Священное Писание (Восточный перевод), версия с «Аллахом»

Втор 2

Скитания в пустыне

1Затем мы повернули назад и отправились в пустыню в сторону Тростникового моря, как указал мне Вечный. Долго мы кружили вокруг нагорий Сеира.

Затем Вечный сказал мне: «Довольно кружить вокруг этих нагорий, теперь поверните к северу. Дай народу такое повеление: „Сейчас вы будете проходить через землю ваших братьев, потомков Есава, которые живут в Сеире. Они испугаются вас, но будьте очень осторожны. Не побуждайте их к войне, потому что Я не дам вам ни пяди их земли. Я дал Есаву нагорья Сеира в собственность. Вы должны заплатить им серебром за пищу, которую будете есть, и за воду, которую будете пить. Вечный, ваш Бог, благословил вас во всяком деле ваших рук. Он охранял вас в путешествии через эту огромную пустыню. Эти сорок лет Вечный, ваш Бог, был с вами, и вы ни в чём не нуждались“».

Так мы прошли мимо наших братьев, потомков Есава, которые живут в Сеире. Мы повернули с дороги иорданской долины, которая поднимается от Елата и Эцион-Гевера, и путешествовали по дороге пустыни Моава.

Вечный сказал мне: «Не тревожь моавитян и не побуждай их к войне, потому что Я не дам тебе их земли. Я дал Ар[a] во владение потомкам Лута».

10 (Прежде там жили емиты – сильный и многочисленный народ, высокие, как анакиты. 11 Подобно анакитам, они считались рефаитами, но моавитяне называли их емитами. 12 А в Сеире прежде жили хорреи, но потомки Есава прогнали их. Они истребили хорреев и поселились на их земле – сделали так же, как сделал Исраил в земле, которую Вечный отдал ему во владение.)

13 Вечный сказал: «Теперь встаньте и пересеките долину Заред». И мы пересекли долину.

14 Тридцать восемь лет прошло с тех пор, как мы покинули Кадеш-Барни, до того времени, как мы пересекли долину Заред. К тому времени в лагере уже не осталось никого из прежнего поколения воинов, как и клялся им Вечный. 15 Рука Вечного была против них, пока Он полностью не искоренил их из лагеря.

16 И вот, когда последний из этих воинов умер, 17 Вечный сказал мне: 18 «Пройди сегодня мимо земли Моава, то есть мимо Ара. 19 Когда ты приблизишься к аммонитянам, не тревожь их и не побуждай к войне, потому что от земли, принадлежащей аммонитянам, Я не дам тебе во владение ничего. Я дал её во владение потомкам Лута».

20 (Она также считалась землёй рефаитов, которые прежде жили там, но аммонитяне называли их замзумитами. 21 Они были сильным и многочисленным народом, высоким, как анакиты. Вечный истребил их перед аммонитянами, которые прогнали их и поселились на их земле. 22 Вечный сделал то же самое для потомков Есава, которые жили в Сеире, когда истребил перед ними хорреев. Они прогнали их и поселились на их месте, где живут и сейчас. 23 А что до аввитов, которые жили в селениях до самой Газы, то кафтореи, вышедшие с Крита[b], истребили их и поселились на их месте.)

Победа над царём Сигоном

24 Вечный сказал: «Отправляйтесь в путь и перейдите реку Арнон. Смотри Исраил, Я отдал в твои руки аморрея Сигона, царя Хешбона, и его страну. Приступай к захвату и начинай воевать с ним. 25 С этого самого дня Я стану распространять ужас и страх перед тобой на все народы под небом. Они услышат вести о тебе и испугаются, и затрепещут от страха».

26 Из пустыни Кедемот я послал вестников к Сигону, царю Хешбона, чтобы предложить мир, и сказал: 27 «Позволь нам пройти через твою страну. Мы будем держаться главной дороги – не свернём ни вправо, ни влево. 28 Продай нам за серебро пищу, чтобы есть, и воду, чтобы пить. Позволь нам только пройти, 29 как позволили потомки Есава, которые живут в Сеире, и моавитяне, которые живут в Аре, – пока мы не перейдём через Иордан в землю, которую Вечный, наш Бог, отдаёт нам». 30 Но Сигон, царь Хешбона, не позволил нам пройти. Ведь Вечный, ваш Бог, сделал его сердце упрямым, а дух упорным, чтобы отдать его в ваши руки, как и произошло.

31 Вечный сказал мне: «Смотри, Я отдаю Сигона и его страну тебе. Теперь захвати его землю и завладей ею».

