Священное Писание (Восточный Перевод)

1 Царств 16

Шемуил помазывает Давуда

1Вечный сказал Шемуилу:

– Сколько ты ещё будешь скорбеть по Шаулу? Я отверг его как царя над Исраилом. Наполни рог маслом и отправляйся в путь. Я посылаю тебя к Есею из Вифлеема. Я выбрал Себе в цари одного из его сыновей.

Но Шемуил спросил:

– Как же я пойду? Шаул услышит об этом и убьёт меня.

Вечный ответил:

– Возьми с собой телицу и скажи: «Я пришёл, чтобы принести жертву Вечному». Пригласи Есея к жертве, и Я укажу тебе, что делать. Ты должен помазать[a] Мне того, кого Я укажу.

Шемуил сделал, как сказал Вечный. Когда он пришёл в Вифлеем, старейшины города со страхом вышли ему навстречу. Они спросили:

– Ты пришёл с миром?

Шемуил ответил:

– Да, с миром. Я пришёл, чтобы принести жертву Вечному. Освятитесь и идите к жертве со мной.

Затем он освятил Есея и его сыновей и пригласил их к жертве. Когда они пришли, Шемуил увидел старшего сына Есея, Элиава, и подумал: «Конечно, это помазанник Вечного стоит здесь перед Вечным». Но Вечный сказал Шемуилу:

– Не смотри на его внешность и на высокий рост, потому что Я отверг его. Вечный смотрит не так, как человек. Человек смотрит на внешний вид, а Вечный смотрит на сердце.

Тогда Есей позвал второго сына, Авинадава, и провёл его перед Шемуилом. Но Шемуил сказал:

– И этого не выбрал Вечный.

Тогда Есей провёл третьего сына, Шамму, но Шемуил сказал:

– И этого не выбрал Вечный.

10 Есей провёл перед Шемуилом семерых своих сыновей, но Шемуил сказал ему:

– Их тоже Вечный не выбрал.

11 Шемуил спросил Есея:

– Все ли твои сыновья здесь?

– Есть ещё самый младший, – ответил Есей, – но он пасёт овец.

Шемуил сказал:

– Пошли за ним и приведи его. Мы не сядем, пока он не придёт сюда.

12 Он послал за ним, и его привели. Он был румяным[b], с красивыми глазами и приятной внешностью. И Вечный сказал:

– Встань и помажь его – это он.

13 Шемуил взял рог с маслом и помазал Давуда в присутствии братьев. Тогда Дух Вечного сошёл на Давуда и с того дня пребывал на нём. А Шемуил вернулся в Раму.

Давуд на службе у Шаула

14 Дух Вечного отошёл от Шаула, и злой дух от Вечного овладел им.

15 Слуги Шаула сказали ему:

– Злой дух от Всевышнего овладел тобой. 16 Пусть наш господин велит своим рабам найти кого-нибудь, кто умеет играть на арфе. Он будет играть, когда этот дух будет находить на тебя, и тебе будет лучше.

17 Шаул сказал слугам:

– Найдите кого-нибудь, кто хорошо играет на арфе, и приведите его ко мне.

18 Один из его слуг ответил:

– Я видел сына Есея из Вифлеема, он умеет играть на арфе. Он храбрый человек и воин, благоразумен в речах и хорош собою. И Вечный с ним.

19 Шаул послал вестников к Есею и сказал:

– Отошли ко мне своего сына Давуда, который пасёт овец.

20 Есей взял осла, навьючил на него лепёшки, взял козлёнка и бурдюк с вином и послал всё это вместе со своим сыном Давудом к Шаулу. 21 Давуд явился к Шаулу и поступил к нему на службу. Шаул очень полюбил его, и Давуд стал одним из его оруженосцев. 22 Шаул послал сказать Есею:

– Позволь Давуду остаться у меня на службе, потому что я им доволен.

23 Всякий раз, когда дух от Всевышнего находил на Шаула, Давуд брал свою арфу и играл. Шаулу становилось лучше, и злой дух оставлял его.

  1. 16:3 См. сноску на 9:16.
  2. 16:12 Слово, стоящее в тексте оригинала, может относиться как к цвету волос, так и к цвету кожи. Точно не известно, какой именно это был цвет.

Thai New Contemporary Bible

1 ซามูเอล 16

ซามูเอลเจิมตั้งดาวิด

1องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับซามูเอลว่า “เจ้าจะคร่ำครวญเรื่องที่เราถอดซาอูลออกจากตำแหน่งกษัตริย์อิสราเอลไปอีกนานเท่าใด บัดนี้จงเติมน้ำมันให้เต็มเขาสัตว์และออกเดินทาง เราจะส่งเจ้าไปพบเจสซีแห่งเบธเลเฮม เราได้เลือกบุตรชายคนหนึ่งของเขาให้เป็นกษัตริย์”

แต่ซามูเอลกราบทูลว่า “ข้าพระองค์จะไปได้อย่างไร? ซาอูลจะรู้ข่าวและฆ่าข้าพระองค์เสีย”

องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “จงเอาวัวตัวเมียไปด้วยตัวหนึ่ง และพูดว่า ‘ข้าพเจ้ามาเพื่อถวายเครื่องบูชาแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า’ จงเชิญเจสซีไปร่วมการถวายเครื่องบูชา แล้วเราจะบอกให้เจ้ารู้ว่าจะต้องทำอะไรบ้าง เจ้าจงเจิมตั้งคนที่เราบอกไว้สำหรับเรา”

ซามูเอลก็ปฏิบัติตามพระดำรัสสั่งขององค์พระผู้เป็นเจ้าเมื่อเขามาถึงเบธเลเฮม บรรดาผู้อาวุโสของเมืองนั้นหวาดกลัวจนตัวสั่นและถามเขาว่า “ท่านมาอย่างสันติหรือ?”

