Религиозные вожди замышляют убить Исо Масеха
(Мат. 26:2-5; Лк. 22:1-2; Ин. 11:45-53)
1Через два дня наступал праздник Освобождения и праздник Пресных хлебов14:1 Праздник Освобождения – этот праздник отмечался в память об избавлении иудейского народа под руководством пророка Мусо из Египетского рабства (см. Исх. 12:1-14; Чис. 1:14; Втор. 16:1-8). Праздник Пресных хлебов – в этот праздник, шедший сразу же за праздником Освобождения и длившийся семь дней, предписывалось есть только пресный хлеб (см. Исх. 12:15-20; 13:3-10; Лев. 23:6-8; Чис. 28:17-25). Со временем оба эти праздника практически слились в один, и поэтому их названия стали взаимозаменяемы.. Главные священнослужители и учители Таврота искали удобного случая, чтобы хитростью схватить Исо и убить.
2– Только не во время праздника, – говорили они, – иначе народ может взбунтоваться.
Помазание Исо Масеха дорогим ароматическим маслом
(Мат. 26:6-13; Лк. 7:37-38; Ин. 12:1-8)
3Исо в это время был в Вифании, в доме Шимона прокажённого14:3 Скорее всего, Шимон когда-то страдал от кожного заболевания и исцелился (ср. Лев. 13:45-46; Чис. 5:2), но прозвище «прокажённый» за ним осталось.. Он возлежал за столом, когда в дом вошла женщина с алебастровым кувшином очень дорогого ароматического масла, приготовленного из чистого нарда14:3 Нард – ароматическая жидкость, получаемая из определённого растения, которое произрастает только в Индии, на Гималаях, и поэтому доставка делала нард дорогостоящим товаром. Нард смешивали с другими веществами и продавали в алебастровых кувшинах в виде масла, мази или нардовой воды.. Отбив запечатанное горлышко, она вылила масло на голову Исо. 4Некоторые из присутствовавших возмутились.
– Зачем так тратить это дорогое ароматическое масло? 5Ведь его можно было продать больше чем за триста серебряных монет14:5 Букв.: «триста динариев»., а деньги раздать нищим, – упрекали они её.
6Но Исо сказал:
– Оставьте её, что вы её упрекаете? Она сделала для Меня доброе дело. 7Потому что нищие всегда с вами, и вы можете делать им добро, когда захотите, а Я не всегда буду с вами. 8Она сделала, что могла: заранее помазала Моё тело для погребения. 9Говорю вам истину: во всём мире, везде, где будет возвещена Радостная Весть, будут вспоминать об этой женщине и о том, что она сделала.
Иуда Искариот решает предать Исо Масеха
(Мат. 26:14-16; Лк. 22:3-6)
10Иуда Искариот, один из двенадцати учеников, пошёл к главным священнослужителям, чтобы предать им Исо. 11Услышав, для чего он пришёл, они обрадовались и обещали заплатить ему. И Иуда стал искать удобного случая, чтобы предать Исо.
Приготовление учеников к празднику Освобождения
(Мат. 26:17-19; Лк. 22:7-13)
12В первый день праздника Пресных хлебов14:12 То есть праздника Освобождения, см. ст. 1 со сноской., когда иудеи закалывали ягнят в память об их освобождении, ученики спросили Исо:
– Куда нам пойти, чтобы приготовить Тебе праздничный ужин?
13И Он послал двух учеников, сказав им:
– Идите в город, там вы встретите человека, несущего кувшин воды, идите за ним. 14Скажите хозяину дома, куда этот человек войдёт: «Учитель спрашивает: где Моя комната, в которой Я буду есть праздничный ужин с Моими учениками?» 15Он покажет вам большую комнату наверху, приготовленную и убранную; там и приготовьте нам ужин.
16Ученики пошли, вошли в город; и всё произошло так, как им сказал Исо, и они приготовили праздничный ужин.