32 Когда Сигон выступил нам навстречу со всем своим войском к Иахацу, 33 Вечный, наш Бог, отдал его нам в руки, и мы поразили его вместе с его сыновьями и всем войском. 34 В то время мы взяли все его города и полностью истребили народ – мужчин, женщин и детей. Мы не оставили в живых никого. 35 Но скот и добычу из захваченных городов мы взяли себе. 36 От города Ароера на берегу реки Арнона и от города, что в долине, до самого Галаада не было города, который оказался бы неприступным для нас. Вечный, наш Бог, отдал нам всё. 37 Но по повелению Вечного, нашего Бога, мы не посягнули ни на землю аммонитян, ни на землю вдоль реки Иаббока, ни на ту, что вокруг городов в горах.

Footnotes

  1. 2:9 Ар   – моавитский город, представляющий здесь всю страну Моав (см. ст. 18).
  2. 2:23 Букв.: «Кафтора».

Thai New Contemporary Bible

เฉลยธรรมบัญญัติ 2

การเร่ร่อนในถิ่นกันดาร

1จากนั้นเราวกกลับไปยังถิ่นกันดาร ตามเส้นทางสู่ทะเลแดงตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาข้าพเจ้า เรารอนแรมอยู่แถบเทือกเขาเสอีร์เป็นเวลานาน

แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าว่า “เจ้าทั้งหลายวนเวียนอยู่แถบเทือกเขานี้นานพอแล้ว บัดนี้จงขึ้นไปทางเหนือ จงสั่งประชากรดังนี้ว่า ‘เจ้ากำลังจะผ่านดินแดนของพี่น้องของเจ้าผู้เป็นวงศ์วานของเอซาวซึ่งอาศัยอยู่ในเสอีร์ พวกเขาจะหวาดกลัวเจ้า แต่จงระมัดระวัง อย่ายั่วยุพวกเขาให้ทำสงครามเพราะเราจะไม่ยกดินแดนของเขาให้เจ้าแม้แต่คืบเดียว เราได้ยกดินแดนเทือกเขาเสอีร์ให้เป็นกรรมสิทธิ์ของเอซาวแล้ว เจ้าจะต้องจ่ายเงินค่าน้ำค่าอาหารให้แก่เขา’ ”

พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทรงอวยพรการงานทุกอย่างที่ท่านทำ ทรงดูแลท่านตลอดการเดินทางผ่านถิ่นกันดารอันกว้างใหญ่นี้ พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านสถิตกับท่านตลอดสี่สิบปีมานี้ และท่านไม่ได้ขัดสนสิ่งใดเลย

ฉะนั้นเราจึงเดินทางผ่านพี่น้องของเรา คือวงศ์วานเอซาวซึ่งอาศัยในเสอีร์ หันจากเส้นทางอาราบาห์ซึ่งมาจากเอลัทและเอซีโอนเกเบอร์ และเลี้ยวไปตามทางถิ่นกันดารโมอับ

แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าว่า “อย่าไปรบกวนหรือยั่วยุชาวโมอับให้ทำสงคราม เพราะเราจะไม่ยกดินแดนส่วนใดของเขาให้เจ้า เราได้ยกดินแดนอาร์ให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่วงศ์วานของโลทแล้ว”

10 (ชาวเอมิมเคยอาศัยอยู่ที่นั่น เป็นชนชาติใหญ่และเข้มแข็ง สูงใหญ่เหมือนมนุษย์ยักษ์อานาค 11 ทั้งชาวเอมิมและชาวอานาคมักจะถูกเรียกว่าเรฟาอิม แต่คนโมอับเรียกพวกเขาว่าเอมิม 12 ชาวโฮรีเคยอาศัยอยู่ในเสอีร์ แต่ถูกวงศ์วานของเอซาวขับไล่ออกไป พวก

เขาทำลายชาวโฮรีและยึดครองดินแดน เหมือนที่อิสราเอลจะยึดครองดินแดนซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้ายกให้เป็นกรรมสิทธิ์ของพวกเขา)

13 องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “บัดนี้จงลุกขึ้นข้ามหุบเขาเศเรด” เราก็ข้ามไป

14 เราใช้เวลา 38 ปีเดินทางจากคาเดชบารเนียจนเราข้ามหุบเขาเศเรด ถึงตอนนั้นนักรบทั้งหมดในรุ่นนั้นก็ตายหมดค่ายตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสาบานไว้ 15 พระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้ต่อสู้พวกเขาจนพวกเขาทั้งหมดถูกกำจัดไปจากค่าย

16 เมื่อนักรบคนสุดท้ายของรุ่นนั้นตายไป 17 องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงตรัสกับข้าพเจ้าว่า 18 “วันนี้พวกเจ้าจงข้ามชายแดนโมอับที่อาร์ 19 เมื่อเจ้าเข้าใกล้ชาวอัมโมน อย่ารบกวนหรือยั่วยุพวกเขาให้ทำสงคราม เพราะเราจะไม่ยกดินแดนใดๆ ของเขาให้เจ้า เราได้ยกดินแดนนี้ให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่วงศ์วานของโลทแล้ว”

