorokami? Czy wszyscy są nauczycielami? Czy wszyscy mają dar czynienia cudów? 30Czy wszyscy otrzymali dar uzdrawiania? Czy wszyscy mówią obcymi językami? Czy wszyscy potrafią je tłumaczyć? 31Starajcie się o największe dary, ale ja pokażę wam coś jeszcze doskonalszego.