Последний ужин с учениками
(Мат. 26:20-29; Лк. 22:17-23; 1 Кор. 11:23-25)
17Вечером Исо пришёл туда с двенадцатью учениками. 18Когда они возлежали и ели, Исо сказал:
– Говорю вам истину: один из вас, кто сейчас ест со Мной, предаст Меня.
19Учеников это сильно опечалило, и один за другим они стали спрашивать Его:
– Но ведь это же не я?
20– Один из двенадцати, – ответил Исо, – тот, кто вместе со Мной обмакивает хлеб в блюдо. 21Да, Ниспосланный как Человек уходит так, как о Нём сказано в Писании, но горе тому человеку, который предаёт Его! Лучше бы ему вообще не родиться.
22Когда они ели, Исо взял хлеб и, благословив, разломил его, дал им и сказал:
– Возьмите, это Моё тело.
23Затем Он взял чашу, поблагодарил за неё Всевышнего и подал им, и они все пили из неё.
24– Это Моя кровь священного соглашения14:24 Ср. Исх. 24:8; Евр. 9:18-20., проливаемая за многих, – сказал Исо. – 25Говорю вам истину: Я уже не буду пить от плода виноградного до того дня, когда Я буду пить новое14:25 Или: «снова». вино в Царстве Всевышнего.
Предсказание об отречении Петруса
(Мат. 26:30-35; Лк. 22:31-34; Ин. 13:37-38)
26Они спели песни из Забура14:26 Традиционно на этом празднике иудеи пели песни из Забура со 112 по 117 и 135. и пошли на Оливковую гору.
27– Вы все отступитесь от Меня, – сказал им Исо, – ведь написано:
«Я поражу пастуха,
и разбегутся овцы»14:27 Зак. 13:7..
28Но когда Я воскресну, то встречу вас в Галилее.
29Петрус сказал Ему:
– Даже если все Тебя оставят, я никогда этого не сделаю.
30– Говорю тебе истину, – сказал ему Исо, – в эту ночь, прежде чем петух пропоёт два раза, ты трижды отречёшься от Меня.
31Но Петрус уверял:
– Даже если мне придётся умереть с Тобой, я никогда не откажусь от Тебя.
И все ученики говорили то же.
Молитва в Гефсиманском саду
(Мат. 26:36-46; Лк. 22:39-46)
32Они пришли на место, называемое Гефсимания, и Исо сказал Своим ученикам:
– Посидите здесь, пока Я буду молиться.
33С Собой Он взял Петруса, Якуба и Иохана. Его охватили ужас и тревога.
34Тогда Он сказал им:
– Душа моя объята смертельной печалью. Побудьте здесь и бодрствуйте.
35Отойдя немного, Он пал на землю и молился, чтобы, если возможно, этот час миновал Его.
36– Дорогой Отец! – сказал Он. – Ты всё можешь! Пронеси эту чашу страданий мимо Меня, но пусть всё будет не как Я хочу, а как Ты хочешь.
37Он возвратился к Своим ученикам и нашёл их спящими.
– Шимон, – спросил Он Петруса, – ты спишь? Неужели ты не мог пободрствовать хоть один час? 38Бодрствуйте и молитесь, чтобы вам не поддаться искушению. Дух бодр, но тело слабо.
39Он снова ушёл и молился теми же словами. 40Когда Он вернулся, ученики опять спали, потому что их веки отяжелели; они не знали, что отвечать Исо. 41Возвратившись в третий раз, Исо сказал им:
– Вы всё спите и отдыхаете? Довольно! Время настало, и Ниспосланный как Человек предаётся в руки грешников. 42Вставайте, идём. Вот уже и Мой предатель приблизился.
Исо Масех предан и арестован
(Мат. 26:47-56; Лк. 22:47-50; Ин. 18:3-11)
43Он ещё говорил, как появился Иуда, один из двенадцати учеников, и с ним толпа, вооружённая мечами и кольями. Их послали главные священнослужители, учители Таврота и старейшины. 44Предатель так условился с ними:
– Хватайте Того, Кого я поцелую, и уводите под стражей.
