Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

1 Коринфянам 12:1-31

Духовные дары

1Не хочу, братья, чтобы вы пребывали в неведении относительно духовных даров. 2Вы помните, что когда вы были язычниками, вас что-то толкало к немым идолам. 3Итак, поймите, что никто, говорящий по побуждению Духа Всевышнего, не произнесёт проклятия против Исо, и никто не признает, что Исо есть Вечный Повелитель, если к этому его не побудит Святой Дух.

4Есть различные дары, но все они от одного Духа. 5Есть разные служения, но все мы служим одному Повелителю. 6Есть разные действия, но все их производит один и тот же Бог во всех нас.

7В каждом человеке Дух проявляется на благо общему делу. 8В словах одного Дух даёт мудрость; в словах другого тот же Дух даёт знание; 9кому-то тем же Духом даётся вера; кому-то – дары исцелений тем же Духом. 10Одному – чудодейственные силы; другому – пророчество; третьему – способность различать духов; иному даны разные языки12:10 То есть сверхъестественный дар говорения на языках, которые человек никогда не изучал., а кому-то – способность толковать сказанное на этих языках. 11Всё это – действие одного и того же Духа, и этими дарами Он наделяет каждого по Своему усмотрению.

Одно тело и много членов

12Подобно тому как тело состоит из многих органов, составляющих в совокупности одно тело, так же и с телом Масеха. 13Мы все погружены в одного Духа12:13 Или: «омыты одним Духом». и так стали одним телом, будь мы иудеи или греки, рабы или свободные, мы все напоены одним и тем же Духом. 14Ведь и тело состоит не из одного органа, а из многих. 15Представьте себе, что бы произошло, если бы нога вдруг сказала: «Я не принадлежу к телу, так как я не рука!» Конечно, она не перестала бы быть частью тела. 16Или представьте себе, если бы ухо вдруг сказало: «Я не глаз, и поэтому я к телу не принадлежу!» Оно тоже не перестало бы быть частью тела. 17Если бы всё тело состояло из одного глаза, то где был бы слух? Если бы всё тело состояло из уха, то где было бы обоняние? 18Но Всевышний каждому органу определил своё назначение в теле, как Он Сам того пожелал. 19Как тело могло бы существовать, если бы целиком состояло из одного органа? 20Так что органов много, но все они составляют одно тело. 21И глаз не может сказать руке: «Ты мне не нужна!» Голова не может сказать ногам: «Я в вас не нуждаюсь!» 22Наоборот, те части тела, которые нам кажутся слабее других, на самом деле являются самыми необходимыми. 23К тем частям тела, которые, по нашему мнению, не заслуживают такой уж большой чести, мы относимся с большей заботой, 24и те органы, которые считаются неприличными, мы тщательнейшим образом прикрываем, тогда как приличные органы в этом не нуждаются. Но Всевышний Сам устроил тело таким образом и внушил нам, чтобы о самых «неблагородных» частях тела мы проявляли больше заботы, 25чтобы в теле не было разделения, но чтобы все части тела проявляли одинаковую заботу друг о друге. 26Если страдает один орган, то с ним страдают и все прочие, если прославляется один орган, с ним радуются и все остальные.

27Итак, вы – тело Масеха, и каждый из вас – орган в Его теле. 28Во вселенской общине верующих12:28 Вселенская община верующих – имеется в виду совокупность всех последователей Исо Масеха: из всех народов и времён, ныне живые и уже умершие, пребывающие со Всевышним на небесах. Всевышний назначил одних быть посланниками Масеха, других – пророками, третьих – учителями. Он наделил некоторых силой совершать чудеса, других – дарами исцелений, одним дал дар помощи нуждающимся, другим – дар управления, а иным – разные языки. 29Разве все посланники Масеха? Разве все пророки? Разве все учители? Разве все совершают чудеса? 30Разве все имеют дары исцелений? Разве все говорят языками? Разве всем дано толковать эти языки? 31Стремитесь12:31 Или: «Вы желаете». иметь более важные дары!

Но сейчас я покажу вам самый превосходный путь.

New Chhattisgarhi Translation (नवां नियम छत्तीसगढ़ी)

1 कुरिन्‍थुस 12:1-31

आतमिक बरदान

1हे भाईमन हो, मेंह चाहथंव कि तुमन ओ बरदानमन के बारे म जानव, जऊन ला पबितर आतमा देथे। 2तुमन जान-थव कि जब तुमन आनजात रहेव, त कोनो न कोनो किसम ले तुमन मूरतीमन के परभाव म रहेव अऊ ओमन के पाछू चलत रहेव, जऊन मन कि गोठियाय नइं सकंय। 3एकरसेति, तुमन ए बात ला जान लेवव कि जऊन ह परमेसर के आतमा म होके गोठियाथे, ओह ए नइं कहय, “यीसू ह सरापित ए।” अऊ पबितर आतमा के अगुवई के बिगर कोनो ए नइं कह सकय, “यीसू ह परभू ए।”

4कतको किसम के आतमिक बरदान हवय, पर एकेच पबितर आतमा हवय, जऊन ह ए बरदान देथे। 5कतको किसम के सेवा हवय, पर एकेच परभू ए, जेकर सेवा हमन करथन। 6काम करे के कतको तरिका हवय, पर एकेच परमेसर ह जम्मो काम ला करे के काबिल जम्मो मनखेमन ला बनाथे।

