Священное Писание (Восточный перевод), версия с «Аллахом»

Аюб 17

1Надломлен мой дух,
    кончаются мои дни,
    меня ждёт могила.
Поистине, рядом со мной насмешники,
    вижу, как они издеваются.

Заступись за меня Сам перед Собой.
    Кто другой за меня поручится?
Ты закрыл разум моих друзей от понимания,
    поэтому и не дашь им торжествовать.
У того, кто друзей оговаривает за плату, –
    дети ослабеют глазами.

Аллах сделал меня притчей во языцех,
    тем, кому люди плюют в лицо.
Помутились от горя мои глаза,
    и всё тело моё стало как тень.
Ужаснутся этому праведные,
    и невинные вознегодуют на безбожников.
Но своего пути будет держаться праведный,
    и тот, чьи руки чисты, будет больше и больше утверждаться.
10 Ну, а вы – попробуйте снова!
    Я не найду среди вас мудреца.

11 Мои дни прошли, надежды разбиты,
    желания сердца мертвы,
12 а эти люди ночь превращают в день;
    «Свет, – говорят они, – тьме сродни».
13 Если дом мой – мир мёртвых,
    если я во мгле его расстелю постель
14 и скажу гробу: «Ты мне отец»,
    а червям: «Ты мне мать, ну, а ты – сестра»,
15 то где же моя надежда?
    Кто надежду мою увидит?
16 Она сойдёт к воротам мира мёртвых,
    вместе со мной ляжет в прах.

Ang Pulong Sang Dios

Job 17

1“Madali na lang ako mapatay; daw sa mabugto na ang akon ginhawa. Handa na ang lulubngan para sa akon. Ginalibutan ako sang mga manugtamay. Bulgar gid ang ila pagtamay sa akon. O Dios, buligi ako nga mahilway ako. Wala na sang iban nga makabulig sa akon kundi ikaw lang. Ginlipdan mo ang panghunahuna sang akon mga abyan agod indi sila makaintiendi. Gani indi sila pagtuguti nga magmadinalag-on sa ila nga pag-akusar sa akon. Pareho sila sa tawo nga nagaluib sa iya mga abyan para makakuwarta, nga amo ang kabangdanan sang pag-antos[a] sang iya kabataan.

“Ginhimo ako sang Dios nga kaladlawan sang mga tawo, kag ginaduplaan nila ako sa guya. Nagapalangdulom na ang akon panulok sa kasubo; daw kalag na ako kaniwang. Ang mga tawo nga nagakabig sang ila kaugalingon nga matarong nagakatingala sa sining natabo sa akon. Ginapakamalaot nila ako subong sa isa ka indi diosnon nga tawo. Para sa ila ang matarong nga tawo malig-on sa iya nga pagkabuhi kag nagabaskog pa gid. 10 Pero ginahangkat ko sila sa pag-usisa liwat sa akon. Sigurado nga masapwan ko nga wala sing bisan isa sa ila nga nakaintiendi. 11 Madali na lang matapos ang akon mga inadlaw. Napaslawan ang akon mga plano kag mga handom. 12 Pero nagasiling sila nga basi mangin maayo man ang akon kahimtangan sa palaabuton. Siling nila, ‘Sa pihak sang kadulom may magaabot nga kasanag.’ 13 Kon maglaom gid man ako, ang akon lauman amo ang makaestar na sa lugar sang mga patay. Gusto ko na iplastar ang akon hiligdaan sa sining madulom nga lugar. 14 Kabigon ko na ang lulubngan nga akon amay, kag kabigon ko ang mga ulod nga magaut-ot sa akon nga akon iloy kag mga utod nga babayi. 15 May paglaom pa bala ako? Sin-o ang makasiling nga may paglaom pa ako? 16 Ang akon paglaom magaupod sa akon sa lugar sang mga patay. Magaupod kami didto sa idalom sang duta.”

Footnotes

  1. 17:5 pag-antos: sa literal, pagkabulag.