45Придя на место, Иуда сразу же подошёл к Исо и сказал:
– Учитель! – и поцеловал Его.
46Пришедшие с Иудой, схватив Исо, взяли Его под стражу. 47Один из стоявших рядом вытащил меч, ударил им раба главного священнослужителя и отсёк ему ухо.
48– Что Я, разбойник, что вы пришли с мечами и кольями, чтобы арестовать Меня? – спросил их Исо. – 49Каждый день Я был с вами в храме и учил, и вы не арестовывали Меня. Но пусть исполнится Писание.
50Все ученики оставили Его и убежали. 51За Исо пошёл лишь один молодой человек, завернувшись в покрывало на голое тело. Когда его схватили, 52он вырвался и убежал голый, оставив покрывало в руках у стражников.
На допросе у верховного священнослужителя Каиафы
(Мат. 26:57-68; Лк. 22:54-55, 63-71; Ин. 18:12-13, 19-24)
53Они привели Исо к верховному священнослужителю, где собрались все главные священнослужители, старейшины и учители Таврота. 54Петрус следовал за Исо на некотором расстоянии и, пройдя во двор верховного священнослужителя, сел со стражниками греться у костра. 55Главные священнослужители и весь Высший Совет14:55 Высший Совет (букв.: «синедрион») – высший политический, религиозный и судебный орган иудеев. В состав Совета входил семьдесят один человек. искали показания против Исо, чтобы приговорить Его к смерти, но они ничего не могли найти. 56Выступало много лжесвидетелей, но их показания не совпадали. 57Нашлось несколько человек, которые встали и ложно заявили:
58– Мы слышали, как Он говорил: «Я разрушу этот храм, сотворённый руками людей, и в три дня построю другой, нерукотворный».
59Но и в этом их свидетельства не совпали. 60Потом верховный священнослужитель, встав посредине, спросил Исо:
– Тебе нечего ответить на эти свидетельства против Тебя?
61Но Исо молчал, не отвечая ни слова. Верховный священнослужитель опять спросил Его:
– Ты ли обещанный Масех, Сын Благословенного?
62– Я, – ответил Исо, – и вы увидите Ниспосланного как Человек сидящим по правую руку от могучего Бога и идущим на облаках небесных14:62 См. Заб. 109:1; Дон. 7:13..
63Разорвав в негодовании на себе одежду, верховный священнослужитель сказал:
– Какие нам ещё нужны свидетели?! 64Вы сами слышали Его кощунство! Каково ваше решение?
Все признали, что Он виновен и заслуживает смерти. 65Тогда некоторые начали плевать на Него; Исо закрывали лицо, били Его кулаками и говорили:
– Пророчествуй!
Потом Его стали избивать стражники.
Отречение Петруса
(Мат. 26:69-75; Лк. 22:54-62; Ин. 18:15-18, 25-27)
66Петрус же в это время был во дворе. Туда пришла одна из служанок верховного священнослужителя 67и, увидев Петруса, гревшегося у костра, всмотрелась в него и сказала:
– Ты тоже был с Исо из Назарета.
68Но Петрус отрицал это.
– Я вообще не знаю, о чём ты говоришь, – сказал он и вышел во внешний двор. И тут пропел петух. 69Служанка увидела Петруса и там и опять стала говорить стоявшим рядом:
– Это один из них.
70Петрус снова всё отрицал. Но спустя немного времени стоявшие там люди опять сказали ему:
– Точно, ты один из них, ты ведь галилеянин.
71Но Петрус начал клясться, призывая на себя проклятия:
– Я не знаю Человека, о Котором вы говорите.
72И тотчас во второй раз пропел петух, и тогда Петрус вспомнил слова Исо: «Прежде чем два раза пропоёт петух, ты трижды отречёшься от Меня». И он горько заплакал.