7हर एक मनखे ला जम्मो के भलई करे बर पबितर आतमा के बरदान दिये जाथे। 8एक झन ला पबितर आतमा ह बुद्धि के बात देथे, त ओहीच आतमा ह दूसर ला गियान के बात देथे। 9कोनो ला ओहीच आतमा ह बिसवास, त कोनो ला ओहीच आतमा ले चंगा करे के बरदान मिलथे। 10कोनो ला चमतकार के काम करे के, त कोनो ला अगमबानी करे के, त कोनो ला आतमामन ला परखे के, त कोनो ला अनजान भासा म गोठियाय के अऊ कोनो ला अनजान भासामन के अनुवाद करे के बरदान मिलथे। 11ए जम्मो काम ला एकेच अऊ ओहीच पबितर आतमा ह करथे अऊ ओह जइसने चाहथे, वइसने हर एक मनखे ला ए बरदान बांट देथे।

एक देहें अऊ बहुंते अंग

12जइसने कि देहें ह एक अय अऊ एकर बहुंते अंग हवंय, अऊ ए जम्मो अंग मिलके एकेच देहें बनथे। वइसनेच बात, मसीह के संग घलो अय। 13काबरकि हमन जम्मो झन ला एकेच पबितर आतमा के दुवारा, एकेच देहें होय बर बतिसमा मिलिस – चाहे ओमन यहूदी होवंय या यूनानी, चाहे गुलाम होवंय या सुतंतर मनखे; हमन जम्मो झन ला ओहीच पबितर आतमा दिये गे हवय।

14देहें ह एक अंग ले नइं, फेर बहुंते अंग ले मिलके बने हवय। 15कहूं गोड़ ह कहय, “मेंह हांथ नो हंव, एकरसेति मेंह देहें के नो हंव,” त एकर मतलब ए नइं होवय कि गोड़ ह देहें ले अलग हो जाथे। 16अऊ कहूं कान ह कहय, “मेंह आंखी नो हंव, एकरसेति मेंह देहें के नो हंव,” त एकर मतलब ए नइं होवय कि कान ह देहें ले अलग हो जाथे। 17कहूं जम्मो देहें ह एक ठन आंखी होतिस, त सुने के काम कइसने होतिस? यदि जम्मो देहें ह एक ठन कान होतिस, त फेर सुंघे के काम कइसने होतिस? 18पर परमेसर ह जइसने उचित समझिस, वइसने हर अलग-अलग अंग ला देहें म रखिस। 19कहूं ए जम्मो ह एके ठन अंग होतिन, त फेर देहें ह कहां होतिस? 20पर जइसने कि अंग तो बहुंते हवंय, पर देहें ह एक अय।

21आंखी ह हांथ ला नइं कहे सकय, “मोला तोर जरूरत नइं ए।” अऊ मुड़ ह गोड़ ला नइं कहे सकय, “मोला तोर जरूरत नइं ए।” 22एकर उल्टा, देहें के जऊन अंगमन आने ले कमजोर दिखथें, ओमन ह बहुंत जरूरी अंय, 23अऊ जऊन अंगमन ला हमन कम महत्‍व के समझथन, ओमन ला हमन जादा महत्‍व देथन। अऊ देहें के जऊन अंगमन जादा बने नइं दिखंय, हमन ओमन ला जादा धियान देथन, 24जबकि हमर देहें के सुघर अंगमन ला जादा धियान देके जरूरत नइं ए। पर परमेसर ह देहें के अंगमन ला एक संग जोड़े हवय, अऊ जऊन अंगमन कम महत्‍व के रिहिन, ओमन ला ओह जादा महत्‍व दे हवय, 25ताकि देहें के अंगमन म फूट झन पड़य, पर एकर अंगमन एक-दूसर बर बरोबर चिंता करंय। 26कहूं एक अंग ह दुःख पाथे, त ओकर संग जम्मो अंगमन दुःख पाथें; अऊ कहूं एक अंग के बड़ई होथे, त जम्मो अंगमन ओकर संग खुसी मनाथें।

27अब तुमन मसीह के देहें अव, अऊ तुमन के हर एक एकर अंग अय। 28अऊ परमेसर ह कलीसिया म अलग-अलग मनखेमन ला ठहिराय हवय: पहिली प्रेरितमन ला, दूसरा अगमजानीमन ला, तीसरा गुरूमन, तब चमतकार के काम करइयामन, तब ओमन ला, जऊन मन करा चंगा करे के बरदान हवय, अऊ आने के मदद करइयामन, अऊ तब ओमन ला, जऊन मन ला सासन-परबंध करे के बरदान हवय अऊ आखिरी म नाना किसम के भासा बोलइयामन। 29का जम्मो झन प्रेरित अंय? का जम्मो झन अगमजानी अंय? का जम्मो झन गुरू अंय? का जम्मो झन चमतकार के काम करथें? 30का जम्मो झन करा चंगा करे के बरदान हवय? का जम्मो झन नाना किसम के भासा म गोठियाथें? का जम्मो झन नाना किसम के भासा के अनुवाद करथें। नइं! 31पर तुमन बड़े ले बड़े बरदान पाय के धुन म रहव।

पर अब मेंह तुमन ला सबले उत्तम बात बतावत हंव।