Священное Писание (Восточный перевод), версия с «Аллахом»

Разм 1

Всё – пустое

1Слова Учителя[a], сына Давуда, царя в Иерусалиме.

«Пустое![b] Пустое! –
    сказал Учитель. –
Всё бессмысленно,
    всё пустое!»
Что приобретает человек от всех трудов своих,
    которые он делает под солнцем?
Поколения приходят и уходят,
    а земля остаётся навеки.
Солнце всходит, и солнце заходит,
    и вновь спешит к месту своего восхода.
Летит ветер на юг,
    потом направляется к северу,
кружится, кружится
    и возвращается на свои круги.
Все реки текут в море,
    но море не переполняется.
И возвращаются реки к своим истокам,
    чтобы течь снова.
Все эти вещи утомляют:
    человек не может всё пересказать,
глаз не насытится тем, что видит,
    ухо не наполнится тем, что слышит.
Что было, то и будет,
    и что делалось, то и будет делаться опять.
    Нет ничего нового под солнцем!
10 Бывает такое, о чём говорят:
    «Смотри, вот что-то новое!»
Но и это уже бывало в прежние времена,
    ещё задолго до нас.
11 Никто не помнит о живших прежде,
    и о тех, кто ещё не родился,
    не вспомнят те, кто будет жить после них.

Мудрость – пуста

12 Я, Учитель, был царём над Исраилом в Иерусалиме. 13 Я решил изучить и испытать мудростью всё, что делается под небом. Это тяжёлое бремя, которое Аллах возложил на людей. 14 Я видел всё, что делается под солнцем, и всё – пустое, всё – погоня за ветром[c].

15 Кривое не выпрямить,
    а чего нет, того не сосчитать.

16 Я сказал себе: «Величием и мудростью я превзошёл всех, кто правил Иерусалимом до меня. Я приобрёл много мудрости и знаний». 17 Затем я решил узнать, в чём мудрость, а также в чём безумие и глупость, но понял, что и это погоня за ветром.

18 Ведь с большой мудростью приходит много печали,
    и чем больше знаний, тем больше скорбь.

  1. 1:1 Букв.: «Екклесиаста». Слово «екклесиаст» с языка оригинала можно перевести и как «возглавляющий собрание» или «проповедник».
  2. 1:2 Слово, стоящее здесь в оригинале, переводится как «дуновение ветра», «выдох» и означает что-то бессмысленное, ничтожное и мимолётное.
  3. 1:14 Или: «томление духа». Также в остальных местах этой книги.

Thai New Contemporary Bible

ปัญญาจารย์ 1

ทุกสิ่งล้วนอนิจจัง

1ถ้อยคำของปัญญาจารย์[a] กษัตริย์ในเยรูซาเล็ม เชื้อสายดาวิด

ปัญญาจารย์กล่าวว่า
“อนิจจัง! อนิจจัง!
อนิจจังแท้ๆ!
ทุกสิ่งล้วนอนิจจัง”

มนุษย์ได้ประโยชน์อะไรจากการงานทั้งสิ้น
ที่เขาตรากตรำภายใต้ดวงอาทิตย์?
คนรุ่นหนึ่งผ่านมาแล้วอีกรุ่นหนึ่งผ่านไป
แต่โลกยังคงอยู่ตลอดกาล
ดวงอาทิตย์ขึ้นแล้วก็ลับไป
และรีบวนมาขึ้นที่เดิมอีก
ลมพัดไปทางใต้แล้ว
กลับมาทางเหนือ
มันพัดวนไปเวียนมา
เป็นวัฏจักร
แม่น้ำไหลลงสู่ทะเล
แต่ทะเลก็ไม่เคยอิ่ม
และน้ำกลับไปสู่แม่น้ำอีกครั้ง
แล้วไหลลงสู่มหาสมุทรอยู่ร่ำไป
ทุกสิ่งทุกอย่างอ่อนระโหย
เกินที่จะบรรยาย
ไม่ว่าเห็นสักเท่าไร เราก็ไม่อิ่ม
ไม่ว่าได้ยินสักแค่ไหน เราก็ไม่จุใจ
อะไรที่เกิดขึ้นแล้วก็เกิดขึ้นอีก
สิ่งที่ทำไปแล้วก็ทำกันอีก
ไม่มีอะไรใหม่ภายใต้ดวงอาทิตย์
10 อะไรบ้างที่เราจะบอกได้ว่า
“ดูเถิด นี่เป็นสิ่งใหม่”
เพราะมันมีมาตั้งนานแล้ว
มีมาตั้งแต่ก่อนยุคสมัยของเรา
11 ไม่มีการระลึกถึงคนรุ่นก่อน
และแม้แต่คนรุ่นที่กำลังจะเกิดมา
คนรุ่นต่อจากเขา
ก็ยังไม่ระลึกถึงพวกเขา

สติปัญญาอนิจจัง

12 ข้าพเจ้าปัญญาจารย์ เป็นกษัตริย์ปกครองอิสราเอลอยู่ในเยรูซาเล็ม 13 ได้ทุ่มเทศึกษาและใช้สติปัญญาใคร่ครวญทุกสิ่งที่ทำกันใต้ฟ้าสวรรค์ พระเจ้าทรงวางภาระหนักแก่มนุษย์จริงๆ! 14 ข้าพเจ้าได้เห็นทุกสิ่งซึ่งทำกันภายใต้ดวงอาทิตย์ ล้วนแต่อนิจจังเหมือนวิ่งไล่ตามลม

15 สิ่งที่คดงอก็ทำให้เหยียดตรงไม่ได้
สิ่งที่ขาดอยู่ก็นับไม่ได้

16 ข้าพเจ้ารำพึงว่า “ดูเถิด เรามีสติปัญญามากกว่ากษัตริย์องค์ก่อนๆ ที่ครองเยรูซาเล็ม เราเข้าถึงสติปัญญาและความรู้” 17 แล้วข้าพเจ้าก็ทุ่มเทสุดตัวที่จะเข้าใจสติปัญญา ความบ้าคลั่ง และความโฉดเขลาด้วย แต่ได้เรียนรู้ว่านี่ก็วิ่งไล่ตามลมเช่นกัน

18 เพราะยิ่งฉลาดมากก็ยิ่งโศกเศร้ามาก
ยิ่งรู้ก็ยิ่งทุกข์โศก

  1. 1:1 หรือผู้นำของชุมชนเช่นเดียวกับข้อ 2 และ 12