यीसू के बिरोध म सडयंत्र
(मत्ती 26:1-5; लूका 22:1-2; यूहन्ना 11:45-53)
1दू दिन के पाछू, फसह अऊ बिगर खमीर के रोटी के तिहार होवइया रिहिस। अऊ ओ समय मुखिया पुरोहित अऊ नियम के सिखोइया मन ए ताक म रिहिन कि यीसू ला कइसने चुपेचाप पकड़के मार डारंय। 2पर ओमन कहिन, “तिहार के बखत म अइसने नइं करन। कहूं अइसने झन होवय कि मनखेमन म हुड़दंग हो जावय।”
3ओ समय म, जब यीसू बैतनियाह म सिमोन कोढ़ी के घर म खाना खावत रिहिस, तब एक झन माईलोगन ह संगमरमर के पथरा के चुकिया म जटामासी के अब्बड़ महंगा इतर तेल लेके आईस, अऊ ओह चुकिया ला फोरके इतर ला यीसू के मुड़ ऊपर रितोईस।
4उहां कुछू मनखेमन खिसियाके एक-दूसर ला कहन लगिन, “ए इतर ला काबर बरबाद कर दीस? 5एला बेंचे रहे ले तीन सौ दिन के बनी ले घलो जादा पईसा मिले रहितिस, जऊन ला गरीबमन म बांटे जा सकत रिहिस।” अऊ ओमन ओकर ऊपर अब्बड़ खिसियाईन।
6यीसू ह कहिस, “ओला छोंड़ दव। ओला काबर सतावत हवव? ओह तो मोर संग सुघर बुता करे हवय। 7गरीबमन तुम्हर संग हमेसा रहिहीं अऊ तुमन जब चाहव, तब ओमन के मदद कर सकत हव, पर मेंह तुम्हर संग हमेसा नइं रहंव। 8जऊन कुछू ओह कर सकत रिहिस, ओह करिस। मोर गड़ियाय जाय के तियारी म ओह आघू ले मोर देहें ऊपर इतर लगाय हवय। 9मेंह तुमन ला सच कहत हंव कि जम्मो संसार म जिहां-जिहां मोर सुघर संदेस के परचार करे जाही, उहां ओकर ए काम के चरचा घलो ओकर सुरता म करे जाही।”
10तब यहूदा इस्करियोती जऊन ह बारहों चेलामन ले एक झन रिहिस, मुखिया पुरोहितमन करा गीस कि ओह यीसू ला ओमन के हांथ म पकड़वा देवय। 11ओमन ए सुनके बहुंत खुस होईन, अऊ ओला रूपिया दे बर राजी होईन। एकरसेति ओह यीसू ला पकड़वाय बर मऊका खोजन लगिस।
यीसू ह अपन चेलामन संग फसह के भोज खाथे
(मत्ती 26:17-25; लूका 22:7-14, 21-23; यूहन्ना 13:21-30)
12बिन खमीर के रोटी के तिहार के पहिली दिन, ए रिवाज रिहिस कि फसह के मेढ़ा-पीला के बलिदान करे जावय; त यीसू के चेलामन ओकर ले पुछिन, “तेंह कहां चाहथस कि हमन जाके तोर बर फसह के भोज खाय के तियारी करन?”
13ओह अपन चेलामन ले दू झन ला, ए कहिके पठोईस, “सहर म जावव अऊ एक मनखे पानी के मटकी बोहे तुमन ला मिलही। ओकर पाछू-पाछू जावव। 14ओह जऊन घर म जाही, ओ घर के मालिक ला कहव, ‘गुरू ह पुछत हवय कि ओकर पहुना कमरा कहां हवय, जिहां ओह अपन चेलामन संग फसह के भोज खा सकय।’ 15ओह तुमन ला अटारी म सजे-सजाय अऊ तियार एक ठन बड़े कमरा देखाही। उहां हमर भोज खातिर तियारी करव।”
16तब चेलामन सहर म गीन अऊ जइसने यीसू ह ओमन ला कहे रिहिस, वइसनेच पाईन अऊ ओमन फसह के भोज तियार करिन।
17जब सांझ होईस, त यीसू ह बारहों चेलामन संग आईस। 18जब ओमन बईठके खावत रिहिन, त यीसू ह कहिस, “मेंह तुमन ला सच कहत हंव – तुमन ले एक झन जऊन ह मोर संग खाना खावत हवय, मोला पकड़वाही।”
19चेलामन उदास होके एक-एक करके पुछन लगिन, “का ओह में अंव?”