20 (ดินแดนนั้นก็เช่นกันเคยเป็นที่อาศัยของพวกมนุษย์ยักษ์เรฟาอิมซึ่งชาวอัมโมนเรียกว่า ศัมซุมมิม 21 คนเหล่านี้เป็นชาติใหญ่และเข้มแข็ง สูงใหญ่เหมือนมนุษย์ยักษ์อานาค องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำลายพวกเขา เมื่อคนอัมโมนขับไล่และยึดครองดินแดนของพวกเขา 22 องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเคยช่วยเหลือวงศ์วานของเอซาวที่อาศัยในเสอีร์เช่นนี้มาก่อน โดยทรงทำลายล้างชาวโฮรีซึ่งพวกเขาขับไล่ออกไปและเข้ายึดครองดินแดนแทนพวกเขาตราบจนทุกวันนี้ 23 เช่นเดียวกับเมื่อครั้งชาวดินแดนคัฟโทร์[a]ได้ทำลายและยึดครองดินแดนแทนที่ชาวอัฟวิมผู้อาศัยในหมู่บ้านต่างๆ ไปจนถึงกาซา)

พิชิตกษัตริย์สิโหนแห่งเฮชโบน

24 “จงข้ามโกรกธารอารโนน ดูเถิด เรากำลังจะยกกษัตริย์สิโหนชาวอาโมไรต์แห่งเฮชโบนกับดินแดนของเขาไว้ในมือของเจ้า จงเข้ายึดดินแดนและทำศึกกับเขา 25 ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเราจะให้ชนชาติทั้งปวงทั่วใต้ฟ้าครั่นคร้ามหวาดกลัวเจ้า พวกเขาจะได้ยินกิตติศัพท์ของเจ้าและจะหวาดผวาและหวั่นวิตกเพราะเจ้า”

26 จากถิ่นกันดารเคเดโมท ข้าพเจ้าส่งทูตไปเจรจาโดยสันติวิธีกับกษัตริย์สิโหนแห่งเฮชโบนว่า 27 “ขอให้เราผ่านดินแดนของท่าน เราจะไปตามทางหลวงโดยไม่ออกไปทางขวาหรือทางซ้าย 28 เราจะจ่ายเงินซื้ออาหารและน้ำจากท่าน ขอเพียงแต่ยอมให้เราเดินผ่าน 29 เหมือนที่วงศ์วานของเอซาวที่เสอีร์ และชาวโมอับที่อาร์อนุญาตให้เราผ่านแดน จนเราข้ามแม่น้ำจอร์แดนเพื่อไปยังดินแดนซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราประทานให้” 30 แต่กษัตริย์สิโหนแห่งเฮชโบนไม่ยินยอมให้เราผ่านแดน ทั้งนี้เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทรงกระทำให้จิตใจของเขาแข็งกระด้าง และทำให้ใจของเขาดื้อดึง เพื่อจะมอบเขาไว้ในมือของท่านดังที่เป็นอยู่ขณะนี้

31 องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าว่า “ดูเถิด เรากำลังจะมอบสิโหนกับดินแดนของเขาไว้ในมือของเจ้า บัดนี้จงเข้าพิชิตและครอบครองดินแดนของเขา”

32 เมื่อสิโหนยกไพร่พลทั้งหมดออกมาสู้กับเราที่ยาฮาส 33 พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราทรงมอบเขาไว้ในมือของเรา เราประหารเขากับบรรดาลูกชาย และกองกำลังทั้งหมดของเขา 34 ครั้งนั้นเรายึดเมืองทั้งหมดของเขาและทำลายล้าง[b]พวกเขาหมดสิ้น ทั้งผู้ชาย ผู้หญิง และเด็ก เราไม่ปล่อยให้ใครรอดชีวิตเลย 35 แต่เรายึดฝูงสัตว์พร้อมทั้งทรัพย์สินที่ได้จากเมืองต่างๆ มาเป็นของเรา 36 เรารบชนะตั้งแต่อาโรเออร์จากโกรกธารอารโนน รวมหัวเมืองต่างๆ แถบนั้นจนจดกิเลอาด ไม่มีสักเมืองเดียวที่แข็งแกร่งเกินกำลังของเรา พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราประทานเมืองทั้งหมดแก่เรา 37 อย่างไรก็ดีพวกท่านเลี่ยงจากดินแดนของชาวอัมโมน จากดินแดนแถบแม่น้ำยับบอก และดินแดนเทือกเขาตามที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราทรงบัญชาไว้

Footnotes

  1. 2:23 คือ ครีต
  2. 2:34 คำนี้ในภาษาฮีบรูหมายถึงสิ่งของหรือบุคคลที่ถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าแล้วไม่อาจเรียกคืนได้ มักจะต้องทำลายให้หมดสิ้นไป