ซามูเอลตอบว่า “ถูกแล้ว เรามาอย่างสันติ มาเพื่อถวายเครื่องบูชาแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าจงชำระตัวแล้วมาร่วมถวายเครื่องบูชาด้วยกันเถิด” แล้วเขาประกอบพิธีชำระให้แก่เจสซีกับบุตรชายทั้งหลายของเขาและเชิญคนเหล่านั้นมาร่วมในการถวายเครื่องบูชาด้วย

เมื่อพวกเขามาถึง ซามูเอลมองดูเอลีอับและคิดในใจว่า “ชายที่ยืนอยู่ต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าคนนี้แน่ที่พระองค์ทรงเจิมตั้งไว้”

แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับซามูเอลว่า “อย่าตัดสินจากรูปร่างหน้าตาหรือส่วนสูง เพราะเราไม่ได้เลือกคนนี้ องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ได้มองอย่างที่มนุษย์มอง มนุษย์มองรูปลักษณ์ภายนอก แต่องค์พระผู้เป็นเจ้ามองดูจิตใจ”

จากนั้นเจสซีจึงสั่งให้อาบีนาดับมาอยู่ต่อหน้าซามูเอล แต่ซามูเอลกล่าวว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ได้เลือกคนนี้” เจสซีจึงเรียกตัวชัมมาห์ แต่ซามูเอลกล่าวว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ไม่ได้เลือกคนนี้” 10 เจสซีให้บุตรชายทั้งเจ็ดคนมาอยู่ต่อหน้าซามูเอล แต่ซามูเอลกล่าวว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ได้เลือกคนเหล่านี้” 11 ดังนั้นซามูเอลถามเจสซีว่า “ท่านมีลูกชายเท่านี้หรือ?”

เจสซีตอบว่า “ยังมีลูกคนสุดท้องอีกคนหนึ่ง แต่เขาเลี้ยงแกะอยู่”

ซามูเอลกล่าวว่า “จงไปตามเขามา เราจะไม่นั่งลง[a]จนกว่าเขาจะมา”

12 ฉะนั้นเจสซีจึงให้คนไปตามเขามา เขาเป็นเด็กหนุ่มผิวพรรณดี รูปร่างหน้าตาหล่อเหลา

แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “คนนี้แหละ จงลุกขึ้น และเจิมตั้งเขาเถิด”

13 ซามูเอลจึงหยิบเขาสัตว์บรรจุน้ำมันเจิมดาวิดต่อหน้าพี่ๆ และพระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าเสด็จลงมาสวมทับดาวิดด้วยฤทธานุภาพตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา แล้วซามูเอลก็กลับไปที่รามาห์

ดาวิดรับใช้ซาอูล

14 พระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้ละจากซาอูล และวิญญาณชั่ว[b]จากองค์พระผู้เป็นเจ้ามารังควานซาอูล

15 มหาดเล็กของซาอูลทูลว่า “ดูเถิด วิญญาณชั่วจากพระเจ้ามารังควานฝ่าพระบาท 16 ขอฝ่าพระบาทสั่งผู้รับใช้ให้หานักพิณมาบรรเลงถวาย เมื่อวิญญาณชั่วจากพระเจ้ามารังควานฝ่าพระบาท เสียงพิณจะได้ทำให้ทรงรู้สึกดีขึ้น”

17 ดังนั้นซาอูลตรัสกับมหาดเล็กว่า “จงหานักเล่นพิณมาให้เราเถิด”

18 คนหนึ่งในพวกนั้นทูลว่า “ข้าพระบาทเคยเห็นบุตรชายคนหนึ่งของเจสซีแห่งเบธเลเฮมเล่นพิณเก่ง เขาเป็นนักรบกล้าหาญ พูดจาคมคาย บุคลิกหน้าตาดี และองค์พระผู้เป็นเจ้าสถิตกับเขา”

19 ซาอูลจึงส่งผู้สื่อสารไปพบเจสซีและกล่าวว่า “ขอให้ส่งตัวดาวิดหนุ่มเลี้ยงแกะลูกชายของท่านมาให้เรา” 20 เจสซีจึงส่งดาวิดมาพร้อมกับแพะหนุ่มและให้ลาตัวหนึ่งบรรทุกอาหารและเหล้าองุ่นหนึ่งถุงหนังมาให้ซาอูล

21 ดาวิดก็เข้าเฝ้าและรับราชการกับซาอูล ซาอูลโปรดปรานดาวิดมาก และได้ตั้งดาวิดให้เป็นหนึ่งในมหาดเล็กผู้เชิญอาวุธ 22 ซาอูลจึงส่งข่าวไปถึงเจสซีว่า “จงให้ดาวิดมารับราชการกับเราเพราะเราชอบเขามาก”

23 เมื่อใดก็ตามที่วิญญาณซึ่งมาจากพระเจ้าเข้ารบกวนซาอูล ดาวิดจะบรรเลงพิณถวาย ซาอูลจะรู้สึกสบายพระทัยขึ้น และวิญญาณชั่วก็จากไป

  1. 16:11 ภาษาฮีบรูว่าจะไม่ชุมนุม
  2. 16:14 หรือวิญญาณแห่งการทำร้ายเช่นเดียวกับข้อ 15 และ 16