20यीसू ह ओमन ला कहिस, “ओह तुमन बारहों म ले एक झन अय, जऊन ह मोर संग थारी म हांथ डारत हवय। 21मनखे के बेटा ह मरही, जइसने परमेसर के बचन म ओकर बारे म लिखे हवय, पर ओ मनखे ऊपर ‘हाय’, जऊन ह मनखे के बेटा ला पकड़वाथे। कहूं ओ मनखे के जनम नइं होतिस, त ओकर बर बने होतिस।”
परभू-भोज
(मत्ती 26:26-30; लूका 22:14-20; 1 कुरिन्थुस 11:23-25)
22जब ओमन खावत रिहिन, तब यीसू ह रोटी ला लीस अऊ परमेसर ला धनबाद देके ओला टोरिस अऊ अपन चेलामन ला देके कहिस, “लेवव, एह मोर देहें अय।”
23तब ओह अंगूर के मंद के कटोरा ला लीस अऊ परमेसर ला धनबाद देके ओमन ला दीस, अऊ ओमन जम्मो झन ओम ले पीईन।
24यीसू ह ओमन ला कहिस, “एह करार के मोर लहू ए, जऊन ह बहुंते मनखे खातिर बोहाय जावत हवय। 25मेंह तुमन ला सच कहत हंव कि अंगूर के मंद ला ओ दिन तक फेर नइं पीयंव, जब तक परमेसर के राज म नवां ला नइं पी लूहूं।”
26तब ओमन एक भजन गायके बाद, जैतून पहाड़ ऊपर चल दीन।
यीसू ह पतरस के मुकरे के अगमबानी करथे
(मत्ती 26:31-35; लूका 22:31-34; यूहन्ना 13:36-38)
27यीसू ह ओमन ला कहिस, “तुमन जम्मो झन मोला छोंड़के भाग जाहू, काबरकि परमेसर के बचन म लिखे हवय,
‘मेंह चरवाहा ला मारहूं, अऊ मेढ़ामन तितिर-बितिर हो जाहीं।’14:27 जकरयाह 13:7
28पर मेंह अपन जी उठे के बाद, तुम्हर ले आघू गलील प्रदेस जाहूं।”
29पतरस ह ओला कहिस, “कहूं जम्मो झन तोला छोंड़ दिहीं त छोंड़ दिहीं, पर मेंह तोला कभू नइं छोड़ंव।”
30यीसू ह पतरस ला कहिस, “मेंह तोला सच कहत हंव कि आजेच रतिहा कुकरा के दू बार बासे के पहिली, तेंह तीन बार इनकार करबे कि तेंह मोला जानथस।”
31पर पतरस जोर देके कहिस, “कहूं मोला तोर संग मरना घलो पड़ जावय, तभो ले मेंह तोर कभू इनकार नइं करंव।” अइसनेच जम्मो चेलामन घलो कहिन।
यीसू गतसमनी म पराथना करथे
(मत्ती 26:36-46; लूका 22:39-46)
32तब ओमन गतसमनी नांव के एक ठऊर म आईन। यीसू ह अपन चेलामन ला कहिस, “इहां बईठे रहव, जब तक कि मेंह पराथना करत हंव।” 33ओह पतरस, याकूब अऊ यूहन्ना ला अपन संग लीस, अऊ अब्बड़ घबराईस अऊ बियाकुल होईस। 34अऊ ओह ओमन ला कहिस, “मोर मन ह अतकी उदास हवय कि मेंह मर जावंव सहीं लगत हवय। तुमन इहां ठहरव अऊ जागत रहव।”
35थोरकन आघू जाके, ओह भुइयां म गिरके पराथना करन लगिस कि कहूं हो सकय, त ए दुःख के बेरा ह ओकर ले टर जावय। 36ओह कहिस, “ददा, हे ददा! तोर दुवारा जम्मो बात हो सकथे। ए दुःख के कटोरा ला मोर म ले टार दे। तभो ले जइसने मेंह चाहत हवंव वइसने नइं, पर जइसने तेंह चाहत हवस, वइसने होवय।”
