Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

Аюб 17

1Надломлен мой дух,
    кончаются мои дни,
    меня ждёт могила.
Поистине, рядом со мной насмешники,
    вижу, как они издеваются.

Заступись за меня Сам перед Собой.
    Кто другой за меня поручится?
Ты закрыл разум моих друзей от понимания,
    поэтому и не дашь им торжествовать.
У того, кто друзей оговаривает за плату, –
    дети ослабеют глазами.

Всевышний сделал меня притчей во языцех,
    тем, кому люди плюют в лицо.
Помутились от горя мои глаза,
    и всё тело моё стало как тень.
Ужаснутся этому праведные,
    и невинные вознегодуют на безбожников.
Но своего пути будет держаться праведный,
    и тот, чьи руки чисты, будет больше и больше утверждаться.
10 Ну, а вы – попробуйте снова!
    Я не найду среди вас мудреца.

11 Мои дни прошли, надежды разбиты,
    желания сердца мертвы,
12 а эти люди ночь превращают в день;
    «Свет, – говорят они, – тьме сродни».
13 Если дом мой – мир мёртвых,
    если я во мгле его расстелю постель
14 и скажу гробу: «Ты мне отец»,
    а червям: «Ты мне мать, ну, а ты – сестра»,
15 то где же моя надежда?
    Кто надежду мою увидит?
16 Она сойдёт к воротам мира мёртвых,
    вместе со мной ляжет в прах.

Thai New Contemporary Bible

โยบ 17

1จิตวิญญาณของข้าแหลกสลาย
วันคืนของข้าหดสั้นลง
หลุมฝังศพรอข้าอยู่
แน่ทีเดียว กลุ่มนักเยาะเย้ยรุมล้อมข้า
ตาของข้าต้องมองดูความเกลียดชังของพวกเขา

“ข้าแต่พระเจ้า โปรดให้ข้าพระองค์มีสิ่งค้ำประกันตามที่ทรงเรียกร้อง
ใครเล่าจะค้ำประกันให้ข้าพระองค์?
พระองค์ทรงปิดความคิดจิตใจของพวกเขาไว้จากความเข้าใจ
ฉะนั้นจะไม่ทรงปล่อยให้พวกเขามีชัยชนะ
หากคนใดปรักปรำเพื่อนเพราะเห็นแก่สินบน
ลูกหลานของเขาจะตามืดมัวไป

“พระเจ้าทรงกระทำให้ข้าตกเป็นขี้ปากของทุกคน
พวกเขาถ่มน้ำลายใส่หน้าข้า
ตาของข้ามืดมัวเพราะความทุกข์โศก
และทุกส่วนในร่างกายของข้าเป็นเพียงเงา
คนชอบธรรมใจหายเมื่อเห็นข้า
ผู้บริสุทธิ์ถูกปลุกขึ้นให้ต่อต้านคนอธรรม
แต่คนชอบธรรมจะยึดมั่นอยู่ในวิถีของตน
ผู้ที่มือสะอาดจะเข้มแข็งขึ้นเรื่อยๆ

10 “ส่วนพวกท่านทุกคน มาสิ ลองดูอีก!
ข้าจะไม่พบสักคนที่มีปัญญาในพวกท่านเลย
11 วันคืนของข้าผ่านพ้นไป แผนการต่างๆ ของข้าป่นปี้หมด
ความปรารถนาในใจข้าย่อยยับไป
12 พวกเขาเปลี่ยนกลางคืนเป็นกลางวัน
และในความมืด พวกเขากล่าวว่า ‘ความสว่างมาใกล้แล้ว’
13 หากแดนผู้ตายเป็นที่พักพิงเดียวที่ข้าหวัง
หากข้าต้องกางที่นอนอยู่ในความมืดมิด
14 หากข้าเรียกความเน่าเปื่อยว่า ‘พ่อ’
และเรียกหนอนว่า ‘แม่’ หรือ ‘พี่สาว’
15 เมื่อนั้นความหวังของข้าอยู่ที่ไหน?
มีใครบ้างพบความหวังในตัวข้า?
16 มันจะลงสู่ประตูแห่งความตายหรือ?
จะลงไปในธุลีดินกับข้าหรือ?”