37तब ओह अपन तीनों चेलामन करा आईस अऊ ओमन ला सुतत देखके, पतरस ला कहिस, “हे सिमोन! तेंह सुतत हवस। का तेंह एक घंटा घलो जागे नइं सकय? 38जागत अऊ पराथना करत रहव कि तुमन परिछा म झन पड़व। आतमा ह तो चाहत हे, पर देहें ह दुरबल हवय।”
39ओह फेर चले गीस अऊ ओहीच बात ला कहिके पराथना करिस। 40जब ओह चेलामन करा लहुंटिस, त ओमन ला फेर सुतत पाईस, काबरकि ओमन के आंखीमन नींद के मारे बंद होवत रहंय, अऊ ओमन नइं जानत रहंय कि ओला का कहंय।
41तब तीसरा बार आके, ओह ओमन ला कहिस, “का तुमन अभी तक ले सुतत अऊ अराम करत हवव? बहुंत हो गे। घरी ह आ गे हवय। देखव, मनखे के बेटा ह पापीमन के हांथ म पकड़वाय जावथे। 42उठव! आवव, चलव! देखव, मोर पकड़वइया ह लकठा आ गे हवय।”
यीसू ह पकड़वाय जाथे
(मत्ती 26:47-56; लूका 22:47-53; यूहन्ना 18:3-12)
43यीसू ह ए कहितेच रिहिस कि यहूदा जऊन ह ओकर बारहों चेलामन ले एक झन रिहिस, एक बड़े भीड़ ला लेके पहुंचिस। भीड़ के मनखेमन तलवार अऊ लउठी धरे रहंय अऊ एमन ला मुखिया पुरोहित, कानून के गुरू अऊ अगुवा मन पठोय रिहिन।
44यीसू के पकड़वइया ह ओमन ला आघू ले ए बता दे रिहिस कि जऊन ला मेंह चूमहूं, ओहीच अय। ओला पकड़के हुसियारी के संग ले जावव। 45यीसू करा तुरते जाके, यहूदा ह ओला कहिस, “हे गुरू!” अऊ ओह ओला चूमिस। 46तब मनखेमन ओकर ऊपर हांथ लगाके ओला कसके पकड़ लीन। 47ओकर लकठा म ठाढ़े मनखेमन ले एक झन अपन तलवार ला निकारिस अऊ महा पुरोहित के सेवक ऊपर चलाके ओकर कान ला काट डारिस।
48यीसू ह ओमन ला कहिस, “का मेंह कोनो डाकू अंव कि तुमन तलवार अऊ लउठी लेके मोला पकड़े बर आय हवव? 49मेंह तुम्हर संग रहिके रोज मंदिर म उपदेस देवत रहेंव, तब तुमन मोला नइं पकड़ेव। पर एह एकर खातिर होईस कि परमेसर के कहे बचन ह पूरा होवय।” 50तब जम्मो चेलामन ओला छोंड़के भाग गीन।
51तब एक जवान ह उघरा देहें ऊपर सिरिप चादर ला ओढ़के यीसू के पाछू हो लीस अऊ जब मनखेमन ओला पकड़े लगिन, 52त ओह चादर ला छोंड़के उघरा देहें भाग गीस।
यीसू ह महासभा के आघू म
(मत्ती 26:57-68; लूका 22:54-55, 63-71; यूहन्ना 18:13-14, 19-24)
53तब ओमन यीसू ला महा पुरोहित करा ले गीन अऊ जम्मो मुखिया पुरोहित, अगुवा अऊ नियम के सिखोइया मन उहां जुर गीन। 54पतरस ह दूरिहा म होके ओकर पाछू-पाछू महा पुरोहित के अंगना भीतर गीस, अऊ उहां रखवारमन के संग बईठके आगी तापन लगिस।
55मुखिया पुरोहित अऊ जम्मो यहूदीमन के बड़े महासभा के मनखेमन यीसू ला मार डारे बर ओकर बिरोध म गवाही खोजत रिहिन, पर ओमन ला एको झन नइं मिलिस। 56बहुंते झन ओकर बिरोध म लबारी गोठ कहिन, पर ओमन के गोठ एक-दूसर के संग मेल नइं खाईस।
57तब कतको झन उठके ओकर बिरोध म ए लबारी गवाही दीन, 58“हमन एला ए कहत सुने हवन कि एह मनखे के बनाय मंदिर ला गिरा दिही अऊ तीन दिन म दूसर बना दिही, जऊन ह मनखे के बनाय नइं होवय।” 59तभो ले ओमन के गवाही मेल नइं खाईस।
60तब महा पुरोहित ह ओमन के आघू म ठाढ़ होके यीसू ले पुछिस, “का तेंह कोनो जबाब नइं देवस? मनखेमन तोर बिरोध म, ए का गवाही देवत हवंय।” 61तभो ले यीसू ह चुपेचाप रिहिस अऊ कुछू जबाब नइं दीस।
महा पुरोहित ह ओला फेर पुछिस, “का तेंह महिमामय परमेसर के बेटा मसीह अस?” 62यीसू ह कहिस, “हां, मेंह अंव। अऊ तुमन मनखे के बेटा ला सर्वसक्तिमान परमेसर के जेवनी हांथ अंग बईठे अऊ अकास के बादरमन संग आवत देखहू।”
63तब महा पुरोहित ह अपन ओढ़ना ला चीरके कहिस, “अब हमन ला गवाही के का जरूरत हवय? 64तुमन ए निन्दा ला सुने हवव। तुमन के का बिचार हवय?”
ओमन जम्मो ओला मार डारे के काबिल ठहराईन। 65तब ओमन ले कुछू झन ओकर ऊपर थूकिन। ओमन ओकर आंखी ला बांधके ओला मुक्का मारिन अऊ कहिन, “बता, तोला कोन मारिस?” अऊ रखवारमन घलो ओला लेके मारिन।
पतरस ह यीसू के इनकार करथे
(मत्ती 26:69-75; लूका 22:56-62; यूहन्ना 18:15-18, 25-27)
66जब पतरस ह खाल्हे अंगना म रिहिस, त महा पुरोहित के एक नौकरानी टूरी आईस, 67अऊ पतरस ला आगी तापत देखके, ओला एकटक देखिस अऊ कहिस, “तहूं घलो त ओ यीसू नासरी के संग रहय।” 68पतरस ह इनकार करके कहिस, “मेंह नइं जानव कि तेंह का गोठियावत हस।” अइसने कहिके, ओह बाहिर दुवारी म चल दीस अऊ ओतकीच बेरा कुकरा ह बासिस।
69जब नौकरानी टूरी ओला उहां देखिस, त ओह जऊन मन उहां ठाढ़े रहंय, ओमन ला फेर कहिस, “ए मनखे ह ओमन म ले एक झन अय।” 70पतरस ह फेर इनकार करिस।
थोरकन बेर के पाछू, जऊन मन लकठा म ठाढ़े रहंय, ओमन पतरस ला कहिन, “सिरतोन, तेंह ओमन ले एक झन अस, काबरकि तहूं घलो गलील के अस।”
71तब ओह अपन-आप ला सराप देवन लगिस अऊ किरिया खाके कहिस, “जेकर बारे म तुमन गोठियावत हवव, ओला में नइं जानव।”
72तुरते कुकरा ह दूसर बेर बासिस। तब पतरस ह यीसू के कहे गोठ ला सुरता करिस कि कुकरा के दू बखत बासे के पहिली, तेंह तीन बार मोर इनकार करबे। अऊ ओह कलप-कलप के रोवन लगिस।